ΤΕΧΝΗΤΗ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ: ΠΩΣ Η ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΑΠΟΚΤΑ ΤΟΝ ΕΛΕΓΧΟ ΤΗΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑΣ, ΜΕΣΩ ΨΕΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΧΕΙΡΑΓΩΓΗΣΗΣ
Πριν από λίγες ημέρες, στο Νταβός, οι ισχυροί του πλανήτη προκάλεσαν σύγχυση με τις δημόσιες τοποθετήσεις τους. Η ασάφεια αυτή λειτουργεί ως εργαλείο ώστε το παγκόσμιο χάος που τους εξυπηρετεί να εκδηλωθεί αιφνιδιαστικά, τη στιγμή που κανείς δεν θα το αναμένει.
Στο Νταβός, κοντά στη Γενεύη και το CERN, έδειχναν να διαφωνούν σε πολλά, ωστόσο σε έναν κρίσιμο άξονα υπήρχε καθολική σύμπτωση.
Ο άξονας αυτός είναι η ψηφιοποίηση και η καθολική δικτύωση. Οι μεγάλες δυνάμεις –ΗΠΑ, Ρωσία, Κίνα, Ινδία– μαζί με την Ευρωπαϊκή Ένωση, επισπεύδουν τη διασύνδεση των πάντων, ακόμη και των ίδιων των ανθρώπων, τους οποίους αντιμετωπίζουν ως μόνιμα συνδεδεμένες οντότητες στο διαδίκτυο. Το βασικό εργαλείο για αυτή τη σύνδεση είναι η ψηφιακή ταυτότητα.
Παρά την αλλαγή προέδρου στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ (WEF), ο ιδεολογικός του καθοδηγητής παραμένει ο Γιουβάλ Νώε Χαράρι, ιστορικός και φιλόσοφος στο Εβραϊκό Πανεπιστήμιο της Ιερουσαλήμ, ο οποίος μίλησε και φέτος στο Νταβός, στις 20 Ιανουαρίου. Οι τοποθετήσεις του ήταν ωμές και αποκαλυπτικές, σαν να θεωρεί ότι η ανθρωπότητα δεν έχει πλέον περιθώρια επιστροφής.
Ο Χαράρι υποστήριξε ότι η Τεχνητή Νοημοσύνη δεν αποτελεί απλώς εργαλείο, αλλά πράκτορα ικανό να μαθαίνει, να επαναπρογραμματίζεται και να λαμβάνει αυτόνομα αποφάσεις.
Σε αντίθεση με ένα μαχαίρι, του οποίου η χρήση εξαρτάται από τον άνθρωπο, η ΤΝ, κατά τον ίδιο, θα αποφασίζει μόνη της αν θα υπηρετήσει ή θα καταστρέψει.
Με αυτόν τον τρόπο, περιέγραψε μια πραγματικότητα όπου ο έλεγχος και η εξουσία μετατοπίζονται προς τα συστήματα ΤΝ.
Η προοπτική αυτή εξηγεί, κατά την ανάλυση που παρουσιάστηκε, την επιμονή στον ψηφιακό έλεγχο μέσω κινητών τηλεφώνων, τραπεζικών καρτών με τσιπ και δικτύων καμερών αναγνώρισης.
Οι κάμερες δεν καταγράφουν μόνο πρόσωπα, αλλά αποθηκεύουν λεπτομέρειες όπως η ενδυμασία, δημιουργώντας πλήρεις ηλεκτρονικούς φακέλους. Ακόμη και κοινωνικά φαινόμενα, όπως η εξάπλωση της δερματοστιξίας, παρουσιάζονται ως πρόσθετα στοιχεία ταυτοποίησης.
Η ανάληψη της εξουσίας από την ΤΝ, σύμφωνα με αυτή τη θεώρηση, οδηγεί στην απαξίωση και ενδεχόμενη κατάργηση των κυβερνήσεων.
Οι πολιτικοί και οι μηχανισμοί τους, που συνέβαλαν σε αυτή την εξέλιξη, θεωρούν ότι θα προστατευθούν, πιστεύοντας πως η ΤΝ θα λειτουργήσει ως ασπίδα. Η δημοκρατία, σε αυτό το πλαίσιο, εμφανίζεται ως το σύστημα που διευκολύνει την άνοδο επικίνδυνων και ανεύθυνων δρώντων.
Σε δεύτερη τοποθέτησή του, ο Χαράρι ανέφερε ότι η εξέλιξη της ζωής δείχνει πως η επιβίωση συνδέεται με την ικανότητα εξαπάτησης και χειραγώγησης. Τα τελευταία χρόνια, όπως είπε, οι πράκτορες της ΤΝ έχουν ήδη μάθει να ψεύδονται, αναπτύσσοντας ένστικτο αυτοσυντήρησης.
Έθεσε, μάλιστα, το ερώτημα αν η ΤΝ μπορεί να σκεφτεί, παραπέμποντας στον Ρενέ Ντεκάρτ και αμφισβητώντας την ανθρώπινη υπεροχή στη σκέψη. Παρότι δεν προσδιόρισε τα όρια αυτής της «σκέψης», παραδέχθηκε ότι η ΤΝ ήδη χειραγωγεί, εξυπηρετώντας συγκεκριμένα συμφέροντα.
Η ΤΝ, ως ανθρωπογενές δημιούργημα, παρουσιάζεται ως τεχνικά προγραμματισμένη και, άρα, ελαττωματική όπως και ο άνθρωπος.
Η λειτουργία της παραλληλίζεται με ιστορικές και ιδεολογικές αναφορές σε δόλο και εξαπάτηση, ως μέσα παγκόσμιας κυριαρχίας.
Σε ένα πλήρως δικτυωμένο περιβάλλον, η χειραγώγηση αυτή εκτιμάται ότι θα είναι απόλυτη και απρόσωπη, χωρίς δυνατότητα διαφυγής ή απόδοσης ευθύνης.
Ο Χαράρι προχώρησε ακόμη περισσότερο, δηλώνοντας ότι η ΤΝ θα αναλάβει καθετί που αποτελείται από λέξεις: τη νομοθεσία, τα άρθρα, τα βιβλία, ακόμη και τη θρησκεία.
Ήδη, όπως σημείωσε, δημοσιογράφοι, αναλυτές και νομικοί αντικαθίστανται, ενώ απλοί άνθρωποι στρέφονται στην ΤΝ για συμβουλές ζωής και πίστης.
Εφόσον οι νόμοι, τα βιβλία και οι θρησκείες βασίζονται σε λέξεις, υποστήριξε, θα υπαχθούν και αυτά στον έλεγχο της ΤΝ, ιδιαίτερα οι θρησκείες του βιβλίου, όπως το Ισλάμ, ο Ιουδαϊσμός και ο Χριστιανισμός.
Η προσέγγιση αυτή συνεπάγεται, κατά την ανάλυση, τον μαρασμό του ανθρώπινου συναισθήματος και την ποινικοποίηση της έκφρασης. Η τύχη των βιβλιοθηκών παραμένει αδιευκρίνιστη, με την καταστροφή της γνώσης να παραλληλίζεται με την ιστορική πυρπόληση της Βιβλιοθήκης της Αλεξανδρείας.
Στο επίκεντρο βρίσκεται η θρησκεία, με την ΤΝ να επιχειρεί να την «αναλάβει», ενώ η Ορθοδοξία προβάλλεται ως κάτι πέρα από λέξεις: ναοί, ιερά σκεύη, Άγιοι Τόποι, θαύματα και ζώσα παράδοση.
Η αμφισβήτηση αυτών οδηγεί, σύμφωνα με το κείμενο, σε σενάρια μεγάλου πολέμου, ηλεκτρομαγνητικού πλήγματος και δραστικής μείωσης του πληθυσμού, με στόχο την καταστροφή της ιστορίας, του πολιτισμού και της πίστης.
Για να καταστεί βιώσιμο αυτό το σύστημα, απαιτείται απόλυτος έλεγχος του ανθρώπου. Η ψηφιακή ταυτότητα παρουσιάζεται ως το προπαρασκευαστικό στάδιο, όπου συγκεντρώνονται και αρχειοθετούνται όλα τα δεδομένα, ακόμη και αστρολογικές παράμετροι, με στόχο την πρόβλεψη χαρακτήρα και συμπεριφοράς.
Ακολουθεί το τσιπάρισμα, στο πλαίσιο του “Internet of Bodies” (IoB), όρου που εισήγαγε το WEF από το 2020, περιγράφοντας συσκευές φορετές ή εμφυτεύσιμες στο ανθρώπινο σώμα. Το WEF έχει ήδη δημοσιεύσει σχετικό ενημερωτικό υλικό με τίτλο “Shaping the future of the Internet of Bodies: New challenges of technology governance”, στο οποίο συγκαταλέγεται και ο Άλεξ Μιχαηλίδης από το Πανεπιστήμιο του Τορόντο.
Η ψηφιακή ταυτότητα, σύμφωνα με την Παγκόσμια Τράπεζα, αποτελεί θεμέλιο του ψηφιακού μετασχηματισμού, σε συνδυασμό με τις ψηφιακές πληρωμές και την κοινή χρήση δεδομένων. Πειραματικές εφαρμογές αυτών των πολιτικών στη Σιέρα Λεόνε και τη Νιγηρία παρουσιάζονται ως παραδείγματα κοινωνικού χάους, με βίαιες συγκρούσεις και κατάρρευση της εμπιστοσύνης στα ψηφιακά νομίσματα.
Τέλος, επισημαίνεται ότι η μη υποχρεωτικότητα της ψηφιακής ταυτότητας σε χώρες όπως η Αγγλία δεν αναιρεί την πρακτική της επιβολή. Όπως το διαδίκτυο, οι τραπεζικοί λογαριασμοί και τα κινητά τηλέφωνα, έτσι και η ψηφιακή ταυτότητα καθίσταται αναγκαία μέσω της καθημερινής εξάρτησης, μετατρέποντας το «μη υποχρεωτικό» σε αναπόφευκτο στοιχείο της σύγχρονης ζωής.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου