Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΔΙ' ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΩΝ ΤΩΝ ΗΠΑ ΣΤΗ ΡΩΣΙΑ ΚΛΙΜΑΚΩΝΕΤΑΙ ΚΑΙ ΘΕΤΕΙ ΣΕ ΚΙΝΔΥΝΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ
ΒΙΝΤΕΟ
Γράφει ο Τζον Ληκ
Την άνοιξη του 2008, ζούσα στη Βιέννη της Αυστρίας και παρακολούθησα προσεκτικά την αναφορά για τη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ στο Βουκουρέστι από τις 2 έως τις 4 Απριλίου. Για τους αναγνώστες που δεν θυμούνται αυτή τη σημαντική περίσταση: ήταν κατά τη διάρκεια αυτής της συνόδου κορυφής που το ΝΑΤΟ εξέδωσε μια δήλωση δηλώνοντας ότι η Γεωργία και η Ουκρανία θα γίνουν τελικά μέλη του ΝΑΤΟ.
Αυτό που οι περισσότεροι άνθρωποι δεν θυμούνται από αυτή τη σύνοδο κορυφής ήταν ότι η κυβέρνηση Μπους πίεσε για την άμεση χορήγηση ενός Σχεδίου Δράσης Ένταξης (MAP) στην Ουκρανία και τη Γεωργία. Ευτυχώς, η Γερμανίδα καγκελάριος Μέρκελ και ο Γάλλος πρόεδρος Νικολά Σαρκοζί μπλόκαραν με επιτυχία αυτή την πρωτοβουλία, αλλά παρ' όλα αυτά καθησύχασαν τον πρόεδρο Μπους συμφωνώντας στην αόριστη υπόσχεση ότι και τα δύο έθνη «θα γίνουν μέλη του ΝΑΤΟ».
Ο Ρώσος πρόεδρος Πούτιν, ο οποίος παρευρέθηκε στη σύνοδο κορυφής, δήλωσε στην ομιλία του ότι η επέκταση του ΝΑΤΟ στην Ουκρανία και τη Γεωργία ήταν «άμεση απειλή για τη ρωσική ασφάλεια».
Μια φορά που σκέφτηκα ότι οι λάτρεις της πολιτικής των ΗΠΑ χαιρέτισαν αυτή την κατηγορηματική δήλωση του Πούτιν -που καταγράφηκε σε μια σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ- επειδή με αυτή τη δήλωση, ο Πούτιν δήλωσε δημόσια την κόκκινη γραμμή του, η διέλευση της οποίας θα ανάγκαζε το χέρι του να αναλάβει στρατιωτική δράση.
Μην κάνετε λάθος: Οι φρικτοί άνθρωποι που διαχειρίζονται την εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ ήθελαν ο Πούτιν να αναλάβει στρατιωτική δράση στην Ουκρανία επειδή πίστευαν ότι θα οδηγούσε σε ένα τέλμα αφγανικού τύπου για τη Ρωσία στην Ουκρανία. Όπως λέω αυτή την ιστορία στο νέο μου βιβλίο, Mind Viruses: America's Irrational Obsessions:
Προφανώς σκέφτηκαν ότι, με τον ουκρανικό στρατό εξοπλισμένο με εξελιγμένα αμερικανικά όπλα και στοχευμένη βοήθεια, ο ρωσικός στρατός θα υφίστατο το ίδιο είδος ταπεινωτικής ήττας που είχε υποστεί στο Αφγανιστάν στα χέρια των εξοπλισμένων από τις ΗΠΑ Μουτζαχεντίν, οι οποίοι κατάφεραν να κάνουν τον σοβιετικό στρατό να αποσυρθεί από τη χώρα τον Φεβρουάριο του 1989. Η Χίλαρι Κλίντον έκανε ρητά αυτή τη σύγκριση σε μια συνέντευξη στο MSNBC στις 28 Φεβρουαρίου 2022, στην οποία είπε:
Θυμηθείτε, οι Ρώσοι εισέβαλαν στο Αφγανιστάν το 1980. Δεν τελείωσε καλά για τους Ρώσους. . . αλλά το γεγονός είναι ότι μια πολύ υποκινούμενη, και στη συνέχεια χρηματοδοτούμενη, ένοπλη εξέγερση ουσιαστικά έδιωξε τους Ρώσους από το Αφγανιστάν.
Αργότερα στη συνέντευξη, η Κλίντον παραδέχτηκε ότι ο εξοπλισμός των Αφγανών Μουτζαχεντίν είχε προκαλέσει ακούσιες συνέπειες όπως οι Ταλιμπάν και η Αλ Κάιντα. Οι ενέργειες αυτών των ομάδων είχαν ως αποτέλεσμα η κυβέρνηση των ΗΠΑ να στείλει τον αμερικανικό στρατό στο Αφγανιστάν και να καταλάβει τη χώρα για είκοσι χρόνια.
Αφού σκότωσε και ακρωτηρίασε χιλιάδες Αμερικανούς στρατιώτες και ξόδεψε 2,3 τρισεκατομμύρια δολάρια, η κυβέρνηση των ΗΠΑ έκανε τη δική της χαοτική αποχώρηση από το Αφγανιστάν στις 30 Αυγούστου 2021, αφήνοντας τη χώρα πίσω στα χέρια των Ταλιμπάν που υποτίθεται ότι είχαν νικηθεί είκοσι χρόνια νωρίτερα.
Δεν φάνηκε να ενοχλεί την Κλίντον ότι ένα τέλμα αφγανικού τύπου στην Ουκρανία πιθανότατα θα σκότωνε εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους και θα προκαλούσε μεγάλα δεινά στον ουκρανικό λαό, όπως ακριβώς είχε υποφέρει ο αφγανικός λαός κατά τη διάρκεια του σοβιετικού πολέμου στο Αφγανιστάν.
Στη δήλωση της Κλίντον υπονοείται η προφανής υπόθεσή της ότι ο ουκρανικός λαός βλέπει τον ρωσικό λαό ως εχθρό. Στην πραγματικότητα, οι περισσότεροι Ουκρανοί και Ρώσοι έχουν από καιρό στενές και στοργικές σχέσεις και πολλοί έχουν μέλη της ευρύτερης οικογένειας και στις δύο χώρες. Για δεκαετίες, οι απλοί Ουκρανοί -λόγω της θέσης, της ιστορίας και των πλούσιων φυσικών πόρων της χώρας- έχουν παγιδευτεί στη μέση ολιγαρχιών στο Κίεβο και τη Μόσχα που έχουν πολλά κοινά, αλλά και συχνά τσακώνονται για συμφωνίες φυσικού αερίου. Η Ουάσιγκτον, το Λονδίνο και οι Βρυξέλλες προσπάθησαν να φέρουν την Ουκρανία στη δυτική σφαίρα επιρροής.
Το πιο ανησυχητικό για τη Μόσχα ήταν η επιθετική κλίκα εξωτερικής πολιτικής στην Ουάσιγκτον που φιλοδοξούσε να κάνει την Ουκρανία μια προωθημένη επιχειρησιακή βάση κατά της Ρωσίας με τον ίδιο τρόπο που φιλοδοξούσε να κάνει το Ιράκ μια προωθημένη επιχειρησιακή βάση κατά της Συρίας και του Ιράν.
Δεν έχω δει ΚΑΜΙΑ απόδειξη ότι μια συμφωνία ουδετερότητας αυστριακού τύπου δεν θα είχε λειτουργήσει για την Ουκρανία και δεν θα είχε αποτρέψει αυτόν τον παράλογο πόλεμο. Εδώ είναι ο πρώην Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ και ανδρείκελο των ΗΠΑ Γενς Στόλτενμπεργκ που δηλώνει ότι η πρόταση ουδετερότητας της Ρωσίας το φθινόπωρο του 2021 απορρίφθηκε ασυζητητί.
Όπως συμβαίνει με όλους τους πολέμους της Ουάσιγκτον από το 2001, ο πόλεμος δι' αντιπροσώπων των ΗΠΑ κατά της Ρωσίας στην Ουκρανία ήταν μια καταστροφική αποτυχία, αν και σίγουρα εμπλούτισε το στρατιωτικό-βιομηχανικό σύμπλεγμα των ΗΠΑ, τους ολιγάρχες που διοικούν την Ουκρανία και τους πολιτικούς φίλους τους στις ΗΠΑ.
Επί του παρόντος, βλέπω έναν αυξανόμενο αριθμό ενδείξεων ότι αυτός ο πόλεμος κλιμακώνεται, με αυξανόμενο κίνδυνο άμεσων συγκρούσεων μεταξύ ρωσικών και νατοϊκών δυνάμεων, ακόμη και ρωσικών χτυπημάτων σε εργοστάσια πυρομαχικών στη Γερμανία και τη Μεγάλη Βρετανία.
Σίγουρα, ο Πρόεδρος Πούτιν γνωρίζει αυτό που είχα ήδη διαισθανθεί το 2008 -δηλαδή, οι φρικτοί άνθρωποι που διαχειρίζονται την εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ και η γερμανική μαριονέτα τους, ο καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς- θέλουν η Ρωσία να χτυπήσει δυτικούς στόχους έτσι ώστε να προκαλέσει γενικό πόλεμο στην Ευρώπη.
Εδώ και αρκετό καιρό λέγεται ότι η κλίκα της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ που διεξάγει τον πόλεμο δι' αντιπροσώπων έχει επιδείξει μια αξιοσημείωτα ψυχρή προθυμία «να πολεμήσει μέχρι τον τελευταίο Ουκρανό» και γνωρίζω έναν νεαρό Ουκρανό που πρόσφατα απήχθη και στάλθηκε στην πρώτη γραμμή με ελάχιστη εκπαίδευση. Προς το παρόν, δεν είμαι σίγουρος αν είναι ακόμα ζωντανός.
Ακόμη πιο ανησυχητική ήταν η δήλωση της 24ης Αυγούστου 2026 του απόστρατου αντιστράτηγου Keith Kellogg, ο οποίος προηγουμένως υπηρέτησε ως Ειδικός Απεσταλμένος των ΗΠΑ για την Ουκρανία, στην οποία δήλωσε ότι η κυβέρνηση στο Κίεβο πρέπει να επεκτείνει τη στρατιωτική θητεία ώστε να συμπεριλάβει γυναίκες.
Εδώ είναι σημαντικό να καταλάβουμε ότι οι ολιγάρχες της Ουκρανίας και τα παιδιά τους δεν πολεμούν τον πόλεμο. Όπως αναφέρθηκε στη γαλλική εφημερίδα Le Monde το 2023, πολλοί ολιγάρχες έχουν εγκαταλείψει την Ουκρανία και έχουν αποσυρθεί στις βίλες τους στη Νότια Γαλλία.
Ιδιαίτερα συναρπαστικό και ενοχλητικό για μένα είναι ότι οι περισσότεροι Αμερικανοί φαίνεται να μην έχουν ιδέα ότι συμβαίνει αυτό. Μου θυμίζει ανέμελα μέλη της αυστροουγγρικής αριστοκρατίας το καλοκαίρι του 1914, που δεν είχαν ιδέα ότι οι απερίσκεπτες μηχανορραφίες της αυστριακής αυλής κατά του Βασιλείου της Σερβίας θα κατέληγαν, μόλις τέσσερα χρόνια αργότερα, στην ολοκληρωτική καταστροφή του αυστριακού κράτους και της αυτοκρατορίας των Αψβούργων που υπήρχε για πάνω από 600 χρόνια.
Πολλοί από τους φίλους μου στη Βιέννη προέρχονται από οικογένειες που έχασαν ΟΛΗ την προγονική τους περιουσία στη Βοημία, τη Μοραβία, την Ουγγαρία και άλλα μέρη της αυτοκρατορίας.
Μερικοί από τους προπαππούδες τους αποσύρθηκαν στα διαμερίσματά τους στη Βιέννη και έκαψαν οικογενειακά κειμήλια τον χειμώνα του 1918-1919 για να ζεσταθούν επειδή η παροχή άνθρακα από τη Βοημία και τη Μοραβία (τώρα Τσεχική Δημοκρατία) είχε διακοπεί.
Σε αντίθεση με τον ρωσικό λαό -που υπέστη καταστροφικό θάνατο και βάσανα στον απόηχο της εισβολής του Ναπολέοντα το 1812 και της εισβολής του Χίτλερ το 1941- ο αμερικανικός λαός που ζει σήμερα έχει ελάχιστη έως καθόλου επίγνωση της φρίκης του πολέμου.
Η προγιαγιά μου, που πέθανε πριν από σχεδόν σαράντα χρόνια, είπε κάποτε στη μητέρα μου ότι δεν περνούσε ούτε μια μέρα που να μην ένιωθε τον πόνο της απώλειας του μοναχογιού της Μπόμπι, ο οποίος σκοτώθηκε στη μάχη σε ηλικία δεκαοκτώ ετών, πολεμώντας τους Γερμανούς κοντά στη Φλωρεντία της Ιταλίας το 1944.
Οι τρομεροί γέροι που κυβερνούν αυτή τη χώρα φαίνεται να μην έχουν καμία ενσυναίσθηση για τον πόνο μιας μητέρας - ούτε για τις μητέρες της Ουκρανίας και της Ρωσίας, ούτε για τις μητέρες των απλών Αμερικανών.
Οδηγούμαι όλο και περισσότερο στο συμπέρασμα ότι η κυβέρνηση των ΗΠΑ —με την απερίσκεπτη συμπεριφορά της τόσο στον τομέα της εσωτερικής όσο και της εξωτερικής πολιτικής— είναι ουσιαστικά μια σατανική οντότητα.
Αυτή η οντότητα -όποιος στην κόλαση τη διευθύνει- δεν φαίνεται να καταλαβαίνει ότι η κλιμάκωση μπορεί να οδηγήσει σε κάθε είδους απρόβλεπτα και ανεπιθύμητα αποτελέσματα.
Αυτό ήταν το θέμα του σκοτεινά σατιρικού τραγουδιού του Ψυχρού Πολέμου «99 Luftballons» του γερμανικού συγκροτήματος NENA, στο οποίο η εμφάνιση 99 αερόστατων στον ορίζοντα εκλαμβάνεται λανθασμένα ως επίθεση, πυροδοτώντας έτσι μια κλιμάκωση που οδηγεί στον Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο και στο τέλος του κόσμου.
Το τραγούδι μπορεί να εμπνεύστηκε από τη λεγόμενη «Μάχη του Λος Άντζελες» στις 25 Φεβρουαρίου 1942, όταν ένα μετεωρολογικό μπαλόνι πάνω από το Λος Άντζελες προκάλεσε συναγερμό αεροπορικής επιδρομής και μπλακ άουτ.
Αυτό, με τη σειρά του, πυροδότησε ένα τεράστιο αντιαεροπορικό μπαράζ περίπου 1.400 οβίδων που εκτοξεύτηκαν στον ουρανό πάνω από το Λος Άντζελες σε εχθρικά αεροσκάφη, παρόλο που κανένα δεν εντοπίστηκε και αναγνωρίστηκε σαφώς.
Πέντε άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους κατά τη διάρκεια του περιστατικού από καρδιακές προσβολές που σχετίζονται με το άγχος και τροχαία ατυχήματα που προκλήθηκαν από τον πανικό. Αργότερα, ο στρατός δήλωσε ότι το περιστατικό ήταν αποτέλεσμα «πολεμικών νεύρων και φαντασίας».
Ο τραγουδοποιός Carlo Karges έγραψε το "99 Luftballon" το 1982. Περίπου ένα χρόνο αργότερα, στις 26 Σεπτεμβρίου 1983, ο Σοβιετικός αντισυνταγματάρχης Stanislav Petrov, που στάθμευε κοντά στη Μόσχα, απέτρεψε μια πιθανή πυρηνική ανταλλαγή προσδιορίζοντας ένα δορυφορικό σύστημα προειδοποίησης των εισερχόμενων ICBM των ΗΠΑ ως πιο πιθανή δυσλειτουργία του συστήματος.
Αντί να ακολουθήσει το πρωτόκολλο για να αναφέρει αμέσως την επίθεση, ο Petrov πήρε την ενστικτώδη απόφαση να ταξινομήσει την ειδοποίηση ως ψευδή συναγερμό.
Το προαίσθημά του επιβεβαιώθηκε αργότερα ότι ήταν μια δυσλειτουργία δορυφόρου που παρερμήνευσε τις αντανακλάσεις των σύννεφων ως πυραύλους. Επειδή εμπιστεύτηκε τη διαίσθησή του και πήρε την τολμηρή απόφασή του να κάνει λάθος από την πλευρά της προσοχής, ο Πετρόφ ήταν γνωστός ως «ο άνθρωπος που έσωσε τον κόσμο».
Ο Petrov γεννήθηκε το 1939 και έζησε πολλά από τα πιο επικίνδυνα χρόνια του 20ου αιώνα πριν πεθάνει το 2017. Καθώς ανεβαίνουμε τη σκάλα κλιμάκωσης με τη Ρωσία, ελπίζω να υπάρχουν ακόμα άνδρες σαν αυτόν που διαχειρίζονται τα συστήματα πυρηνικών όπλων της Ρωσίας
Ενεργοποιήστε την αυτόματη μετάφραση κάνοντας κλικ:
Στο πρώτο κάτω δεξιά
εικονίδιο (Subtitles,Υποτίτλοι)
Μετά στο δεύτερο
(ρυθμίσεις)
Επιλέγετε Υπότιτλοι ή Subtitles (κλικ) και στην
συνέχεια
Αυτόματη μετάφραση (κλικ), Ελληνικά ή Greek(κλικ).
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου