ΘΕΙΟΣ ΛΟΓΟΣ ΥΜΝΟΛΟΓΙΚΟΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΚΥΡΙΟΝ ΚΑΙ ΒΑΣΙΛΕΑ ΤΗΣ ΔΟΞΗΣ (ΑΠΟ ΤΟ ΑΡΧΕΙΟ ΤΗΣ ΜΑΚΑΡΙΣΤΗΣ ΓΕΡΟΝΤΙΣΣΑΣ ΤΗΣ ΣΤΕΡΕΑΣ)

ΥΜΝΟΣ ΣΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ

ΜΕΓΑ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΤΡΙΑΔΟΣ

ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΕ ΣΚΕΠΕ, ΣΩΣΟΝ ΗΜΑΣ

+++

 Κύριε μου αγαπημένε, 

Κύριε μου Λυτρωτή, 

άκουσε μια ικεσία, 

μια παράκληση ψυχής. 

 Σου φωνάζει, σε ικετεύει, 

μα και σε παρακαλεί, 

την ισχύ σου να της δώσεις, 

να την κάνεις δυνατή. 

 Δεν μπορεί χωρίς Εσένα, 

τίποτα για να ποιεί, 

μα με τη δική σου χάρη, 

θέλει να σε ομολογεί. 

 Όλα δωρεά δική σου, 

στην δική μας την ψυχή, 

Συ μας χορηγείς τη χάρη 

και υπηρετούμε εμείς. 

 Στην Αγία τη νομή σου 

και στον Λόγο σου εδώ, 

προχωράμε και νικάμε, 

τον εχθρό τον πονηρό. 

 

Ο Σταυρός σου είναι όπλο

 και η προσευχή τομή 

ΚΑΙ ΤΟ ΑΓΙΟ ΣΟΥ ΑΙΜΑ, 

μας χαρίζει τη ζωή. 

 Όλα εδώ είναι σκιά μας, 

μα και γρήγορη γραμμή 

και το μόνο που διαμένει, 

η αιώνια πτυχή. 

 Δίδε μας τη δύναμη σου, 

απ’ τη βρύση του Ουρανού, 

δίδε μας τα Ρήματα σου, 

στην ψυχή ναι του πιστού. 

 Να μιλήσουμε για Σένα, 

δίχως ΚΥΡΙΕ συστολή, 

μα ενθέρμως και πηγαία, 

Επουράνιε Λυτρωτή. 

 Να αντέχουμε τις ύβρεις,

 ειρωνείας χλευασμό, 

να κηρύττουμε Εσένα, 

την Οδό δια Ουρανό. 

 Να γεννούμε Θεία Φώτα, 

Επουράνιας Δομής, 

να γενεί ναι το κορμί μας, 

φλόγα πίστεως θερμής. 

 Αξίωσε μας ΚΥΡΙΕ ΜΟΥ, 

γάμον τον πνευματικόν, 

να συνάψουμε μαζί σου, 

κάποτε εν Ουρανώ. 

 Με ευφροσύνη, με Ευτυχία,

 αιωνίως μετ’ Εσέ, 

να χαρούμε Βασιλείας, 

με Ουράνιες δωρεές. 

 Όσο χαλεπά τα χρόνια 

και η φθορά πρωτοστατεί, 

θα υπάρχουν λίγα φώτα, 

διά Εσένα Λυτρωτή, 

που θα λάμπουνε στο σκότος, 

μυστικώς μα αληθινά, 

σε Ουράνιο Νυμφώνα, 

αιωνίως, θαυμαστά. 

 Δώσ’ μας λίγη από τη λάμψη, 

που έχει η δική Σου ισχύς, 

αιωνίως να Σε υμνούμε, 

στην Ουράνια γιορτή.

ΑΜΗΝ

 +++