ΝΑ ΔΟΞΑΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΘΕΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΣ ΣΩΤΗΡΙΑΝ ΤΟΥ ΓΕΝΟΥΣ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ!

Η ΓΕΝΝΗΣΙΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΓΕΓΟΝΟΣ ΜΕΙΖΟΝ ΠΑΣΗΣ "ΚΡΙΣΕΩΣ", ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗΣ Ή ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΗΣ!

 

 

 Άρθρο του Γιώργου Βολουδάκη

 

Μέσα στην δίνη της τεχνητής κρίσεως, άλλοτε οικονομικής άλλοτε γεωπολιτικής και άλλοτε υγειονομικης,

"γιορτάζουμε" κι εφέτος τα Χριστούγεννα που έτσι κι αλλιώς εδώ και πολλά χρόνια, για την πλειονότητα των Ελλήνων είχαν καταντήσει εμποροπανήγυρις, με γλομπόδεντρα και ξενέρωτα αμερικανοτράγουδα στα εμπορικά κέντρα, όπου όπως και στην Σμύρνη της Ρεπούση "συνωστίζονταν χιλιάδες άνθρωποι" για να ψωνίσουν τα πολεμοφόδια για τον εορτοπόλεμο των ημερών.

Η διαφορά με τις άλλες χρονιές, είναι ότι τώρα η εμποροπανήγυρις έχει μιάν μιζέρια, καθώς δεν υπάρχει η παλαιά χρηματική άνεσις αλλά και η κατάθλιψη, που προσλαμβάνει διαστάσεις επιδημίας, χρωματίζει με μελανές αποχρώσεις το λαϊκό ξεφάντωμα.

Υπό αυτές τις συνθήκες υπάρχει μια αμυδρά ελπίς να αντιληφθούν κάποιοι, ότι «Χριστός γεννάται»!

Καθώς υποχωρεί η παντομίμα, και οι μουγκοπαλιάτσοι της Ερμού, τα γλομπόδεντρα χάνουν την λάμψη τους, οι πένητες πληθαίνουν και ζούν δίπλα μας ως συγγενείς και φίλοι, καθώς κι εμάς τους ίδιους μας πλησιάζει η ένδοια και η ανάγκη, έχουμε την ελπίδα να αντιληφθούμε επιτέλους το σωτηριο γεγονός της γέννησης του Χριστού!

Γιατί ο Χριστός δεν είναι μια μυθολογική οντότητα, ούτε ένας κατασκευασμένος σούπερ ήρωας, αλλά ιστορικό πρόσωπο που είναι τόσο αληθινό όσο κι η ίδια η αλήθεια!

Και ο καθένας είναι υποχρεωμένος να τοποθετηθεί απέναντι στο ιστορικό αυτό πρόσωπο, με τρόπο ξεκάθαρο.

Ο Χριστός γεννήθηκε άνθρωπος!

Με τη γέννησή του μας δίδαξε πρώτο απ΄όλα το μεγαλείο της δυνατότητας να μπαίνεις στη θέση και κυρίως στον κόπο και τον πόνο του άλλου!

Θεός ών ειρήνης, μπήκε στην θέση του πλάσματός Του και έγινε ένας από μας, θνητός, άνθρωπος τέλειος, για να ξαναδώσει σε μας τη δυνατότητα να γίνουμε θεοί με την Χάρη Του, να μετέχουμε δηλαδή σαν κληρονόμοι της απέραντης Δόξας Του!

Εμείς λοιπόν το μόνο που έχουμε να κάνουμε, είναι να αξιοποιήσουμε την ευκαιρία που μας δίνει, μιμούμενοι το παράδειγμά Του, δηλαδή μπαίνοντας ο ένας στον κόπο και τον πόνο του άλλου, με αγάπη και ευσπλαχνία προς κάθε κατεύθυνση, προς όλους!

Ιδιαίτερα μέσα στις δεινές στιγμές της κρίσης που ολοένα κατακλυζουν την καθημερινότητα όλου του κόσμου, μέσα στην έρημο της δαιμονικής αποξένωσης, εάν κατανοήσουμε και αγαπήσουμε αλλήλους, θα γίνουμε ο ένας όαση για τον άλλο.

Ο Θεός επέτρεψε την οξύτατη δοκιμασία της πολύμορφης κρίσης, ακριβώς για να πλησιάσουμε ο ένας τον άλλο, για να βοηθήσουμε ο ένας τον άλλο, για να ξαναβρούμε τα χαμένα «αγαπάτε αλλήλους» και «αλλήλων τα βάρη βαστάζετε»

να πετάξουμε τα θλιβερά του "εγώ" προσωπεία και 

να ξαναγίνουμε πρόσωπα!

Ο Χριστός μίλησε ξεκάθαρα και απλά, κάλεσε σε επανάσταση την ανθρώπινη υπόσταση, μας είπε ότι αυτός είναι η Οδός και η Αλήθεια και η Ζωή!

Το γεγονός ότι ο Χριστός γεννήθηκε μέσα στο χρόνο, ξεπερνάει κάθε κοσμικό, οικονομικό ή ευρύτερα υλικό μέγεθος, είναι η μεγαλύτερη εξέγερση στην ιστορία του πλανήτη, το πιό χαρμόσυνο άγγιγμα που έφτασε ως την σάρκωση του Θεού μέσα στην πεσμένη ανθρώπινη φύση!

Μέχρι τώρα αυτό το αγνοούσαμε, μέσα στην χαμέρπεια της υλοφροσύνης μας, ρίχναμε μια βιαστική ματιά κι ύστερα γυρνούσαμε στην "γιορτή", χωρίς το γιορτινό Πρόσωπο, γιορτάζαμε τα Χριστούγεννα χωρίς το Χριστό!

Τώρα που η γιορτή φαλήρισε λόγω στενότητος οικονομικής, ίσως η προσοχή μας πέσει στο γεγονός της Γεννήσεως του Χριστού για μιά στιγμή παραπάνω, ίσως σταματήσει για λίγο περισσότερο το βλέμμα μας στο σπήλαιο και στην φάτνη όπου γεννήθηκε η σωτηρία του γένους των ανθρώπων!

Κι όσοι δεν δούν αυτή καθαυτή την φάτνη, ίσως θα δούν ένα άστεγο μωρό, που μέσα σε κουρέλια θα κοιμάται στο δρόμο!

Ο πάμπτωχος Χριστός έτσι κι αλλιώς κάθε στιγμή γεννιέται...

Σε μας έγκειται να τον δούμε, να τον κάνουμε δικό μας, να τον αφήσουμε να μπεί στο φρικτό μας σπήλαιο, να ξαναγεννηθεί εντός μας,

 

ΑΜΗΝ!