Παρασκευή, 22 Μαΐου 2015

ΟΙ ΠΑΛΙΝΩΔΙΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΕΥΤΡΑΠΕΛΑ ΔΟΞΑΤΑ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ


ΕΥΣΤΟΧΗ ΑΝΑΛΥΣΗ ΑΛΛΑ ΓΙΑ ΝΑ ΟΙΚΟΔΟΜΗΣΟΥΝ ΟΙ ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ, ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΡΟΤΕΙΝΟΥΜΕ ΠΡΟΣΩΠΑ ΚΑΙ ΛΥΣΕΙΣ




ΣΧΟΛΙΟ ΟΙΜΟΥ-ΑΘΗΝΑΣ 


Πολύ εύστοχο το άρθρο του Στάθη και συμφωνούμε με όσα γράφει για τον Βαρουφάκη. αλλά δεν είδαμε να προτείνει άλλο πρόσωπο για την θέση του. Γιατί π.χ. δεν επισημαίνει ότι μια πραγματικά αριστερή κυβέρνηση έπρεπε να έχει υπουργό Οικονομικών τον Κώστα Λαπαβίτσα;
Συμφωνούμε όσα λέει για τα μέτρα αλλά γιατί δεν μας λέει ότι πρέπει να φύγουμε από την ευρωζώνη;


Είμαστε «τρομοκρατημένοι»;
Γράφει ο ΓΓΓΓΓΓγγγγγΓρΓγγγγΕίμαστε «τρομοκρατημένοι»;

Κάτι δεν πάει καλά και η τραγωδία μας πάει για κωμωδία. Αίφνης «αποκτήσαμε» τον κ. Μιχελογιαννάκη, όστις βούτηξε ένα μαρκούτσι απ’ τα χέρια ενός δημοσιογράφου και κρατώντας το ο ίδιος σαν ντιζέζ, άρχισε με φόντο το περιστύλιο της Βουλής να αγορεύει επί παντός σεναρίου και σεναρίου. Ιδρυτής συνιστώσας
και ο κ. Μιχελογιαννάκης, υπαγόρευε στον κ. Τσίπρα τι χρη δραν και στον Πανάγαθο τι δέον γενέσθαι. Από την άλλη, άλλος βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, ο κ. Μπαλαούρας, πάει σε εκπομπή του ΣΚΑΪ κι αφού κανιβαλίζεται με τους οικοδεσπότες του, στο τέλος καλεί τον κ. Αρη Πορτοσάλτε να πάνε για κάνα ουζάκι!!! Να υποθέσω με μεζέ κανέναν άνεργο, κύριε;
Δεν είναι πράγματα αυτά και ουδεμία σχέση έχουν με τρόπο ενός κόμματος της Αριστεράς ούτε κατά το ήθος ούτε κατά το στυλ, ούτε κατά τοχιούμορ.
Πλην όμως, εκτός από τις κόκκινες γραμμές που καλείται να υπερασπισθεί η κυβέρνηση, θα πρέπει να αρχίσει να βγάζει και κόκκινες κάρτες. Προσωπικώς, και όχι μόνον εγώ, δεν μπορώ να παρακολουθήσω πλέον τον κ.Βαρουφάκη. Ισως να μην μπορεί να παρακολουθήσει και ο ίδιος τον εαυτόν του, πότε δίνει συνέντευξη και πότε διαπραγματεύεται. Ο κ. Βαρουφάκης μιλάει μόνος του όσο δεν έχουν μιλήσει όλοι μαζί, όλοι εκείνοι που αρέσκονται να ακούνε τον εαυτόν τους να παραδοξολογεί, να παραθέτει σοφιστείες και να ναρκισσεύεται.
Ο κ. Βαρουφάκης για κάθε ερώτηση διαθέτει δέκα αντικρουόμενες απαντήσεις - είναι πλέον κουραστικό και κυρίως αντιπαραγωγικό. Για παράδειγμα, τα τελευταία με τον ΦΠΑ. Ο οποίος στα χέρια του κ. Βαρουφάκη απέκτησεκβαντικές διαστάσεις με τις πιστωτικές και τις χρεωστικές κάρτες, ενώ
ταυτοχρόνως ο ίδιος δηλώνει «τρομοκρατημένος». Αν είναι έτσι, τα λείψανα της Αγίας Βαρβάρας ας βάλουν το χέρι τους μήπως και ο κ. Βαρουφάκης αρχίσει να συναισθάνεται τι λέει όταν μιλάει. Οπως όταν «άδειασε» τον κ. Τσίπρα και τον «έβγαλε ψεύτη» για τα 11,5 δισ. (που ο κ. Πρωθυπουργός είχε πει στη Θεσσαλονίκη ότι θα μπορούσαν να στηρίξουν το πρόγραμμα για την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης). Μπα! εγώ του είχα στείλει e-mail ότι κάτι τέτοιο δεν γίνεται, δήλωνε αυτάρεσκα κι ατάραχος ο κ. Βαρουφάκης στη συνέντευξή του στον κ. Χατζηνικολάου στον «enikos».
Ερκος οδόντων, άνθρωπέ μου!
Κι επιτέλους ποιος νοιάζεται αν ήξερες ή δεν ήξερες ότι φωτογραφίζεσαι για το «Paris Match»; ποιος δίνει δίφραγκο αν εσύ δεν διαβάζεις τέτοια περιοδικά;Και καλά, αν όλα αυτά είναι ελαφρότητες, στα άλλα, τα σοβαρά, πώς λες ό,τι σου ’ρχεται; Τι πάει να πει «Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης με έναν λαό;;(!!!). Τι εννοούμε με το «ένας λαός» τους Ευρωπαίους; Υπ’ αυτήν την έννοια και οι Γήινοι«ένας λαός» είναι. Χαμένος στο διάστημα (αλλά αυτό διορθώνεται)...
Εχω γράψει και παλιότερα ότι το τέλος αρχίζει να έρχεται όταν στα καφενεία σε αρχίζουν στην πλάκα. Δεν ξέρω αν θα φύγει ο κ. Βαρουφάκης απ’ την κυβέρνηση τώρα ή αργότερα, αλλά οφείλω να πω ότι δεν χάρηκα για τη γνωριμία. Τον γνώριζα λίγο, απ’ την αρθρογραφία του στο «Protagon» και από τις παρεμβάσεις του στην τηλεόραση. Ούτε σε διαδηλώσεις τον είχα συναντήσει, ούτε σε άλλους αγώνες. Και τώρα, τέσσερις μήνες Υπουργός, τον γνωρίζω ακόμα λιγότερο. Δεν καταλαβαίνω τι λέει και τι διαψεύδει, ούτε τι κάνει. Γνωρίζω όμως ότι
όταν ο κ. Βαρουφάκης τελειώσει με την πολιτική, θα επιστρέψει όπως όλοι οι χομπίστες (της πολιτικής) στα εις εαυτόν, στις διαλέξεις του, στα βιβλία του και μάλιστα από status καλύτερο από εκείνο που είχε, αφήνοντας σε statusχειρότερο εκείνους για τους οποίους διαπραγματεύτηκε, τους άνεργους, τους χαμηλόμισθους, τους φτωχούς κι όλους τους άλλους.
Ο ναρκισσισμός μπορεί να είναι μια ιδιωτική υπόθεση του καθενός, όταν όμως επηρεάζει τα δημόσια πράγματα, το πράγμα αγριεύει. Οταν ένας διαπραγματευτής φροντίζει περισσότερο το δικό του πρεστίζ στον τρόπο που διαπραγματεύεται παρά το αποτέλεσμα που επιδιώκει, τότε τα περί την πατρίδαδεν πάνε καλά.
Και πάνε ακόμα χειρότερα όταν ένας διαπραγματευτής αφήνει να εννοηθεί δώθε κείθε ότι παγιδεύθηκε ή ότι του την έστησαν, λησμονώντας ότι πρωταρχική του ευθύνη ήταν ακριβώς να μην αφήσει να τον παγιδεύσουν, να τον ξεγελάσουν κι άλλα τέτοια - για τα οποία μπορεί να κλαίγεται η θεία μου η Φωτούλα, αλλά όχι ένας υπουργός της Αριστεράς.
Πολλοί είχαν εκπλαγεί (ανάμεσά τους κι εγώ) όταν ο κ. Τσίπρας ανέθεσε στον κ. Βαρουφάκη το Υπουργείο Οικονομικών. Και το βάρος των διαπραγματεύσεων. Τώρα ο κ. Πρωθυπουργός επωμίζεται αυτό το βάρος ο ίδιος. Τούτο δεν σημαίνει ότι για την πορεία των διαπραγματεύσεων έως τώρα ευθυνόταν μόνον ο κ. Βαρουφάκης. Οσο κι αν έκανε του κεφαλιού του ο Υπουργός, δεν υπήρξε μόνον δική του η επιλογή της πολιτικής του«κατευνασμού» (για μιαν ακόμα φορά) απέναντι στα θηρία.
Διότι εδώ ακριβώς βρίσκεται το πρόβλημά μας. Στην πολιτική του«κατευνασμού».
Υστερα από τη νίλα του Ελληνισμού στην Κύπρο το 1974 με τον «Αττίλα», όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις ακολούθησαν έκτοτε την πολιτική του «κατευνασμού» απέναντι σε όλες τις Δυνάμεις. Εχθρικές και «φίλιες». Μεκαταστροφικά αποτελέσματα. Με την εξαίρεση της αντίστασης του λαού στοΣχέδιο Ανάν, σε όλα τα υπόλοιπα μεγάλα εθνικά θέματα οι ελληνικές κυβερνήσεις ακολουθούσαν πάντα την πεπατημένη του «κατευνασμού», ώσπου φθάσαμε σταμνημόνια, ένα Σχέδιο Ανάν για όλον τον Ελληνισμό πλέον και όχι μόνον για την Κύπρο.
Το αποτέλεσμα ενός «κατευνασμού» ήταν πάντα και είναι πάντα μια ήττα σαν να έχεις χάσει πόλεμο, στην προσπάθειά σου να τον αποφύγεις.
Οταν λοιπόν διαπραγματεύεσαι αρχίζοντας να μιλάς τη γλώσσα που θέλουν να ακούνε τα θηρία, αρχίζεις κι εσύ να προσχωρείς στις σκέψεις τους και τις θέσεις τους. Οσα έχουν συμβεί έως τώρα σε αυτές τις διαπραγματεύσεις αποδεικνύουν πέραν πάσης αμφιβολίας αυτό το γεγονός.
Κι έτσι τώρα η κυβέρνηση της Αριστεράς, αντί να διαπραγματεύεται με βάση τη διακυβέρνησή της, κυβερνά με βάση τις διαπραγματεύσεις της.
Δεν ξέρω αν αυτό αντιστρέφεται, σε πόσο χρόνο και με ποιον τρόπο. Οι δανειστές έχουν κάνει ως τώρα ό,τι γουστάρουν. Εχουν προβεί σε μονομερείς ενέργειες, οδηγούν τη χώρα σε χρηματοπιστωτική ασφυξία και συνεχίζουν να τη σέρνουν σε ανυποληψία. Και βρεθήκαμε σήμερα να βρίσκονται σε θέση ισχύος ισχυρότερη από εκείνη που βρίσκονταν την επαύριον των εκλογών. Την ισχύ τους μεγιστοποιεί η καθ’ ημάς (και επί ημάς) πέμπτη φάλαγγα που διαθέτουν στη χώρα, με ιερές κραυγές για «προδοσία του ΣΥΡΙΖΑ»«ψέματα» και «εξαπάτηση».
Τα λάθη που έγιναν ούτε προδοσίες είναι, ούτε ψέματα που ειπώθηκαν για να εξαπατήσουν οποιονδήποτε. Είναι όμως λάθη. Και στην πολιτική, ή τα λάθη διορθώνονται ή σε τελειώνουν. Η κυβέρνηση, αυτά που δεν μπορεί να κάνει τώρα χάριν του λαού, πρέπει να τα κρατήσει ζωντανά, ώστε να τα κάνει πραγματικότητα στο εγγύς, εγγύτατο μέλλον. Με δεδομένο λοιπόν ότι ο λαός καταλαβαίνει πάντα τι γίνεται, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να βγει απ’ αυτές τις διαπραγματεύσεις με τη χώρα όρθια. Ορθια κι όχι αιχμάλωτη. Μεαυτεξούσιον. Ικανή να ρυθμίσει τα του οίκου της.
Αυτά που ζητούν οι εταίροι μας(!) είναι εξ ορισμού δολοφονικά. Η αύξηση του ΦΠΑ θα τινάξει στον αέρα τον ήδη δυσπραγούντα (κυρίως στα εργασιακά) τουρισμό. Οι ομαδικές απολύσεις θα διευκολύνουν την άλωση των επιχειρήσεων και των τραπεζών «γερμανικού ενδιαφέροντος», ενώ η υποβάθμιση κι άλλο των μισθών θα εξασφαλίσει στους δυνάστες μας φθηνή εργασία στο διηνεκές. Με το άρπαγμα των σπιτιών να ολοκληρώνει την καταστροφή.
Ποιος πιστεύει ότι τα μέτρα αυτά δεν έχουν σκοπό να μαςαποτελειώσουν; Ποιος δεν βλέπει ότι μας κάνουν πλάκα; (Χθες η ΕΚΤ «απελευθέρωσε» το συγκλονιστικό ποσό των διακοσίων εκατομμυρίων για πάρτη μας.) Είναι φανερό ότι οι άνθρωποι αυτοί δεν ετοιμάζονται για κάποιον «έντιμο συμβιβασμό», αλλά για τη διαρκή κατοχή και λεηλασία της χώρας. Και είναι εξίσου φανερό (και αναγκαίο) ότι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, με όποιον άλλον στέρξει να βοηθήσει, θα πρέπει να εμποδίσει αυτήν την άλωση. Πάση θυσία! Και εδώ, για την πατρίδα, το πάση θυσία έχει το νόημα που δεν έχει ούτε για το ευρώ, ούτε για οτιδήποτε άλλο...

3 σχόλια:

  1. Απορία.

    Λέγοντας ότι "μια πραγματικά αριστερή κυβέρνηση έπρεπε να έχει υπουργό Οικονομικών τον Κώστα Λαπαβίτσα" , εννοείται τον Costas Lapavitsas of London School of Economics ?

    Τον Costas Lapavitsas που δεν έχει κάνει καμιά καταγγελία για την παράλογη εκχώρηση του εκδοτικού προνομίου από τα κράτη στις ιδιωτικές κεντρικές τράπεζες?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. O Λαπαβίτσας τα έχει πει αυτά.Έχει πει ότι το νόμισμα για να είναι εθνικό πρέπει να ελέγχεται από το κράτος, τουτέστιν από κρατική Τράπεζα της Ελλάδος.
    Άκου προσεκτικά την συνέντευξη στην οποία παραπέμπω και θα δεις που μιλάει για ρήξη με τους δανειστές και για εθνικό νόμισμα,
    Μη τα ισοπεδώνουμε όλα, στο London School of Economics είναι τακτικός καθηγητής από το 2008 και τα παράτησε όλα αυτά για να έρθει εδώ να βοηθήσει την Ελλάδα και αυτή την στιγμή είναι ένας απλός βουλευτής Ημαθείας....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Άκουσα ολόκληρη αλλά και προσεκτικά την 3ωρη+ συνέντευξη (Ο Κώστας Λαπαβίτσας στο ThePressProject -https://www.youtube.com/watch?v=uL-2D3bvIxE) και ναι μιλάει για εθνικό νόμισμα (Δραχμή), κάτι που γνώριζα, αλλά πουθενά:

    1) Δεν άκουσα ότι αυτό το εθνικό νόμισμα (Δραχμή) θα εκδίδετε από μια κρατική 100% τράπεζα.(1)
    2) Δεν άκουσα για τις ιδιωτικές κεντρικές τράπεζες.(2)
    Δηλαδή ότι:
    α) η Τράπεζα της Ελλάδος είναι ιδιωτική (και ότι της είχε εκχωρηθεί το εκδοτικό προνόμιο της δραχμής πρίν μπούμε στο ευρώ ) και β) ότι το ίδιο ισχύει και για την ιδιωτική Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) και όσο αφορά την τύπωση του ευρώ τώρα.

    Αν κάνω λάθος παρακαλώ διορθώστε με.
    Πείτε μου σε ποιό ακριβώς λεπτό ο οικονομολόγος Costas Lapavitsas αναφέρεται σε κάποια από τα πιό πάνω αναφερόμενα μου. Μπορείτε επίσης στο πνεύμα του "Μη τα ισοπεδώνουμε όλα" να μου πείτε κάποια συνέντευξη-κείμενο του που να αναφέρει αυτά που λέω ότι δεν αναφέρει (1), (2), (2α), (2β).

    Η λέξη "δραχμή" ή "εθνικό νόμισμα" αν ακούγεται από κάποιον δεν λέει τίποτα από μόνη της, δεν εξυπακούεται τίποτα, γιατί δραχμή είχαμε πρίν το ευρώ , εθνικό νόμισμα είχαμε πρίν το ευρώ, τουτέστιν τι?

    Ευχαριστώ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή