Παρασκευή 22 Μαΐου 2026

ΛΟΓΟΣ ΙΕΡΟΣ ΤΗΣ ΥΠΕΡΑΓΙΑΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΟΝΗ ΚΥΚΚΟΥ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΒΙΟ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ( ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΚΑΤΟΠΙΝ ΕΟΡΤΗΣ, ΑΠΟ ΤΟ ΑΡΧΕΙΟ ΤΗΣ ΜΑΚΑΡΙΣΤΗΣ ΓΕΡΟΝΤΙΣΣΑΣ ΤΗΣ ΣΤΕΡΕΑΣ )


ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΚΑΙ ΕΛΕΝΗΣ



+++ 
 

ΜΕΓΑ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΤΡΙΑΔΟΣ

ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΕ ΣΚΕΠΕ, ΣΩΣΟΝ ΗΜΑΣ


 Μέρα μεγάλη και θαυμαστή,
 Αγίου Κωνσταντίνου και Ελένης, 
η Παναγία Κύκκου ομιλεί της 
Κύπρου της πονεμένης.

Μεγάλοι υπήρξαν και ένδοξοι, 
μοιάζουν με ισαποστόλους, 
Κωνσταντίνος ο ένας 
που έκαμε λάβαρο το Σταυρό 
και η Ελένη που Τον βρήκε 
στους Αγίους Τόπους. 

 Και οι δυο μαζί ωφέλησαν 
την Χριστιανική θρησκεία, 
με έργα και διατάγματα
άμωμη την διαφύλαξαν από κάθε κακοδοξία. 

 Έκτισαν πάμπολλους ναούς 
σ’ όλη την οικουμένη 
και στα Ιεροσόλυμα, 
γι’ αυτό η μνήμη τους μένει. 

 Γι’ αυτό η εκκλησία μας, 
τη μάνα με το γιο της, 
μαζί τους αγιογραφεί 
και ανάμεσα το Σταυρό της. 

 Έτσι σας θέλει ο Χριστός 
και οι Άγιοι της εκκλησίας 
που έγιναν υπερασπιστές
 της Άγιας θρησκείας 
και τώρα αγωνίζονται
 για την Ορθοδοξία, 
θέλουν όλοι οι Έλληνες
 να ‘χουνε ελευθερία. 

 Στην Κύπρο αγωνίζομαι, 
τρέχω και δεν φτάνω, 
σχέδια ετοιμάζουνε 
το κόκκινο φουσάτο. 
 
Της Κρήτης είναι αδελφή,
της Ελλάδος θυγατέρα 
και οι τρεις μαζί αναπνέουνε
 Ελληνικό αέρα.

 Είχε σκλαβωθεί κι αυτή
 μα ήρθε κάποια μέρα 
που άρπαξε τα άρματα 
και έκανε τον Τούρκο πέρα.

Αυτό θα κάνεις Κύπρο Μου 
γιατί είσαι σιαμαία, 
θα διώξεις το μισοφέγγαρο, 
θα υψώσεις την σημαία. 

 Της Ελλάδος το θαλασσινό νερό 
χαϊδεύει τα πλευρά σου 
και σου δροσίζει Κύπρο μου 
τη μαύρη την καρδιά σου. 

 Γιατί ένα τμήμα αρκετό 
κόβεται εις τη μέση, 
από τον άγριο κατακτητή 
με το κόκκινο το φέσι. 

 Μαυροφορεμένες έγιναν 
μανάδες και αδερφάδες, 
πατέρες και μικρά παιδιά 
από τους Τουρκαλάδες. 
 
Κι ακόμη επιμένουνε 
αυτοί οι γκρίζοι λύκοι, 
να κατακτούν το χώμα σου
 με νοοτροπία Ανατολίτη

. Γιατί κάποιοι τους υποστηρίζουνε
 με συμφέροντα μεγάλα,
 αυτή είναι η μοίρα δυστυχώς 
της μάνας μας Ελλάδας. 

 Κανέναν δεν πειράζουμε, 
κανέναν δεν ενοχλούμε
 και θέλουν στην Ελλάδα μα
ς μέσα όλοι να μπούνε. 

 Και το ποδοπατούν σκληρά 
Κύπρο μου το Άγιο σου χώμα,
 το βλέπω και πικραίνομαι 
που έχεις γίνει πτώμα. 

 Τα άξια παλικάρια σου 
πολλές φορές πασχίζουν, 
να σκαρφαλώσουν στον ιστό 
το μισοφέγγαρο να σχίσουν. 

 Τα βρίσκει όμως το φαρμακερό, 
το τουρκικό το βόλι 
και πέφτουν και σωριάζονται 
και κλαίει η Ελλάδα όλη. 

 Άλλοι πυρποληθήκανε, 
άλλοι απαγχονιστήκαν 
και άλλοι εξαφανίστηκαν 
και ακόμη δεν τους βρήκαν. 

 Θέλουν και το Αιγαίο μας, 
θέλουν και τα νησιά μας, 
αδιαφορούν οι δήθεν φίλοι σας 
και καίγεται η καρδιά μας.

Κύπρο μου όμορφο νησί 
που μοιάζεις με την Κρήτη, 
έχεις κι εσύ ψηλά βουνά 
όπως τον ψηλορείτη 

και η Παναγιά σε αγαπώ, 
ελεύθερη σε θέλω, 
να κυματίζει η σημαία η Ελληνική
 με τον Σταυρό της να την βλέπω.

 Ποτέ τους δεν λυγίζουνε, 
ποτέ τους δεν γερνούνε, 
Κρήτη και Κύπρος άξια 
παλικάρια βγάζουνε, 
τους Τούρκους κυνηγούνε.

 Κι έτσι ελευθερώνουνε 
το άγιο τους χώμα 
κι ελεύθεροι απολαμβάνουνε 
το θαλασσί το χρώμα.

Κύπρο μου τα παλικάρια σου ποτέ 
δεν τα ξεχνάω, για εκείνα 
προσεύχομαι και προσευχή ζητάω.

 Και θέλω πάντοτε 
τους κεκοιμημένους αδελφούς
 ποτέ να μην ξεχνούμε, 
τρισάγιο στη μνήμη τους, 
σχολή μου να τελούμε. 

 Να έχουν οι ψυχές τους 
ανάπαυση και αιωνία τους η μνήμη,
 η Ελλάδα και η Κύπρος μας
 ελεύθερη να μείνει.



ΓΕΝΟΙΤΟ ΑΜΗΝ

ΔΟΞΑ ΣΤΗ ΓΛΥΚΙΑ ΜΑΣ ΠΑΝΑΓΙΑ 


 +++



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου