Ο ΣΗΜΕΡΙΝΟΣ ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ Ο ΑΡΧΙΟΛΕΤΗΡΑΣ ΣΗΜΙΤΗΣ ΑΡΧΙΣΕ ΤΟΝ ΔΙΑΣΚΟΡΠΙΣΜΟ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΚΑΙ Ο ΚΟΥΛΗΣ ΣΑΝ "ΑΞΙΟΣ" ΣΥΝΕΧΙΣΤΗΣ ΤΟΥ, ΤΟΝ ΟΛΟΚΛΗΡΩΝΕΙ...

ΠΩΣ ΟΙ ΙΔΙΟΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣΔΩΡΙΣΑΝ ΤΟ ΑΙΓΑΙΟ ΣΤΟΥΣ ΤΟΥΡΚΟΥΣ!

Ο αρχαίος Εφιάλτης είναι ένα παιδικό παραμυθάκι

Γιατί ως λαός πρέπει να μη ξεχνάμε τους υπεύθυνους για τα εθνικά βάσανά μας

Γράφει ο Κρεσέντσιο Σαντζίλιο

Ας ξεκινήσουμε από μια αλήθεια που κανένας στην Ελλάδα δεν θέλει να ομολογήσει: οι ίδιοι ο Έλληνες πολίτες δίνουν αλλεπάλληλα την εξουσία σε πολιτικούς άνδρες που στη συνέχεια τους προδίδουν με τον χειρότερο δυνατό τρόπο προβαίνοντας σε αποτρόπαιες πράξεις εθνικής αλλοτρίωσης και απαλλοτρίωσης χωρίς καν να τους ρωτήσουν εάν συμφωνούν ή όχι.

Από την αρχαιότητα η Ελλάδα γέννησε παιδιά που έγιναν οι εφιάλτες της. Και έως σήμερα η ίδια κατάσταση συνεχίζεται.

Κάποτε υπήρξε η εποχή όπου το Αιγαίο ολόκληρο μιλούσε ελληνικά. Σήμερα, εξαιτίας Ελλήνων κυβερνητών αρνητών της χώρας τους, όλο και περισσότερο, από τη Λήμνο έως τη Κρήτη ακούγονται στο ανοιχτό πέλαγος τα παρείσακτα τουρκικά, εκεί όπου δεν το περιμένεις. Προφανώς κάτι δεν πάει καλά με την ελληνική πολιτεία.

Επομένως λοιπόν τώρα να μην εκπλήσσεται κανείς αν είναι κιόλας μισός αιώνας που οι ίδιοι υπεύθυνοι για τη μοίρα της πατρίδας τους άρχισαν να εκχωρούν τον ιστορικά και παραδοσιακά ελληνικό χώρο στους Τούρκους, που δεν παύουν να ευχαριστούν για τα δώρα, τόσο που γλυκάθηκαν και ζητούν όλο και παραπάνω.

Οπότε ας πούμε εν ολίγοις τα καθέκαστα αυτής της «ευγενούς» αειφόρου ελληνικής δωρεάς όπως επισης πώς έχει συμβεί και οι Τούρκοι με την όλο και αυξανόμενη παρουσία και κατοχή τους του Αιγαίου έχουν την αλαζονεία να κουνούν το δάχτυλο στους Έλληνες χωρίς αυτοί να είναι σε θέση να το ανταποδώσουν. Ουσιαστικά πώς οι Έλληνες, άκοντες εκόντες δεν έχει σημασία, έπεσαν τόσες πολλές φορές στις παγίδες των «συμφωνιών» τους με τους Τούρκους που άλλο δεν ήταν παρά λεόντειες συμφωνίες παραχώρησης όλο και περισσοτέρων ελληνικών ενδιαφερόντων και δικαιωμάτων.

Ας αρχίσουμε από το 1973 όταν είχε βρεθεί πετρέλαιο κοντά τη δυτική Θάσο κάτι που προκάλεσε το άμεσο τουρκικό ενδιαφέρον για το Αιγαίο, μια ακόμη ψηφίδα στο παζλ της «Γαλάζιας Πατρίδας» τους, το δόγμα που από το 2006 άρχισε να κυκλοφορεί ανάμεσα στα στελέχη του τουρκικού πολεμικού ναυτικού.

Έτσι το 1976, μετά από διάφορες ελληνοτουρκικες «περιπέτειες» τα έτη 1974-1975, εμφανίστηκε το, έστω και ετοιμόρροπο, τουρκικό ερευνητικό «Χόρα» στη περιοχή της Λέσβου αρχίζοντας έρευνες στο βυθό της υφαλοκρηπίδας και προκαλώντας τους πρώτους πονοκεφάλους στον Κωνσταντίνο Καραμανλή.

Η ελληνική διαμαρτυρία για τη τουρκική «εισβολή» στην «ελληνική υφαλοκρηπίδα», μια υφαλοκρηπίδα ωστόσο – ειρήσθω εν παρόδω – που η Ελλάδα ανόητα ποτέ δεν είχε μεριμνήσει να προσδιορίσει και κατοχυρώσει διεθνώς έως σήμερα(!) με βάση τα αφειδώς καταγεγραμμένα από διεθνούς φήμης ξένους επιστήμονες γεωλογικά τεκμήρια,

(μη ξεχνάμε πως στα διεθνή γεωλογικά δεδομένα η υφαλοκρηπίδα στο Αιγαίο = ελληνικό τεκτονικό φύλλο!)

οδήγησε στις συνομιλίες στη Βέρνη όπου η Ελλάδα έβαλε για πρώτη φορά η ίδια τον εαυτό της σε καραντίνα στην ίδια τη δική της θαλάσσια περιοχή.

Ο Κων. Καραμανλής «συμφώνησε» με τον ομόλογό του Ντεμιρέλ οι δύο χώρες να μη προβούν σε πράξεις που θα έθεταν εμπόδια στις ελληνο-τουρκικές διαπραγματεύσεις (πάντα ατέρμονες και άγονες!), όπερ σημαίνει: «μη κάνουμε τίποτα στο Αιγαίο πριν οριστικοποιηθεί το «ιδιοκτησιακό» καθεστώς του!

Στην ουσία το «Πρακτικό της Βέρνης» τίποτα άλλο δεν έκανε από το να γίνει «όρος ζωής» για την Ελλάδα η τελείως λανθασμένη τουρκική θέση περί «ύπαρξης τουρκικής υφαλοκρηπίδας στο Αιγαίο», πάνω στην οποια οι Έλληνες δεν δικαιούνται δήθεν να εκτελούν έρευνες!!

Αυτό έθετε σε ισχύ δύο κομβικές καταστάσεις: 1) η Ελλάδα αυτοπεριοριζόταν σε έρευνες μόνο εντός των 6 ν.μ. των χωρικών υδάτων της με αυστηρό αποκλεισμό σε όλη την υπόλοιπη θάλασσα του Αιγαίου, και 2) η Τουρκία «γκρίζαρε» όλο το Αιγαίο, εκτός από τα 6 ν.μ. της ελληνικής αιγιαλίτιδας ζώνης, υπό την έννοια ότι εμμέσως πλην σαφώς «κατοχύρωνε» εις βάρος της Ελλάδας μια ύπαρξη δική της υφαλοκρηπίδα που ούτε καν στη φαντασία δεν υπάρχει!

Δηλαδή, όλη η θάλασσα ανάμεσα στα ελληνικά νησιά στο Αιγαίο, από την ανατολική ηπειρωτική ελληνική ακτή έως της δυτικές ακτές του τόξου νήσων Λήμνου- Ρόδου και κατ’ επέκταση Καστελλόριζου, δεν αναγνωρίζεται πια από την Ελλάδα ως υπερκείμενη της ελληνικής υφαλοκρηπίδας γιατί οι ίδιοι οι Έλληνες δήλωσαν ότι ΚΑΙ η Τουρκία έχει δικαιώματα ιδιοκτησίας πάνω της!!

Ο παραλογισμός στο ζενίθ του.

Αυτό τελικά σημαίνει επ’ αορίστου περιορισμός όλων των ελληνικών νησιών του Αιγαίου στα 6 ν.μ. χωρικών υδάτων, ένας τρομερός ζουρλομανδύας ο οποίος ακόμη και σήμερα, 50 χρόνια μετά, αιχμαλωτίζει την Ελλάδα, εντελώς ανίκανη να το υπερβεί μέσα στον ακραία αθεράπευτο ενδοτισμό των κυβερνητών της.

Και σαν να μην έφτανε το «Πρακτικό της Βέρνης», έντεκα χρόνια μετά, το 1987, μια άλλη τουρκική πρόκληση, επιβεβαιωτική της πρώτης, σαν να ήθελαν οι Τούρκοι να εξασφαλίσουν καλύτερα το πλεονέκτημα που είχαν αποκομίσει το 1976, οδήγησε τον Έλληνα τότε πρωθυπουργό Ανδρέα Παπανδρέου σε μια άλλη βαριά εθνική υποχώρηση,

(παρενθετικά, δεν μπορέσαμε ποτέ ακόμη να καταλάβομε πώς με τόση ευκολία οι Έλληνες πολιτικοί «συμφωνούν» πάντα στο να χάνει η Ελλάδα «τους» και να κερδίζει η Τουρκία «των», και δεν γίνεται ποτέ το αντίθετο!),

με την οποία στο Νταβός της Ελβετίας (πάντα η Ελβετία) «συμφωνήθηκε» με τον Τούρκο Οζάλ ο περιορισμός της Ελλάδας και Τουρκίας στα 6 ν.μ. των χωρικών υδάτων και η αποφυγή των αιτιών πολέμου.

Κάτι τρέχει στα γύφτικα, γιατί αν σκεφτεί κανείς ότι η Τουρκία διαθέτει υφαλοκρηπίδα, ΑΟΖ και 12 ν.μ. χωρικά ύδατα σε ανοιχτή θάλασσα μόνο στη Μαύρη Θάλασσα (που μας είναι αδιάφορη) και στην Ανατολική Μεσόγειο (που μας ενδιαφέρει σε σχέση με την ΑΟΖ Ελλάδας-Κύπρου), στο Αιγαίο – που είναι και το κέντρο των τουρκικών «συμφερόντων», αλλά προπαντός το κέντρο των ελληνικών δικαιωμάτων – η Τουρκία έχει σχεδόν μηδέν ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδα, αφού είναι υπερ-περιορισμένη αποκλειστικά στο θαλάσσιο πέρασμα μεταξύ Λήμνου και Λέσβου και στα άλλα δύο πολύ στενά περάσματα Λέσβου-Χίου και Χίου-Σάμου, συνολικά 7% ΑΟΖ (επομένως και υφαλοκρηπίδα) στο Αιγαίο, με 6 ν.μ. χωρικών υδάτων σχεδόν ασήμαντων,

τότε θα αντιληφθεί πως και πώς στο Νταβός, επιβεβαιώνοντας επίσημα τη Βέρνη, ο Έλληνας πρωθυπουργός έσκαψε τον πιο βαθύ λάκκο στη πατρίδα του Ελλάδα δωρίζοντας στη Τουρκία κάτι που έτσι κι αλλιώς αυτή δεν έχει ούτε και θα μπορούσε να έχει – δηλαδή 6 ν.μ. στο Αιγαίο!!

Δηλαδή οι Τούρκοι, χάρη στους Έλληνες μειοδότες(για να μη πούμε κάτι άλλο!) κατόρθωσαν να εξισώσουν τα σχεδόν μηδαμινά ναυτικά μίλια χωρικών υδάτων τους στο Αιγαίο με τα ατελείωτα ναυτικά μίλια χωρικών υδάτων της Ελλάδας!!

Ουσιαστικά, και το 1976 και το 1987 αυτοί οι δύο πρωθυπουργοί πρόδωσαν τη χώρα τους Ελλάδα και τους πολίτες της για να ωφεληθούν οι Τούρκοι, κάτι φυσικά που εμπεριέχει με τον πιο πασιφανή τρόπο και την έννοια της εσχάτης προδοσίας εάν αληθεύει (και αληθεύει) ότι αυτή μεταφράζεται και αντιστοιχεί σε πράξεις που βλάπτουν τη πατρίδα για να ωφελήσουν τον εχθρό.

Και πιο εχθρός απ’ τη Τουρκία!…

Βέβαια τυχεροί οι δύο πρωθυπουργοί, αλλά και οι άλλοι που ακολούθησαν, που στην Ελλάδα η δικαιοσύνη (η τρίτη εξουσία) φαίνεται μάλλον να είναι «κυβερνητικο-κρατική», οπότε με τα μάτια και τα αυτιά κλειστά μπροστά στα αντεθνικά πεπραγμένα των κυβερνητών.

Το θέμα πάντως είναι πως από τότε, το 1987, το Αιγαίο έγινε taboo για τους Έλληνες, μια θάλασσα «διεθνή ύδατα» όπου ούτε λίγο ούτε πολύ η Τουρκία όρισε και δικό της Θαλάσσιο Σχεδιασμό που καταλαμβάνει όχι μόνο όλο το ανατολικό Αιγαίο έως τη μεσαία γραμμή στο κέντρο της θάλασσας, αλλά και εκτεταμένες περιοχές στο άλλο δυτικό μισό προς τη μεριά της Ελλάδας.

Το επόμενο mea culpa (ποιος ξέρει γιατί στα λατινικά που λίγοι καταλαβαίνουν και όχι στη μητρική γλώσσα που όλοι ομιλούν!), περισσότερο σαν κάπως ερασιτεχνική προσωπική ελαφρυντική απόπειρα παρά αποδοχή λάθους, ουδόλως αναιρεί την ευθύνη για τη βλάβη που τραγικά υπέστη η Ελλάδα στο διηνεκές, το ίδιο ασφαλώς ισχύοντας και για όλους τους άλλους πολλούς Έλληνες κυβερνήτες μειοδότες.

Αισίως λοιπόν φτάνουμε στο έτος Κυρίου 1996 όπου οι, με διεθνείς «βούλες», έως τότε ελληνικές παραχωρήσεις αναβαθμίζονται, πάντα με ξένους μάρτυρες παρόντες, αποφασιστικά υπέρ της Τουρκίας σφίγγοντας ακόμη περισσότερο τον ζουρλομανδία της Ελλάδας στο Αιγαίο.

Μια καταιγιστική κλιμάκωση που θα παρουσιάσει μια όλο και μεγαλύτερη και αλαζονικότερη τουρκική αναβάθμιση.

Είναι η σειρά του Κώστα Σημίτη που, στα γρήγορα και δίχως πολλές διαδικασίες, «λαμβάνει το δαχτυλίδι» από τον σχεδόν ετοιμοθάνατο Ανδρέα Παπανδρέου τον Γενάρη του ίδιου έτους.

Και ο Σημίτης τίμησε υπέρ του δεόντως την ελληνική κατρακύλα.

Μέσα σε μια οκταετία – χάρη στην αφάνταστη, αποφασιστική αλλά ένοχη ανοησία, ή αν θέλετε καλύτερα πώρωση, του ελληνικού εκλογικού σώματος – κατασπαράζει κυριολεκτικά την Ελλάδα με απίστευτο κέρδος για τη Τουρκία, αλλά και για τη Γερμανία, παραδοσιακή φίλη της Τουρκίας.

Η «διαχείρισή» του της, με την σύμφωνη γνώμη των ΗΠΑ, προκληθείσης «κρίσης» από τους Τούρκους (μέτρησε κανείς πόσες φορές οι Τούρκοι προκάλεσαν κρίσεις με Ελλάδα;!) στις νησίδες των Ιμίων τις οποίες ξαφνικά οι Τούρκοι εμφάνισαν σαν δικές τους, υπήρξε ό, τι πιο καταστροφικό θα μπορούσε να κάνει για τη Ελλάδα στον αιγαιακό χώρο.

Ενώ όλοι, απολύτως όλοι, και οι Έλληνες και ο Αμερικανοί, αλλά και οι Τούρκοι γνώριζαν με τον πιο πλήρη τρόπο ότι τα Ίμια ήταν και είναι ελληνικά και μόνο ελληνικά, οι πρώτοι δύο συναίνεσαν στα τουρκικά «τερτίπια» αμφισβήτησης της ελληνικής κυριαρχίας και «γκριζαρίσματος» ελληνικών νησιών στο Αιγαίο, «προπάτορας» όλων των επόμενων «γκριζαρόματων».

Το 1996 λοιπόν αυτός ο Σημίτης υπέγραψε τη πρώτη ελληνική παραίτηση από κυριαρχικά εδαφικά δικαιώματα, με τη «βοήθεια» της δήθεν φιλικής διαιτησίας των Αμερικανών φαρισαίων και υποκριτών.

Και είναι ο Σημίτης που, ενώ μπορούσε να αποδείξει διεθνώς με αδιάψευστα έγγραφα στοιχεία, και ο Τούρκοι ουδόλως μπορούσαν να διαψεύσουν, την ελληνική ιδιοκτησία των Ιμίων, και να απαιτήσει από τους Αμερικανούς να τον συνδράμουν, δεν έπραξε το αυτονόητο, και τους ευχαρίστησε κιόλας που έδωσαν τη δυνατότητα στους Τούρκους να «γκριζάρουν» τα πρώτα ελληνικά νησιά!

Απ’ αυτό το χαρακίρι στο επόμενο, ένα χρόνο μετά, το 1997, στη Μαδρίτη, ήταν ένα τσιγάρο δρόμος. Σε εκείνη τη νατοϊκή Σύνοδο κορυφής ο Σημίτης ως μη όφειλε αναγνώρισε πως η Τουρκία έχει ΚΑΙ ζωτικά συμφέροντα και απαιτήσεις στο Αιγαίο(!!), όχι στη στενή θαλάσσια λωρίδα μεταξύ των ελληνικών ανατολικών νησιών από Λήμνο έως Ρόδο και τα τουρκικά δυτικά παράλια της Μικράς Ασίας, αλλά κυριολεκτικά μέσα σε όλο το Αιγαίο, «πηδώντας» πάνω από εκείνα τα ελληνικά νησιά, δηλαδή αγνοώντας τα σαν να μην υπάρχουν καν στο χώρο και στη χώρα Ελλάδα!

Και επειδή τα «ζωτικά συμφέροντα» μεταφράζονται σε «δικαιώματα», αυτό σημαίνει πως ο Σημίτης εκ του μηδενός χάρισε στη Τουρκία δικαιώματα στο Αιγαίο που ουδέποτε είχε και θα μπορούσε να έχει!

Έτσι η Τουρκία με την επίσημη ελληνική σφραγίδα και υπογραφή, απέκτησε λόγο το Αιγαίο, αμέσως μετά το κατόρθωμά της να αποκλείσει την ελληνικότητα των Ιμίων! Απέκτησε έναν λόγο που και σήμερα βαραίνει απελπιστικά και η Ελλάδα το «πληρώνει» ποικιλοτρόπως. Και θα το «πληρώνει» ποιος ξέρει για πόσο καιρό ακόμα και με πόσες άλλες απώλειες ακόμη.

Αυτή υπήρξε και η αρχή της λύσης συνέχειας μεταξύ των ελληνικών ανατολικών ηπειρωτικών ακτών και των απέναντι ελληνικών ανατολικών νησιών, όταν στη μέση του Αιγαίου οι Τούρκοι μπορούν να μπαίνουν σφήνα και να παρεμβάλλουν ό, τι θέλουν, μιας και εκτός από τα 6 ν.μ. ελληνικών χωρικών υδάτων, όλος ο υπόλοιπος θαλάσσιος χώρος είναι διεθνή ύδατα, αφού η Ελλάδα όχι μόνο δεν έχει επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 12 ν.μ., αλλά ούτε και ΑΟΖ δεν μερίμνησε ποτέ να ανακηρύξει ή οριοθετήσει με τη Κύπρο!!

Ο Σημίτης έβαλε απ’ τη πόρτα στο Αιγαίο τους Τούρκους που ούτε απ’ το παράθυρο δεν θα μπορούσαν να μπουν!

Τόση ζημιά από έναν πρωθυπουργό στη χώρα του και τόσο όφελος στον εχθρό μόνο ως εσχάτη προδοσία μπορεί να χαρακτηριστεί. Το ακριβές «όνομά» της.

Φυσιολογική επομένως συνέπεια υπήρξε δύο χρόνια αργότερα και η αναγνώριση ύπαρξης συνοριακών ελληνο-τουρκικών διαφορών, όπου αυτές οι «διαφορές» δεν αφορούσαν τα «άμεσα» χερσαία σύνορα με τη Τουρκία στον Έβρο, αλλά είχαν να κάνουν με τα «εφευρεθέντα» από το πουθενά δήθεν σύνορα σε όλη τη θαλάσσια περιοχή από το βόρειο Αιγαίο έως τη Κρήτη και τη Κύπρο!

Δηλαδή, για να καταλαβαινόμαστε: ο Σημίτης δέχθηκε να δημιουργηθούν, δηλαδή στη πράξη δημιούργησε και ο ίδιος, εκεί όπου δεν υπήρχαν, «ελληνικά σύνορα» με τη Τουρκία στο σύμπλεγμα των ελληνικών – και μόνο ελληνικών – νησιών στο Αιγαίο!

Φαίνεται απίστευτο, αλλά δυστυχώς είναι αληθινό.

Άλλη μια ενέργεια κατάφορης βλάβης της Ελλάδας και τεράστιου πλεονεκτήματος για τη Τουρκία.

Ο Σημίτης εφεύρε, σε συμπαιγνία με τους Τούρκους, σύνορα της Τουρκίας στα ελληνικά νησιά του Αιγαίου!!

Πιο παραχώρηση στη Τουρκία ελληνικών δικαιωμάτων δεν γίνεται. Και πιο εσχάτη προδοσία εις βάρος της Ελλάδας δεν γίνεται.

Πού ήταν οι εισαγγελείς της λεγόμενης «ανεξάρτητης δικαιοσύνης», ο απαραίτητος νομικός «έλεγχος» των αντεθνικών δράσεων της εκτελεστικής εξουσίας, να καταστήσουν άκυρο αυτόν τον παραλογισμό;

Στη Μαδρίτη και Ελσίνκι ο « Έλληνας» πρωθυπουργός υπέγραψε, μετά το προπαρασκευαστικό «γκριζάρισμα»» του 1996, τη ληξιαρχική πράξη γέννησης των τουρκικών απαιτήσεων αλλαγής ιδιοκτησίας ελληνικών νησιών στο Αιγαίο ώστε να επιβεβαιωθεί η «τουρκική αλήθεια» της «Γαλάζιας Πατρίδας τους».

Εξ ου και η αμφισβήτηση εκ μέρους της Τουρκίας των προβλέψεων της Σύμβασης της Λοζάνης αναφορικά με το ιδιοκτησιακό καθεστώς των νησιών του Αιγαίου.

Το «πέρασμα» όμως της «σημιτικής τροχιάς» δεν μπορεί να ολοκληρωθεί δίχως την αισχρή επέμβαση του ντουέτου Κ. Σημίτη – Γ.Α. Παπανδρέου το 2003 προς τον Γλαύκο Κληρίδη, στο τέλος της θητείας του στη Κύπρο, ώστε η διαδικασία οριοθέτησης της ΑΟΖ με την Αίγυπτο που τότε ετοιμαζόταν να γίνει έτσι ώστε να εμφανίζεται η Κύπρος να μην έχει θαλάσσια σύνορα με την Ελλάδα ενώ η Τουρκία να έχει θαλάσσια σύνορα με την Αίγυπτο!

Ακόμη μια τεραστίων διαστάσεων ζημιογόνα δράση για την Ελλάδα και αντίστοιχα επωφελής για τη Τουρκία.

Το πιο άσχημο βέβαια είναι πως η ελληνική κατρακύλα δεν σταματά εδώ. Η εγκληματικά μειοδοτική μερική οριοθέτηση ΑΟΖ της Ελλάδας με την Αίγυπτο από το ντουέτο Κ. Μητσοτάκη – Ν. Δένδια μόνο από τον 26ο ως τον 27ο59 μεσημβρινό εγκαταλείπει ολόκληρη την ανατολική θαλάσσια περιοχή έως τη Κύπρο υπό καθεστώς διεθνών υδάτων, κάτι που η Τουρκία το εκλαμβάνει και το θεωρεί ως προφανής αναγνώριση της υφαλοκρηπίδας της που φτάνει μέχρι τη Κύπρο και τη Κρήτη!

Και δεν είναι μόνο αυτό. Η οριοθέτηση της Ελλάδας (Μητσοτάκης-Δένδιας) στον 26ο μεσημβρινό δημιουργεί βάσιμες υποψίες ενδεχόμενων μελλοντικών αιγυπτο-λιβυκών συνεργειών πάλι σε βάρος της Ελλάδας.

Και ακόμη όχι μόνο, γιατί αυτή η κουτσουρεμένη ΑΟΖ της Ελλάδας με την Αίγυπτο «περιέχει» και, κατ’ απαίτηση της Αιγύπτου, ως φυσικό επακόλουθο τη μειωμένη ως και αποκλεισμένη επήρεια ελληνικών νησιών, από το σύμπλεγμα του Καστελόριζου μέχρι τη Κρήτη, μια άλλη βαρύτατη παντελώς αδικαιολόγητη πράξη απαξίωσης των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων.

Και τέλος γιατί στην αμαρτωλή οριοθέτηση Ελλάδας-Αιγύπτου οι ίδιοι Κ. Μητσοτακης/Ν.Δένδιας δέχθηκαν να μη χαραχθεί η σωστή μέση γραμμή παραχωρώντας χωρίς κανένα αντάλλαγμα στους Αιγύπτιους μια «παραπάνω» θαλάσσια περιοχή: Ελλάδα λοιπόν 45%, Αίγυπτος 55%, Ελλάδα 32.525 τ,χ, θάλασσας, Αίγυπτος 41.385 τ.χ. θάλασσας, ένας χώρος – λένε – πλούσιος σε ενεργειακούς πορους.

Το συμπέρασμα: εξαιτίας των απαράδεκτων μειοδοτικών/προδοτικών πρωθυπουργικών ελληνικών δράσεων, δημιουργήθηκαν όλες οι νομικές και γεωγραφικές συνθήκες για «γενναιόδωρες παροχές» δικαιωμάτων και προσδοκιών στους Τούρκους, καταστάσεις που σήμερα βρίσκουμε μπροστά μας και πάντα θα βρίσκουμε μπροστά μας, με πάντα αρνητκό αποτέλεσμα για την Ελλάδα.

Όλα ετούτα πολύ απλά για να μη ξεχνάμε, όπως δυστυχώς έχουμε την άσχημη συνήθεια να κάνουμε, και όχι μόνο στις περιπτώσεις των εκλογών όπου βλακωδώς τα ξεχνάμε όλα και «δε θυμόμαστε» το κακό που μας έκαναν μερικοί μερικοί!

Αλλά και για να είμαστε επίσης σε επιφυλακή για ό, τι «μαγειρεύουν» να μας φορτώσουν στο άμεσο μέλλον, όπως εφιστά τη προσοχή η «Εστία» της 17ης.1.2026 αναφερόμενη στην, τελείως αχρείαστη, προσεχή συνάντηση Μητσοτάκη-Ερντογάν και στις επερχόμενες εκλογές μέσα στο 2026, ώστε «η ελληνική κυβέρνηση να καταστήσει τον ελληνικό λαό συνυπεύθυνο στις αποφάσεις της για μοίρασμα το Αιγαίου», δηλαδή «οι Έλληνες θα κληθούν στις κάλπες με το δίλημμα ‘πόλεμος ή ειρήνη’», όπου για τους μειοδότες η υπεράσπιση των εθνικών συμφερόντων και κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας προϋποθέτει οπωσδήποτε μία κατάσταση πολέμου».

Οπότε κατά το «δόγμα» αυτών των ιδίων, για να μην έχουμε πόλεμο και να έχουμε «ήρεμα νερά», θα πρέπει να συνεργαστούμε με τους Τούρκους σε μια συνεκμετάλλευση του Αιγαίου και κατ’ ανάγκη, για λόγους ειρήνης, περιορισμό των Ελλήνων (ποιος θυμάται; κάποιος κάποτε είπε: «μην είμαστε μοναχοφάηδες», εννοώντας το Αιγαίο) ώστε οι Τούρκοι να μπορούν να διαθέτουν και αυτοί με την τόσο μεγάλη ακτογραμμή τους(!), τουλάχιστον τα μισό Αιγαίο με την έμμεση ψήφο των Ελλήνων πολιτών

Ακριβώς ό, τι προ πολλού προνοεί το ελληνοτουρκικό «αφήγημα» των ταγών του ΕΛΙΑΜΕΠ, πολύτιμων αμετακίνητων πρωθυπουργικών «συμβούλων.

Και για να επιτευχθεί αυτή η «λύση» «δεν θα σηκωθούμε απ’ το τραπέζι μέχρι την επίλυση του προβλήματος κυρίως του Αιγαίου στο ζήτημα των χωρικών υδάτων και της υφαλοκρηπίδας», όπως δηλώνει απερίφραστα ο Τούρκος ΥΠΕΞ Φιντάν, σίγουρα με την υποστήριξη του Τραμπ, ο οποίος διόλου απίθανο να ευνοεί τη κατατρόπωση του Μητσοτάκη (η Γκιλφόιλ εξάλλου γι’ αυτό δεν ήρθε;!)τιμωρώντας τον μαζί και τους Έλληνες και την Ελλάδα, σίγουρα μη έχοντας ξεχάσει όσα ο Έλληνας πρωθυπουργός του «έσυρε», αλλά και ο συστημικός ελληνικός Τύπος, πριν να ξανα-αναλάβει τη προεδρία των ΗΠΑ τον Γενάρη 2024.

Τώρα, μέσα σε ένα «κλίμα» του είδους, δεν πιστεύουμε πως είναι «σύμπτωση» το άρθρο της Tageszeitung (TAZ) του Βερολίνου, ένα κείμενο με μεγάλη απήχηση στον ελληνικό Τύπο, που απλώς διαβάζουμε: «Ο Έλληνας πρωθυπουργός έχει τα χέρια του λερωμένα. Πρώτα με το τεράστιο σκάνδαλο των υποκλοπών, μετά με τη συγκάλυψη σε ένα καταστροφικό σιδηροδρομικό δυστύχημα και τώρα στο μεγάλο σκάνδαλο των αγροτικών επιδοτήσεων της ΕΕ.

Και ο κανόνας είναι πάντα ο ίδιος: μηδενική λογοδοσία, μηδενικές εξηγήσεις. Ο ίδιος και οι υποστηρικτές του πάντα τη γλιτώνουν χάρη στα εξαγορασμένα ΜΜΕ και τους δημοσιογράφους, χάρη στο ότι ελέγχουν τη Δικαιοσύνη και χάρη στη κυβερνητική πλειοψηφία.

Ο Μητσοτάκης συστηματικά υπονομεύει το Κράτος Δικαίου και τη Δημοκρατία. Στη πραγματικότητα, είναι ο νεκροθάφτης της Δημοκρατίας στην Ελλάδα».

Τί να πει κανείς;! Οι Έλληνες πρωθυπουργοί όλο εκπλήξεις είναι.

Περιμένουμε να δούμε τις επόμενες εξελίξεις.

Αυτό όμως δεν σημαίνει πως οι Έλληνες πολίτες πρέπει να μείνουν απαθείς και αποστασιωμένοι.

Οι μέρες που πλησιάζουν θα είναι κρίσιμες για το μέλλον της Ελλάδας και για την γεωγραφική ακεραιότητά της. Οι κόμβοι έφτασαν στο χτένι, απ’ ό, τι φαίνεται, και ο Τραμπ δεν θα αργήσει να ξαπλώσει τα πλοκάμια του και εδώ, Ελλάδα και Ανατολική Μεσόγειο, μια Ελλάδα πλέον χειροπόδαρα δεμένη στον αμερικανικό ζυγό, τον οποίο με μεγάλη επιμέλεια ετοίμασε ο πολύς Πάιατ τα έτη 2026-2022.

Γρηγορείτε λοιπόν!

Γιατί, πριν αλέκτωρα φωνήσαι τρις η Τουρκία ήδη εξέδωσε δύο NAVTEX με τις οποίες «κλειδώνει» ούτε λίγο ούτε πολύ το Αιγαίο για δύο χρόνια (pronews 23.1.2026). 

Όλως συμπτωματικά τον τελευταίο καιρό ο Έλληνας ΥΠΕΞ Γεραπετριτης αναφέρθηκε στο νόμιμο δικαίωμα να επεκτείνει η Ελλάδα τα χωρικά της ύδατα στα 12 ν.μ., κάτι που «κοντράρει» τη τουρκική θέση η οποία ωστόσο αντανακλά την παλιά αποδοχή από τους τραγικούς Κ. Σημίτη/ΓΑΠ μιας πραγματικότητας «6 ν.μ. χωρικών υδάτων στα νησιά του Αιγαίου και 12 ν.μ. στις ακτές της ηπειρωτικής χώρας».

Οι τουρκικές NAVTEX εκφράζουν, και θέλουν να επιβάλλουν, την ιδέα ότι καλύπτουν την τουρκική υφαλοκρηπίδα στο Αιγαίο Πέλαγος, τα όρια της οποίας μένει να οριοθετηθούν από τα παράκτια κράτη, δηλαδή Ελλάδα και Τουρκία.

Εντωμεταξύ όμως η Τουρκία θεωρεί πραγματική και υπάρχουσα μια δική της υφαλοκρηπίδα έως το μέσο του Αιγαίου!

Επιπλέον, η δεύτερη NAVTEX θεωρεί πως όλα τα νησιά, από Θάσο μέχρι Καστελόριζο, «είναι υπό καθεστώς μόνιμης αποστρατιωτικοποίησης» όπου «δεν πρέπει να διεξάγονται στρατιωτικές δραστηριότητες στα χωρικά ύδατα αυτών».

Σχετικά, η υπόνοια είναι πως σίγουρα, με την «ευκαιρία» της βοήθειας στην Ουκρανία, η σημερινή κυβέρνηση πρέπει αρκετά να έχει μεριμνήσει σε σημαντικό βαθμό στον αφοπλισμού αυτών των νησιών.

Έτσι η Τουρκία ζητάει να έχει τα «κλειδιά» όλου του ελληνικού Αιγαίου.

Κάτι πολύ κακό προμηνύεται για την Ελλάδα και τους Έλληνες πολίτες των νησιών του Αιγαίου δια χειρός πάλι των γνωστών και μη εξαιρετέων κυβερνητών τους.

Απ’ ό, τα φαίνεται οι δύο Αμερικανοί πρέσβεις σε Αθήνα και Άγκυρα είναι σε αγαστή συνεργασία με τον Ερντογάν για να θάψουν επιτέλους, στο όνομα της ειρήνης στο Αιγαίο και ελληνο-τουρκικής ειρηνικής «συνεργασίας», τα ελληνική κυριαρχικά δικαιώματα στο Αιγαίο μέσα από ένα «διάλογο» για όσα δήθεν «χωρίζουν».

Γι’ αυτό, γρηγορείτε Έλληνες! Χαλεποί οι καιροί για εσάς.

Τα μάτια και τ’ αυτιά δεκατέσσερα.

ΠΗΓΗ