ΣΚΛΗΡΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΟΥ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΡΩΣΙΚΗ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ ΤΟΥ ΜΑΞΙΜΟΥ – ΓΙΑΤΙ ΤΡΕΜΕΙ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΤΗΝ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ ΤΩΝ ΕΘΝΙΚΩΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΩΝ
Κυβερνητικοί παράγοντες φαίνεται να αναζητούν ένα πολιτικό πλαίσιο μέσω του οποίου θα μπορέσουν να απονομιμοποιήσουν εγκαίρως ένα εγχείρημα που αντλεί τη δυναμική του από την κοινωνική οργή για τα Τέμπη, την κρίση εμπιστοσύνης προς τη Δικαιοσύνη και τη γενικευμένη αμφισβήτηση του πολιτικού συστήματος
Η εμφάνιση της Μαρίας Καρυστιανού ως δυνητικού πολιτικού πόλου φαίνεται ότι προκαλεί ήδη έντονη κινητικότητα στο κυβερνητικό στρατόπεδο, καθώς το Μέγαρο Μαξίμου και φιλοκυβερνητικά κέντρα επιχειρούν να διαμορφώσουν ένα νέο αφήγημα πολιτικής αντιπαράθεσης.
Το βασικό μοτίβο που προωθείται τις τελευταίες εβδομάδες είναι η σύνδεση προσώπων που εμφανίζονται κοντά στο υπό πολιτικό εγχείρημα «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» που ιδρύθηκε στις 21 Μαΐου 2026 με φιλορωσικές απόψεις, εναλλακτικά μέσα ενημέρωσης ή κύκλους που αμφισβητούν την κυρίαρχη δυτική αφήγηση για τον πόλεμο στην Ουκρανία.
Στην πραγματικότητα, κυβερνητικοί παράγοντες φαίνεται να αναζητούν ένα πολιτικό πλαίσιο μέσω του οποίου θα μπορέσουν να απονομιμοποιήσουν εγκαίρως ένα εγχείρημα που αντλεί τη δυναμική του από την κοινωνική οργή για τα Τέμπη, την κρίση εμπιστοσύνης προς τη Δικαιοσύνη και τη γενικευμένη αμφισβήτηση του πολιτικού συστήματος.
Η απάντηση της Καρυστιανού
Η ίδια η Μαρία Καρυστιανού έχει επιχειρήσει να κλείσει τη συζήτηση πριν αποκτήσει μεγαλύτερες διαστάσεις.
Με δημόσιες παρεμβάσεις της ξεκαθάρισε ότι οι επίσημες θέσεις του κινήματος εκφράζονται αποκλειστικά από τα θεσμικά του όργανα και τα πρόσωπα που θα ανακοινωθούν επισήμως, απορρίπτοντας την προσπάθεια να αποδοθούν στο σύνολο του εγχειρήματος προσωπικές απόψεις μεμονωμένων υποστηρικτών.
Συνεργάτες της υποστηρίζουν ότι η επιχείρηση σύνδεσης με τη Ρωσία αποτελεί μια κλασική μέθοδο πολιτικής στοχοποίησης, η οποία χρησιμοποιείται διεθνώς απέναντι σε πολιτικά κινήματα που εμφανίζονται εκτός του παραδοσιακού κομματικού πλαισίου.
«Όταν δεν μπορείς να χτυπήσεις το μήνυμα, προσπαθείς να χτυπήσεις τον αγγελιοφόρο», αναφέρουν χαρακτηριστικά πρόσωπα που συμμετέχουν στις οργανωτικές διεργασίες.
Γιατί το Μαξίμου επιλέγει τη ρωσική ατζέντα
Στο κυβερνητικό επιτελείο γνωρίζουν ότι η υπόθεση των Τεμπών και εν γένει ένα κλίμα διάχυσης της κυβερνητικής διαφθοράς εξακολουθεί να παράγει ισχυρά πολιτικά απόνερα.
Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι μεγάλα τμήματα της κοινωνίας εξακολουθούν να θεωρούν πως δεν έχουν δοθεί επαρκείς απαντήσεις για τις συνθήκες της τραγωδίας, ενώ η εμπιστοσύνη στους θεσμούς παραμένει χαμηλή.
Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, η ανάδειξη ενός αφηγήματος περί «ρωσικών επιρροών» προσφέρει δύο πλεονεκτήματα:
Πρώτον, μεταφέρει τη συζήτηση από τα Τέμπη και την κυβερνητική διαχείριση σε ζητήματα εθνικής ασφάλειας και γεωπολιτικής.
Δεύτερον, επιτρέπει τη δημιουργία ενός πολιτικού αναχώματος απέναντι σε ένα κίνημα που ενδέχεται να αντλήσει ψήφους τόσο από τη δεξιά όσο και από την αριστερή πλευρά του πολιτικού φάσματος.
Δεν είναι τυχαίο ότι αντίστοιχες κατηγορίες έχουν χρησιμοποιηθεί τα τελευταία χρόνια σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες απέναντι σε πολιτικά σχήματα που αμφισβητούν το κατεστημένο.
Τι υποστηρίζουν τα στελέχη του νέου φορέα
Σύμφωνα με πρόσωπα που συμμετέχουν στον νέο πολιτικό πολιτικό φορέα, η Ελλάδα δεν χρειάζεται να επιλέξει ανάμεσα σε αμερικανόφιλες και ρωσόφιλες προσεγγίσεις – υπάρχει μονο μία, αυτή του εθνικού συμφέροντος
Όπως τονίζουν, το βασικό ζητούμενο είναι η υπεράσπιση των εθνικών συμφερόντων, η θεσμική λογοδοσία και η αποκατάσταση της εμπιστοσύνης των πολιτών προς το κράτος.
Υποστηρίζουν ακόμη ότι η προσπάθεια ταύτισης κάθε κριτικής προς τις Βρυξέλλες, το ΝΑΤΟ ή την αμερικανική πολιτική με τη Μόσχα αποτελεί πολιτική υπεραπλούστευση που δεν ανταποκρίνεται στη σημερινή πραγματικότητα.
Κατά την άποψή τους, η κοινωνία ενδιαφέρεται πολύ περισσότερο για την ακρίβεια, τη λειτουργία της Δικαιοσύνης, το δημογραφικό πρόβλημα και την οικονομική ασφυξία των νοικοκυριών παρά για ιδεολογικές ταμπέλες περί φιλορωσικής η αντιρωσικής θέσης.
Το πραγματικό διακύβευμα
Πίσω από τη συζήτηση περί Ρωσίας κρύβεται μια βαθύτερη πολιτική ανησυχία.
Για πρώτη φορά μετά από χρόνια εμφανίζεται η πιθανότητα δημιουργίας ενός πολιτικού σχηματισμού που δεν προέρχεται από τους παραδοσιακούς κομματικούς μηχανισμούς και ο οποίος διαθέτει υψηλή αναγνωρισιμότητα πριν ακόμη αποκτήσει οργανωτική δομή.
Αυτό ακριβώς είναι που προκαλεί ανησυχία στο πολιτικό σύστημα.
Η σύγκρουση λοιπόν δεν αφορά πρωτίστως τη Μόσχα ή τη γεωπολιτική τοποθέτηση της χώρας.
Αφορά το ποιος θα εκφράσει την κοινωνική δυσαρέσκεια που συσσωρεύεται μετά από χρόνια οικονομικών πιέσεων, θεσμικών κρίσεων και πολιτικής απογοήτευσης.
Και όσο η συζήτηση μεταφέρεται από τα πραγματικά προβλήματα της κοινωνίας σε κατηγορίες περί ξένων επιρροών, τόσο περισσότερο ενισχύεται η αίσθηση ενός μέρους των πολιτών ότι το πολιτικό σύστημα αναζητά νέους εχθρούς αντί να δώσει απαντήσεις στα ερωτήματα που θέτει η ίδια η κοινωνία.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου