Η ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΤΑΞΗΣ
Γράφει ο Γεώργιος Κων/Πολιτης
Όταν ο κόσμος έχει γονατίσει, η λύση δεν επιβάλλεται. Παρουσιάζεται.
Στο σενάριο αυτό, η Νέα Τάξη δεν έρχεται με πραξικόπημα. Έρχεται με πρόταση.
Με λόγια ήρεμα. Με υποσχέσεις ασφάλειας.
- «Για να προστατευτούν οι αδύναμοι.»
- «Για να μην ξαναζήσουμε αυτό.»
Και κανείς δεν αντιστέκεται. Γιατί όλοι είναι εξαντλημένοι.
Η συγκέντρωση της εξουσίας: Οι παλιές δομές κρίνονται «αναποτελεσματικές».
Τα εθνικά σύνορα «αναχρονιστικά». Οι τοπικές κυβερνήσεις «ανίκανες».
Η εξουσία συγκεντρώνεται, για λόγους συντονισμού, για λόγους ταχύτητας, για λόγους επιβίωσης. Κάθε αρμοδιότητα που παραδίδεται, δεν επιστρέφεται ποτέ.
Η καθολική επιτήρηση ως σωτηρία: Η Νέα Τάξη δεν κρύβεται. Δηλώνει ανοιχτά τι χρειάζεται: Πλήρη εικόνα. Πλήρη δεδομένα. Πλήρη έλεγχο. Λένε ότι δεν τα θέλουν για καταπίεση αλλά για πρόληψη. Η επιτήρηση βαφτίζεται προστασία. Η παρακολούθηση βαφτίζεται φροντίδα. Ο έλεγχος βαφτίζεται ευθύνη. Και ο κόσμος συμφωνεί. Γιατί φοβάται να επιστρέψει στο χάος.
Η επαναπρογραμματισμένη συνείδηση: Στο σενάριο αυτό, δεν χρειάζεται λογοκρισία. Η κοινωνία αυτορυθμίζεται. Όποιος διαφωνεί, θεωρείται επικίνδυνος
Απομονώνεται, απορρίπτεται κοινωνικά. Όχι με βία. Με στίγμα. Και το στίγμα πονά περισσότερο από τη φυλακή.
Νέοι κανόνες, νέος άνθρωπος: Η ελευθερία επαναπροσδιορίζεται. Δεν είναι πια δικαίωμα. Είναι προνόμιο συμμόρφωσης. Η ασφάλεια γίνεται υπέρτατη αξία. Η τάξη υπέρτατος στόχος. Και ο άνθρωπος αλλάζει. Όχι εξωτερικά. Εσωτερικά. Μαθαίνει να μην ρωτά. Να μην αμφισβητεί. Να μην θυμάται πώς ήταν πριν.
Το τελικό ψέμα: Η Νέα Τάξη παρουσιάζεται ως το τέλος της ιστορίας. «Δεν υπάρχει εναλλακτική.» «Αυτός είναι ο μόνος δρόμος.» «Έτσι σώθηκε η ανθρωπότητα.»
Αλλά στο σκοτεινό αυτό σενάριο, η ανθρωπότητα δεν σώθηκε. Απλώς….επιβίωσε διαφορετική.
Προάγγελος του τέλους: Όταν το χάος σβήσει, κανείς δεν θυμάται πια τι κόστισε η τάξη. Και τότε μένει μόνο ένα ερώτημα. Αν χάσεις την ελευθερία σου για να σωθείς….
τι ακριβώς σώθηκε;
Ο Κόσμος Μετά – Ανθρωπότητα Υπό Επιτήρηση
Μετά το χάος, δεν έρχεται η ελευθερία. Έρχεται η σιωπή. Οι δρόμοι είναι καθαροί.
Οι πόλεις λειτουργούν. Οι αγορές σταθεροποιούνται. Οι συγκρούσεις μειώνονται.
Επιφανειακά, ο κόσμος θεραπεύτηκε. Αλλά κάτι λείπει.
Η απουσία που κανείς δεν κατονομάζει: Οι άνθρωποι κινούνται κανονικά.
Μιλούν χαμηλόφωνα. Σκέφτονται….προσεκτικά. Δεν υπάρχει τρόμος. Υπάρχει προσαρμογή.
Η Νέα Τάξη δεν χρειάζεται βία. Έχει ήδη κερδίσει το πιο δύσκολο πεδίο, την αποδοχή.
Η ζωή ως δεδομένο. Κάθε άνθρωπος είναι πλέον καταγεγραμμένος - προβλέψιμος
-αξιολογήσιμος. Η ύπαρξη μετατρέπεται σε ροή δεδομένων. Όχι για καταπίεση, λένε.
Αλλά για βελτιστοποίηση. Η κοινωνία δεν κυβερνάται. Διαχειρίζεται.
Η ήσυχη εξαφάνιση της σκέψης: Στο σενάριο αυτό, δεν απαγορεύεται η σκέψη.
Απλώς…. δεν ενθαρρύνεται. Η αμφισβήτηση δεν τιμωρείται. Απλώς δεν ανταμείβεται.
Και ο άνθρωπος μαθαίνει γρήγορα ποια σκέψη τον ωφελεί, και ποια τον απομονώνει.
Οι επόμενες γενιές: Όσοι γεννηθούν μετά το χάος, δεν γνωρίζουν τίποτα άλλο.
Η ελευθερία γι’ αυτούς είναι: άδεια - πρόσβαση - συμμόρφωση. Δεν τους λείπει κάτι.
Γιατί δεν το έζησαν ποτέ. Και αυτό είναι η απόλυτη νίκη κάθε συστήματος.
Το τελικό συμπέρασμα: Στο σκοτεινό αυτό σενάριο, η ανθρωπότητα... μετασχηματίζεται. Από ελεύθερο ον σε λειτουργική μονάδα. Από κοινωνία σε μηχανισμό. Από άνθρωπο σε διαχειρίσιμο στοιχείο.
Το πιο επικίνδυνο σημείο αυτής της ιστορίας δεν είναι το χάος. Ούτε οι πόλεμοι. Ούτε οι επιδημίες. Είναι η στιγμή που ο άνθρωπος λέει, «Δεν με νοιάζει πια…αρκεί να υπάρχει τάξη.» Και τότε, χωρίς αλυσίδες, χωρίς τείχη, χωρίς όπλα, η ανθρωπότητα παραδίδεται μόνη της.
Γεώργιος Κων/Πολιτης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου