Η ΖΥΡΙΧΗ ΨΗΦΙΖΕΙ ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗΣ ΕΥΘΑΝΑΣΙΑΣ ΣΕ ΟΙΚΟΥΣ ΕΥΓΗΡΙΑΣ
Οι ψηφοφόροι στο ελβετικό καντόνι της Ζυρίχης ενέκριναν δημοψήφισμα στις 27 Σεπτεμβρίου 2026, απαιτώντας από όλα τα νοσοκομεία και τους οίκους ευγηρίας, συμπεριλαμβανομένων των θρησκευτικών ιδρυμάτων, να επιτρέπουν την υποβοηθούμενη αυτοκτονία στις εγκαταστάσεις τους.
Η νέα εντολή, που αναμένεται να τεθεί σε ισχύ την άνοιξη του 2027, παρακάμπτει τις αντιρρήσεις συνείδησης τουλάχιστον 30 χριστιανικών εγκαταστάσεων που προηγουμένως απαγόρευαν την πρακτική με βάση τις θρησκευτικές τους αποστολές.
Ο νέος νόμος υπονομεύει την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και εξαλείφει τη δυνατότητα των ασθενών να επιλέγουν εγκαταστάσεις που δεν προσφέρουν υποβοηθούμενο θάνατο.
Εισαγωγή
Στην Ελβετία, η υποβοηθούμενη από γιατρό αυτοκτονία είναι νόμιμη σύμφωνα με το άρθρο 115 του Ελβετικού Ποινικού Κώδικα, υπό την προϋπόθεση ότι υποκινείται από αλτρουιστικούς λόγους και όχι από εγωιστικά συμφέροντα.
Σε αντίθεση με πολλές άλλες δικαιοδοσίες, η ελβετική νομοθεσία δεν απαιτεί από τον ασθενή να είναι άρρωστος σε τελικό στάδιο, ούτε επιβάλλει τη συμμετοχή γιατρού για την ίδια την πράξη, αν και ένας γιατρός συνήθως απαιτείται να συνταγογραφήσει το θανατηφόρο φάρμακο (όπως το νάτριο πεντοβαρβιτάλη).
Η ευθανασία στην Ελβετία διευκολύνεται από μη κερδοσκοπικούς οργανισμούς όπως η Dignitas και η Exit για άτομα με πλήρη ικανότητα λήψης αποφάσεων.
Η πρόσβαση στην υποβοηθούμενη αυτοκτονία σε οίκους ευγηρίας και νοσοκομεία διέπεται από τους νόμους των καντονιών, δημιουργώντας ένα συνονθύλευμα κανονισμών σε ολόκληρη τη χώρα. Σε καντόνια όπως η Γενεύη, το Vaud, το Neuchâtel και το Valais, λόγω της μαχητικής πίεσης από το Exit και το Dignitas, οι ασθενείς στα νοσοκομεία έχουν νόμιμο δικαίωμα να σκοτώνονται από οργανώσεις όπως η Dignitas στις εγκαταστάσεις.
Τον περασμένο μήνα, υπήρξε ψηφοφορία του λαού «για μια νομοθετική τροποποίηση βάσει της οποίας το δικαίωμα στην υποβοηθούμενη αυτοκτονία μπορεί στο μέλλον να ασκείται σε όλους τους οίκους ευγηρίας και τα νοσοκομεία», είπε ο Dignitas.
Η προτεινόμενη νομοθεσία στη Ζυρίχη προχώρησε ακόμη περισσότερο από τα άλλα καντόνια, συμπεριλαμβάνοντας ιδιωτικούς οίκους ευγηρίας.
Ενώ η κυβέρνηση είχε αντιταχθεί, μια ισχυρή πλειοψηφία 68,11% των ψηφοφόρων υποστήριξε την πρόταση. Εγκρίθηκε, επεκτείνοντας το δικαίωμα στην ευθανασία ώστε να συμπεριλάβει ιδιωτικούς οίκους φροντίδας, νοσοκομεία και κλινικές αποκατάστασης, καθιστώντας το το πρώτο γερμανόφωνο καντόνι που επιβάλλει καθολική πρόσβαση.
Θέτει ένα τεράστιο ηθικό, ηθικό και θρησκευτικό δίλημμα για τα χριστιανικά ιδρύματα και άλλους που πιστεύουν στο δικαίωμα στη ζωή και αντιτίθενται στη χρήση εγκαταστάσεων φροντίδας για τη δολοφονία ανθρώπων.
Η ελβετική κυβέρνηση διέταξε τα χριστιανικά γηροκομεία να ξεκινήσουν την ευθανασία ασθενών
Το παρακάτω άρθρο δημοσιεύτηκε αρχικά από το Slay News.
Η Ελβετία εισήγαγε νέους νόμους που αναγκάζουν όλα τα νοσοκομεία και τους οίκους ευγηρίας, συμπεριλαμβανομένων των χριστιανικών εγκαταστάσεων, στο καντόνι της Ζυρίχης να αρχίσουν να κάνουν ευθανασία στους ασθενείς τους.
Τα χριστιανικά νοσοκομεία και οι οίκοι ευγηρίας στο πολυπληθέστερο καντόνι της Ελβετίας έχουν πλέον χάσει το δικαίωμά τους να απαγορεύουν την «υποβοηθούμενη αυτοκτονία» στις εγκαταστάσεις τους βάσει της πρόσφατα εγκεκριμένης εντολής της ελβετικής κυβέρνησης.
Οι νέοι νόμοι αφαιρούν από τα θρησκευτικά ιδρύματα μια επιλογή που ασκούσαν προηγουμένως.
Το μέτρο πέρασε με υποστήριξη 68,1% στο δημοψήφισμα της 27ης Σεπτεμβρίου.
Τουλάχιστον 30 χριστιανικά ιδρύματα που αρνούνται να κάνουν ευθανασία στους ασθενείς τους θα επηρεαστούν.
Προωθείται ως επέκταση της «επιλογής ασθενών», η απαίτηση αφαιρεί επίσης μια άλλη επιλογή: τη δυνατότητα επιλογής μιας εγκατάστασης που δεν επιτρέπει την «υποβοηθούμενη αυτοκτονία».
Η εντολή απαιτεί από τα ιδρύματα να επιτρέπουν την πρακτική στις εγκαταστάσεις τους, αντί να απαιτούν από το δικό τους προσωπικό να χορηγεί θανατηφόρα φάρμακα.
Ωστόσο, οι εγκαταστάσεις δεν θα έχουν κανένα δικαίωμα να αντιταχθούν στη θανάτωση των ασθενών τους στις εγκαταστάσεις τους.
Οι θρησκευτικές αντιρρήσεις δεν θα εξαιρούν τις χριστιανικές εγκαταστάσεις
«Οι ψηφοφόροι στο καντόνι της Ζυρίχης ενέκριναν αλλαγές στον νόμο Patientinnen- und Patientengesetz (Νόμος για τους ασθενείς) και Gesundheitsgesetz (Νόμος για την υγεία) που απαιτούν από τα νοσοκομεία και τους οίκους ευγηρίας να καταστήσουν δυνατή την υποβοηθούμενη αυτοκτονία εντός των εγκαταστάσεων τους», ανέφερε το Παρατηρητήριο για τη Μισαλλοδοξία και τις Διακρίσεις κατά των Χριστιανών στην Ευρώπη.
«Η πρόταση έλαβε το 68,1% των ψήφων στις 27 Σεπτεμβρίου 2026», πρόσθεσε το παρατηρητήριο.
«Τα χριστιανικά ιδρύματα θα δεσμεύονται από την απαίτηση παρά τις αντιρρήσεις συνείδησης τους. Σύμφωνα με το PRO, η εφαρμογή αναμένεται την άνοιξη του 2027. Προηγουμένως, τα νοσοκομεία και οι ιδιωτικοί οίκοι φροντίδας εκτός της υπάρχουσας δημοτικής απαίτησης μπορούσαν να αποφασίσουν εάν θα αρνηθούν την υποβοηθούμενη αυτοκτονία».
Η αλλαγή παρακάμπτει τις πολιτικές που έχουν τις ρίζες τους στις θρησκευτικές πεποιθήσεις και αποστολές των χριστιανών παρόχων υγειονομικής περίθαλψης.
Ο Markus Schaaf, διευθυντής γηροκομείου και μέλος του κοινοβουλίου του καντονιού για το Ευαγγελικό Λαϊκό Κόμμα, προειδοποίησε ότι η απόφαση εξαλείφει μια σημαντική διάκριση μεταξύ των εγκαταστάσεων.
Σύμφωνα με τον ελβετικό ραδιοτηλεοπτικό φορέα SRF, ο Schaaf είπε ότι οι κάτοικοι και οι οικογένειές τους δεν θα μπορούν πλέον να επιλέξουν μεταξύ ενός οίκου ευγηρίας που επιτρέπει την «υποβοηθούμενη αυτοκτονία» και ενός που την αρνείται.
Ο Daniel Milli, διευθυντής του οίκου φροντίδας Haus St. Otmar που συνδέεται με τους Καθολικούς, αντιτάχθηκε επίσης στην απαίτηση.
Ο Milli είπε ότι ο τερματισμός της ζωής των κατοίκων έρχεται σε σύγκρουση με την αποστολή του σπιτιού που επιβεβαιώνει τη ζωή. Οι υποψήφιοι κάτοικοι και οι οικογένειές τους ενημερώθηκαν πριν από την εισαγωγή ότι η «υποβοηθούμενη αυτοκτονία» απαγορευόταν εκεί.
Ο Επίσκοπος προειδοποιεί για τον επαναπροσδιορισμό της ανθρώπινης αξιοπρέπειας
Ο επίσκοπος Joseph Maria Bonnemain της Επισκοπής Chur καταδίκασε το μέτρο σε δήλωση της 27ης Σεπτεμβρίου, προειδοποιώντας ότι η ομαλοποίηση του υποβοηθούμενου θανάτου αλλάζει τη μεταχείριση της κοινωνίας προς τα ευάλωτα άτομα.
«Όταν ο τερματισμός μιας ζωής ρυθμίζεται νομικά και γίνεται κοινωνικά αποδεκτός ως πιθανή απάντηση σε σοβαρή ταλαιπωρία, η άποψή μας για την ευαλωτότητα, την εξάρτηση και την αξιοπρέπεια αλλάζει», δήλωσε ο Bonnemain.
«Η αξιοπρέπεια ενός ατόμου δεν εξαρτάται από το αν είναι υγιές, ικανό, αυτόνομο ή απαλλαγμένο από πόνο. Παραμένει, πρέπει να παραμείνει απαραβίαστο – ειδικά στην ασθένεια, την απόγνωση και στο τέλος της ζωής», συνέχισε ο Bonnemain.
Ο επίσκοπος υποστήριξε ότι τα αιτήματα για θάνατο μπορεί να αντικατοπτρίζουν ανεκπλήρωτες ανάγκες που απαιτούν φροντίδα και υποστήριξη. «Πολλοί άνθρωποι που εκφράζουν την επιθυμία να πεθάνουν δεν θέλουν απλώς να πεθάνουν», είπε ο Bonnemain.
«Δεν θέλουν να είναι μόνοι, να είναι βάρος σε κανέναν, να υποφέρουν από αφόρητο πόνο ή να χάσουν τον έλεγχο της ζωής τους», πρόσθεσε ο Bonnemain.
«Η κοινωνία μας πρέπει να ανταποκριθεί σε αυτό με αξιόπιστη υποστήριξη: με καλή παρηγορητική φροντίδα, ανθρώπινη σύνδεση, ψυχολογική και ποιμαντική υποστήριξη, καθώς και συγκεκριμένη ανακούφιση για τα μέλη της οικογένειας και καλές συνθήκες εργασίας για το νοσηλευτικό προσωπικό».
Η πίεση στη χριστιανική υγειονομική περίθαλψη εκτείνεται πέρα από την Ελβετία
Η απόφαση της Ζυρίχης ακολουθεί παρόμοιες προσπάθειες να αρνηθούν στα θρησκευτικά ιδρύματα το δικαίωμα να αρνηθούν την υποβοηθούμενη αυτοκτονία αλλού.
Κατά τη διάρκεια της συζήτησης για την «υποβοηθούμενη αυτοκτονία» στη Βρετανία, ο βουλευτής των Εργατικών Lewis Atkinson αντιτάχθηκε στις προτεινόμενες προστασίες που επιτρέπουν στους ξενώνες και τους οίκους ευγηρίας να απαγορεύουν την πρακτική στις εγκαταστάσεις τους.
Ο Άτκινσον υποστήριξε ότι ο υποβοηθούμενος θάνατος θα γίνει μέρος των υπηρεσιών στο τέλος της ζωής, δηλώνοντας: «Δεν θα δεχόμασταν τέτοιους όρους σε άλλες υπηρεσίες υγειονομικής περίθαλψης».
Το κοινοβούλιο απέρριψε τελικά το νομοσχέδιο.
Στον Καναδά, ο αρθρογράφος της Globe and Mail, Andre Picard, ζήτησε την εκκοσμίκευση των καθολικών νοσοκομείων επειδή αρνούνται να επιτρέψουν την ευθανασία και την άμβλωση.
Το επιχείρημά του στοχεύει επίσης θρησκευτικά ιδρύματα που φροντίζουν ηλικιωμένους κατοίκους. «Πολλοί οίκοι μακροχρόνιας φροντίδας με θρησκευτικές πεποιθήσεις αρνούνται επίσης να επιτρέψουν το MAiD [Ιατρική Βοήθεια στο Θάνατο] στις εγκαταστάσεις τους», έγραψε ο Picard.
Η Ζυρίχη έχει πλέον προχωρήσει πέρα από την υπεράσπιση σε μια δεσμευτική απαίτηση.
Οι χριστιανικές εγκαταστάσεις που έχτισαν τη φροντίδα τους γύρω από την άρνηση της υποβοηθούμενης αυτοκτονίας πρέπει να τη φιλοξενήσουν, ενώ οι κάτοικοι που αναζητούν ένα ίδρυμα που υποστηρίζει αυτή την απαγόρευση χάνουν την επιλογή που πρόσφεραν προηγουμένως αυτές οι εγκαταστάσεις.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου