ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΥΜΒΟΛΙΚΗ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΗΣ ΜΑΔΙΑΜ ΣΤΗΝ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΦΡΙΚΑΛΕΑ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΩΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΑ ΝΕΤΑΝΙΑΧΟΥ

ΓΗΣ ΜΑΔΙΑΜ ΤΟΥ 21ου ΑΙΩΝΑ

Στο κεφάλαιο 31 του Βιβλίου των Αριθμών, του τέταρτου δηλαδή βιβλίου της Πεντάτευχου (Τορά), που αποτελεί το κύριο μέρος της Παλαιάς Διαθήκης, περιγράφεται η γενοκτονία του λαού της Midian. 

Στα ελληνικά είναι γνωστή ως Μαδιάμ· από εκεί και η κοινή φράση, συνώνυμη της απόλυτης καταστροφής: Γης Μαδιάμ. Όλοι την γνωρίζουν, μα ελάχιστοι αντιλαμβάνονται το μέγεθος της φρίκης που κρύβεται πίσω από αυτήν.

Στο κεφάλαιο αυτό λοιπόν, οι Ισραηλίτες, με εντολή του Μωυσή, σφάζουν όλους τους άντρες και τα αρσενικά παιδιά του λαού της Μαδιάμ, καίνε και ισοπεδώνουν όλα τα δημόσια κτήρια και τις κατοικίες, μέχρι το ταπεινότερο καλύβι και, αφού αιχμαλωτίζουν όλες τις γυναίκες, σφάζουν όσες δεν είναι παρθένες, κρατώντας τις άλλες ως σκλάβες για τις χυδαίες ορέξεις τους. 

Οτιδήποτε θεωρούν πολύτιμο, μικρό ή μεγάλο, το λαφυραγωγούν δίχως δεύτερη σκέψη. Όλα αυτά πάντα με προσωπική εντολή του Μωυσή. Πρόκειται για την περιγραφή μιας ξεκάθαρης και φρικαλέας γενοκτονίας, με τον Μωυσή ως επώνυμο εγκληματία πολέμου.

Δεν αμφιβάλουμε πως η συγκεκριμένη αφήγηση προκαλεί ρίγη ενθουσιασμού στον επίσης εγκληματία πολέμου, τον γενοκτόνο Νετανιάχου. 

Με την ουσιαστική βέβαια διαφορά πως τα «γεγονότα» της Γης Μαδιάμ δεν τεκμηριώνονται από την αρχαιολογία ή κάποια άλλη σχετική επιστήμη, πέρα από τις όποιες κατά καιρούς εικασίες. 

Βρίσκονται στην σφαίρα του μύθου και του θρύλου. 

Αντιθέτως, τα εγκλήματα πολέμου του Νετανιάχου, ως επικεφαλής της Σιωνιστικής μηχανής θανάτου, είναι αδιαμφισβήτητα γεγονότα, που όποιος διαθέτει έστω κι ένα λειτουργικό εγκεφαλικό κύτταρο, μπορεί να τα «καμαρώσει». 

Τα χιλιάδες δολοφονημένα παιδιά σε Γάζα και Λίβανο, στοιχειώνουν τα ερείπια που κάποτε ήταν τα σπίτια, τα σχολεία, οι παιδικές χαρές, οι πλατείες τους. Εκεί που έπαιζαν, γελούσαν, ερωτεύονταν. Ήταν οι τόποι που ισοπεδώθηκαν, για να γίνουν μη-τόποι.

Αποκαΐδια, κονιορτός, ερείπια, (πρώην) υλικά οικοδομών για τις μπουλντόζες. Ως εκεί που φτάνει το μάτι. Ως εκεί που η σιωπή ξεκουφαίνει τους επιλεκτικά τυφλούς.

 Ο τόπος που σε πείσμα παραμένει τόπος, γιατί ακόμη αγαπιέται. Αυτή είναι η πρωτογενής αντίσταση απέναντι σε κάθε κατακτητή. Μια συλλογική υπερδύναμη που προορίζεται για να νικήσει.

Θερία Ενήμερα

Αλκυόνες

ΠΗΓΗ