ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ: 77 ΣΤΟΧΟΥΣ ΘΑ ΧΤΥΠΗΣΟΥΝ ΗΠΑ, ΙΣΡΑΗΛ ΣΤΟ ΙΡΑΝ – ΕΚΡΗΞΕΙΣ ΣΕ 4 ΤΑΝΚΕΡ - ΤΟ IRGC ΣΑΡΩΝΕΙ ΜΕ ΜΑΓΝΗΤΙΚΕΣ ΝΑΡΚΕΣ
Η Ουάσιγκτον σχεδιάζει μια νέα στρατιωτική αναμέτρηση, το Ισραήλ πιέζει για κλιμάκωση και η ιρανική ηγεσία αρνείται να διαπραγματευτεί υπό την απειλή των βομβαρδισμών -
Η παρέμβαση του JD Vance προς τον Mohsen Rezaei αποκαλύπτει ότι, ακόμη και μέσα στον Λευκό Οίκο, υπάρχουν αμφιβολίες για την αποτελεσματικότητα της στρατιωτικής επιλογής
Η Μέση Ανατολή βρίσκεται αντιμέτωπη με το ενδεχόμενο μιας τρίτης, ακόμη καταστροφικότερης πολεμικής αναμέτρησης μεταξύ των ΗΠΑ, του Ισραήλ και του Ιράν.
Στο επίκεντρο των σεναρίων που κυκλοφορούν βρίσκεται η ίδια η οικονομική και κοινωνική λειτουργία της Ισλαμικής Δημοκρατίας: ηλεκτροπαραγωγικοί σταθμοί, γέφυρες, ενεργειακά δίκτυα, διυλιστήρια και ζωτικές εγκαταστάσεις.
Το κρίσιμο ερώτημα είναι εάν ο Donald Trump θα επιλέξει ξανά τον δρόμο της στρατιωτικής κλιμάκωσης, ακολουθώντας τις εισηγήσεις του Benjamin Netanyahu και των επιθετικότερων κύκλων της αμερικανικής κυβέρνησης, ή εάν θα επιτρέψει στη διπλωματία να αποτρέψει μια σύγκρουση με ανυπολόγιστες συνέπειες.
Η ιστορία των προηγούμενων αναμετρήσεων έχει δημιουργήσει στην Τεχεράνη μια βαθιά πεποίθηση: οι στρατιωτικές επιχειρήσεις εναντίον του Ιράν δεν αποτελούν μεμονωμένα επεισόδια, αλλά διαδοχικές φάσεις μιας ευρύτερης στρατηγικής εξαναγκασμού.
Από τον πόλεμο των δώδεκα ημερών μέχρι την αναμέτρηση που άρχισε με τη δολοφονία του Ali Khamenei στις 28 Φεβρουαρίου 2026, η ιρανική ηγεσία βλέπει μια συνεχή προσπάθεια αποδυνάμωσης της χώρας και επιβολής πολιτικών όρων μέσω στρατιωτικής ισχύος.
Σήμερα, το ενδεχόμενο νέων επιθέσεων στις υποδομές ενισχύει την εκτίμηση ότι ο επόμενος πόλεμος μπορεί να ξεκινήσει ακριβώς από το σημείο όπου σταμάτησε η προηγούμενη κλιμάκωση.
Ο πόλεμος των υποδομών και η απειλή εθνικής καταστροφής - Οι 77 στόχοι ΗΠΑ, Ισραήλ
Στα αραβικά μέσα ενημέρωσης κυκλοφορούν ιδιαίτερα ανησυχητικά σενάρια για μια ενδεχόμενη αμερικανοϊσραηλινή επιχείρηση.
Αναφέρονται μαζικά πλήγματα εναντίον του ηλεκτρικού δικτύου, των συγκοινωνιακών αρτηριών και των βιομηχανικών εγκαταστάσεων του Ιράν.
Ορισμένες ανεπιβεβαίωτες αναφορές κάνουν λόγο για επιθέσεις σε 68 εγκαταστάσεις διανομής ηλεκτρικής ενέργειας, εννέα σταθμούς παραγωγής και δεκάδες γέφυρες σε 31 ιρανικές επαρχίες.
Αναλυτές κάνουν λόγο συνολικά για 77 στόχους.
Άλλα σενάρια περιλαμβάνουν τις πυρηνικές εγκαταστάσεις σε Natanz και Fordow, στρατιωτικές υποδομές στην Parchin, ακόμη και το διυλιστήριο της Abadan.
Η ουσία του κινδύνου παραμένει εξαιρετικά σοβαρή.
Μια εκτεταμένη επίθεση εναντίον ζωτικών πολιτικών υποδομών δεν θα συνιστούσε απλώς στρατιωτική επιχείρηση.
Θα μπορούσε να προκαλέσει ανθρωπιστική καταστροφή, στερώντας από εκατομμύρια πολίτες ηλεκτρικό ρεύμα, νερό, καύσιμα και βασικές υπηρεσίες.
Πρόκειται για την πιο επικίνδυνη μορφή πολέμου εξαναγκασμού: την προσπάθεια να επιβληθεί πολιτική υποχώρηση μέσω της παράλυσης μιας ολόκληρης κοινωνίας.
Ο Chris Murphy αποκαλύπτει τον κίνδυνο
Η ανησυχία δεν περιορίζεται στην Τεχεράνη.
Στις ίδιες τις ΗΠΑ, ο Δημοκρατικός γερουσιαστής Chris Murphy προχώρησε σε μια ιδιαίτερα σοβαρή προειδοποίηση.
Μιλώντας στο Middle East Institute, στις 28 Οκτωβρίου, αποκάλυψε ότι είχε ενημερωθεί για σχεδιασμό νέων στρατιωτικών επιχειρήσεων εναντίον του Ιράν μετά τις ενδιάμεσες αμερικανικές εκλογές της 3ης Νοεμβρίου.
Χαρακτήρισε το σχέδιο «παράλογο», προειδοποιώντας ότι δεν θα πετύχει τους στόχους του και θα προκαλέσει νέο κύκλο καταστροφικής κλιμάκωσης.
Εξέφρασε επίσης ανησυχίες για τις συνέπειες στο κράτος δικαίου.
Η παρέμβασή του έχει ιδιαίτερη σημασία επειδή υπονομεύει το επιχείρημα ότι μια νέα επίθεση μπορεί να αποτελέσει σύντομη, ελεγχόμενη στρατιωτική επιχείρηση.
Το Ιράν δεν είναι μια χώρα χωρίς δυνατότητες αντίδρασης.
Διαθέτει σημαντική στρατιωτική ισχύ, πυραυλικές δυνατότητες και τη γεωγραφική θέση να επηρεάσει καθοριστικά την ασφάλεια του Περσικού Κόλπου.
Επομένως, όποιος σχεδιάζει μια νέα αναμέτρηση με την προσδοκία ότι η Τεχεράνη θα αποδεχθεί παθητικά την καταστροφή των υποδομών της ενδέχεται να οδηγηθεί σε επικίνδυνο στρατηγικό σφάλμα.
Chris Murphy
Τελεσίγραφο φωτιά από Ιράν: Το σχέδιο ολοκληρώθηκε – Η απάντησή μας θα ξεπεράσει κάθε φαντασία και θα προκαλέσει σοκ στους εχθρούς μας
Σε μια ιδιαίτερα σκληρή προειδοποίηση προς τις ΗΠΑ, το Ισραήλ και τους περιφερειακούς συμμάχους τους προχώρησε ανώτατος Ιρανός αξιωματούχος ασφαλείας, ανακοινώνοντας ότι οι ένοπλες δυνάμεις της χώρας έχουν ολοκληρώσει τον σχεδιασμό μιας μεγάλης στρατιωτικής απάντησης σε ενδεχόμενη νέα επίθεση.
Σύμφωνα με το ιρανικό πρακτορείο Tasnim, ο αξιωματούχος δήλωσε στο τηλεοπτικό δίκτυο Al-Mayadeen ότι το ολοκληρωμένο επιχειρησιακό σχέδιο του Ιράν βρίσκεται πλέον σε πλήρη ετοιμότητα.
«Η απόφαση για αποφασιστική, ολοκληρωμένη και εξαιρετικά εκτεταμένη αντίδραση σε οποιαδήποτε στρατιωτική επίθεση είναι οριστική», υποστήριξε.
Ακολούθησε ακόμη πιο αυστηρή προειδοποίηση: «Οι εχθροί μας και οι περιφερειακοί υποστηρικτές τους πρέπει να περιμένουν. Το μέγεθος και η ένταση της μελλοντικής απάντησης του Ιράν ξεπερνούν τη φαντασία τους και θα προκαλέσουν σοκ».
Ο Ιρανός αξιωματούχος προειδοποίησε επίσης ότι, εάν πραγματοποιηθούν ενέργειες τις οποίες η Τεχεράνη χαρακτηρίζει τρομοκρατικές, θα διευρυνθεί ο κατάλογος των πιθανών στόχων.
Φλέγεται το Hormuz: Έκρηξη σε super tanker με 2.000.000 βαρέλια πετρελαίου – Τέταρτο πλήγμα μέσα σε μία ημέρα
Την ίδια στιγμή νέα επικίνδυνη κλιμάκωση σημειώνεται στα Στενά του Hormuz, καθώς οι Φρουροί της Επανάστασης του Ιράν ανακοίνωσαν ότι υπερδεξαμενόπλοιο που μετέφερε περισσότερα από δύο εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου χτύπησε σε θαλάσσια νάρκη, με αποτέλεσμα να σημειωθεί ισχυρή έκρηξη και να εκδηλωθεί πυρκαγιά.
Σύμφωνα με το ιρανικό πρακτορείο Tasnim, η ανακοίνωση του Ναυτικού των Φρουρών της Επανάστασης εκδόθηκε την Παρασκευή 30 Οκτωβρίου και αναφέρει ότι το πλοίο επιχειρούσε να διασχίσει μη εγκεκριμένη θαλάσσια διαδρομή.
Το υπερδεξαμενόπλοιo παραμένει φλεγόμενο στην είσοδο των στρατηγικής σημασίας Στενών του Hormuz.
Πρόκειται, σύμφωνα με την Τεχεράνη, για το τέταρτο δεξαμενόπλοιο που πλήττεται μέσα στην ίδια ημέρα, γεγονός που εντείνει την ανησυχία για την ασφάλεια της διεθνούς ναυσιπλοΐας.
Οι ιρανικές αρχές υποστηρίζουν ότι τα προηγούμενα δύο πλοία αγνόησαν προειδοποιήσεις και επιχείρησαν να κινηθούν μέσω απαγορευμένων περιοχών, παρά τους κινδύνους.
«Είναι το τέταρτο δεξαμενόπλοιο που καίγεται σήμερα στα Στενά του Hormuz», ανέφερε η ανακοίνωση των Φρουρών της Επανάστασης, οι οποίοι απέδωσαν την ευθύνη για την επικίνδυνη κατάσταση στις αμερικανικές στρατιωτικές ενέργειες στην περιοχή.
Η νέα ιρανική ανακοίνωση έρχεται σε ευθεία αντίθεση με τους ισχυρισμούς της αμερικανικής CENTCOM ότι οι κύριες ναυτιλιακές διαδρομές έχουν εκκαθαριστεί από νάρκες και βρίσκονται υπό αμερικανική επιτήρηση.
Η διαδοχή των αναφερόμενων περιστατικών ενισχύει την ανησυχία για μια νέα ενεργειακή κρίση, καθώς η ασφάλεια της διέλευσης από τα Στενά του Hormuz παραμένει κρίσιμος παράγοντας για την παγκόσμια αγορά πετρελαίου.
Το νέο όπλο του Ιράν στα Στενά του Hormuz: Μαγνητικές νάρκες αλλάζουν τους κανόνες του πολέμου
Την ίδια στιγμή μια νέα διάσταση αποκτά η στρατιωτική αντιπαράθεση στον Περσικό Κόλπο, καθώς οι εξελίξεις στα Στενά του Hormuz αποκαλύπτουν τη δυνατότητα παράλυσης της διεθνούς ναυσιπλοΐας με μέσα χαμηλού κόστους.
Σύμφωνα με δημοσίευμα του Reuters το δεξαμενόπλοιο Louise 1, με σημαία Παναμά, χτυπήθηκε από δύο μαγνητικές νάρκες τύπου limpet, οι οποίες τοποθετήθηκαν στο κύτος του από μικρό σκάφος.
Οι εκρήξεις προκάλεσαν πυρκαγιά στο μηχανοστάσιο και προσωρινή ακινητοποίηση του πλοίου.
Το πλήρωμα παρέμεινε ασφαλές και το δεξαμενόπλοιο συνέχισε αργότερα την πορεία του.
Η ταυτότητα των δραστών δεν έχει επιβεβαιωθεί.
Η εξέλιξη αποκτά ιδιαίτερο στρατηγικό ενδιαφέρον, καθώς το Reuters είχε ήδη αποκαλύψει στις 14 Οκτωβρίου, επικαλούμενο δύο ανώτερους Ιρανούς αξιωματούχους, ότι το Σώμα των Φρουρών της Επανάστασης (IRGC) τροποποιεί τις τακτικές της εναντίον πλοίων που θεωρεί ότι παραβιάζουν τους περιορισμούς διέλευσης.
Η σημασία αυτής της μεταβολής είναι τεράστια.
Το Ιράν δεν χρειάζεται να επιδιώξει μια συμβατική ναυτική αναμέτρηση με τις ΗΠΑ για να προκαλέσει σοβαρή αναστάτωση στις ενεργειακές μεταφορές.
Ακόμη και περιορισμένα περιστατικά μπορούν να αυξήσουν το κόστος ασφάλισης, να αποθαρρύνουν ναυτιλιακές εταιρείες και να επιβαρύνουν την παγκόσμια αγορά πετρελαίου.
Νέο πλήγμα Ιράν σε ΗΠΑ – Κατέλαβε ένα ακόμη drone MQM - 170 πάνω από το νησί Qeshm
Οι Φρουροί της Επανάστασης ανακοίνωσαν ότι εξουδετέρωσαν αμερικανικό μη επανδρωμένο αεροσκάφος MQM-170 στην περιοχή του νησιού Qeshm, κοντά στα στρατηγικής σημασίας Στενά του Hormuz.
Σύμφωνα με ιρανικές στρατιωτικές πηγές, το αμερικανικό drone εντοπίστηκε στον ιρανικό εναέριο χώρο και ακινητοποιήθηκε από προηγμένα συστήματα των Φρουρών της Επανάστασης, με αποτέλεσμα να περιέλθει στα χέρια των ιρανικών δυνάμεων.
Η Τεχεράνη υποστηρίζει ότι πρόκειται για τη δεύτερη επιτυχημένη εξουδετέρωση αμερικανικού μη επανδρωμένου αεροσκάφους αυτού του τύπου, γεγονός που παρουσιάζει ως απόδειξη των αυξημένων δυνατοτήτων της ιρανικής αεράμυνας και του ηλεκτρονικού πολέμου.
Το περιστατικό ακολουθεί προηγούμενη ανακοίνωση του Ναυτικού των Φρουρών της Επανάστασης, σύμφωνα με την οποία ιρανικές μονάδες κατέλαβαν άθικτο ένα MQM-170, αφού απέκτησαν τον έλεγχο των συστημάτων καθοδήγησής του.
Ναύαρχος Cooper (CENTCOM): Το ναυτικό του Ιράν βρίσκεται στον βυθό της θάλασσας
Σε μια ιδιαίτερα επιθετική δήλωση για τη στρατιωτική κατάσταση στον Περσικό Κόλπο προχώρησε ο επικεφαλής της αμερικανικής Κεντρικής Διοίκησης (CENTCOM), ναύαρχος Brad Cooper, υποστηρίζοντας ότι οι ΗΠΑ έχουν εξουδετερώσει την ιρανική ναυτική παρουσία στα Στενά του Hormuz.
«Το ιρανικό Ναυτικό βρίσκεται ολόκληρο στον βυθό της θάλασσας», δήλωσε χαρακτηριστικά, περιγράφοντας όσα διαπίστωσε κατά την πρόσφατη πτήση του πάνω από τη στρατηγικής σημασίας θαλάσσια δίοδο.
Σύμφωνα με τον Cooper, δεκάδες εμπορικά πλοία, πετρελαιοφόρα και μεταφορείς υγροποιημένου φυσικού αερίου διέσχιζαν την περιοχή, υπό την επιτήρηση αμερικανικών στρατιωτικών μέσων.
Ο Αμερικανός ναύαρχος υποστήριξε επίσης ότι δεν εντόπισε ούτε ένα περιπολικό των Φρουρών της Επανάστασης.
Παράλληλα, ανακοίνωσε ότι οι αμερικανικές δυνάμεις έχουν εκκαθαρίσει τις κύριες διεθνείς ναυτιλιακές διαδρομές από θαλάσσιες νάρκες και χρησιμοποιούν προηγμένα μη επανδρωμένα σκάφη για την επιτήρησή τους.
Ωστόσο, οι ισχυρισμοί περί πλήρους αμερικανικού ελέγχου αμφισβητούνται όχι μόνο από την Τεχεράνη αλλά και από την πραγματικότητα, καθώς δεκάδες πλοία που δεν ακολουθούν την εγκεκριμένη από το Ιράν πορεία, γίνονται στόχοι επιθέσεων.
Trump: Το Ιράν διαπραγματεύεται συνεχώς μαζί μας – Έχουμε χρόνο
Νέες δηλώσεις για την πορεία των διαπραγματεύσεων με το Ιράν έκανε ο Αμερικανός πρόεδρος Donald Trump, υποστηρίζοντας ότι η Τεχεράνη επιδιώκει διαρκώς επαφές με την Ουάσιγκτον, παρά τη συνεχιζόμενη πολεμική αντιπαράθεση.
«Υπάρχουν διαπραγματεύσεις σε εξέλιξη. Θέλουν να διαπραγματευτούν. Διαπραγματεύονται συνεχώς», δήλωσε χαρακτηριστικά ο Trump, εμφανίζοντας την αμερικανική πλευρά να διαθέτει σημαντικά χρονικά περιθώρια για την επίτευξη συμφωνίας.
«Για να είμαι ειλικρινής, έχουμε χρόνο. Είναι πόλεμος, αλλά δεν είναι ένας συμβατικός πόλεμος», πρόσθεσε, αφήνοντας να εννοηθεί ότι δεν θεωρεί αναγκαία την άμεση κατάληξη των συνομιλιών.
Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσε, ωστόσο, η αναφορά του στη Βενεζουέλα, την οποία συνέδεσε ευθέως με το οικονομικό κόστος των αμερικανικών στρατιωτικών επιχειρήσεων εναντίον του Ιράν.
«Όσα χρήματα κι αν ξοδέψαμε στο Ιράν, τα έχουμε υπερκαλύψει από τις ενέργειές μας στη Βενεζουέλα. Έχουμε κερδίσει εκατοντάδες δισεκατομμύρια δολάρια, πολλές φορές περισσότερα από τις δαπάνες μας», ισχυρίστηκε.
Η επιστολή του JD Vance και το νέο διπλωματικό κανάλι
Μέσα σε αυτή την επικίνδυνη συγκυρία, μια πρωτοβουλία αποκτά ιδιαίτερη σημασία: η απευθείας επικοινωνία του Αμερικανού αντιπροέδρου JD Vance με τον Mohsen Rezaei, γραμματέα του Ανώτατου Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας του Ιράν και πρώην διοικητή των Φρουρών της Επανάστασης.
Σύμφωνα με τη Washington Post της 29ης Οκτωβρίου, ο Λευκός Οίκος θεωρεί πλέον τον Rezaei έναν από τους σημαντικότερους παράγοντες που θα μπορούσαν να εξασφαλίσουν εσωτερική συναίνεση για μια συμφωνία.
Ο Vance φέρεται να δήλωσε πρόθυμος ακόμη και για προσωπική συνάντηση, με αντικείμενο μια νέα διαπραγματευτική διαδικασία βασισμένη στα εθνικά συμφέροντα των δύο πλευρών.
Η εξέλιξη αποτελεί έμμεση αναγνώριση ότι η αμερικανική πολιτική δεν μπορεί να περιορίζεται στην επίδειξη στρατιωτικής ισχύος.
Η Ουάσιγκτον επιδιώκει δεσμεύσεις για το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα.
Η Τεχεράνη, αντίστοιχα, απαιτεί σεβασμό στην κυριαρχία της, άρση των κυρώσεων, αποδέσμευση παγωμένων περιουσιακών στοιχείων και τερματισμό των εχθροπραξιών.
Το ζήτημα, συνεπώς, δεν είναι απλώς ποιος θα καθίσει στο τραπέζι των συνομιλιών, αλλά εάν οι ΗΠΑ είναι διατεθειμένες να εγκαταλείψουν τη λογική σύμφωνα με την οποία το Ιράν οφείλει πρώτα να υποχωρήσει και μόνο στη συνέχεια να λάβει ανταλλάγματα.
Γιατί η Ουάσιγκτον στρέφεται στον Mohsen Rezaei
Η επιλογή του Rezaei δεν είναι τυχαία.
Σε αντίθεση με έναν παραδοσιακό διπλωμάτη, διαθέτει πολύχρονη εμπειρία στον στρατιωτικό και πολιτικό μηχανισμό της Ισλαμικής Δημοκρατίας.
Οι αμερικανικές εκτιμήσεις, όπως παρουσιάζονται στη Washington Post, τον θεωρούν πρόσωπο με δυνατότητα επικοινωνίας με τον ανώτατο ηγέτη Mojtaba Khamenei και επιρροή στους μηχανισμούς που διαμορφώνουν τις στρατηγικές αποφάσεις.
Αυτό αποκτά βαρύτητα μετά τις προηγούμενες επαφές του Vance με τον πρόεδρο του ιρανικού Κοινοβουλίου Mohammad Bagher Ghalibaf στην Islamabad, οι οποίες δεν εξασφάλισαν μια διαρκή διευθέτηση.
Ωστόσο, η προσέγγιση του Rezaei δεν συνεπάγεται απαραίτητα παραγκωνισμό του Ghalibaf ή του υπουργού Εξωτερικών Abbas Araghchi.
Αντιθέτως, μπορεί να υποδηλώνει ότι η αμερικανική πλευρά αντιλαμβάνεται πλέον πως καμία συμφωνία δεν μπορεί να επιβληθεί παρακάμπτοντας τις βασικές δομές εθνικής ασφάλειας του Ιράν.
Αυτή ακριβώς είναι και η αντίφαση της αμερικανικής στρατηγικής: εκείνοι που παρουσιάζονται επί χρόνια ως αδιάλλακτοι αντίπαλοι της Δύσης αναγνωρίζονται σήμερα ως πιθανοί εγγυητές μιας βιώσιμης ειρήνης.
Η Τεχεράνη δεν αποδέχεται διπλωματία υπό απειλή
Το μεγαλύτερο εμπόδιο στις συνομιλίες παραμένει η έλλειψη εμπιστοσύνης.
Η ιρανική ηγεσία έχει βιώσει επανειλημμένα διπλωματικές διαδικασίες που δεν απέτρεψαν τη στρατιωτική κλιμάκωση.
Γι' αυτό αντιμετωπίζει με ιδιαίτερη επιφύλαξη κάθε νέα αμερικανική πρωτοβουλία όταν αυτή συνοδεύεται από απειλές βομβαρδισμών.
Σύμφωνα με τον Guardian, ο Ghalibaf επιμένει ότι πρόοδος είναι δυνατή μόνο εφόσον γίνουν αποδεκτές οι επτά ιρανικές προϋποθέσεις, στις οποίες περιλαμβάνονται η άρση κυρώσεων και η παύση του πολέμου στα διάφορα μέτωπα, συμπεριλαμβανομένου του Λιβάνου.
Η διαφωνία αφορά κυρίως τη σειρά εφαρμογής των δεσμεύσεων.
Οι ΗΠΑ θέλουν πρώτα συγκεκριμένες ιρανικές πυρηνικές παραχωρήσεις.
Το Ιράν αρνείται να εγκαταλείψει τα σημαντικότερα διαπραγματευτικά του χαρτιά χωρίς προηγούμενες, επαληθεύσιμες αμερικανικές ενέργειες.
Δεν πρόκειται για μια ασήμαντη διαδικαστική διαφορά. Αφορά την ουσία της εθνικής κυριαρχίας και την αξιοπιστία οποιασδήποτε μελλοντικής συμφωνίας.
Μια διευθέτηση που θα εκλαμβάνεται από την ιρανική κοινωνία ως προϊόν στρατιωτικού εκβιασμού δύσκολα θα αποκτήσει σταθερά πολιτικά θεμέλια.
Η Σαουδική Αραβία ζήτησε από τον Trump να μην επιτεθεί στο Ιράν – Φόβοι για καταστροφικά αντίποινα
Σε μια κρίσιμη διπλωματική παρέμβαση προχώρησε η Σαουδική Αραβία, ζητώντας από την κυβέρνηση του Donald Trump να δώσει περισσότερο χρόνο στις διαπραγματεύσεις με το Ιράν, προκειμένου να αποτραπεί ένας νέος καταστροφικός πόλεμος στη Μέση Ανατολή.
Σύμφωνα με δημοσίευμα της Jerusalem Post στις 30 Οκτωβρίου, ανώτατοι Σαουδάραβες αξιωματούχοι επικοινώνησαν με την
Ουάσιγκτον και ζήτησαν να δοθεί «μια ευκαιρία στη διπλωματία» πριν ληφθεί οποιαδήποτε απόφαση για νέες στρατιωτικές επιχειρήσεις εναντίον της Τεχεράνης.
Η μεγαλύτερη ανησυχία του Ριάντ αφορά το ενδεχόμενο μαζικών ιρανικών αντιποίνων.
Η σαουδαραβική ηγεσία φοβάται ότι, εάν οι ΗΠΑ και το Ισραήλ εξαπολύσουν νέα επίθεση, οι Φρουροί της Επανάστασης θα μπορούσαν να πλήξουν ζωτικές υποδομές της Σαουδικής Αραβίας, συμπεριλαμβανομένων πετρελαϊκών εγκαταστάσεων, μονάδων ηλεκτροπαραγωγής και δικτύων ύδρευσης.
Οι διαμεσολαβητές και ο φόβος μιας περιφερειακής έκρηξης
Το Κατάρ έχει αναλάβει ιδιαίτερα σημαντικό ρόλο στις πρόσφατες διπλωματικές επαφές, ενώ το Πακιστάν, η Τουρκία και η Σαουδική Αραβία συμμετέχουν σε προσπάθειες αποτροπής νέας σύγκρουσης.
Στις 30 Οκτωβρίου αναφέρθηκε νέα αποστολή διαμεσολαβητών του Κατάρ στην Τεχεράνη, σε συντονισμό με την Ουάσιγκτον.
Μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν είχε επιβεβαιωθεί επίσημη ιρανική απάντηση στην επιστολή του Vance.
Οι περιφερειακές κυβερνήσεις αντιλαμβάνονται ότι ένας τρίτος πόλεμος δεν θα περιοριστεί αναγκαστικά στα ιρανικά σύνορα.
Τα Στενά του Hormuz αποτελούν κρίσιμο πέρασμα για το διεθνές ενεργειακό εμπόριο.
Μια γενικευμένη αναμέτρηση θα μπορούσε να προκαλέσει ενεργειακούς κλυδωνισμούς, να απειλήσει εμπορικές μεταφορές και να δημιουργήσει πρωτοφανείς κινδύνους για τις οικονομίες του Κόλπου.
Το σημαντικότερο, όμως, είναι ότι η στρατιωτική κλιμάκωση θα μπορούσε να αποκτήσει δυναμική την οποία ούτε η Ουάσιγκτον ούτε το Ισραήλ θα ήταν σε θέση να ελέγξουν πλήρως.
Επείγον μήνυμα Πακιστάν: Ισχυρές δυνάμεις επιχειρούν να τορπιλίσουν τη συμφωνία Ιράν – ΗΠΑ
Σοβαρή προειδοποίηση για τον κίνδυνο υπονόμευσης των ειρηνευτικών συνομιλιών μεταξύ Ιράν και ΗΠΑ απηύθυνε το Πακιστάν, αποκαλύπτοντας ότι ισχυροί παράγοντες επιχειρούν να εμποδίσουν τη διπλωματική διαδικασία.
Ο εκπρόσωπος των πακιστανικών ενόπλων δυνάμεων, αντιστράτηγος Ahmed Sharif Chaudhry, δήλωσε την Παρασκευή 30 Οκτωβρίου ότι το Ισλαμαμπάντ παραμένει συγκρατημένα αισιόδοξο για την έκβαση της διαμεσολάβησης, προειδοποιώντας ωστόσο για δυνάμεις που επιδιώκουν να εκτροχιάσουν τις προσπάθειες αποκλιμάκωσης.
Η παρέμβαση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς συνεχίζονται οι διπλωματικές πρωτοβουλίες για τον τερματισμό της πολεμικής αντιπαράθεσης, ενώ παραμένει ο κίνδυνος νέας αμερικανοϊσραηλινής στρατιωτικής κλιμάκωσης.
Ο Πακιστανός εκπρόσωπος δεν κατονόμασε τις δυνάμεις που θεωρεί υπεύθυνες για την πιθανή υπονόμευση των συνομιλιών αλλά «φωτογράφισε» το Ισραήλ.
Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσε η τοποθέτησή του για τη Συμφωνία Κοινής Άμυνας της Μέκκας, στην οποία συμμετέχουν το Πακιστάν, η Σαουδική Αραβία και η Τουρκία.
Ο Chaudhry διευκρίνισε ότι η συμφωνία δεν αποκλείει την προσχώρηση νέων κρατών, συμπεριλαμβανομένου του Ιράν, εφόσον υπάρξει η απαραίτητη πολιτική συμφωνία μεταξύ των συμβαλλόμενων χωρών.
Το στρατηγικό δίλημμα του Trump
Η κυβέρνηση Trump βρίσκεται μπροστά σε μια επιλογή που υπερβαίνει την πολιτική αντιπαράθεση με το Ιράν.
Μπορεί να επιδιώξει έναν ακόμη γύρο στρατιωτικών πληγμάτων, ελπίζοντας ότι η οικονομική εξάντληση θα αναγκάσει την Τεχεράνη να υποχωρήσει.
Μπορεί όμως και να αναγνωρίσει ότι οι προηγούμενες επιχειρήσεις δεν εξασφάλισαν μια βιώσιμη πολιτική διευθέτηση.
Η δεύτερη επιλογή δεν προϋποθέτει αποδοχή όλων των ιρανικών θέσεων.
Προϋποθέτει αναγνώριση του Ιράν ως κράτους με νόμιμα συμφέροντα ασφαλείας και δικαίωμα σε διαπραγματεύσεις χωρίς την απειλή εθνικής καταστροφής.
Η στρατηγική της απόλυτης πίεσης απέτυχε μέχρι σήμερα να επιβάλει μια οριστική ιρανική συνθηκολόγηση.
Η επανάληψή της σε ακόμη μεγαλύτερη κλίμακα δεν εγγυάται διαφορετικό αποτέλεσμα.
Αντίθετα, όσο διευρύνονται οι στόχοι των στρατιωτικών επιθέσεων, τόσο αυξάνεται η πιθανότητα μιας περιφερειακής σύγκρουσης χωρίς σαφές όριο.
Το Ιράν έχει καταστήσει σαφές ότι θεωρεί την αντίσταση στη στρατιωτική πίεση ζήτημα εθνικής επιβίωσης.
Η βεβαιότητα ότι ένας νέος βομβαρδισμός θα το αναγκάσει να εγκαταλείψει αυτή τη θέση αποτελεί περισσότερο πολιτική προσδοκία παρά ασφαλή στρατηγική εκτίμηση.
Ο τρίτος πόλεμος δεν είναι αναπόφευκτος. Θα είναι αποτέλεσμα πολιτικών αποφάσεων.
Η επιστολή του JD Vance προς τον Mohsen Rezaei προσφέρει μια πραγματική, αν και εύθραυστη, δυνατότητα αποκλιμάκωσης.
Εάν ο Donald Trump επιλέξει να ακολουθήσει την επιθετική λογική του Benjamin Netanyahu και των υποστηρικτών μιας νέας στρατιωτικής επιχείρησης, θα αναλάβει την ευθύνη ενός κινδύνου που εκτείνεται πολύ πέρα από το Ιράν.
Εάν, αντίθετα, επιτρέψει στη διπλωματία να λειτουργήσει στη βάση αμοιβαίων και επαληθεύσιμων δεσμεύσεων, θα μπορούσε να αποτρέψει μια καταστροφή που δεν θα είχε πραγματικούς νικητές.
Η Τεχεράνη δεν ζητά την άδεια της Ουάσιγκτον για να υπάρχει ως κυρίαρχο κράτος.
Ζητά να σταματήσει η απειλή ότι η κυριαρχία της μπορεί να ακυρώνεται κάθε φορά που οι αμερικανικοί σχεδιασμοί προσκρούουν στην ιρανική αντίσταση.
Και αυτό είναι τελικά το πραγματικό διακύβευμα: όχι αν οι ΗΠΑ διαθέτουν τη στρατιωτική ισχύ να πλήξουν ξανά το Ιράν, αλλά αν διαθέτουν την πολιτική βούληση να αποδεχθούν ότι η ειρήνη δεν μπορεί να οικοδομηθεί πάνω στα ερείπιά του.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου