ΠΩΣ Ο ΜΑΡΞΙΣΜΟΣ ΑΝΤΙΚΑΘΙΣΤΑ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟ ΚΑΙ ΔΙΑΜΟΡΦΩΝΕΙ ΜΙΑ ΝΕΑ ΔΥΤΙΚΗ ΚΟΣΜΟΘΕΩΡΙΑ
Ώρα προσωπικής μεταστροφής χαρακτηρίζει η ιστορικός Σήλα Φιτζπάτρικ (Sheila Fitzpatrick) τη στιγμή που μια σκληροτράχηλη κλέφτρα ξέσπασε σε κλάματα ύστερα από μια τετράωρη συνεδρία ιδεολογικής πειθούς στο σοβιετικό στρατόπεδο όπου κρατούνταν, το 1932.
Για ορισμένους παρατηρητές, τέτοιες ιστορίες αποκαλύπτουν τον βαθύτερο χαρακτήρα του μαρξισμού — όχι απλώς ως πολιτικό σύστημα, αλλά ως μια ολοκληρωτική κοσμοθεωρία που επιδιώκει να αντικαταστήσει τον χριστιανισμό και να αναδιαμορφώσει ακόμη και την ανθρώπινη ψυχή.
Ο Πωλ Μπαρνς (Paul Barnes), λέκτορας στο Emmanuel College Sydney, εξηγεί ότι στη Σοβιετική Ένωση η διαδικασία κατά την οποία οι άνθρωποι κατέληγαν να πιστεύουν στη μαρξιστική ιδεολογία δεν παρουσιαζόταν ως αλλαγή στην οικονομική σκέψη, αλλά ως μορφή «θρησκευτικής μεταστροφής».
Η ανακάλυψη της δύναμης της εργασίας ως μέρους της εργατικής τάξης θεωρούνταν εμπειρία που άλλαζε τη ζωή. Τα παραπάνω ανέφερε κατά τη διάρκεια διάλεξης με τίτλο «The Tenets of Marxism» («Οι αρχές του μαρξισμού»), η οποία πραγματοποιήθηκε στο West Ryde του Σύδνεϋ στις 31 Ιανουαρίου.
Μεταμόρφωση ή ανακάλυψη ταυτότητας
Ο Μπαρνς υποστήριξε ότι ο απώτερος στόχος του Καρλ Μαρξ και της ιδεολογίας του, του μαρξισμού, είναι να προσφέρει μια «μεταμορφωτική κοσμοθεωρία» που ανταγωνίζεται ευθέως τον χριστιανισμό. Η ιδεολογία αυτή επιχειρεί να ερμηνεύσει την ιστορία μέσα από το πρίσμα της ταξικής πάλης, να εξηγήσει τις σύγχρονες πολιτικές και κοινωνικές προκλήσεις και να δώσει απάντηση στο ερώτημα για τον σκοπό της ζωής.
Ο λέκτορας παρέθεσε παράδειγμα από το βιβλίο της Φιτζπάτρικ «Everyday Stalinism» («Καθημερινός σταλινισμός»). Σύμφωνα με το βιβλίο, η Άννα Γιανκόφσκαγια (Anna Iankovskaia), πρώην επαγγελματίας κλέφτρα με μακρύ ποινικό μητρώο, στάλθηκε στο στρατόπεδο κατασκευής του καναλιού της Λευκής Θάλασσας.
Η Γιανκόφσκαγια είχε αφηγηθεί ότι αρχικά αντιμετώπισε με σκεπτικισμό την υπόσχεση της NKVD (Λαϊκή Επιτροπή Εσωτερικών Υποθέσεων) ότι οι κρατούμενοι θα επανεκπαιδεύονταν και δεν θα τιμωρούνταν. Η βαριά σωματική εργασία τής φάνηκε αφόρητη και στην αρχή αρνήθηκε να εργαστεί.
Μία από τις εκπαιδεύτριες του στρατοπέδου, πρώην κρατούμενη, συζήτησε μαζί της επί τέσσερις ώρες για τη ζωή — τη δική της και της Άννας.
Η συζήτηση έκανε τη Γιανκόφσκαγια να κλάψει και αποτέλεσε την καθοριστική στιγμή της μεταστροφής της — τη στιγμή κατά την οποία ανακάλυψε ότι, για πρώτη φορά, είχε σημασία ως άτομο. Μετά από αυτό ξεκίνησε να εργάζεται, αρχίζοντας έτσι τη νέα της ζωή.
Ο Μπαρνς κατέληξε ότι ο μαρξισμός λειτουργούσε ως μια μεταμορφωτική δύναμη. Παρόμοιες περιγραφές απαντούν σήμερα όταν κάποιος δηλώνει ότι «ανακαλύπτει ποιος πραγματικά είναι» ή ότι «ανακαλύπτει την ταυτότητά του» κατά τη διαδικασία αλλαγής φύλου, επισημαίνοντας ότι τέτοιες αφηγήσεις χρησιμοποιούν γλώσσα παρόμοια με εκείνη της θρησκευτικής μεταστροφής.
Είτε το αντιλαμβάνονται είτε όχι, αυτό δείχνει ότι η μαρξιστική κοσμοθεωρία αντικαθιστά σταδιακά τη χριστιανική στον δυτικό κόσμο.
Ο ακαδημαϊκός αναφέρθηκε επίσης σε νεότερες μορφές μαρξιστικής ιδεολογίας που έχουν πλέον διαδοθεί στη Δύση. Επικαλέστηκε τον θεολόγο Κέβιν Βανχούζερ (Kevin Vanhoozer) από τη Θεολογική Σχολή Trinity Evangelical Divinity School, ο οποίος έχει γράψει ότι η σύγκρουση δεν διεξάγεται απλώς εναντίον ανθρώπων αλλά εναντίον ιδεολογιών και δυνάμεων που επιδιώκουν να ορίσουν και να ελέγξουν την πραγματικότητα.
Ο Μπαρνς προειδοποίησε να μην παρασύρεται κανείς από τη σημερινή ρητορική περί ανοιχτού πνεύματος, ανεκτικότητας και αγάπης, υποστηρίζοντας ότι οι σύγχρονες ιδεολογίες επιδιώκουν εξίσου ισχυρό έλεγχο με εκείνον του παρελθόντος.
Ως παράδειγμα ανέφερε δήλωση του 2025 του γενικού εισαγγελέα της Νέας Νότιας Ουαλίας, Μάικλ Ντέιλυ (Michael Daley), ο οποίος είχε δηλώσει ότι η κυβέρνηση μπορεί να αποφασίζει ποια είδη προσευχής είναι νόμιμα στο πλαίσιο της απαγόρευσης των λεγόμενων πρακτικών μεταστροφής.
Τον Σεπτέμβριο του 2025, ο Ντέιλυ επιβεβαίωσε την απαγόρευση της προσευχής για άτομα που ανήκουν στην κοινότητα ΛΟΑΤΚΙ, διευκρινίζοντας ότι η προσευχή υπέρ ή μαζί με άτομα που έχουν σκοπό να αλλάξουν τον σεξουαλικό προσανατολισμό ή το φύλο τους είναι παράνομη.
Όταν ρωτήθηκε για τη σχέση αυτής της απαγόρευσης με τη θρησκευτική ελευθερία, ο Ντέιλυ απάντησε ότι ο νόμος δεν απαγορεύει την προσευχή γενικά ούτε παραβιάζει τη θρησκευτική ελευθερία.
Διευκρίνισε ότι οι πράξεις, συμπεριλαμβανομένης της προσευχής, είναι νόμιμες εκτός εάν παραβιάζουν τη σχετική νομοθεσία, δηλαδή εάν εμπίπτουν στην κατηγορία των πρακτικών μεταστροφής.
Όπως εξήγησε, μπορεί κάποιος να προσεύχεται μαζί με ένα άτομο, αλλά εάν η προσευχή εξελιχθεί σε συστηματική πρακτική που απευθύνεται σε συγκεκριμένο πρόσωπο με σκοπό την αλλαγή του σεξουαλικού προσανατολισμού ή του φύλου του, τότε αυτό είναι παράνομο.
Θρησκευτικές κοινότητες και συντηρητικοί σχολιαστές εξέφρασαν ανησυχίες για τη ρύθμιση αυτή. Ο Λάιλ Σέλτον (Lyle Shelton), επικεφαλής σε εθνικό επίπεδο του κόμματος Family First στην Αυστραλία, δήλωσε ότι η προσευχή βρίσκεται στον πυρήνα της θρησκευτικής ελευθερίας και ότι, εάν κάποιος ζητήσει προσευχή για να ζήσει σύμφωνα με την πίστη του, η απαγόρευση μιας τέτοιας πράξης από την κυβέρνηση συνιστά υπερβολική παρέμβαση.
Υπονόμευση της πίστης για την εξάπλωση του μαρξισμού
Η συζήτηση αυτή απηχεί επιχειρήματα που παρουσιάζονται στη σειρά που έχει εκδώσει η εφημερίδα The Epoch Times με τίτλο «Πώς το φάσμα του κομμουνισμού ελέγχει τον κόσμο μας». Η σειρά εξηγεί ότι ο Μαρξ θεωρούσε πως οι ιδέες του δεν μπορούσαν να εξαπλωθούν όσο οι άνθρωποι εξακολουθούσαν να πιστεύουν στον Θεό και στο θείο και γι’ αυτό από την αρχή υποστήριξε τον αθεϊσμό.
Στο έκτο κεφάλαιο της σειράς, με τίτλο «Εξέγερση εναντίον του Θεού», αναφέρεται ότι ο Μαρξ επιτέθηκε στη θρησκεία και στο θείο μέσα από τις θεωρίες του, ενώ ο Βλαντίμιρ Λένιν αξιοποίησε τον κρατικό μηχανισμό για να πλήξει τη θρησκεία, αφότου κατέλαβε την εξουσία το 1917.
Αργότερα, μαρξιστές θεωρητικοί επηρέασαν τη διαμόρφωση θρησκευτικών δογμάτων. Σε διάφορα μέρη του κόσμου εμφανίστηκαν νέες θεολογικές τάσεις παρόμοιες με τη θεολογία της απελευθέρωσης, όπως η «μαύρη θεολογία της απελευθέρωσης», η «φεμινιστική θεολογία», η «φιλελεύθερη θεολογία», η «θεολογία της σεξουαλικής ταυτότητας», ακόμη και η «θεολογία του θανάτου του Θεού».
Αυτές οι διαστρεβλωμένες θεολογικές προσεγγίσεις προκάλεσαν σημαντικές αναταράξεις στις χριστιανικές και άλλες ορθόδοξες θρησκευτικές πεποιθήσεις σε όλο τον κόσμο.
Ο Έρικ Λόου (Eric Louw), συνταξιούχος καθηγητής και ειδικός στον μαρξισμό, παρέπεμψε επίσης στη γνωστή μηδενιστική ρήση του Γερμανού φιλοσόφου Φρίντριχ Νίτσε από τη δεκαετία του 1880: «ο Θεός είναι νεκρός».
Όπως ανέφερε στην Epoch Times, ο Νίτσε είχε προβλέψει ότι η «θανάτωση» του χριστιανισμού θα είχε καταστροφικές συνέπειες για τη Δύση, επισημαίνοντας ότι τελικά αποδείχθηκε σωστός, επειδή ο χριστιανισμός αποτελούσε το θεμέλιο του δυτικού πολιτισμού.
Κατά τον Λόου, μετά τον «θάνατο του Θεού» ο δυτικός πολιτισμός βρίσκεται σε σταθερή παρακμή, στάδιο κατά το οποίο οι κοινωνίες της Δύσης δημιούργησαν νέες «θρησκείες», μία από τις οποίες ήταν ο μαρξισμός, ενώ η πιο πρόσφατη είναι η λεγόμενη «ιδεολογία της αφύπνισης».
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου