ΝΑ ΛΟΙΠΟΝ ΓΙΑΤΙ "ΤΟΥΣ ΠΗΡΕ Ο ΠΟΝΟΣ" ΓΙΑ ΕΚΕΙΝΟΥΣ ΠΟΥ ΥΠΟΦΕΡΟΥΝ ΚΣΙ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΤΟΥΣ "ΛΥΤΡΩΣΟΥΝ"...

ΤΑ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΥΘΑΝΑΣΙΑ ΘΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΘΟΥΝ ΓΙΑ ΜΑΖΙΚΕΣ ΔΟΛΟΦΟΝΙΕΣ ΨΥΧΙΚΑ ΑΣΘΕΝΩΝ ΚΑΙ ΦΤΩΧΩΝ, ΣΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΟΥ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ ΑΠΟΠΛΗΘΥΣΜΟΥ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΕΠΑΝΑΦΟΡΑΣ.

Γράφει ο Βέρνον Κόλμαν

Τα νομοσχέδια για την ευθανασία θα χρησιμοποιηθούν για μαζικές δολοφονίες ψυχικά ασθενών και φτωχών, στο πλαίσιο του παγκόσμιου σχεδίου αποπληθυσμού της Μεγάλης Επαναφοράς.

Ο «θάνατος από γιατρό» γίνεται παγκόσμιος - δεν είναι ανώδυνος, ειρηνικός ή αξιοπρεπής όπως ισχυρίζονται οι ακτιβιστές .

Παρά τα ψέματα που λένε οι υποστηρικτές του, ο «υποβοηθούμενος από γιατρό θάνατος» είναι συχνά επώδυνος και οδυνηρός για τους ασθενείς και τους συγγενείς.

Στο Ηνωμένο Βασίλειο, το επικίνδυνο νομοσχέδιο που θα έδινε στους γιατρούς την άδεια να σκοτώνουν αντί να κάνουν ό,τι μπορούν για να σώσουν τις ζωές των ασθενών, καταψηφίστηκε στο 

Κοινοβούλιο για πέμπτη φορά.

«Το μόνο βέβαιο είναι ότι ένας μικρός αριθμός ανθρώπων που προωθούν αυτή τη θανατηφόρα νομοθεσία... θα επιστρέψουν για μια ακόμη προσπάθεια προώθησης νομοθεσίας η οποία, πιστεύω, τελικά θα οδηγήσει στη θανάτωση ατόμων με αναπηρία, ψυχικά ασθενών και φτωχών στο πλαίσιο του παγκόσμιου σχεδίου αποπληθυσμού που αποτελεί μέρος της Μεγάλης Επαναφοράς», γράφει ο Δρ. Βέρνον Κόλμαν.

Η Κατάσταση των Πραγμάτων

Η εγκεκριμένη μαζική σφαγή των αναπήρων, των φτωχών, των αδύναμων, των ηλικιωμένων, των ανέργων και των ανεπιθύμητων, με σιγουριά και προς αιώνια ντροπή των πολιτικών, γίνεται παγκόσμια. Είναι μέρος της Μεγάλης Επαναφοράς και αποτελεί ουσιαστικό μέρος του προγράμματος μείωσης του πληθυσμού.

Την αποκαλούν αυτοκτονία με τη βοήθεια γιατρού και είναι ήδη διαθέσιμη σε αρκετές χώρες (κυρίως και με τον πιο φαινομενικά αλογοκρισία ενθουσιασμό στον Καναδά και την Ολλανδία) - αλλά η έννοια του θανάτου από γιατρό εξαπλώνεται γρήγορα και, όπως όλα τα άλλα κακά που συμβαίνουν, είναι παγκόσμια. 

Η αντίθεση σε αυτό το δυσοίωνο, αξιοκαταφρόνητο και κακόβουλο νέο κίνημα είναι μια από τις πιο δύσκολες προκλήσεις που θα αντιμετωπίσουμε τα επόμενα χρόνια.

Η εκούσια ευθανασία, γνωστή και ως υποβοηθούμενη θανάτωση, ή αλλιώς «θάνατος από γιατρό», ξεκίνησε πραγματικά σοβαρά στην Ολλανδία, το Βέλγιο και το Λουξεμβούργο στις αρχές του 21ου αιώνα. (Η Ελβετία επιτρέπει την υποβοηθούμενη αυτοκτονία από το 1942, αλλά μόνο με έναν αόριστο τρόπο, δεδομένου ότι η βοήθεια προς κάποιον να αυτοκτονήσει είναι νόμιμη εάν το άτομο που βοηθά δεν έχει εγωιστικά κίνητρα.)

Αφού το Βέλγιο και η Ολλανδία επέτρεψαν τον θάνατο από γιατρό, υπήρξε μια παύση αρκετών ετών και στη συνέχεια ήρθε μια ξαφνική και φαινομενικά ανεξήγητη έκρηξη στον αριθμό των χωρών που ενέδωσαν στις πιέσεις και εισήγαγαν παρόμοια δικά τους σχέδια. (Η έκρηξη ήταν ανεξήγητη μόνο για όσους δεν συνειδητοποιούν ότι ο «θάνατος από γιατρό» είναι ουσιαστικό μέρος της Μεγάλης Επαναφοράς.)

Η ευθανασία νομιμοποιήθηκε στον Καναδά το 2016. Στην Ισπανία το 2021, στην Αυστρία το 2022, στην Πορτογαλία το 2023, στην Κολομβία το 2022, στην Κούβα το 2023, στον Ισημερινό το 2024, στην Αυστραλία το 2025, στη Νέα Ζηλανδία το 2021, στο Τζέρσεϊ το 2026, στην Ουρουγουάη το 2025, στη Γαλλία το 2026 και τα τελευταία χρόνια σε 13 πολιτείες των ΗΠΑ. Νομοθεσία συντάσσεται στη Γερμανία και την Ιταλία.

Στη Βρετανία, οι υποστηρικτές της ευθανασίας πιέζουν σκληρά εδώ και χρόνια για νέα νομοθεσία στη Βρετανία - για νομοθεσία που αναμφίβολα θα νομιμοποιούσε τη μαζική δολοφονία των αδύναμων και των αθώων.

Οι υποστηρικτές των νομοσχεδίων για την «υποβοηθούμενη από γιατρό θανάτωση» έχουν επανειλημμένα προσπαθήσει να προωθήσουν τη θανατηφόρα νομοθεσία τους μέσω του βρετανικού κοινοβουλευτικού συστήματος. 

Και κάθε φορά, οι ανθρωπιστικές πρωτοβουλίες έχουν διασφαλίσει ότι έχουν αποτύχει. (Περιέργως, αν και οι δύο πιο πρόσφατες προσπάθειες έλαβαν τεράστια βοήθεια από την Εργατική Κυβέρνηση, οι ηγέτες των Εργατικών, γνωρίζοντας ότι οι ασθενείς προτιμούν οι γιατροί τους να προσπαθούν να τους κρατήσουν ζωντανούς παρά να τους σκοτώσουν, δεν είχαν ποτέ το θάρρος να προωθήσουν τα νομοσχέδια για τον θάνατο από γιατρό ως επίσημα κυβερνητικά νομοσχέδια, αλλά προτίμησαν η προτεινόμενη νομοθεσία να παρουσιαστεί από τους βουλευτές και στη συνέχεια να δοθεί σιωπηλή υποστήριξη σε μια ανεπιτυχή προσπάθεια να διασφαλιστεί η ψήφισή της.)

Το τελευταίο «νομοσχέδιο για την ευθανασία», σίγουρα ένα από τα πιο κακοσχεδιασμένα, παραπλανητικά και επικίνδυνα νομοθετήματα που έχουν κατατεθεί ποτέ στο Βρετανικό Κοινοβούλιο, απορρίφθηκε για άλλη μια φορά τον Σεπτέμβριο του 2026.

Το μόνο σίγουρο είναι ότι ένας μικρός αριθμός ανθρώπων που προωθούν αυτή τη θανατηφόρα νομοθεσία (περισσότεροι από μερικοί από αυτούς επαγγελματίες, που απασχολούνται για την προώθηση του «υποβοηθούμενου θανάτου») θα επιστρέψουν για μια ακόμη προσπάθεια προώθησης νομοθεσίας η οποία, πιστεύω, τελικά θα οδηγήσει στη θανάτωση ατόμων με αναπηρία, ψυχικά ασθενών και φτωχών στο πλαίσιο του παγκόσμιου σχεδίου αποπληθυσμού που αποτελεί μέρος της Μεγάλης Επαναφοράς.

Αυτό συμβαίνει ήδη σε όλο τον κόσμο. Και όταν παρόμοια νομοθεσία εμφανίζεται ξαφνικά σε όλο τον κόσμο και έχει αναδυθεί ένα σαφές μοτίβο, διαπιστώνω ότι είμαι καχύποπτος για τα κίνητρα εκείνων που προωθούν τη Μεγάλη Επαναφορά.

Όταν οι πολιτικοί ή το κοινό απορρίπτουν τη νομοθεσία για τον «θάνατο από γιατρό», τους λένε να ψηφίσουν ξανά. Και ξανά. Και ξανά. Και ξανά. Κανονικά, μία φορά θα ήταν αρκετή. Οι πολιτικοί συνήθως δεν επαναφέρουν νομοθεσία που έχει απορριφθεί μία φορά, πόσο μάλλον πέντε φορές.

Πέντε φορές τα τελευταία χρόνια έχουν γίνει προσπάθειες εισαγωγής νόμων για τον «θάνατο από γιατρό» στο Ηνωμένο Βασίλειο. Και πέντε φορές οι προσπάθειες έχουν αποτύχει.

Αλλά οι υποστηρικτές των νομοσχεδίων για τον «θάνατο από γιατρό» θα προσπαθήσουν ξανά, παρά το γεγονός ότι η ιδέα να επιτρέπεται στους γιατρούς να σκοτώνουν ασθενείς δεν είναι δημοφιλής τόσο στους γιατρούς όσο και στους ασθενείς. Κανείς δεν θέλει αυτή την καταραμένη νομοθεσία εκτός από μερικούς τρελούς φανατικούς που εργάζονται για τη Μεγάλη Επαναφορά και την παγκόσμια μείωση του πληθυσμού.

Τα νομοσχέδια για τον «θάνατο από γιατρό», όπως εκείνα τα τέρατα που τρόμαζαν τα παιδιά τη δεκαετία του 1960, δεν επιτρέπεται ποτέ να σέρνονται σε μια γωνία και να πεθαίνουν ήσυχα. Τα νομοσχέδια για τον «θάνατο από γιατρό» θα επιστρέφουν πάντα επειδή η ευθανασία (ή όπως αλλιώς επιλέγουν να την ονομάσουν οι πολιτικοί) είναι μέρος της Μεγάλης Επαναφοράς.

Κάθε φορά που ένα από αυτά τα νομοσχέδια απορρίπτεται, υπάρχει μια άλλη ψηφοφορία, και μια άλλη ψηφοφορία - με τον ίδιο τρόπο που οι ψηφοφόροι που επιλέγουν τη «λάθος» απάντηση στην κάλπη καλούνται, αυτές τις μέρες, να προσπαθήσουν ξανά μέχρι να τη βρουν σωστή (ειδικά αν η ψηφοφορία επηρεάζει την Ευρωπαϊκή Ένωση με οποιονδήποτε τρόπο).

Οι υποστηρικτές αυτής της επικίνδυνης νομοθεσίας, η οποία θα επιτρέψει στους γιατρούς να σκοτώνουν ασθενείς που έχουν πειστεί ότι ο θάνατος είναι η μόνη τους απάντηση, θα πουν ότι θα προσφέρουν ευθανασία μόνο σε έναν μικρό αριθμό ασθενών που υποφέρουν από τρομερό πόνο και που είναι απεγνωσμένοι να πεθάνουν.

Και ορισμένοι αφελείς και αδαείς αγωνιστές μπορεί να πιστεύουν ότι αυτό θα συμβεί.

Αλλά σε κάθε χώρα όπου η αυτοκτονία με ιατρική υποβοήθηση έχει νομιμοποιηθεί, οι κανόνες σχετικά με το ποιος μπορεί να θανατωθεί έχουν αλλάξει γρήγορα - με τις παραμέτρους να επεκτείνονται και τους αρχικούς περιορισμούς να παραμερίζονται.

Αυτό που ξεκινά ως μια φαινομενικά καλοπροαίρετη υπηρεσία για λίγους, γρήγορα καταλήγει στη μαζική δολοφονία ανθρώπων που θεωρούνται από τους συνωμότες και τους σκλάβους τους ως μια άχρηστη αποστράγγιση της κοινωνίας.

Δείτε τον Καναδά - Τώρα ένα από τα κορυφαία κέντρα δολοφονιών από γιατρό στον κόσμο

Όταν οι Καναδοί νόμισαν για πρώτη φορά τον θάνατο από γιατρό το 2016, υπήρχαν κάθε είδους περιορισμοί σχετικά με το ποιος μπορούσε να γίνει δεκτός στο πρόγραμμα «θάνατος από γιατρό».

Οι εξουσίες που δεν έπρεπε να ισχύουν κατάργησαν γρήγορα τους περιορισμούς, οι οποίοι θεωρούνταν ενοχλητικοί, και σήμερα περισσότεροι από ένας στους 20 θανάτους στον Καναδά είναι θάνατος από δολοφονία γιατρού. Σε ορισμένες περιοχές του Καναδά, ο αριθμός των θανάτων που καταγράφονται επίσημα ως «θάνατος από γιατρό» είναι περίπου 8% [δηλαδή 1 στους 12].

Το 2024, 16.499 άνθρωποι σκοτώθηκαν σκόπιμα από γιατρούς, αν και ο πραγματικός αριθμός είναι πολύ υψηλότερος από αυτόν, επειδή οι επίσημες καναδικές στατιστικές και ορισμένες επαρχίες δεν θεωρούν την σκόπιμη δολοφονία ασθενών από γιατρούς ως αιτία θανάτου. 

Αντ' αυτού, κατέθεσαν την υποκείμενη πάθηση που χρησιμοποιήθηκε ως δικαιολογία για τη δολοφονία. Ο θάνατος από γιατρό είναι ήδη μία από τις (αν όχι η) μεγαλύτερες αιτίες θανάτου στον Καναδά. Είναι σίγουρα η μεγαλύτερη αιτία θανάτου μεταξύ εκείνων που απορρίπτονται τόσο επιπόλαια από τους συνωμότες ως «άχρηστοι τρώγοντες».

Αυτό, φυσικά, είναι το αντίθετο από το κόλπο που χρησιμοποίησαν για να αυξήσουν τον αριθμό των ανθρώπων που πεθαίνουν από covid. Όλοι όσοι είχαν θετικό τεστ PCR (γενικά αποδεκτό ότι είναι το πιο τυχαίο και εντελώς άχρηστο ιατρικό τεστ στην ιστορία) καταγράφηκαν ως νεκροί από covid, ακόμη και αν είχαν πατηθεί από λεωφορείο ή είχαν ξυλοκοπηθεί μέχρι θανάτου από έναν τρελό.

 Στον Καναδά, για να διατηρήσουν τα σύνολα χαμηλά (και να θυμάστε ότι το 2024 ο επίσημος αριθμός για τους θανάτους από γιατρό ήταν 16.499) σε καταγράφουν ως νεκρό από άσθμα ή πονόδοντο - ακόμα κι αν πέθανες με έναν γιατρό να εισάγει μια σύριγγα γεμάτη δηλητήριο σε μια φλέβα.

Το καναδικό πρόγραμμα θανάτων από γιατρό ξεκίνησε το 2016 και η νομοθεσία στη συνέχεια απαιτούσε ο θάνατος να είναι εύλογα προβλέψιμος. (Αυτό συμβαίνει όταν εμπλέκονται οι δικηγόροι. Σίγουρα ο θάνατος όλων είναι εύλογα προβλέψιμος; Όλοι πεθαίνουμε τελικά. Ακόμα και οι συνωμότες.)

Μέχρι το 2025, είχαν υπάρξει 60.301 επίσημοι θάνατοι από γιατρό, αλλά ο πραγματικός αριθμός είναι πολύ υψηλότερος.

Το 2021, μόλις πέντε χρόνια μετά την έναρξη της διαδικασίας θανάτου από γιατρό, οι Καναδοί άρχισαν να σκοτώνουν ανθρώπους που δεν είχαν απλώς έναν εύλογα προβλέψιμο θάνατο, αλλά είχαν αυτό που αποκαλούσαν «σοβαρή και ανίατη ιατρική πάθηση». Οι δικηγόροι εμπλέκονται και η διαδικασία θανάτου από γιατρό έγινε διαθέσιμη σε οποιονδήποτε πάσχει από σοβαρή ασθένεια ή ανίατη ασθένεια.

Έτσι, στον Καναδά θα σας σκοτώσουν αν έχετε διαβήτη ή καρδιακή νόσο ή είστε ανάπηρος. Ή αν αισθάνεστε ότι έχετε χάσει την ανεξαρτησία σας. Οι φτωχοί ή οι μοναχικοί είναι ιδιαίτερα πιθανό να σκοτωθούν. Οι Καναδοί εξαναγκάζονται από τους γιατρούς να επιλέξουν να τερματίσουν τη ζωή τους. Πολλοί από αυτούς που σκοτώθηκαν στον Καναδά είναι νέοι και σε καλή υγεία. Ένας ασθενής εγκρίθηκε για «θάνατο από γιατρό» λόγω απώλειας ακοής.

Το βιβλίο του Δρ. Τζακ Κινγκ με τίτλο « Θέλουν να μας σκοτώσουν - δείτε πώς και γιατί»«είναι το βιβλίο με τις περισσότερες πωλήσεις στον κόσμο για την ευθανασία και την υποβοηθούμενη από γιατρό θανάτωση. Στο βιβλίο του, ο Δρ. Κινγκ περιγράφει λεπτομερώς τρομακτικά περιστατικά ασθενών που ενθαρρύνονται να εξετάσουν τον θάνατο ως εναλλακτική λύση στα προβλήματα υγείας, τα κοινωνικά ή οικονομικά τους προβλήματα.

Όταν εισήχθη το πρόγραμμα «θανάτου από γιατρό» στον Καναδά το 2016, εκφράστηκαν φόβοι ότι οι ευάλωτες ομάδες θα μπορούσαν να στοχοποιηθούν.

Αυτό δεν κράτησε πολύ.

Το βρίσκω σχεδόν απίστευτο, αλλά τα κριτήρια για τον «θάνατο από γιατρό» στον Καναδά αναθεωρήθηκαν αφού το Ανώτατο Δικαστήριο της χώρας έκρινε ότι ο προηγούμενος νόμος που εξαιρούσε τα άτομα με αναπηρίες από το πρόγραμμα θανάτου από γιατρό ήταν αντισυνταγματικός. Μπορείτε πάντα να βασίζεστε στους δικηγόρους και τους δικαστές ότι θα κάνουν το λάθος, έτσι δεν είναι;

Το πραγματικά ανησυχητικό είναι ότι το 73% των Καναδών εγκρίνει τον τρόπο διαχείρισης του «θανάτου από γιατρό». Μόνο το 16% των Καναδών αντιτίθεται σε αυτό. Ένα εκπληκτικό 27% των Καναδών πιστεύει ότι η Ιατρική Βοήθεια κατά τον Θάνατο («MAiD») θα πρέπει να επεκταθεί ώστε να περιλαμβάνει άτομα που δεν είναι άρρωστα αλλά είναι φτωχά. 

Και το 28% των Καναδών θα προσέφεραν «θάνατο από γιατρό» στους άστεγους. Μόνο το 20% θα προσέφερε MAiD σε οποιονδήποτε για οποιονδήποτε λόγο. Πάνω από τους μισούς Καναδούς δήλωσαν ότι σε άτομα που δεν μπορούν να λάβουν τη θεραπεία που χρειάζονται (για οικονομικούς ή άλλους λόγους) θα πρέπει να προσφέρεται «θάνατος από γιατρό».

Θεωρητικά, ο θάνατος από γιατρό υποτίθεται ότι προσφέρεται μόνο σε άτομα των οποίων τα προβλήματα είναι ανίατα. Αλλά ποιος ξέρει τι είναι ανίατο και τι όχι; Μια θεραπεία μπορεί να είναι προ των πυλών. 

Το πρόβλημα του ασθενούς μπορεί να εξαφανιστεί χωρίς θεραπεία (όπως συμβαίνει με πολλά προβλήματα υγείας). Η διάγνωση μπορεί να είναι λανθασμένη (όπως συχνά συμβαίνει με τις διαγνώσεις). Ο γιατρός μπορεί να μην γνωρίζει ότι υπάρχει διαθέσιμη θεραπεία. Μια διαθέσιμη θεραπεία μπορεί να θεωρηθεί πολύ ακριβή.

Τον Μάρτιο του 2027, ο Καναδάς θα αρχίσει να σκοτώνει άτομα που είναι ψυχικά άρρωστα. Και θα σκοτώνουν και παιδιά. Μια ομάδα πίεσης έχει ήδη εκδώσει ένα φυλλάδιο με τίτλο « Βιβλίο Δραστηριοτήτων για Παιδιά για Υποβοηθούμενο Θάνατο ».

Θυμηθείτε: πάνω από το ένα τέταρτο των Καναδών θέλουν να προσφέρεται «θάνατος από γιατρό» στους άστεγους.

Στην πραγματικότητα, το να επιτρέπεται στους γιατρούς να σκοτώνουν τους καταθλιπτικούς και τους αγχώδεις δεν είναι πραγματικά απαραίτητο, επειδή, όπως δεν θα εκπλαγείτε να ακούσετε, έχουν βρει έναν τρόπο να παρακάμψουν τον άβολο νόμο που (μέχρι το 2027) προστατεύει τους ψυχικά ασθενείς από τον θάνατο από γιατρό.

Οι γιατροί θα χρησιμοποιήσουν οποιαδήποτε σωματική πάθηση ως δικαιολογία για να καταγράψουν τον ασθενή σε «θάνατο από γιατρό»: αρθρίτιδα, άσθμα, έκζεμα, προβλήματα εμμηνόπαυσης - οτιδήποτε είναι αρκετό. Αν τα πράγματα πάνε αργά, πιθανότατα θα σας καταγράψουν για δυσπεψία ή πιτυρίδα.

Δείτε πώς λειτουργεί

Μια γυναίκα έρχεται να δει τον γιατρό της και τον διασκεδάζει με μια ακόμη δόση της ιστορίας της ζωής της. Ο σύζυγός της είναι άνεργος, το πλυντήριο έχει χαλάσει και εκείνη αγωνίζεται να τα βγάλει πέρα.

«Λυπάμαι που το ακούω αυτό», λέει ο γιατρός της ειρωνικά. «Θα θέλατε κι άλλα χάπια ή θα προτιμούσατε να πεθάνετε; Έχουμε μια ειδική προσφορά για θάνατο από γιατρό αυτή την εβδομάδα;»

«Ε, λοιπόν, θα δοκιμάσω τον θάνατο από γιατρό», λέει η γυναίκα, σκεπτόμενη ότι μπορεί πάντα να επιστρέψει στα χάπια αν δεν λειτουργήσει.

«Εντάξει», λέει ο γιατρός. «Δεν μπορώ να σας δώσω θάνατο από γιατρό για την κατάθλιψή σας μέχρι το 2027, αλλά έχετε πρόβλημα στο γόνατο, έτσι δεν είναι;»

«Α, ναι, γιατρέ. Μου δίνει τρομερό κέρδος αν πρέπει να τρέξω για ένα λεωφορείο σε κρύο καιρό».

«Εντάξει τότε», λέει ο γιατρός της. «Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε το πρόβλημα στο γόνατό σας ως εισιτήριο για το σχέδιο θανάτου από γιατρό. Είναι η Πέμπτη βολική;»

«Η Πέμπτη θα ήταν μια χαρά».

«Υπέροχα. Δεν χρειάζεται να φέρετε βαλίτσα ή εφεδρικά ρούχα, και δεν χρειάζεται να πείτε σε κανέναν πού πηγαίνετε, αλλά αν έχετε μια ωραία τεφροδόχο που δεν χρησιμοποιείτε, φέρτε την μαζί σας. Θα τηλεφωνήσουμε στον άντρα σας και θα τον ενημερώσουμε για το τι συνέβη. Μπορεί να σας παραλάβει. Σε μια από τις όμορφες τεφροδόχους μας».

Και αυτό είναι το χαρούμενο τέλος.

Πιθανότατα δεν θα εκπλαγείτε αν ακούσετε ότι το ίδιο συμβαίνει και στις άλλες χώρες. Στην Ολλανδία, ένας υγιής 17χρονος με προβλήματα ψυχικής υγείας σκοτώθηκε.

(Αξίζει να σημειωθεί, παρεμπιπτόντως, ότι εννέα στους δέκα ανθρώπους που επιχειρούν αυτοκτονία και αποτυγχάνουν είναι χαρούμενοι που απέτυχαν - ξαναβρίσκουν τη χαρά της ζωής.)

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι πολλοί ασθενείς που σκοτώθηκαν ήταν αυτιστικοί ή είχαν μαθησιακές δυσκολίες. Στο Βέλγιο, απαιτείται γονική συναίνεση για παιδιά κάτω των 15 ετών. Στην Καλιφόρνια, υπάρχει πίεση να σκοτωθεί όποιος πάσχει από άνοια.

Μια μικρή πρόκληση για όποιον προωθεί μια νομοθεσία που απαγορεύει τον θάνατο από γιατρό

Σας βάζω στοίχημα 10.000 λίρες ότι μέσα σε πέντε χρόνια το νομοσχέδιό σας για «θάνατο από γιατρό» θα έχει αλλάξει και το πρόγραμμα «θανάτου από γιατρό» θα είναι διαθέσιμο για περισσότερους ανθρώπους από ό,τι είχε υποσχεθεί στο αρχικό σας νομοσχέδιο.

Είναι ένα δίκαιο στοίχημα ότι οι ψυχικά ασθενείς, οι ηλικιωμένοι και τα άτομα με αναπηρία θα σκοτωθούν. Και οι φτωχοί και οι πολύ νέοι.

Αυτό έχει συμβεί παντού αλλού. Γιατί να είναι διαφορετική η Βρετανία;

Οι άνθρωποι που προωθούν τον θάνατο μέσω σχεδίων γιατρών λένε πάντα ψέματα

Όπως οι πολιτικοί, οι κτηματομεσίτες και οι πωλητές εμβολίων, έτσι και οι άνθρωποι που προωθούν τα σχέδια θανάτου από γιατρό λένε πάντα ψέματα για το τι προσφέρουν.

Για παράδειγμα, είναι ένας βολικός μύθος (βολικός για τους υποστηρικτές της ευθανασίας) ότι η αυτοκτονία με την υποβοήθηση του γιατρού (γνωστή και ως ευθανασία) είναι ανώδυνη και αξιοπρεπής.

 Ω, Θεέ μου, αυτό είναι απίστευτο. Είναι εκεί πάνω με τα «αυτό δεν θα πονέσει καθόλου», «αν μετακομίσετε εδώ θα βρείτε τους γείτονες υπέροχους», «η επιταγή είναι ταχυδρομικώς» και «αυτές οι αυξήσεις φόρων είναι προς όφελός σας».

Υπάρχουν πολλά στοιχεία που δείχνουν ότι ο θάνατος από γιατρό δεν είναι ούτε ανώδυνος ούτε αξιοπρεπής.

Η ευθανασία δεν παρέχει τον ανώδυνο, ειρηνικό θάνατο που ισχυρίζονται οι υποστηρικτές της. Το πρόβλημα είναι ότι εκτός από το να τους πυροβολεί με το Magnum του Dirty Harry, δεν υπάρχει τέλειος τρόπος για την κυβέρνηση να σκοτώσει ανθρώπους.

Δεν υπάρχουν τυποποιημένες μέθοδοι για την ευθανασία και, ως εκ τούτου, υπάρχουν συχνές περιπτώσεις παρατεταμένων και οδυνηρών θανάτων. Φαίνεται να υπάρχει υψηλή συχνότητα εμέτου, επανέναρξης της αφύπνισης από κώμα και παράτασης της διαδικασίας θανάτου (με ορισμένους ανθρώπους να χρειάζονται έως και επτά ημέρες για να πεθάνουν). Η ανάμειξη συνδυασμών φαρμάκων έχει οδηγήσει σε τραυματικούς θανάτους.

Υπάρχει σημαντική σύγχυση σχετικά με το τι πρέπει να γίνει εάν αποτύχει μια αρχική προσπάθεια ευθανασίας. Πρέπει να ενημερωθεί ο ασθενής ότι πρέπει να δώσει τη συγκατάθεσή του για δεύτερη φορά; Ή για τρίτη φορά; Τι πρέπει να γίνει εάν ένας ασθενής είναι ημι-αναίσθητος και δεν έχει πεθάνει; Πρέπει στη συνέχεια να διατηρηθεί στη ζωή;

Μια μελέτη που πραγματοποιήθηκε στην Ολλανδία έδειξε ότι σε 21 από τις 114 περιπτώσεις, ο ασθενής δεν πέθανε μόλις αναμενόταν ή ξύπνησε και ο γιατρός έπρεπε να τον «σκοτώσει» για δεύτερη φορά.

Τι συμβαίνει εάν ο γιατρός ή η νοσοκόμα που εκτελεί την ευθανασία έχει φύγει από το κτίριο - κάτι που είναι πιθανό να συμβεί εάν ένας θάνατος διαρκέσει αρκετές ημέρες;

Τι συμβαίνει εάν ένας γιατρός ή μια νοσοκόμα δεν μπορεί να βάλει μια ενδοφλέβια («IV») γραμμή σε μια φλέβα; (Αυτό συμβαίνει συχνά με ασθενείς των οποίων οι φλέβες μπορεί να είναι εύθραυστες ή κατεστραμμένες.)

Τα ίδια φάρμακα που χρησιμοποιούνται για τη δολοφονία κρατουμένων που βρίσκονται στην πτέρυγα των μελλοθανάτων χρησιμοποιούνται μερικές φορές για τη δολοφονία ασθενών που έχουν συναινέσει στην ευθανασία. Υπάρχουν όμως ενδείξεις ότι η δολοφονία κρατουμένων δεν γίνεται πάντα ομαλά και μπορεί να διαρκέσει περισσότερο από ό,τι θα περίμενε κανείς. (Οι θανατηφόρες ενέσεις εισήχθησαν ως πιο βάναυσες από τον θάλαμο αερίων ή την ηλεκτρική καρέκλα. Δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι είναι πιο βάναυσες.)

Ένα από τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται για την εξουσιοδοτημένη δολοφονία ασθενών είναι η προποφόλη, η οποία μπορεί να προκαλέσει τσούξιμο καθώς ρέει μέσα από μια φλέβα όταν χορηγείται σε κανονικές δόσεις. Κανείς δεν γνωρίζει ποια επίδραση έχει όταν χορηγείται σε μεγάλες δόσεις στην ευθανασία. Οι ειδικοί φοβούνται ότι ο θάνατος από ευθανασία θα μπορούσε να μοιάζει με πνιγμό. Εάν χρησιμοποιηθούν παραλυτικά φάρμακα, ο ασθενής φαίνεται ήρεμος, γαλήνιος και ήσυχος - αλλά αυτό δεν μας λέει τι βιώνει ο ασθενής.

Όταν τα φάρμακα για τη θανατηφόρα δράση χορηγούνται από το στόμα, ο θάνατος μπορεί να διαρκέσει έως και δέκα ώρες. Εάν ένας γιατρός ή νοσοκόμα δεν είναι διαθέσιμος με έτοιμο κιτ ορού, η δυσφορία για τους ασθενείς και τους συγγενείς μπορεί να είναι σημαντική.

Δεν χρησιμοποιούνται μόνιτορ όταν ένας ασθενής δολοφονείται. Αυτό σημαίνει ότι δεν υπάρχουν στοιχεία για το τι συμβαίνει και ο θάνατος μπορεί να πιστοποιηθεί μόνο από έναν γιατρό ή νοσοκόμα που ανιχνεύει τον σφυγμό. Δεν γίνονται προσπάθειες παρακολούθησης της εγκεφαλικής ή καρδιακής απόκρισης.

Οι νεκροψίες εκτελεσμένων Αμερικανών κρατουμένων δείχνουν συσσώρευση υγρού στους πνεύμονες. Αυτό είναι πολύ οδυνηρό, καθώς ο ασθενής ουσιαστικά πνίγεται στις δικές του εκκρίσεις.

Οι ειδικοί φοβούνται ότι οι ασθενείς που δολοφονούνται μπορεί να υποφέρουν από αφόρητο, αφόρητο σωματικό ή ψυχολογικό πόνο.

Στο Βέλγιο, οι συγγενείς μιας 36χρονης γυναίκας άκουσαν κραυγές όταν υποτίθεται ότι της έκαναν ευθανασία. Η νεκροψία έδειξε ότι η γυναίκα είχε ασφυκτιήσει με ένα μαξιλάρι αφού τα φάρμακα δεν κατάφεραν να τη σκοτώσουν.

Μια ηλικιωμένη, άνοια γυναίκα στο Βέλγιο υποβλήθηκε σε ευθανασία αφού η οικογένειά της αποφάσισε ότι έπρεπε να δολοφονηθεί. Δεδομένου ότι ισχυρίστηκε ότι η γυναίκα δεν καταλάβαινε τι συνέβαινε, ο γιατρός της περιέλουσε τον καφέ με ηρεμιστικά - ενώ εκείνη συνομιλούσε με την οικογένειά της.

 Στη συνέχεια, ο γιατρός της χορήγησε άλλο ένα ηρεμιστικό με ένεση. Η γυναίκα σηκώθηκε. Μέλη της οικογένειας την κράτησαν κάτω ενώ ο γιατρός της έκανε την ένεση και τη σκότωσε. Αργότερα στο δικαστήριο, οι δικαστές δήλωσαν ότι «δεδομένης της βαθιά άνοστης κατάστασης της ασθενούς, ο γιατρός δεν χρειαζόταν να επιβεβαιώσει την επιθυμία της για ευθανασία».

Ένας πυροβολισμός θα ήταν πιο γρήγορος και πιθανώς πιο ανώδυνος από τα ναρκωτικά.

Γιατί οι υποστηρικτές της ευθανασίας δεν είναι ευθείς και δεν υποστηρίζουν την ιδέα ότι οι γιατροί πρέπει απλώς να πυροβολούν ασθενείς; 

Οι ασθενείς θα μπορούσαν, όπως η νοσοκόμα Edith Cavell, να τοποθετηθούν σε μια καρέκλα και να πυροβοληθούν σε μια ατημέλητη αυλή. Θα ήταν πιο γρήγορο και πιο σίγουρο από οποιονδήποτε άλλο τρόπο δολοφονίας. Ένα εκτελεστικό απόσπασμα θα μπορούσε να αποτελείται από ακτιβιστές και πολιτικούς της ευθανασίας.

Σε περισσότερες από τις μισές περιπτώσεις όπου άνθρωποι στο Όρεγκον των ΗΠΑ υποβλήθηκαν σε ευθανασία, δεν υπάρχουν στοιχεία για το αν υπήρξαν ή όχι επιπλοκές. Σίγουρα υπήρξαν. 

Οι επιπλοκές που έχουν καταγραφεί κατά την ευθανασία περιλαμβάνουν: δυσκολία στην εύρεση φλέβας, σπασμούς, σπασμωδικές κινήσεις, ναυτία, έμετο, ταχυκαρδία, εφίδρωση, λαχάνιασμα. 

Μία περίπτωση ευθανασίας απέτυχε επειδή ο γιατρός είχε παραγγείλει λάθος φάρμακο. Μια άλλη προσπάθεια καθυστέρησε όταν ο γιατρός έπρεπε να φύγει για να φέρει μια δεύτερη παρτίδα θανατηφόρων φαρμάκων.

Σε αντίθεση με τις διαβεβαιώσεις που προσέφεραν οι ακτιβιστές για τα προγράμματα «θανάτου από γιατρό», η λήψη θανατηφόρων φαρμάκων από το στόμα μπορεί να είναι τραυματική. Δεν είναι ασυνήθιστο οι ασθενείς να χρειαστούν πολλές ώρες για να πεθάνουν. Ένας ασθενής χρειάστηκε 104 ώρες για να πεθάνει. Ένας ασθενής έχασε τις αισθήσεις του 25 λεπτά μετά την κατάποση θανατηφόρου φαρμάκου, αλλά ξύπνησε και ανέκτησε τις αισθήσεις του 65 ώρες αργότερα.

Μία έκθεση έδειξε ότι οι θανατηφόρες ενέσεις προκάλεσαν έντονο πόνο και σοβαρή αναπνευστική δυσχέρεια με συνοδά αισθήματα πνιγμού, ασφυξίας, πανικού και τρόμου στη συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων.

Μια μελέτη περισσότερων από 200 εκθέσεων αυτοψίας μετά από εκτελέσεις σε εννέα αμερικανικές πολιτείες έδειξε ενδείξεις πνευμονικού οιδήματος στους πνεύμονες (πιθανό να προκαλέσει αίσθημα πνιγμού ή ασφυξίας).

Η μιδαζολάμη που χρησιμοποιείται σε εκτελέσεις έχει προκαλέσει σημάδια πόνου - όπως λαχάνιασμα, πνιγμό και βήχα, με τους ασθενείς να σηκώνονται από τα δεσμά τους.

Τα στοιχεία δείχνουν ότι ορισμένοι άνθρωποι που επιλέγουν την υποβοηθούμενη αυτοκτονία κάνουν εμετό της θανατηφόρας δόσης φαρμάκων πριν αυτή απορροφηθεί.

Δεν πρέπει ούτε για ένα δευτερόλεπτο να πιστέψετε τις εξωφρενικές προσπάθειες των υποστηρικτών του νομοσχεδίου να διεκδικήσουν το ηθικό πλεονέκτημα. Κανένα Κοινοβούλιο δεν ψηφίζει νομοσχέδια για να βοηθήσει τους ανθρώπους. Οι πολιτικοί έχουν σκόπιμα καταστρέψει το φαγητό μας, την υγειονομική μας περίθαλψη, το νερό μας, τις πόλεις μας, τις κωμοπόλεις μας, την ύπαιθρο μας και την εθνική μας φήμη. Κατά την άποψή μου, όποιος πιστεύει ότι τα νομοσχέδια για «θάνατο από γιατρό» προωθούνται και ψηφίζονται για να βοηθήσουν τους ανθρώπους είναι θλιβερά, σχεδόν εγκληματικά, παραπλανημένος.

Οι υποστηρικτές της ευθανασίας έχουν χαμηλότερες ηθικές αξίες από το ναζιστικό κόμμα

Υπάρχει ελάχιστη ή καθόλου δημόσια συζήτηση για αυτό το θέμα. Όπως ακριβώς δεν υπήρξε καμία συζήτηση για τον covid, για τα τοξικά εμβόλια κατά του covid ή για την υπερθέρμανση του πλανήτη.

Οι κρατικοί απαράτσικ που αρνούνται να επιτρέψουν την κατάλληλη συζήτηση για σημαντικά ζητήματα εργάζονται για τους συνωμότες των οποίων η ίδια η ύπαρξη αρνείται ως τίποτα περισσότερο από εφιάλτες που δημιουργούνται από τους λεγόμενους θεωρητικούς συνωμοσίας.

Μέσα σε λίγα χρόνια από την ψήφιση των νομοσχεδίων περί «θανάτου από γιατρό», οι ρήτρες που είχαν τεθεί εκεί για να προστατεύσουν τους αθώους, τους αφελείς και τους δυστυχισμένους θα αφαιρεθούν.

Αυτό συμβαίνει πάντα. Απλώς κοιτάξτε τον Καναδά αν δεν με πιστεύετε.

Νομοσχέδια για την ευθανασία ψηφίζονται για να βοηθήσουν στην προώθηση της μείωσης του πληθυσμού· για να βοηθήσουν στη θανάτωση των αδύναμων και των ευάλωτων. Είναι πολύ φθηνότερο να σφάζεις τους αδύναμους και τους ανθρώπους που οι συνωμότες αποκαλούν «άχρηστους τρώγοντες». 

Ένα έθνος μπορεί να σώσει δισεκατομμύρια σκοτώνοντας τους αρρώστους, τους φτωχούς και τους αδύναμους. Και, φυσικά, η θανάτωση των ηλικιωμένων θα σώσει δισεκατομμύρια επειδή δεν θα χρειάζεται να πληρώνονται συντάξεις. Κατά τη διάρκεια της απάτης λόγω covid του 2020, η βρετανική κυβέρνηση στην πραγματικότητα καυχιόταν ότι η δολοφονία χιλιάδων ηλικιωμένων συνταξιούχων είχε εξοικονομήσει δισεκατομμύρια λίρες.

Για να κάνουν το σχέδιο «θανάτου από γιατρό» πιο ελκυστικό, οι κυβερνήσεις σκόπιμα δεν παρέχουν στα νοσοκομεία την κατάλληλη χρηματοδότηση. Και τα ισχυρά παυσίπονα είναι ολοένα και πιο μη διαθέσιμα, με τους γιατρούς να αρνούνται να τα συνταγογραφήσουν επειδή ισχυρίζονται ότι η συνταγογράφηση φαρμάκων θέτει σε κίνδυνο τον πλανήτη. Παντού όπου κοιτάτε, η Μεγάλη Επαναφορά είναι εκεί.

Αν νομίζετε ότι υπερβάλλω για το τι συμβαίνει, σκεφτείτε απλώς το Liverpool Care Pathway. Αυτό απαγορεύτηκε, αλλά εξακολουθεί να χρησιμοποιείται. Στους ηλικιωμένους στερείται τροφής και νερού όταν οι γιατροί και οι νοσοκόμες αποφασίζουν να τους σκοτώσουν. 

Ο θάνατος από δίψα και πείνα είναι επώδυνος. Αλλά αυτό συμβαίνει σε αμέτρητες χιλιάδες ηλικιωμένους κάθε χρόνο. Αυτοί που φωνάζουν και δεν πεθαίνουν αρκετά γρήγορα σκοτώνονται με μια θανατηφόρα ένεση μιδαζολάμης και μορφίνης - που έγινε δημοφιλής κατά τη διάρκεια των lockdown λόγω covid, όταν οι γιατροί και οι νοσοκόμες ενημερώθηκαν ότι ήταν ανοιχτή η σεζόν για τη δολοφονία ηλικιωμένων. 

Κανείς δεν έχει συλληφθεί για τις δολοφονίες κατά τη διάρκεια του lockdown - αλλά χιλιάδες γιατροί και νοσοκόμες θα έπρεπε να είχαν συλληφθεί, να κατηγορηθούν και να φυλακιστούν.

Δείτε πώς έχει εξαπλωθεί η χρήση των ειδοποιήσεων «Μην κάνετε αναζωογόνηση» («DNR»).

Οι ειδοποιήσεις DNR εισήχθησαν για να διασφαλιστεί ότι οι σχεδόν νεκροί θα μπορούσαν να πεθάνουν ειρηνικά. Αλλά σήμερα οι ειδοποιήσεις DNR τοποθετούνται στα ιατρικά αρχεία νέων που χρειάζονται χειρουργική επέμβαση ή που πάσχουν από κάποια ψυχική ασθένεια. Δείτε το αν δεν με πιστεύετε.

Οι ηλικιωμένοι, οι άρρωστοι και τα άτομα με αναπηρία δεν έχουν και τόση σημασία στην κοινωνία μας. Αν έχετε κάποια στολή, μπορείτε κάλλιστα να κάνετε ό,τι θέλετε μαζί τους. Αν είστε απλώς ένας κακοποιός, τότε μπορεί να σας πάνε έξι μήνες φυλάκιση αν σκοτώσετε έναν.

Πολιτικοί σε όλο τον κόσμο έχουν κηρύξει ανοιχτή περίοδο για τη θανάτωση όχι μόνο των ηλικιωμένων, αλλά και των ασθενών, των αναπήρων, των καταθλιπτικών, των φτωχών και των ανέργων.

Οι περισσότεροι γιατροί αποδοκιμάζουν τη νομοθεσία περί «θανάτου από γιατρό». Πιστεύουν ότι το να επιτρέπεται στους πολιτικούς και τα δικαστήρια να ασχολούνται με την ιατρική είναι απλώς λάθος. Απλώς κοιτάξτε το χάος που κάνουν οι πολιτικοί και οι δικαστές σε όλα τα άλλα.

Θυμηθείτε, ο Αδόλφος Χίτλερ είχε ένα πρόγραμμα ευθανασίας. Το έκλεισε και το εγκατέλειψε επειδή πίστευε ότι ήταν λάθος. Είναι κάπως αποκαλυπτικό να γνωρίζουμε ότι οι ακτιβιστές για τον «θάνατο από γιατρό» έχουν χαμηλότερες ηθικές αξίες από το ναζιστικό κόμμα.

Όλες οι χώρες που έχουν επί του παρόντος νόμους για την ευθανασία (και παρακαλώ ας μην σταματήσουμε να προσποιούμαστε ότι αυτό δεν είναι ευθανασία - προφανώς είναι απλώς αυτό) έχουν τα ίδια προβλήματα. 

Οι καλοί γιατροί δεν θέλουν να εμπλέκονται σε προγράμματα θανάτου από γιατρό. Δεν υπάρχει ποτέ καμία απαίτηση ο γιατρός ή ο τεχνικός που κάνει τη δολοφονία να έχει κάποια εμπειρογνωμοσύνη. Πόσα θα πληρώνονται οι γιατροί για να σκοτώνουν ανθρώπους που δεν γνωρίζουν; 

Πόσοι γιατροί θα κάνουν τη δολοφονία για τα χρήματα; Θα χρειαστούν οι γιατροί θεραπεία μετά; Ή μήπως το Εθνικό Σύστημα Υγείας (NHS) θα προσλάβει απλώς ψυχοπαθείς για να κάνουν τη δολοφονία; 

Είναι σύνηθες ο γιατρός που έχει οριστεί να κάνει τη δολοφονία να έχει τη δυνατότητα να επιλέξει τον δεύτερο γιατρό. Και αν ο δεύτερος γιατρός διαφωνεί με όσα συμβαίνουν, τότε ο πρώτος γιατρός μπορεί να απολύσει τον διορισμένο «βοηθό» του και να επιλέξει κάποιον άλλο. Η ζήτηση για ευθανασία θα αυξηθεί καθώς η ιατρική περίθαλψη επιδεινώνεται και οι λίστες αναμονής μεγαλώνουν - και τα δύο συμβαίνουν πολύ γρήγορα. 

Εκατομμύρια ασθενείς στο Ηνωμένο Βασίλειο θα πεθάνουν πριν λάβουν τη θεραπεία που χρειάζονται. Γίνεται αυτό σκόπιμα για να τους ωθήσει να επιλέξουν την ευθανασία; Εκατομμύρια άνθρωποι κατακλύζονται από φόβο και αισθάνονται απελπισμένοι για το μέλλον. Είναι η σωστή λύση απλώς η θανάτωσή τους;

Δεν υπάρχει καμία απαίτηση ο γιατρός που πληρώνεται για να κάνει τη δολοφονία να μιλήσει με τον γενικό ιατρό ή τον σύμβουλο του θύματος. Το πιο εκπληκτικό είναι ότι πιστεύω ότι δεν υπάρχει καμία απαίτηση ο γιατρός που έκανε τη δολοφονία να μιλήσει ή ακόμα και να ενημερώσει την οικογένεια ή τους συντρόφους του θύματος. Οι συγγενείς θα μάθουν μόνο εκ των υστέρων ότι το αγαπημένο τους πρόσωπο έχει δολοφονηθεί από το κράτος.

«Ο γιος μου δεν γύρισε σπίτι από το σχολείο σήμερα.»

«Ω, όχι, δεν θα γυρίσει σπίτι. Εγγράφηκε στο πρόγραμμα ευθανασίας του σχολείου και έτσι ο επιστάτης του σχολείου τον σκότωσε μετά το μάθημα γεωγραφίας. Ήταν αρκετά αναστατωμένος επειδή η Έλσπεθ Γουίντζαμερ δεν ήθελε να βγει μαζί του και πήρε άριστα στις εξετάσεις Μέσων Ενημέρωσης. Μπορείτε να παραλάβετε τη σορό του από το νεκροτομείο του σχολείου.»

«Γιατί δεν μου το είπε κανείς;»

«Ω, οι επίσημοι κανόνες εμπιστευτικότητας σημαίνουν ότι δεν μπορούμε να πούμε στους γονείς πότε τα παιδιά τους επιλέγουν να ακολουθήσουν την οδό της ευθανασίας.»

Γιατί προωθούν προγράμματα «θανάτου από γιατρό»;

Τα νομοσχέδια για τον θάνατο από γιατρό είναι απροκάλυπτα άξεστα. Πρόκειται για νομοθεσία μείωσης του πληθυσμού που έχει σχεδιαστεί για να ικανοποιήσει τους τρελούς συνωμότες που πιστεύουν ότι υπάρχουν πάρα πολλοί ζωντανοί - και ότι ο παγκόσμιος πληθυσμός πρέπει να μειωθεί στα 500 εκατομμύρια. 

Μπορώ να σας υποσχεθώ ένα πράγμα: αν δεν βοηθήσετε να σταματήσει αυτή η κακή νομοθεσία, θα μετανιώσετε την αδράνειά σας. Καθώς σας σέρνουν, ή ένα αγαπημένο σας πρόσωπο, στο θάλαμο θανάτου, τα τελευταία σας λόγια θα είναι: «Έπρεπε να είχα μιλήσει όταν είχα την ευκαιρία».

Α, και υπάρχει ένας άλλος λόγος για τον οποίο το κατεστημένο είναι τόσο πρόθυμο για την ευθανασία: θα απελευθερώσει πολλά όργανα για χρήση. Εάν οι άνθρωποι αφεθούν να πεθάνουν φυσικά, τα όργανά τους θα επιδεινωθούν και θα αρχίσουν να σαπίζουν, αλλά αν επιλεγούν την κατάλληλη στιγμή, τα όργανά τους μπορούν να αφαιρεθούν σε καλή κατάσταση - όπως χρειάζονται.

 Η δωρεά οργάνων ξεκίνησε ως προαιρετική και εθελοντική, αλλά έχει γίνει η προεπιλεγμένη θέση, με τους πολίτες να πρέπει να επιλέξουν να μην δώσουν τα όργανά τους - πιθανώς ενώ θα ήθελαν να τα χρησιμοποιούν ακόμα.

Δεν υπάρχει μικρή ειρωνεία στο γεγονός ότι ασθενείς που ενθαρρύνονται να πεθάνουν θα μπορούσαν οι ίδιοι να σωθούν αν θεωρούνταν αρκετά σημαντικοί ώστε να αντιμετωπίζονται ως λήπτες οργάνων και όχι ως δότες οργάνων.

Οι γιατροί έχουν ενημερωθεί να προτείνουν τη δωρεά οργάνων ως, αν όχι ως κίνητρο, ένα είδος «παρηγοριάς» για την απώλεια της ζωής του ίδιου του ατόμου.

Δεδομένου ότι η μεταμόσχευση οργάνων είναι εξαιρετικά ακριβή και οι υπηρεσίες υγείας μειώνουν το κόστος, είναι αναπόφευκτο τα όργανα που λαμβάνονται από ασθενείς που έχουν δολοφονηθεί από το κράτος να προορίζονται για πολιτικούς, ανώτερους δημόσιους υπαλλήλους και δισεκατομμυριούχους.

Α, και κάτι άλλο: τα όργανα μπορούν να εξαχθούν και να χρησιμοποιηθούν για μεταμόσχευση μόνο εάν ο ασθενής-δότης είναι ακόμα ζωντανός. Δεν μπορείτε να πάρετε όργανα από έναν νεκρό που πέθανε σε τροχαίο ατύχημα. Αλλά μπορείτε να πάρετε όσα όργανα μπορείτε να μεταφέρετε από ένα θύμα ευθανασίας.

Και η τρέλα ξεπερνά κάθε παρωδία. Μου λένε ότι στη Γερμανία, οι άνθρωποι δεν επιτρέπεται να υπογράψουν για θάνατο από γιατρό εκτός εάν είναι πλήρως εμβολιασμένοι κατά του covid.

Από τη Σκωτία υπάρχουν νέα για σχέδια τροποποίησης του νομοσχεδίου για τον θάνατο από γιατρό, έτσι ώστε όποιος προσπαθεί να μεταπείσει κάποιον από το να πεθάνει να θεωρείται εγκληματίας. Πράγματι, η απλή προσπάθεια να επηρεαστεί κάποιος που σκέφτεται τον θάνατο από γιατρό θα αποτελεί ποινικό αδίκημα. Ποιος καλόκαρδος άνθρωπος το σκέφτηκε αυτό, αναρωτιέμαι.

Όλο το παγκόσμιο κίνημα θανάτου από γιατρό είναι εγκληματικό και πέρα ​​από κάθε όριο τρέλας. Και οι εκατοντάδες άνθρωποι που το προωθούν είναι πέρα ​​από κάθε όριο κακίας.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Το τελευταίο βιβλίο του Vernon Coleman (δημοσιεύτηκε στις 17 Σεπτεμβρίου 2026) ονομάζεται «Οι φρίκες της Μεγάλης Επαναφοράς και Γιατί Πρέπει να Φοβάστε». Πρέπει να το διαβάσετε τώρα - πριν να είναι πολύ αργά.

Σχετικά με τον Συγγραφέα

Ο Βέρνον Κόλμαν , MB ChB DSc, άσκησε την ιατρική εδώ και δέκα χρόνια. Είναι επαγγελματίας συγγραφέας πλήρους απασχόλησης για πάνω από 30 χρόνια . Είναι μυθιστοριογράφος και συγγραφέας με έντονη δημοσιογραφία και έχει γράψει πολλά μη μυθοπλαστικά βιβλία. Έχει γράψει πάνω από 100 βιβλία, τα οποία έχουν μεταφραστεί σε 22 γλώσσες. Στον ιστότοπό του, ΕΔΩ , υπάρχουν εκατοντάδες άρθρα που είναι δωρεάν προς ανάγνωση. Από τα μέσα Δεκεμβρίου 2024, ο Δρ. Κόλμαν δημοσιεύει επίσης άρθρα στο Substack. Μπορείτε να εγγραφείτε και να τον ακολουθήσετε στο Substack ΕΔΩ .

Δεν υπάρχουν διαφημίσεις, δεν υπάρχουν χρεώσεις και δεν υπάρχουν αιτήματα για δωρεές στον ιστότοπο ή στα βίντεο του Δρ. Κόλμαν. Πληρώνει για τα πάντα μέσω πωλήσεων βιβλίων. Αν θέλετε να βοηθήσετε στη χρηματοδότηση του έργου του, σκεφτείτε να αγοράσετε ένα βιβλίο – υπάρχουν πάνω από 100 βιβλία του Βέρνον Κόλμαν διαθέσιμα σε έντυπη μορφή στο Amazon .

Προτεινόμενη εικόνα: Ακτιβιστές κατά της ευθανασίας στο Ηνωμένο Βασίλειο. Απόσπασμα από το άρθρο « Οι συνάδελφοι προτείνουν πάνω από 900 αλλαγές στο νομοσχέδιο για την υποβοηθούμενη θνησιμότητα », BBC, 14 Νοεμβρίου 2025

ΠΗΓΗ ΣTA ΑΓΓΛΙΚΑ