«Η ΑΝΤΙΣΤΡΟΦΗ ΜΕΤΡΗΣΗ ΑΡΧΙΣΕ»: ΆΝΟΙΞΗ 2027 «ΠΕΦΤΕΙ» Η ΟΥΚΡΑΝΙΑ – ΣΟΚ ΑΠΟ ΡΩΣΙΑ, ΤΑ 2 «ΜΥΣΤΙΚΑ ΟΠΛΑ» ΠΟΥ ΤΕΛΕΙΩΝΟΥΝ ΤΟ DONBASS
Εάν η Ρωσία σπάσει την σπονδυλική στήλη της άμυνας του Κιέβου στην ανατολική Ουκρανία, τότε ο στρατός της θα μπορεί να εισβάλλει ακόμα πιο βαθιά στα ουκρανικά εδάφη.
Τη στιγμή που ο Ουκρανός πρόεδρος Volodymyr Zelensky δηλώνει ότι είναι έτοιμος να συναντηθεί με τον Ρώσο ομόλογό του, Vladimir Putin στη Σύνοδο Κορυφής της G-20 στο Μαΐάμι των ΗΠΑ (14-15 Δεκεμβρίου 2026) αναφέροντας πως η συνάντηση αυτή θα μπορούσε να σηματοδοτήσει μια νέα φάση της διαπραγματευτικής διαδικασίας και να αποτελέσει έναν «διάδρομο ευκαιριών» για το τέλος του πολέμου, η Ρωσία του απαντά, προσκαλώντας τον – ξανά -… στη Μόσχα.
Ο Ρώσος ΥΠΕΞ, Sergei Lavrov αφού τόνισε ότι η «πρόσκληση» αποτελεί μια «τεράστια χειρονομία καλής θέλησης από την πλευρά μας», υπογράμμισε πως σε κάθε περίπτωση οι στρατιωτικές επιχειρήσεις στην Ουκρανία θα συνεχιστούν…
Η Ρωσία δεν έχει κανέναν λόγο να σταματήσει…
Ο ρωσικός στρατός συνεχίζει ακάθεκτος την προέλαση του στο Donbass, πλησιάζοντας ολοένα και περισσότερο τις πόλεις – «οχυρά» των Ουκρανών, Sloviansk και Kramatorsk.
Οι αναλυτές είναι ξεκάθαροι: «Sloviansk – Kramatorsk – Druzhkivka – Kostiantynivka αποτελούν… τη σπονδυλική στήλη της άμυνας του Κιέβου στην ανατολική Ουκρανία», και εάν αυτή … «σπάσει», τότε οι Ρώσοι δεν θα έχουν κανένα εμπόδιο να εισβάλλουν ακόμα πιο βαθιά στην Ουκρανία…
Οι εκτιμήσεις για το τέλος του πολέμου συγκλίνουν…
Ουκρανοί αναλυτές εκτίμησαν πως δεν αποκλείεται μέσα στους επόμενους 6 μήνες το Donbass να πέσει στα χέρια των Ρώσων… ενώ Ρώσοι ειδικοί εκτιμούν ότι το Κίεβο θα αποδεχθεί τους όρους της Ρωσίας την άνοιξη του 2027.
Πρόκειται για μια εκτίμηση που σε κάθε περίπτωση μένει να επιβεβαιωθεί...
Μόνο που η Ρωσία διαθέτει δύο μυστικά «όπλα» που αν μη τι άλλο συνεπάγονται τη νίκη, ανεξάρτητα από το πόσος χρόνος θα χρειαστεί…
Η Ουκρανία θα αποδεχθεί τους όρους της Ρωσίας την άνοιξη του 2027
Η Ουκρανία ενδέχεται να αποδεχθεί τους όρους της Ρωσίας την άνοιξη του 2027 υποστηρίζει ο Ρώσος απόστρατος συνταγματάρχης Anatoly Matviychuk.
Όπως λέει ο δύσκολος χειμώνας που έρχεται θα αναγκάσει το Κίεβο να προσέλθει σε διαπραγματεύσεις.
«Πιστεύω ότι μόνο μια συντριπτική ήττα στο μέτωπο μπορεί να οδηγήσει το Κίεβο σε διαπραγματεύσεις.
Νομίζω ότι ο φετινός χειμώνας θα είναι ένας από τους παράγοντες που θα αναγκάσουν την Ουκρανία να ακούσει και να αποδεχθεί τους όρους των διαπραγματεύσεων.
Πιστεύω ότι δεν θα αντέξουν τις δυσκολίες αυτού του χειμώνα και ήδη από την άνοιξη του 2027 θα είναι έτοιμοι να συμφωνήσουν με οποιουσδήποτε όρους», δήλωσε ο Matviychuk.
Ο συνταγματάρχης σημείωσε ότι ο πρόεδρος της Ουκρανίας Volodymyr Zelensky αποφεύγει τη διεξαγωγή διαπραγματεύσεων με τη Ρωσία χωρίς προηγούμενη κατάπαυση του πυρός.
Όπως είπε, ένα τέτοιο σενάριο δεν συμφέρει ούτε τους δυτικούς συμμάχους του Κιέβου, καθώς αποκομίζουν οικονομικά οφέλη από τις προμήθειες όπλων.
«Ο πρόεδρός μας, Vladimir Putin, αποφάσισε ότι οι διαπραγματεύσεις για τη διευθέτηση της σύγκρουσης μπορούν να πραγματοποιούνται μόνο ενώ συνεχίζονται οι πολεμικές επιχειρήσεις.
Ο Zelensky δεν το θέλει αυτό.
Καταλαβαίνει ότι υφίσταται κατάρρευση.
Ούτε οι δυτικοί υποστηρικτές του το θέλουν, επειδή αποκομίζουν τεράστια κέρδη από την πώληση όπλων», κατέληξε ο Matviychuk.
Η πίεση
Η Ρωσία εξακολουθεί να αυξάνει την πίεση στα σημεία που θεωρεί κρίσιμα.
Και γι' αυτό Kramatorsk και Sloviansk αποκτούν σημασία που υπερβαίνει τα όρια του ίδιου του Donbass.
Η στρατηγική αξία της «ζώνης οχυρών» βρίσκεται τόσο στις ίδιες τις πόλεις όσο και στο δίκτυο δρόμων, σιδηροδρομικών γραμμών και υποδομών που τις συνδέει.
Πίσω από αυτή τη ζώνη το ανάγλυφο αλλάζει.
Οι πυκνοκατοικημένες και οχυρωμένες περιοχές της ανατολής δίνουν σταδιακά τη θέση τους σε περισσότερο ανοικτές εκτάσεις, στις οποίες η δημιουργία αντίστοιχου συνεχούς αμυντικού πλέγματος είναι δυσκολότερη.
Το CNN επισήμανε πρόσφατα ότι μια πραγματική διάσπαση αυτής της γραμμής θα μπορούσε να επιτρέψει στις ρωσικές δυνάμεις να κινηθούν προς το εσωτερικό της Ουκρανίας με μεγαλύτερη ταχύτητα.
Αυτός είναι και ο λόγος που η μάχη για τη συγκεκριμένη περιοχή δεν αφορά απλώς την κατάληψη μερικών ακόμη πόλεων.
Αφορά την προσπάθεια της Ρωσίας να αφαιρέσει από την Ουκρανία το βασικό αμυντικό της ανάχωμα στην ανατολή.
Το Reuters επιβεβαιώνει ότι οι ρωσικές δυνάμεις ασκούν αυξανόμενη πίεση στην περιοχή του Donetsk και κινούνται προς τους δύο μεγάλους στρατηγικούς στόχους, Sloviansk και
Kramatorsk, ενώ οι επόμενοι μήνες θεωρούνται ιδιαίτερα κρίσιμοι για την εξέλιξη της μάχης.
Το «στοίχημα των έξι μηνών»
Από εδώ προκύπτει και η συζήτηση για το εάν η Μόσχα μπορεί μέσα στους επόμενους μήνες να ολοκληρώσει τον έλεγχο του Donbass ή, τουλάχιστον, να δημιουργήσει τις συνθήκες για μια αποφασιστική ανατροπή της σημερινής γραμμής του μετώπου.
Το Κρεμλίνο εκπέμπει εμφανώς αισιόδοξα μηνύματα.
Ο Vladimir Putin φέρεται να θέτει ως στόχο την κατάληψη του υπόλοιπου Donetsk έως το τέλος του 2026.
Δυτικά ΜΜΕ υπενθυμίζουν ότι προηγούμενα αντίστοιχα χρονοδιαγράμματα της Μόσχας δεν επαληθεύτηκαν, ενώ το ISW (Institute for the Study of War) υποστηρίζει ότι οι ρωσικές δυνάμεις εξακολουθούν να δυσκολεύονται να φτάσουν - πόσο μάλλον να καταλάβουν Sloviansk, Kramatorsk και Druzhkivka και θεωρεί μη ρεαλιστικό τον στόχο ολοκλήρωσης της κατάληψης του Donetsk έως τις 31 Δεκεμβρίου.
Επομένως, βάσει των δυτικών ΜΜΕ το «εξάμηνο» μπορεί να αντιμετωπιστεί ως το κρίσιμο χρονικό παράθυρο μέσα στο οποίο θα φανεί εάν η Μόσχα μπορεί να μετατρέψει τη φθορά σε κατάρρευση της ουκρανικής αμυντικής διάταξης.
Και εδώ εμφανίζονται τα δύο «μυστικά όπλα» της Ρωσίας.
Πρώτο «όπλο»: Η ποσότητα
Το πρώτο δεν είναι κάποιο νέο άρμα, ένας άγνωστος πύραυλος ή ένα επαναστατικό drone.
Είναι πολύ πιο απλό: η ποσότητα.
Η Ρωσία έχει μετατρέψει τον πόλεμο σε έναν τεράστιο βιομηχανικό διαγωνισμό αντοχής.
Το ζητούμενο δεν είναι πλέον μόνο ποια πλευρά διαθέτει το τεχνολογικά καλύτερο σύστημα, αλλά ποια μπορεί να παράγει πυραύλους, drones, πυρομαχικά, τεθωρακισμένα και ανταλλακτικά σε τέτοια κλίμακα ώστε να αντικαθιστά απώλειες και ταυτόχρονα να συνεχίζει να αυξάνει την πίεση.
Η ίδια η ρωσική πλευρά επικαλείται ως ένδειξη της διεύρυνσης της παραγωγικής της βάσης το γεγονός ότι η Rosoboronexport ανακοίνωσε συμβάσεις εξαγωγής στρατιωτικού υλικού άνω των 13 δισ. δολαρίων μόνο κατά το πρώτο εξάμηνο του 2026, ενώ το χαρτοφυλάκιο παραγγελιών της φέρεται να υπερβαίνει τα 60 δισ. δολάρια.
Οι αριθμοί των εξαγωγικών συμβάσεων δεν αποτελούν από μόνοι τους απόδειξη ότι υπάρχει «ανεξάντλητο» υλικό για το μέτωπο.
Δείχνουν όμως ότι η ρωσική αμυντική βιομηχανία προσπαθεί να λειτουργεί ταυτόχρονα σε δύο επίπεδα: να ικανοποιεί τις πολεμικές ανάγκες και να ανακτά παρουσία στις διεθνείς αγορές.
Τι δείχνει το SIPRI
Τα ανεξάρτητα στοιχεία επιβεβαιώνουν ότι μετά το 2022 η Μόσχα έδωσε προτεραιότητα στις εσωτερικές πολεμικές ανάγκες.
Το SIPRI καταγράφει πτώση 64% στις ρωσικές εξαγωγές μεγάλων οπλικών συστημάτων μεταξύ των περιόδων 2016-2020 και 2021-2025, με τη Ρωσία να υποχωρεί πίσω από τη Γαλλία στην παγκόσμια κατάταξη.
Την ίδια στιγμή, όμως, το RUSI σημειώνει ότι η Ρωσία έχει περάσει από το 2022 σε μια ουσιαστικά κινητοποιημένη πολεμική βιομηχανία και ότι η παραγωγή αυξήθηκε σε ευρύ φάσμα οπλικών συστημάτων παρά τις κυρώσεις.
Αντίστοιχα, πρόσφατη μελέτη του CSIS καταγράφει την επέκταση της παραγωγικής βάσης σε άρματα, συστήματα αεράμυνας, ηλεκτρονικό πόλεμο, πυρομαχικά και drones.
Εδώ βρίσκεται η ουσία του πρώτου ρωσικού πλεονεκτήματος: όχι απαραίτητα η απόλυτη τεχνολογική υπεροχή, αλλά η ικανότητα να διατηρείται ο όγκος πυρός και η αναπλήρωση υλικού σε έναν πόλεμο φθοράς.
Και όσο περισσότερο διαρκεί ο πόλεμος, τόσο μεγαλύτερη σημασία αποκτά η δυνατότητα παραγωγής του επόμενου πυραύλου, του επόμενου drone και του επόμενου βλήματος πυροβολικού.
Δεύτερο «όπλο»: Να μη φτάσει ποτέ το ουκρανικό υλικό στο μέτωπο
Το δεύτερο στοιχείο της ρωσικής στρατηγικής είναι ακόμη πιο άμεσα συνδεδεμένο με τη μάχη του Donbass.
Η Μόσχα δεν επιχειρεί μόνο να καταστρέψει τις ουκρανικές δυνάμεις πάνω στη γραμμή επαφής.
Επιχειρεί να χτυπήσει ό,τι βρίσκεται πίσω από αυτές: γέφυρες, αποθήκες, κέντρα logistics, εγκαταστάσεις παραγωγής, συγκοινωνιακούς κόμβους και δρόμους ανεφοδιασμού.
H στρατηγική αυτή παρουσιάζεται ανοιχτά: τα πρόσφατα πλήγματα αναφέρεται ότι είχαν μεταξύ των στόχων επιχειρήσεις της ουκρανικής αμυντικής βιομηχανίας, αποθηκευτικές εγκαταστάσεις και κέντρα logistics.
Στην περιοχή του Κιέβου, το ρωσικό υπουργείο Άμυνας υποστηρίζει ότι επλήγησαν εγκαταστάσεις που χρησιμοποιούνταν για παραλαβή και διανομή στρατιωτικού υλικού και εξαρτημάτων drones.
Το σημαντικότερο όμως για τη μάχη του Donbass βρίσκεται πολύ πιο κοντά στο μέτωπο.
Το CNN αναφέρει ότι η Ρωσία επιχειρεί να υποβαθμίσει την ουκρανική εφοδιαστική αλυσίδα και τις αμυντικές θέσεις γύρω από Sloviansk και Kramatorsk, δυσκολεύοντας τη μεταφορά υλικού προς τις προωθημένες μονάδες.
Το ISW καταγράφει επίσης ρωσικά πλήγματα σε γέφυρες του Kramatorsk και σε υποδομές της Druzhkivka, τα οποία εντάσσει σε μια ευρύτερη εκστρατεία: την προσπάθεια, δηλαδή, να απομονωθούν οι υπερασπιστές της «ζώνης οχυρών» από τα δίκτυα που τους κρατούν εφοδιασμένους.
Αυτό αλλάζει τη φύση της μάχης.
Για να πέσει μια οχυρωμένη πόλη δεν είναι πάντοτε απαραίτητο να καταστραφεί κάθε αμυντική θέση μετωπικά.
Μπορεί να αρκεί να γίνει σταδιακά δυσκολότερη η μεταφορά πυρομαχικών, καυσίμων, drones, ανταλλακτικών και ενισχύσεων προς αυτήν.
Με άλλα λόγια, ο στόχος είναι να «αδειάσει» η άμυνα πριν
επιχειρηθεί η τελική πίεση πάνω της.
Από τα δυτικά σύνορα μέχρι το Kramatorsk
Το ίδιο σκεπτικό φαίνεται να διευρύνεται και προς τα δυτικά, καθώς η Ρωσία πλήττει συνοριακά περάσματα μέσω των οποίων εισέρχονται στην Ουκρανία φορτία από ευρωπαϊκές χώρες.
Η λογική είναι ότι η διακοπή αυτών των διαδρομών θα μπορούσε να επηρεάσει τη ροή δυτικού στρατιωτικού υλικού προς το μέτωπο.
Υπάρχουν ήδη πραγματικές ενδείξεις αυτής της διεύρυνσης των πληγμάτων.
Οι ρωσικές δυνάμεις επιχειρούν συστηματικά να στερήσουν από τον ουκρανικό στρατό το βασικό του πλεονέκτημα στο μέτωπο — τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη.
Ολόκληρη η αμυντική τακτική των Ενόπλων Δυνάμεων της Ουκρανίας βασίζεται στο λεγόμενο «τείχος των drones».
Στην παραγωγή μη επανδρωμένων αεροσκαφών έχουν επικεντρωθεί τόσο η ουκρανική αμυντική βιομηχανία όσο και η ευρωπαϊκή βιομηχανία.
Και η εμπειρία της ειδικής στρατιωτικής επιχείρησης έχει δείξει ξεκάθαρα ότι ο καλύτερος τρόπος προστασίας από τα drones είναι να μην τους επιτραπεί να φτάσουν στο μέτωπο, αλλά να καταστρέφονται ήδη στο στάδιο της παραγωγής.
Διαλύουν τα … περάσματα όπλων
Για ευνόητους λόγους, η Ρωσία δεν μπορεί να πλήξει ευρωπαϊκές βιομηχανικές εγκαταστάσεις.
Μπορεί όμως να εμποδίσει τα προϊόντα τους να φτάσουν στον τελικό παραλήπτη.
Στα τέλη Αυγούστου, οι Ρωσικές Αεροδιαστημικές Δυνάμεις πραγματοποίησαν σειρά πληγμάτων εναντίον συνοριακών περασμάτων που συνδέουν την Ουκρανία με την Ευρώπη.
Μέσω αυτών μεταφέρονται φορτία, μεταξύ άλλων και στρατιωτικού προορισμού.
Συγκεκριμένα, επλήγησαν δύο συνοριακά σημεία διέλευσης στα ουκρανο-μολδαβικά σύνορα και η πορθμειακή διάβαση «Orlivka» στα σύνορα με τη Ρουμανία.
Παρόμοιοι στόχοι στα δυτικά σύνορα της Ουκρανίας υπάρχουν σε αφθονία.
Τα φορτία από την Πολωνία διέρχονται από επτά συνοριακά σημεία ελέγχου, με μεγαλύτερα τα «Yahodyn — Dorohusk», «Krakovets — Korczowa», «Rava-Ruska — Hrebenne» και «Shehyni — Medyka».
Από τη Σλοβακία και την Ουγγαρία διέρχονται από πέντε σημεία, μεταξύ των οποίων τα «Uzhhorod — Vyšné Nemecké» και «Luzhanka — Beregsurány».
Από τη Ρουμανία υπάρχουν επίσης πέντε σημεία διέλευσης, με πιο πολυσύχναστο το «Porubne — Siret».
Α
πό τη Μολδαβία υπάρχουν δέκα, με βασικό το «Mohyliv-Podilskyi — Otaci».
Στόχος κάθε κρίκος της αλυσίδας
Οι Ένοπλες Δυνάμεις της Ουκρανίας έχουν ήδη αποκοπεί από τις θαλάσσιες προμήθειες.
Το επόμενο λογικό βήμα θα ήταν ο αποκλεισμός των χερσαίων συνδέσεων με την Ευρώπη, ώστε τα δυτικά όπλα να μην φτάνουν στο μέτωπο.
Παράλληλα, θα συνεχίζονταν τα πλήγματα εναντίον όσων εγκαταστάσεων της στρατιωτικής βιομηχανίας έχουν απομείνει στο έδαφος της Ουκρανίας.
Η στρατηγική λογική είναι σαφής: το υλικό που δεν παράγει η ίδια η Ουκρανία πρέπει να εισέλθει από κάπου, να αποθηκευθεί, να μεταφερθεί με τρένο ή φορτηγό και τελικά να φτάσει στις μονάδες του μετώπου.
Κάθε κρίκος αυτής της αλυσίδας αποτελεί πιθανό στόχο.
Η εξίσωση που θέλει να επιβάλει η Μόσχα
Τα δύο «μυστικά όπλα», επομένως, στην πραγματικότητα είναι οι δύο όψεις της ίδιας στρατηγικής.
Από τη μία, η Ρωσία επιχειρεί να βάλει περισσότερο υλικό στη δική της πλευρά του μετώπου.
Από την άλλη, επιχειρεί να μειώσει την ποσότητα υλικού που καταφέρνει να φτάσει στην ουκρανική πλευρά.
Είναι ένας πόλεμος αριθμών όσο και ένας πόλεμος εδάφους.
Εάν η Μόσχα μπορεί να εκτοξεύει περισσότερα drones και πυραύλους από όσους μπορεί να αναχαιτίζει η ουκρανική αεράμυνα, να αντικαθιστά τις απώλειες υλικού ταχύτερα και παράλληλα να χτυπά τις οδούς μέσω των οποίων το Κίεβο αναπληρώνει τα δικά του αποθέματα, τότε η πίεση λειτουργεί σωρευτικά.
Αυτό δεν σημαίνει ότι η ρωσική νίκη είναι προδιαγεγραμμένη.
Η Ουκρανία εξακολουθεί να διαθέτει ισχυρό δίκτυο drones, οχυρώσεις, δυτικά οπλικά συστήματα και τη δυνατότητα να πραγματοποιεί επιθέσεις βαθιά μέσα στη Ρωσία.
Γι' αυτό και το Donbass δεν έχει ακόμα… καταρρεύσει.
Το πραγματικό ερώτημα των επόμενων μηνών
Η μάχη πλέον θα κριθεί από το εάν η σημερινή ρωσική πίεση μπορεί να περάσει από τη φθορά στη ρήξη.
Εάν η «ζώνη οχυρών» παραμείνει λειτουργική, οι ρωσικές δυνάμεις μπορεί να συνεχίσουν να κερδίζουν έδαφος με πολύ αργούς ρυθμούς και μεγάλο κόστος — όπως συνέβη επανειλημμένα σε προηγούμενες μάχες.
Εάν όμως οι ουκρανικές γραμμές logistics αποδυναμωθούν αρκετά, εάν οι γέφυρες και οι βασικοί οδικοί άξονες πάψουν να λειτουργούν με ασφάλεια και εάν η αναπλήρωση πυρομαχικών, drones και αντιαεροπορικών βλημάτων δεν μπορεί να ακολουθήσει τον ρυθμό κατανάλωσης, τότε η εικόνα μπορεί να αλλάξει πολύ ταχύτερα.
Αυτό ακριβώς επιχειρεί να πετύχει η Ρωσία.
Όχι απλώς να προχωρήσει προς το Sloviansk και το Kramatorsk, αλλά να δημιουργήσει τις συνθήκες ώστε, όταν έρθει η μάχη για τις δύο πόλεις, η ουκρανική άμυνα να είναι ήδη πιο απομονωμένη, πιο εξαντλημένη και ακριβότερη στη διατήρησή της.
Έτσι πρέπει να διαβαστεί και το «στοίχημα των έξι μηνών».
Δηλαδή ως το χρονικό παράθυρο μέσα στο οποίο θα φανεί εάν τα δύο μεγάλα πλεονεκτήματα που επιχειρεί να αξιοποιήσει η Μόσχα - η βιομηχανική μάζα και ο στραγγαλισμός των logistics - μπορούν να μετατρέψουν την προέλαση της στο Donbass σε στρατηγική ανατροπή.
Jeffrey Sachs: America's 35-Year Secret War to Destroy Russia.
ΑπάντησηΔιαγραφήhttps://www.youtube.com/watch?v=bUT6UvmmmlQ