Ο ΔΙΕΘΝΗΣ ΣΑΤΑΝΙΣΜΟΣ ΜΕ ΤΟΝ ΜΑΝΔΥΑ ΤΟΥ ΣΙΩΝΙΣΜΟΥ ΕΠΙΤΕΘΗΚΕ ΣΤΟ ΙΡΑΝ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΓΙΑ ΟΛΟ ΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ ΤΟ ΙΡΑΝ ΝΑ ΑΝΤΕΞΕΙ...

ΙΡΑΝ: Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΜΑΧΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΒΑΑΛ

Του Αλεξάντερ Ντούγκιν

Ο Αλεξάντερ Ντούγκιν υποστηρίζει ότι η αμερικανο-ισραηλινή επίθεση στο Ιράν σηματοδοτεί την κατάρρευση του διεθνούς δικαίου και μια νέα εποχή όπου η παγκόσμια πολιτική διέπεται από ωμή δύναμη. Εάν το Ιράν πέσει, θα μπορούσε να ενθαρρύνει παρόμοιες ενέργειες εναντίον άλλων κρατών - ειδικά της Ρωσίας.

Αυτό που συνέβη την πρώτη ημέρα του πολέμου των ΗΠΑ και του Ισραήλ κατά του Ιράν αλλάζει ριζικά την ισορροπία δυνάμεων στον κόσμο και τους κανόνες της διεθνούς πολιτικής. Ο Τραμπ έχει ήδη πει ότι δεν υπάρχει διεθνές δίκαιο: «Αυτό που είναι ηθικό είναι αυτό που θεωρώ ηθικό». 

Κατ' αρχήν, στον απόηχο της απαγωγής του Μαδούρο και της εγκαθίδρυσης άμεσου εξωτερικού ελέγχου στη Βενεζουέλα, και τώρα μετά τα χτυπήματα στο Ιράν, με τη στοχευμένη καταστροφή της στρατιωτικής-πολιτικής και θρησκευτικής ηγεσίας της χώρας - μιας κυρίαρχης δύναμης που βρισκόταν πρόθυμα σε διαπραγματεύσεις με τις Ηνωμένες Πολιτείες - δεν είναι πλέον δυνατό να μιλάμε για κανόνες, νόμους ή οποιουσδήποτε κανόνες διεθνών σχέσεων στον κόσμο.

Πράγματι, τώρα ισχύει μόνο το δίκαιο του ισχυρού, το δίκαιο του γρήγορου. Όποιος χτυπά πιο γρήγορα ή ενεργεί πιο γρήγορα έχει δίκιο. Όλα τα άλλα γίνονται απλώς συμπληρωματική αιτιολόγηση. 

Δηλαδή, είναι πλέον σημαντικό να καταφέρουμε ένα αποφασιστικό χτύπημα στον εχθρό, να σπάσουμε την αντίστασή του, να καταστρέψουμε την ηγεσία του και να χτυπήσουμε τις κύριες στρατιωτικές και ενεργειακές εγκαταστάσεις του. 

Μετά από αυτό, μπορείτε να το πλαισιώσετε όπως θέλετε, να το δικαιολογήσετε όπως θέλετε και να αφιερώσετε πολύ χρόνο για να το τακτοποιήσετε.

Νομίζω ότι τώρα σχεδόν τα πάντα εξαρτώνται από το πόσο καιρό και πόσο αποφασιστικά μπορεί να αντισταθεί το Ιράν. Εάν συνεχίσει να διεξάγει πόλεμο ακόμη και μετά την καταστροφή της πολιτικής της ηγεσίας, εάν δεν παραδοθεί, δεν σηκώσει τη λευκή σημαία και δεν συνθηκολογήσει, τότε αυτό θα μπορούσε να τελειώσει άσχημα για την ίδια τη Δύση. 

Άλλωστε, τότε όλοι οι άλλοι θα αρχίσουν να ενεργούν με τον ίδιο ακριβώς τρόπο, χωρίς να δίνουν σημασία σε τίποτα και να υπερεκτιμούν τις δικές τους δυνατότητες ανεξάρτητα από το νομικό τους καθεστώς. Αυτό θα δώσει ελευθερία σε πολλές περιφερειακές δυνάμεις, οι οποίες θα κάνουν ό,τι θέλουν. 

Αυτό θα μπορούσε πολύ γρήγορα να οδηγήσει στη χρήση πυρηνικών όπλων - ίσως στη σύγκρουση Πακιστάν-Αφγανιστάν, ίσως σε άλλες. Σίγουρα δεν υπάρχουν πια κανόνες.

Εν ολίγοις, εάν το Ιράν συνεχίσει την αντίστασή του υπό νέα ηγεσία, αυτό θα μπορούσε να έχει πολύ σοβαρές συνέπειες για την ίδια τη Δύση, επηρεάζοντας τον Τραμπ, τις ΗΠΑ και τις χώρες του ΝΑΤΟ.

 Αλλά αν η κατάσταση με τη Βενεζουέλα επαναληφθεί – είτε η νέα ηγεσία δηλώσει παράδοση, είτε ο στρατός απλά δεν είναι σε θέση να συνεχίσει να πολεμά – τότε ο πόλεμος θα είναι σύντομος. Εάν αυτό αποδειχθεί, τότε θα πρέπει να περιμένουμε ένα παρόμοιο σενάριο. 

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο Τραμπ και η Δύση, βλέποντας ότι αυτό το σχέδιο λειτουργεί, απλώς θα στραφούν στην εξάλειψη της κύριας πολιτικής και στρατιωτικοπολιτικής ηγεσίας της Ρωσίας ως επόμενη κίνησή τους.

Σήμερα, είναι ήδη σαφές ότι ενεργούμε αναποφάσιστοι. Ακολουθώντας το ίδιο μοντέλο, θα μπορούσαμε να βρεθούμε ακριβώς στη μέση των επόμενων διαπραγματεύσεων με τον Κούσνερ και τον Βίτκοφ. Ίσως ακόμη και με πυρηνικό όπλο. 

Ως εκ τούτου, πιστεύω ότι η κατάσταση είναι κρίσιμη για εμάς. Δεν υπερασπιστήκαμε τη Βενεζουέλα ή το Ιράν, και η Κίνα παραμένει επίσης ουδέτερη. Αλλά σε μια τέτοια περίπτωση, η Κίνα θα είναι η επόμενη μετά από εμάς. Και τότε το «βασίλειο του Έπσταϊν» θα βασιλέψει σε ολόκληρο τον χώρο της ανθρωπότητας.

Θα ήθελα να τονίσω ότι σήμερα μπορούμε ήδη να πούμε ότι δεν έχουμε να κάνουμε μόνο με τη φιλελεύθερη Δύση. Ο φιλελευθερισμός ξεθώριασε γρήγορα και εξαφανίστηκε από την ατζέντα. 

Κανείς δεν μιλάει πια για φιλελεύθερες αξίες ή δημοκρατία - όλα αυτά ανήκουν στο παρελθόν. Τώρα κυριαρχεί η λατρεία του Βάαλ, η λατρεία του χρυσού μοσχαριού, η λατρεία της παγκόσμιας δύναμης, η λατρεία των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ισραήλ. 

Αυτός είναι ένας πολιτισμός βίας, σατανισμού, κανιβαλισμού, διαστροφής και παιδεραστίας. Και αυτός ο «παιδεραστικός πολιτισμός του Βάαλ» ρίχνει τις μάσκες του μπροστά στα μάτια μας και επιτίθεται σοβαρά.

Από όλες τις απόψεις, αυτό που συμβαίνει τώρα θυμίζει πολύ τους έσχατους καιρούς. Αν δεν βρούμε τη δύναμη μέσα μας να κατανοήσουμε την κατάσταση, θα βρεθούμε σε μια καταστροφική θέση. 

Πολλοί επιμένουν ότι «δεν είναι ώρα για πανικό», αλλά μερικές φορές είναι καλύτερο να παίρνουμε στα σοβαρά αυτό που συμβαίνει παρά να υποθέτουμε ότι θα το ξεπεράσουμε αλώβητοι. 

Τώρα είναι σαφές ότι δεν θα το ξεπεράσουμε αλώβητοι: το Ιράν είναι το τελευταίο πράγμα που στέκεται εμπόδιο σε έναν άμεσο πόλεμο μεταξύ του πολιτισμού του Βάαλ και της Ρωσίας.

Αν είχαμε αρκετή θέληση και αποφασιστικότητα (αν και έχω σοβαρές αμφιβολίες γι' αυτό), θα έπρεπε να αρχίσουμε να ενεργούμε σύμφωνα με τους ίδιους κανόνες με τους οποίους ενεργούν ήδη όλοι οι άλλοι εκτός από εμάς. 

Δηλαδή, θα μπορούσαμε να εξαλείψουμε τη στρατιωτική και πολιτική ηγεσία της Ουκρανίας και, χωρίς να δώσουμε σημασία σε κανένα κόστος, θα μπορούσαμε να λύσουμε τα καθήκοντα της Ειδικής Στρατιωτικής Επιχείρησης.

Παρεμπιπτόντως, με φόντο τα ονόματα που χρησιμοποιούν οι παγκόσμιες δυνάμεις, όπως «Ασπίδα του Ιούδα», «Επιχείρηση Επική Μανία» και «Σφραγίδα του Κατακλυσμού», θα μετονόμαζα τη σεμνή Ειδική Στρατιωτική μας Επιχείρηση σε «Ξίφος του Κατέχον». Και αυτό θα άλλαζε αμέσως πολλά.

Φοβάμαι όμως ότι δεν θα το τολμήσουμε και θα συνεχίσουμε με το ίδιο παλιό τραγούδι. Και τότε, επαναλαμβάνω, πύραυλοι θα πετάξουν στη Μόσχα ακριβώς στη μέση των διαπραγματεύσεων με τον Κούσνερ και τον Βίτκοφ, ακολουθώντας κυριολεκτικά το ιρανικό σενάριο. 

Ο πολιτισμός του Βάαλ είναι απλός: επαναλαμβάνει τα ίδια σενάρια ξανά και ξανά, και λειτουργούν κάθε φορά, γιατί όλοι πιστεύουν ότι αυτό ισχύει μόνο για τον Καντάφι, τον Χουσεΐν, τον Μιλόσεβιτς, τον Μουμπάρακ, τον Νασράλα, τον Άσαντ ή τον Χαμενεΐ, αλλά όχι για τους ίδιους. Έτσι, βήμα προς βήμα, ο πολιτισμός του Βάαλ πετυχαίνει τους στόχους του.

Επομένως, είτε κινητοποιούμαστε επειγόντως, είτε η κατάσταση θα γίνει εξαιρετικά δύσκολη. Και αν εξακολουθούμε να τρέφουμε αυταπάτες, τότε υπάρχει κάποιο είδος βαθύ ψεύδους μέσα στο δικό μας στρατόπεδο. 

Αυτό είναι ιδιαίτερα αισθητό στο πλαίσιο αυτού που συνέβη στο Ιράν, το οποίο είναι μια καταστροφή παγκόσμιων διαστάσεων. Υπέροχοι άνθρωποι, αξιόλογοι πνευματικοί ηγέτες, έχουν σκοτωθεί. Για σύγκριση, θα ήταν σαν να σκοτώθηκαν ταυτόχρονα ο Πατριάρχης Μόσχας, ο Πρόεδρος, ο Αρχηγός του Γενικού 

Επιτελείου και όλοι οι βασικοί υπουργοί, μαζί με περισσότερες από εκατό μαθήτριες, αθώες ψυχές, που σκοτώθηκαν από πυραύλους. Μετά από ένα τέτοιο γεγονός, είναι δυνατόν να μείνουμε αδιάφοροι και να προσποιηθούμε ότι δεν μας αφορά ιδιαίτερα, ότι δεν είναι δική μας δουλειά;

Επομένως, αν τα αντέξουμε όλα αυτά και μείνουμε σιωπηλοί, τότε την επόμενη φορά θα μας κάνουν το ίδιο. Γι' αυτό είμαι απολύτως βέβαιος ότι στην παρούσα κατάσταση, θα πρέπει να κηρύξουμε αμέσως κατάσταση έκτακτης ανάγκης, τουλάχιστον στο υψηλότερο επίπεδο διακυβέρνησης. Εξάλλου, η κατάσταση γίνεται απλώς κρίσιμη για εμάς.

ΠΗΓΗ ΣΤΑ ΑΓΓΛΙΚΑ