Κυριακή, 15 Μαΐου 2016

ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ ΠΑΠΑ ΣΤΕΦΑΝΟΥ:"ΠΡΩΤΑ ΘΑ ΠΕΣΕΙ ΤΟ ΑΓΙΟ ΟΡΟΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΕΜΕΙΣ"


 ΠΟΤΕ ΕΡΧΕΤΑΙ Ο ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΣ;
ΠΟΙΟ ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΤΩΝ ΜΑΣΟΝΩΝ;
ΤΙ ΘΑ ΣΥΜΒΕΙ ΣΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ;




ΕΤΟΙΜΑΖΕΤΑΙ ΠΟΛΕΜΙΚΟ ΑΛΟΓΟ.

Στον δρόμο τον ρώτησα τί ακριβώς όνειρο είδε καί το κατάλαβε. Τότε μου είπε: -Είδα πολεμικό άλογο να ετοιμάζεται για πόλεμο. Αργότερα το χωρίο αυτό το συνάντησα καί στις Παροιμίες του Σολομώντος (Π. ΔΙΑΘΗΚΗ). Τότε όμως δεν το γνώριζα αυτό ακόμη.

ΜΕΛΛΟΝΤΙΚΑ ΧΡΟΝΙΑ.




ΕΛΕΓΕ


Πριν έρθει ό Αντίχριστος οι Τούρκοι θα νικηθούν.

* * *

Μετά τον Αντίχριστο οι Άγιοι θα επικρατήσουν οριστικά καί τελειωτικά.

* * *
Οι Μασόνοι θα αποκτήσουν πρόσκαιρα (για λίγο) λίγη δύναμη πριν την έλευση του Αντίχριστου μόνο καί μόνο για να έρθει γκρίνια καί φασαρία στον κόσμο καί να επικρατήσει πιο εύκολα έτσι το κακό (έστω καί προσωρινά).

* * *

Πρώτα θα πέσει το Άγιον ’Όρος καί μετά εμείς, έλεγε.

* * *

Σκαλί,σκαλί πάμε προς το κακό. Πρώτα βλέπεις έρχεται σεισμός, υστέρα πολλές αρρώστιες,υστέρα ξηρασία, υστέρα πείνα καί εξαθλίωση καί τέλος Πόλεμος.

* * *

’Αν οι πολίτες ενός κράτους δεν έχουν μυαλό για Ουρανό (για Ουράνια Βασιλεία) τότε δεν μπορεί το Κράτος εκείνο να σταθεί όρθιο. 


ΜΠΕΡΔΕΜΕΝΑ ΧΡΟΝΙΑ

Τά χρόνια πού έρχονται θα είναι μπερδεμένα.

* * *

Δεν ξέρω από που ν’ αρχίσω να προσεύχομαι, έλεγε.
Τόσο δύσκολα είναι τά προβλήματα πού έχουν μερικές οικογένειες!

* * *

Τά σημάδια δεν είναι καλά, έλεγε.

* * *

Τώρα ή Εκκλησία κινδυνεύει γιατί εισχώρησαν μέσα Αντίχριστοι. Φίδια από θεμέλια μέχρι κορυφή έχει ή Εκκλησία.

* * *

’Αν έρθει ένας καί σάς τά τάξει όλα καί λεφτά καί δουλειά καί καλοπέραση να προβληματιστείτε. Δεν είναι από καλό.

* * *

Συνέχεια-συνέχεια κομπιούτερ, το μυαλό αδυνατίζει. Προσέξτε το, έλεγε.

* * *

Ανεργία τεχνητή καί σκόπιμη από μασονία μόνο καί μόνο για φασαρία καί απιστία. Να μελαγχολήσει ό κόσμος. Να απελπιστεί.


 ΠΟΙΟΣ ΟΜΩΣ ΗΤΑΝ Ο ΑΓΙΟΣ ΓΕΡΟΝΤΑΣ 
ΣΤΕΦΑΝΟΣ Ο ΣΕΡΒΟΣ; 

TI ΕΜΑΘΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΠΑ ΣΤΕΦΑΝΟ

Όταν στις 30 Νοεμβρίου του 2001( γιορτή του Άγ. Ανδρέα) το βαπόρι κατέβασε στα Καρούλια στον Άρσανά (στα Κατουνάκια) το σήμερα δεν έμοιαζε σε τίποτε με το χθες. Το χιόνι πού είχε πέσει άφθονο από βραδύς, σκέπαζε όλο τον ’Άθωνα. Παντού άσπριζε, παντού έφεγγε, παντού έλαμπε. Τά καλντερίμια γλιστρούσαν αρκετά. Από τά δένδρα πάνω καί από τούς θάμνους έπεφτε το χιόνι τούφες-τούφες. Γλιστρούσε. Δύο μαυροκότσυφες πέταξαν ξαφνιασμένοι πού τούς χάλασα την ησυχία. Τρύπωσαν μέσα σέ κάτι πουρνάρια. Το σπίτι τού Παπά-Στέφανου δεν ήταν μακριά από τη θάλασσα. Άλλα σπίτια εκεί κοντά δεν υπήρχαν τότε. Γύρω ψυχή πουθενά δεν φαινόταν. Όλοι λούφαζαν στα άσκηταριά τους, απολαμβάνοντας ίσως το χιονισμένο τοπίο. Σπάνια άλλωστε χιονίζει τόσο χαμηλά. 

Ό νεοεκλεγείς θυμάμαι τότε πρόεδρος τής Ρωσίας Πούτιν πού θέλησε τη χθεσινή μέρα να επισκεφτεί το 'Άγιον ’Όρος (το ρωσικό) δεν μπόρεσε τελικά να έρθει, να προσκυνήσει. Διότι ή θάλασσα είχε τεράστια κύματα. Οι δρόμοι ήταν ακατάστατοι από τήν χιονοθύελλα πού μαίνονταν. Και ή ομίχλη σκέπαζε τά πάντα. Πλήρης ακινησία μεταφορικών μέσων, ούτε καράβι, ούτε αυτοκίνητο, ούτε ελικόπτερο. Όλα ήταν ακινητοποιημένα. Μόνο με τά πόδια μπορούσες να πας κάπου. 

Το σήμερα όμως δεν μοιάζει ποτέ με το χθες. Κατέβηκα μόνος μου από το πλοίο. Ή καλύβα τού πάπα-Στέφανου τού Σέρβου ήταν κι αυτή άδεια σήμερα. Είχε μόλις λίγες μέρες πού είχε κοιμηθεί στη Σερβία. Ήταν Είσόδια τής Θεοτόκου πού κοιμήθηκε. Αυτή ή καλύβα πού πάντα ήταν γεμάτη από κόσμο (επισκέπτες) άδεια. Έξήνθησε ή έρημος ... όπως ένα κρίνο Κύριε ... 

ΜΙΑ ΠΙΣΤΗ ΓΑΤΟΥΛΑ. 

Για πρώτη μου φορά καί τελευταία είδα την καλύβι τοΰ Πάπα-Στέφανου χιονισμένη. Γιατί σήμερα εκεί δεν υπάρχει πια τίποτε πλέον πού να θυμίζει πάπα-Στέφανο. Ούτε καλύβα, ούτε βιβλία, ούτε καπνισμένα κουζινικά καί τοίχοι μαυρισμένοι. Ή γατούλα του, μια όμορφη ολόασπρη γατούλα ήρθε καί τρίφτηκε μέσα στα πόδια μου. Δεν ξέρω το γιατί. Είχε μείνει μόνη της. Θυμάμαι όμως πώς τριβόταν τότε μέσα στα πόδια του γέροντα όταν εκείνος ακόμη ζούσε. 

Είχε καί μια νάιλον κόκκινη μπαλίτσα ό γέροντας καί τήν πετούσε καί αυτή έτρεχε καί τήν μπλόκαρε όπως κάνουν οι τερματοφύλακες στα γήπεδα. Καί εμείς όλοι γελούσαμε με τά καμώματά της καί τις ικανότητες της. 

Μου έλεγε ό γέροντας ότι έπαιζε κάποτε για λίγο κι αυτός ποδόσφαιρο στην ΜΠΕΟΓΚΡΑΝΤ (Βελιγραδιού) πριν ασκητέψει ακόμα. Πριν ντυθεί τά ράσα. Ή γατούλα νιάου-νιάου στριφογύριζε γύρω μου ίσως καί να τον έψαχνε ακόμη δεν ξέρω. 
Κάτι ζητούσε πάντως από μένα. Τριβόταν, με κοίταζε στα μάτια αλλά δεν φάνηκε να ηρεμεί. Τον γύρευε, μάλλον. Της μίλησα τότε όπως εκείνος τη μιλούσε τότε πού ζούσε. 
-Σάνυ, Σάνυ άντε Σάνυ! της είπα. Που είναι τώρα ό πάπα-Στέφανος πού τόσο πολύ σε αγαπούσε καί έσπαζε την μονοτονία της ερημιάς μαζί σου. Πού είναι παπά-Στεφάνος 
Σκέψεις καί αναμνήσεις περιτριγυρίζουν τον άνθρωπο. Το σήμερα δεν μοιάζει σέ τίποτα με το χθες. Εγώ καί ή γατούλα, ή Σάνυ! Ό μεγάλος απών• ό Πάπα-Στέφανος ό Σέρβος! 

ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΤΑ ΒΡΑΧΙΑ ΠΕΦΤΟΥΝ 

Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά ήρθε και έπεσε εκείνες τις μέρες από ψηλά καί ένας τεράστιος βράχος ίσα με μισή καρότσα φορτηγού πράγμα καί έκλεισε καί την μικρή του πόρτα. Μια για πάντα. Ανεπιστρεπτί. 

Ατέλειωτες οι βουλές τού Κυρίου καί ανεξερεύνητες. Σκέφτομαι! Καλά τόσα χρόνια μισός αιώνας ζωής ό π. Στέφανος έδώ μέσα δεν έπεσε ούτε ένα λιθάρι. Καί τώρα πού έφυγε ακόμη καί τά βράχια ξεκολλάμε καί πέφτουν! Βρέ μυστήρια πράγματα πού σαν συναντά κανένας στα μονοπάτια της ζωής. Ανεξιχνίαστα, όντως τά κρίματα τού Θεού. Αντε τώρα να βγάλεις άκρη. 

Κάθισα εκεί απ’ έξω για λίγο καί συλλογίστηκα. Τί τελικά μένει απ’ όλη αυτή τήν τύρβη της ζωής! Έβλεπα τά πάντα με απορία. Έρημη καί άδεια ή καλύβα. Κανένας πια μέσα στο σπίτι. Καί ένας θεόρατος βράχος να κλείνει καί τη δίοδο. Μέχρις έδώ!

 Ίσως βρεθεί σκέφτηκα κάποτε κάποιος, κάποια μέρα καί αναποδογυρίζει αυτό το βράχο. ’Αν μπορέσει βέβαια! Μπορεί να μη βρει εκεί σπαθιά καί σφενδόνα όπως βρήκε τότε στην αρχαιότητα ό Θησέας αλλά ίσως μπορεί να βρει άλλα όπλα. Πνευματικά. Πολύ πιο πολύτιμα καί πολύ πιο χρήσιμα για τον αγώνα τής ζωής. Έτσι νομίζω.

 Όπλα ίσως να μην υπάρχουν, όπως τότε. Αλλά σίγουρα κάτω απ’ αυτή τήν πέτρα θα βρει ένα ασκητή με εγκράτεια πού διακρίθηκε για τον αγώνα του, για τήν άσκησή του, για τήν Αγάπη του προς τον πλησίον, τον άνθρωπο για τήν υπομονή του καί το ειρηνικό χαμόγελο του. Σπάνια πράγματα θα μού πείτε σήμερα. Δυσεύρετα. 

ΠΑΝΤΑ ΧΑΡΟΥΜΕΝΟΣ. 

Ίσως καί γι’ αυτό όλοι τον αγαπούσαμε. 

-Πού τήν εύρισκε αλήθεια εκείνη τήν αντοχή, τη γαλήνη, τήν ειρήνη, τήν σιγουριά, το χαμόγελο. Εκεί μέσα στα κάθετα εκείνα βράχια; Μάς διόρθωνε με Αγάπη. Μάς δίδασκε με χαμόγελο. Μόλις έλεγες «διψώ», πεταγόταν όρθιος. 
-Τώρα-τώρα πάω, θα σου φέρω νερό! κι έφευγε τρέχοντας να σου φέρει νερό. Σαν μικρό παιδί. Δεν περίμενε. Κι εμείς ντρεπόμασταν γιατί κουραζόταν για μάς. Καί γύριζε πάντα χαρούμενος κεφάτος φορτωμένος με κεράσματα καί νερό. 
-Κρύο νερό καί λουκούμι κάνει καλό στην καρδιά! έλεγε, χαμογελώντας. Περνάει ή στενοχώρια. 
Το νερό του ήταν πάντα δροσερό γιατί μαζεύονταν μέσα σέ μια τρύπα ενός βράχου. 

Είχε δύο τέτοιες δεξαμενές μέσα στην κόψη τού βράχου. Αυτές γέμιζαν από νερό της βροχής. ’Άλλο νερό εκεί γύρω δεν υπήρχε εκτός από αυτό το βρόχινο πού το μάζευε το χειμώνα. Στην σπηλιά πού κατοικούσε έβλεπε κανείς μαυρισμένους τοίχους από παλαιότερους ασκητές πού έζησαν εκεί πριν διακόσια καί τριακόσια χρόνια. 

Ήταν μια φοβερή εμπειρία μέσα στην σπηλιά εκείνη. Πολύ απλή καί πολύ κρυφή. Χειμώνα-καλοκαίρι δέ είχε πάντα τήν ίδια θερμοκρασία. Γύρω στους 16°-18° βαθμούς Κελσίου. Το καλοκαίρι είχε εκεί καί μια ξύλινη παλέτα καί ξάπλωνε για λίγο εκεί. Γιατί πιο έξω είχε φοβερή ζέστη. Τη νύχτα όμως δρόσιζε. Ήταν καλά. Ήθελες καί κουβέρτα. Κατεβάζει δροσιά ό ’Άθωνας!  


6 σχόλια:

  1. Παλιά (πριν 25 χρόνια περίπου) είχα ακούσει από αξιόλογους αγιορείτες ότι ο συγκεκριμένος ήταν πλανεμένος -δε θυμάμαι λεπτομέρειες ουτε τι έγινε στη συνέχεια...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. o γεροντας μας Γιωργο εχει πει σε ομιλιες του μονο τον Αγιο Πορφυριο και Αγιο Παισιο να πιστευετε αυτα που εχουν πει τελεια και παυλα Γιωργο!!!!!!!!οποτε ακυρη νκαι παραπλανητικη η αναρτηση σου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Πριν 25 χρόνια ο συνασκητής του στα Καρούλια μοναχός Χαρίτων (ο φωτογράφος του Αγ. Όρους) μας διηγήθηκε ότι ο παπα Στεφανούσκα έκανε θαύματα! Είχε κάνει προσευχή και μια γυναίκα που δεν μπορούσε έκανε παιδί. Άλλος φίλος τον είδε και ενώ φαινόταν να μην έχει πλυθεί ποτέ του, όταν πέρασε από κοντά του σε απόσταση 1-2 μέτρων, ευωδίαζε... Θέλει λοιπόν προσοχή όταν λέμε κάποιον τέτοιο γέροντα πλανημένο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εχω απόλυτη εμπιστοσύνη σ' αυτούς απ τους οποίους το άκουσα - ειχε εκδώσει μάλιστα τότε αυτός ο Σέρβος ένα μικρό βιβλίο (σχετικό με οράματα αν θυμάμαι καλά) που είχε και τη φωτογραφία του απ έξω γι' αυτό και τον αναγνώρισα, ωστόσο δε σημαίνει ότι δε μπορεί και να αγίασε αργότερα. Απλά έβαλα το ποστ σαν ενα ερωτηματικό, ώστε να μην πιστεύουμε αμέσως ό,τι ακούμε. Τα άλλα είναι του Θεού κι όχι δικά μας...

      Διαγραφή
  4. Να μην λεμε πλανεμενον καποιον χωρις αποδειξεις... Το 1991 περιμενα το φερρυμποτ στον Αγιο Παντελεημονα του Αγιου Ορους. Μολις ειχα απολυθει απο φανταρος τοτε. Στο μοναστηρι ζητησα απο τον Αγιο Παντελεημονα να βοηθηση διοτι εψαχνα για δουλεια. Εκει που περιμενα το φερρυμποτ νασου ενας καλογερος κατεβαινει και περιμενει και εκεινος....Περιμενω ντοματες να μου φερουν απο το φερρυμποτ, μου λεει ο καλογερος...Τον ρωτησα να ειναι Ελληνας... οχι μου λεει Σερβος ειμαι, και εχω να βγω απο το Αγιο ορος 20 χρονια....Ηταν περιπου 50αρης απο την οψιν του, με ασπρομαυτα γενια... Εσυ τι κανεις? με ρωταει ο Σερβος καλογερος... ψαχνω για δουλεια του λεω... Κοιτα στις εφημεριδες μου λεει... Καλα σκεφτηκα απο μεσα μου...20 χρονια αυτος ο καλογερος εχει να βγει εξω απο το Αγιο Ορος...δηλαδη απο το 1971... και μου λεει κοιτα στην εφημεριδα για να βρει την δουλεια... και ειναι Σερβος? Γελασα απο μεσα μου... Και ομως απο την εφημεριδα τα ΝΕΑ βρηκα δουλεια καθηγητη πληροφορικης στην τοτε ΚΟΡΕΛΚΟ, σε μια παροδο προς την Ομονοια ειχε τοτε η ΚΟΡΕΛΚΟ ενα 5ωρο κτηριο. Τον επομενο χρονο μετα την ΚΟΡΕΛΚΟ εφυγα για Αμερικη, οπου και ειμαι εως σημερα. Κατι ηξερε ο Σερβος Καλογερος... και ισως να ηταν ο πατερ Στεφανος... δεν τον ρωτησα το ονομα του.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. και για να καταλαβαιτε μισθους Ελλαδας το 1991... 115.000 δραχμες μου εδωσαν.. στα λυκεια οι πρωτοδιορισμενοι επαιρναν τοτε 90.000 δραχμες...Το δολλαριο ηταν κατω απο 300 δραχμες αν θυμαμαι καλα αλλα κοντα σρις 300 δραχμες. Δηλαδη περιπου 400 δολλαρια το μηνα...ευτυχως δεν υπηρχε τοτε ουτε ΦΠΑ ουτε ΕΝΦΙΑ κλπ, κλπ.

      Διαγραφή