Κυριακή, 26 Ιανουαρίου 2020

ΘΛΙΨΗ ΚΑΙ ΠΑΡΑΠΟΝΟ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΜΑΣ, ΔΙΑ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ, ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΣΤΑΣΙΑ ΠΟΥ ΚΡΑΤΑΕΙ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΜΑΚΡΙΑ ΤΟΥ



  Ο ΚΟΜΠΑΣΜΟΣ   ΤΟΥ ΠΟΝΗΡΟΥ  ΚΑΙ  Η ΠΙΚΡΑ  ΤΟΥ ΘΕΟΥ



ΜΕΓΑ    ΤΟ    ΟΝΟΜΑ    ΤΗΣ    ΑΓΙΑΣ    ΤΡΙΑΔΟΣ

+++   

Γράψε παιδί Μου, γράψε, 
τον λόγο που θα πω, μιλώ 
ο Τρισυπόστατος και Άγιος Θεός,
 κλάψε κι εσύ μαζί Μου,
 για ό,τι θα σου πω.

Ο πόνος Μου μεγάλος,
 που νοιώθω ο Θεός, 
χάνονται τα παιδιά Μου,
 τα παίρνει ο εχθρός. 

Βέβαια είναι ανίσχυρος, 

δύναμη δεν έχει μία, 
έχει πολύ εγωισμό 
και άπειρη κακία. 

Είναι αυτός παμπόνηρος, 
και τα παραπλανά,
 τα βγάζει από τον δρόμο Μου, 
και την δική Μου αγκαλιά. 

Και όλα αυτά τα δύστυχα, 
τα παραπλανημένα, 
φεύγουν απ’ την αγκάλη Μου, 
και πάνε αυτά χαμένα. 

Με την δική τους θέληση 
αυτόν ακολουθούνε, 
και εξουσία παίρνει αυτός, 
στο να καταστραφούνε.

 Και χαίρεται ο παγκάκιστος 
με κομπασμό καυχιέται: 
όλοι εμένα λατρεύουνε, 
όλοι με προσκυνούνε, 
όλοι εμένα αγαπούν 
όλοι με μένα είναι. 

Χα! Χα! Τι έχω εγώ, 
τώρα για να τους κάνω!
 Ω! τι χαρά όλους αυτούς
 εγώ θε να ξεκάνω! 

Αφού με μένα ήρθανε, 
όλοι δικοί μου είναι, 
και τώρα την κακία μου 
όλοι τους θα γευθούνε. 

Όλοι οι πόρνοι, κι ασελγείς 
όλοι με εμέ στον αδη, 
μέσα στην μαύρη κόλαση, 
το φοβερό σκοτάδι. 

Οι άρπαγες, οι άδικοι, 
οι κλέφτες, οι προδότες, 
οι μάγοι, οι σατανιστές 
και όλοι οι σκοταδιστές,
 όλοι για με εργάζονται,
 όλοι δικοί μου είναι, 
μέσα στο θειάφι, στην φωτιά
 αιώνια θα είναι. 

Επάνω τους για να ξεσπώ
 και να τους βασανίζω, 
αφού εμένα πίστεψαν,
 κι εγώ θα τους ορίζω. 

Πατήρ του ψεύδους είμαι εγώ 
ψεύτικα λόγια λέω, 
σε όλους ψέμματα λαλώ, 
όλους τους κοροϊδεύω.

Τι φταίω εγώ, που όλοι τους,
εμένα με πιστεύουν; 
 Την καταδίκη μόνοι τους
 όλοι αυτοί γυρεύουν;

 Φταίω εγώ που προτιμούν 
όλοι την αμαρτία; 
Φταίω εγώ που απιστούν 
σε Σένα τον Μεσσία; 

Και πείθονται οι αφελείς
 εις την δική μου κοροϊδία;
 Φταίω εγώ που δεν θέλουνε
 ζωή Παραδεισένια, 
και προτιμούν στην κόλαση, 
να βρίσκονται με μένα; 

Διάβολος ονομάζομαι, 
διαβολικά κινούμαι, 
το μαύρο-άσπρο δείχνω εγώ 
κι αυτοί παραπλανούνται.

 Φταίω εγώ που προτιμούν 
μακρυά Σου αυτοί να ζούνε;
 Τα έργα μου τα σκοτεινά, 
όλοι τους προτιμούνε; 

Άδεια δεν μου έδωσες 
για να τους τιμωρήσω,
και όλη την γη από αυτούς 
για να την καθαρίσω;

Αυτά και άλλα πιο πολλά, 
ο σατανάς Μου λέει
 και χαίρεται κι αγάλλεται,
 για ό,τι καταφέρνει. 

Πατήρ του ψεύδους είναι αυτός,
 μα όμως είναι αυτό αλήθεια, 
πως δυστυχώς οι άνθρωποι 
αρέσκονται να πιστεύουνε, 
τα ιδικά του παραμύθια. 

Και ενώ δεν γίνεται αλλιώς 
και η απόφαση είναι δική Μου,
 να γίνει ο καθαρισμός 
σ’ ολόκληρη την γη Μου.

Πονώ πολύ παιδάκι Μου, 
για κάθε ένα παιδί Μου, 
που χάνεται αιώνια,
 θα το βασανίζουν οι εχθροί Μου. 

Μα όλοι τυφλωθήκανε, 
όλοι τους κουφαθήκαν 
και δεν ακούν τα λόγια Μου, 
την Πατρική Μου πίκρα.

Μόνον εσείς παιδάκια Μου,
 εσείς τα λιγοστά Μου, 
μόνον εσείς ευφραίνετε 
την Πατρική καρδιά Μου.

 Κόντρα στο ρεύμα τέκνα Μου, 
όλοι εσείς βαδίζετε,
 τον τρισκατάρατο εχθρό 
με πίκρα τον ποτίζετε. 

Κάνετε αγώνα τέκνα Μου 
κοντά Μου για να μείνετε, 
προσπάθεια τεράστια 
για να μην ξεμακρύνετε. 

Και σας υπόσχομαι ο Θεός,
 που Είμαι Η ΑΛΗΘΕΙΑ 
και την αλήθεια Εγώ λαλώ
 και όχι παραμύθια, 
πως στην ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑ 
όλοι θ’ ανταμειφθείτε, 
εις την αιώνια χαρά, 
μαζί Μου θε να ζείτε. 


Αμήν γένοιτο και τω Τριαδικώ Θεώ δόξα  

+++ 



1 σχόλιο: