ΘΕΙΟΣ ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΙΡΟΝΤΕΣ ΤΟΝ ΣΤΑΥΡΟ ΑΥΤΩΝ ΜΕ ΔΥΣΚΟΛΙΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟ ΠΩΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΘΛΗΣΟΥΜΕ ΓΙΑ ΝΑ ΚΕΡΔΙΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΙΩΝΙΑ ΖΩΗ ( ΑΠΟ ΤΟ ΑΡΧΕΙΟ ΤΗΣ ΜΑΚΑΡΙΣΤΗΣ ΓΕΡΟΝΤΙΣΣΑΣ ΤΗΣ ΣΤΕΡΕΑΣ )

ΜΑΘΗΜΑ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ
(ΜΕΡΟΣ 2ο)

ΜΕΓΑ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΤΡΙΑΔΟΣ

ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΕ ΣΚΕΠΕ, ΣΩΣΟΝ ΗΜΑΣ

+++ 

Άνθρωπε της γης, δίδεσαι με αγάπη 

στου πόνου την πλευρά ή αδιαφορείς, 

φεύγεις και πλάγια περνάς; 

Νουθέτησες με γλυκύτητα στην δύσκολη στιγμή

 ή μήπως αδιαφόρησες εις την ανάγκη αυτή;

 

Μήπως αυτοδικαιώνεσαι εις τη ζωή εσύ, 

έδωσες την παρηγορία, αγάπης συμβουλή 

ή στον ατομισμό σου βρίσκεσαι και πλήρως αδρανείς; 

Εδέχτηκες για Εμένα ύβρη και χλευασμό, σχόλια, ειρωνείες 

ή έκανες πως δεν άκουσες κι αρνήθηκες ΧΡΙΣΤΟ; 

Κράτησες τον σταυρό σου αγόγγυστα πιστός 

ή μήπως αγανάκτησες κι απέβαλες αυτόν; 

Έδειξες την υπομονή εδώ ή ξέχασες ΘΕΟ 

όταν οι θλίψεις της ζωής σε κύκλωσαν εδώ;

 Μήπως βλασφήμησες τον ΚΥΡΙΟΝ αντί να πεις εσύ: 

«Κύριε μου δέχομαι τα πάντα που μου ‘δωσες εν γη 

γιατί αποσκοπούσε σε εξαγνισμό ψυχής.»

 Για Μένα και το νόμο μου άφησες 

κάτι που σε ευχαριστεί, μα αμαρτία εστί 

ή μήπως για λίγη ηδονή επρόδωσες δικό σου Λυτρωτή;

 Κοπίασες εις προσευχήν, έδωσες χρόνο εδώ 

ή μόνο δια τη σάρκα σου κοπιάζεις υλικώς; 

Κι ενώ σου δίδω χρόνο, έλεος ως ΘΕΟΣ, 

εσύ ποσώς δε δίδεις τον χρόνο σου αυτόν, 

εις κλίμακα πνευματική για ΚΥΡΙΟΝ ΙΗΣΟΥΝ ΧΡΙΣΤΟΝ. 

Απαξιείς τον χρόνο σου να δώσεις εις έργον ιερόν,

 εις προσευχή, συναίσθηση, περισυλογισμό, 

εις ακοήν λόγων μου, Ρημάτων Θεϊκών. 

Για όλα έχεις τον καιρό, τρέχεις ναι, και μοχθείς 

και μόνο διά Εμένανε δεν ξέρεις, δεν μπορείς. 

Εστήριξες μία ψυχή, αγάπησες αγνά 

ή μόνο εις αμαρτία δίδεσαι σαρκικά εις κοσμική πλευρά; 

Μήπως αδίκησες εν ζωή ή πλήγωσες πολύ,

 με κάποια λέξη άπρεπη, σαπρή, προσβλητική; 

Κάνε έναν απολογισμό στην κάθε τη νυχτιά, 

να δεις τι έργα έπραξες, μήπως όχι ορθά; 

Κάνε μια ακτινοσκόπηση μέσα εις την καρδιά 

και τρέξε εις πνευματικόν να πλύνεις τη βρωμιά.

 Πρέπει να καθαρίσεις εις βάθος την καρδιά και την ψυχή,

 με οδηγό τα λόγια μου, την ΑΓΙΑ ΜΟΥ ΓΡΑΦΗ.

 Σκέψου μήπως γογγύζεις απρεπώς 

κι αγανακτείς στου άλλου τη γραμμή 

κι εν γογγυσμό περιπατείς χωρίς την συντριβή. 

Έδειξες την ταπείνωση και την υπακοή 

στης θλίψεως την στιγμή; 

Αν όχι, δεν είσαι άξιος για Εμέ αγωνιστής. 

Πρέπει σωστά να αθληθείς τώρα άνθρωπε επί της γης, 

για να ‘ρθεις εις Εμένα ίνα στεφανωθείς. 

Την πίστη σου εκράτησες ή ολιγοπιστείς,

 για σκέψου, κρίνε τώρα την ίδια σου ψυχή. 

Μήπως έκρινες και κατέκρινες δικό σου αδερφό

 αντί χέρι βοήθειας να δώσεις εις αυτόν; 

Ό,τι δώσεις για Μένα στο διάβα, στη ρόδα της ζωής,

 θε να το λάβεις τέκνο μου απείρως στο χιλιοπλάσιο 

όταν ψηλά θα ΄ρθεις. 

Αν χάσεις στη ζωή σου ό,τι σε ευχαριστεί 

διά να μείνεις τηρητής στη Θεία μου εντολή, 

θα ανταμειφθείς απείρως και θα χαριτωθείς. 

Μα αν ζήσεις τώρα στη χαρά, αμαρτίας ηδονή 

θα χάσεις αιωνίως αθάνατη πτυχή. 

Τούτη η ζωή τελειώνει ωσάν μία σκιά, 

η άλλη η ουράνια ζυγίζει και μετρά. 

Όλα αυτά τα ρήματα στο κείμενο αυτό, 

απλά απόψε στα ‘δωσα με ΠΝΕΥΜΑ ΙΕΡΟ 

για ιερή εμβάθυνση τέκνο μου αγαπητό. 

Αξιολόγησε τα και πράξε θετικώς.

ΑΜΗΝ 

+++