ΘΕΙΟΣ ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΩΣΕΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΩΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΤΟΥ ( ΑΠΟ ΤΟ ΑΡΧΕΙΟ ΤΗΣ ΜΑΚΑΡΙΣΤΗΣ ΓΕΡΟΝΤΙΣΣΑΣ ΤΗΣ ΣΤΕΡΕΑΣ )

ΣΤΑΔΙΟ ΜΕΓΑ ΕΙΝ’ Η ΖΩΗ

ΜΕΓΑ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΤΡΙΑΔΟΣ

ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΕ ΣΚΕΠΕ, ΣΩΣΟΝ ΗΜΑΣ

+++ 

 Στάδιο μέγα είν’ η ζωή, 

ανοίγεται μπροστά σας, 

πνευματικά ν’ αγωνιστεί, 

να καθαρθεί η καρδιά σας. 

 

Αφυπνιστείτε αδερφοί, 

στρέψατε την καρδίαν, 

στα έπαθλα τα ουράνια, 

της Άνω Βασιλείας. 

 Πνεύμα το Άγιο σας λαλεί, 

με λόγια αληθείας, 

δεν είναι επινόημα,

 φτωχής μιας διανοίας.

 Ο χρόνος είναι έσχατος 

και τα δεινά εμπρός σας,

ίσως δεν θα ‘στε εσείς στη γη,

 στο έτερο λεπτό σας.

 Τώρα που ακόμα ο Κύριος,

 παράταση μας δίδει, 

ίνα καθαριστεί η ψυχή,

 κήπος αυτή μα γίνει. 

 Τώρα χρόνος ευπρόσδεκτος,

 στη χάρη του πιαστείτε, 

με αυτογνωσία μετάνοιας,

 το ήμαρτον να πείτε. 

 Μας αναμένει Ο ΘΕΟΣ, 

μας δίδει ευκαιρία, 

μα αλίμονο μας αν εμείς, 

εις την αδιαφορία. 

 Τα χρόνια είναι έσχατα, 

λιγάκι ας βιαστούμε, 

με επίγνωση αληθινή, 

στο μέσα ας ψαχτούμε.

 Εις τα μυστήρια όλοι μας,

 με επίγνωση θυσίας,

 στην Άγια εξομολόγηση, 

στη Θεία Κοινωνία. 

 Να μην αφήνουμε άσκοπα, 

οι μέρες να κυλάνε, 

να μην στεκόμαστε στη γη, 

νεκρά να περπατάμε. 

 Η Ορθοδοξία είν’ ανθός,

 κήπος του Παραδείσου, 

γιατί εμείς να είμαστε,

 εις χείλος της αβύσσου; 

 Ο πονηρός εκδικητής, 

ο σατανάς εχθρός μας, 

με αμαρτίας ηδονή, 

βάζει φραγμό εμπρός μας. 

 Η ηδονή του ψεύτικη, 

σκιά όπου διαβαίνει, 

και μετ’ ολίγον δυστυχώς,

 κόλαση αναμένει. 

 Την απειθούσα την ψυχή, 

όπου εδώ κοιτάει, 

μόνο σαν άσωτη αυτή, 

στα κάτω να πατάει. 

 Η αμαρτία μας τραβά, 

σε ψεύτικη ουσία, 

μα στην πραγματικότητα,

 είν’ κόλαση αιωνία. 

 Η λίγη τώρα ηδονή, 

όπου σε μας προσφέρει, 

παντοτινή απώλεια, 

εις την ψυχή θα φέρει. 

 Η αμαρτία είν’ θάνατος,

 με ελκυστική εικόνα, 

μα δίδει εις τον άνθρωπο, 

απώλειας αρραβώνα. 

 Αλίμονο στον άνθρωπο, 

που σ’ αμαρτία μένει, 

αιώνια θα κείτεται, 

στου σατανά τα έλη. 

 Λήγουν τα περιθώρια, 

άνθρωπε αφυπνίσου, 

ώστε κι εσύ για να βρεθείς,

 εις πύλας παραδείσου. 

 Τώρα όσο οδοιπορείς, 

στη γήινη πορεία, 

ίσως στο αύριο διά εσέ,

 αργά διά σωτηρία. 

 Στην μέγα την σαρακοστή, 

που ανοίγεται και μπαίνει, 

πρέπει η αμαρτωλή ψυχή, 

να βγει εξαγνισμένη. 

 Πολέμησε τα πάθη σου, 

φθοροποιό αμαρτία,

 και κάποια μέρα θα βρεθείς, 

στην Άνω Βασιλεία. 

 Όσα κι αν τώρα εδώ στη γη,

 πλούτη κι αν αποκτήσεις,

 αλίμονο σου αν την ψυχή, 

εσύ δεν καθαρίσεις. 

 Σταύρωσε εσύ τα πάθη σου, 

κακία της καρδιάς σου,

 αιώνια να χαίρεσαι, 

με Μέγα Βασιλιά σου. 

 Έχεις ανώτερο σκοπό, 

τώρα εις την ζωή σου, 

είσαι το Βασιλόπουλο, 

Αιώνιου Παραδείσου. 

 Μην, σαν τον άσωτο υιό, 

τώρα εδώ πλανάσθε, 

μα με μετάνοια εσείς, 

ΘΕΟΝ σας να οράσθε. 

 Εξομολόγηση ιερή, 

μετά λεπτομερείας, 

λευκό χιτώνα να ενδυθείς,

 να λάβεις ευλογία. 

 Στο σώμα και στο αίμα του, 

εσύ να πλησιάζεις, 

τότε θα λάβεις δωρεές, 

θα λάβεις Θεία χάρη.

 Κι εσύ τότε θα αναστηθείς,

 τέκνο ΘΕΟΥ θα γίνεις, 

θα χαίρεις, θα δοξολογείς, 

με άρρητη ειρήνη. 

 Τον Λόγον τούτον έγραψε,

 πνεύμα το Άγιον Θείον, 

είν’ δώρο επουράνιο, 

είν’ χάριτος δοχείο. 

 Ουράνιο το μάθημα, 

όπου διά εσάς εδωρήθη, 

να σας αγγίξει την ψυχή,

 εσάς να αφυπνίσει. 

 Μετάνοια, πίστη, προσευχή, 

αγάπη στη ζωή σας

 και τότε θε να νιώσετε, 

Θείαν καταγωγήν σας. 

 Πνευματικόν προορισμόν, 

που έχει η ψυχή σας, 

αιώνια πρέπει να είν’ αυτή, 

μετά του Λυτρωτή σας. 

 Αγώνας τώρα αδερφοί, 

όχι αδιαφορία, 

για να εισέλθουμε κι εμείς,

 στα Ουράνια Μεγαλεία.

ΑΜΗΝ ΑΜΗΝ ΑΜΗΝ 

 +++