ΣΧΟΛΙΟ ΟΙΜΟΥ-ΑΘΗΝΑΣ
Το έχουμε συζητήσει πολλές φορές και συμφωνούμε με τον φίλο συγγραφέα Γιάννη Παπαμιχαήλ ότι ή λαϊκή δεξιά είναι ένα από τα πιό υγιή λαϊκά στρώματα, πολλές φορές πιό προωθημένο, προοδευτικό και αριστερό, από τα λεγόμενα κόμματα της λεγόμενης αριστεράς (όχι δεν είναι πλεονασμός και τα κόμματα και η αριστερωσύνη τους, δήθεν είναι...). Ο Γιάννης, συχνά ομιλητής σε συγκεντρώσεις, το επαναλαμβάνει με κάθε ευκαιρία τονίζοντας το ρόλο που μπορεί και πρέπει να παίξει η λαϊκή δεξιά στο ευρύ λαϊκό μέτωπο αντίστασης στην διεθνή χούντα των τοκογλύφων και των δωσίλογων ανδρικέλων τους.
Η επιστολή αυτή αποτελεί την απόλυτη έκφραση της πολιτικής υγείας και του πατριωτισμού, που υπάρχει στους εκφραστές αυτού του λαϊκού στρώματος και αποδεικνύει περίτρανα ότι τα αποθέματα αλλά και τα ανακλαστικά του λαού αυτού, παραμένουν ανόθευτα και ζωντανά, οπότε η ελπίδα για την ανάστασή μας, είναι παρούσα και μας ακολουθεί και σ΄αυτή ακόμη την ζοφερή πορεία μας προς τον Άδη.
Παραθέτουμε όλη την επιστολή
Είναι καιρός να γνωριστούν οι θάλασσες με τους κινδύνους
Του Κώστα Χατζή
Θα δημοσίευα αυτή την επιστολή με την προκήρυξη εθνικών εκλογών στην, υπό Κατοχή, ελληνική Επικράτεια. Ύστερα, όμως, από το τελευταίο πραξικόπημα, την μετατροπή του Συντάγματος σε χαρτί τουαλέτας και τα καραγκιοζιλίκια που τη συνόδευσαν, κάθε ημέρα σιωπής θεωρώ ότι αυξάνει τη συνενοχή μου και με απομακρύνει από την συνείδησή μου.
Είναι σκληρό να συντάσσεις ένα κείμενο που δεν φανταζόσουν ποτέ ότι θα γράψεις. Πόσο μάλλον όταν πριν 2 χρόνια ήσουν ο συντάκτης μιας επιστολής νέων που καλούσαν τον Αντώνη Σαμαρά να αναγεννήσει την Πατρίδα και την Παράταξή του. Αλλά, όπως είπε και ο ίδιος, «δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα από μία ακρωτηριασμένη συνείδηση».
Τον τελευταίο 1,5 χρόνο παρακολουθούμε τη μακροβιότερη θεατρική παράσταση που έχει παιχτεί στην ψευδεπίγραφη Μεταπολίτευση. Με στόχο την υποταγή του ελληνικού λαού στις απαιτήσεις των διεθνών τοκογλύφων και της παγκόσμιας Νέας Τάξης, τα δύο κόμματα, με τη συνέργεια ή την ανοχή των υπολοίπων, σκηνοθέτησαν τη φαρσοκωμωδία του Μνημονίου, γνωρίζοντας τις τραγικές συνέπειές του και την απώλεια εθνικής ανεξαρτησίας. Της εθνικής ανεξαρτησίας που θυσιάζεται στο βωμό 7 τραπεζών που διοικούν τον κόσμο και μετονομάστηκαν σε «αγορές» για να μην τις αναγνωρίζουν οι πολίτες (Citigroup, Credit Suisse, Deutsche Bank, Goldman Sachs, Merrill Lynch, Morgan Stanley, UBS). Βέβαια, για την εθνοπροδοτική, εμετική μαριονέτα που έπαιζε το ρόλο του Πρωθυπουργού και ονομάζεται Γιώργος Παπανδρέου, κάτι τέτοιο ήταν απολύτως αναμενόμενο.
Λιγότεροι, όμως, φαντάζονταν ότι στο έργο ξεπουλήματος της εθνικής μας υπόστασης θα είχε συμπρωταγωνιστή τον Αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης, με τον οποίο έπαιξαν «τον κακό και τον καλό μπάτσο», τον κακό που φέρνει τα μνημόνια και τον καλό που υποδύεται ότι δεν τα θέλει. Γιατί οι μάσκες της προδοσίας δεν έπεσαν με τη συγκυβέρνηση. Είχαν πέσει πολύ νωρίτερα :
• Με την καταψήφιση του αρχικού Μνημονίου, από την ασφάλεια που παρείχε το νούμερο των 151 βουλευτών. Γιατί αν, τότε, ο Αντώνης Σαμαράς ζητούσε εκείνος την υπερψήφιση με 180, λόγω εκχώρησης εθνικής κυριαρχίας, και το καταψήφιζε, δε θα είχαμε φτάσει εδώ. Όχι μόνο δεν το έκανε, αλλά προσπαθούσε να το αποφύγει με κάθε τρόπο.
