Κυριακή, 27 Σεπτεμβρίου 2020

ΘΕΙΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΠΟΥ ΑΓΓΕΛΛΕΙ ΤΑ ΕΠΕΡΧΟΜΕΝΑ ΚΑΙ ΚΑΛΕΙ ΣΕ ΜΕΤΑΝΟΙΑ


ΤΟ ΣΗΜΑΝΤΡΟ ΧΤΥΠΑ, 
Ο ΕΣΧΑΤΟΣ Ν’ ΑΡΧΙΣΕΙ ΓΥΡΟΣ, 
ΠΟΥ ΘΑ ΕΚΜΗΔΕΝΙΣΕΙ  
ΤΟΝ ΕΧΘΡΟ 
ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΚΟ ΤΟΥ ΚΥΡΟΣ...





ΜΕΓΑ    ΤΟ    ΟΝΟΜΑ    ΤΗΣ    ΑΓΙΑΣ    ΤΡΙΑΔΟΣ
+++   

Τριάς Αγία ομιλώ, διά μέσου της γραφής, 
τοις πάσι για να γίνει ο λόγος Μου εμφανής. 
 Κανείς μην αμφιβάλει, και μην αμφισβητεί, 
αφού ο κάθε λόγος Μου, σφραγίδα έχει τέκνα Μου 
ετούτος Θεϊκή, μεγάλη παραχώρησις σ’ αυτήν την εποχή. 

Καθώς όμως σας είπα στην Άγια Μου Γραφή, 

«όπου πλεονάζει η αμαρτία, 
εκεί και υπερπερισσεύει η Χάρις Μου η Θεία». 
Γι’ αυτό και σας χαρίζω τον λόγο Μου ο Θεός, 
λίγο ΦΩΣ για να ρίξω στο σκότος σας αυτό.

Ακούστε Με λοιπόν και δώστε προσοχή, 
αλήθεια για να μάθετε τι γίνεται στην γη.
 Μιλώ ο Τρισυπόστατος και Άγιος Θεός 
και κάθε ένας λόγος Μου είναι αληθινός, 
και όχι μόνον τέκνα Μου, 
αλλά συνάμα απλός και κατανοητός, 
τοις πάσι για να γίνει αυτός αντιληπτός. 

ΦΩΣ ΕΙΜΑΙ ΤΕΚΝΑ Ο ΘΕΟΣ, 
ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΕΓΩ ΦΩΤΙΖΩ, 
ΟΛΑ ΤΑ ΚΑΝΩ ΦΑΝΕΡΑ, 
ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΣΑΣ ΚΡΥΒΩ. 

Σας τάχω πει καταλεπτώς τι πρόκειται να γίνει, 

ΟΤΙ Θ’ ΑΝΑΨΗ ΟΛΗ Η ΓΗ 
ΣΑΝ ΠΥΡΙΝΟ ΚΑΜΙΝΙ, 
ΚΑΙ ΟΤΙ ΘΑ ΚΑΨΗ ΤΑ ΣΑΠΡΑ, 
ΤΙΠΟΤΑ ΝΑ ΜΗΝ ΜΕΙΝΕΙ. 

Με κάθε λεπτομέρεια σας τάχω φανερώσει,
 σε κάθε μία απ’ τις γραφές, που έχω σε σας δώσει. 
Αρκεί να ανατρέξετε παιδιά Μου στα παλιά, 
και τότε εμπρός στα μάτια σας, θα γίνουν φανερά, 
όλα τα γεγονότα τα εσχατολογικά, 
δοσμένα από Μένα από τα χρόνια τα παλιά.

 Είναι ετούτα λόγια παιδιά προφητικά, 
δοσμένα από Μένα τον Μέγα Βασιλιά, 
που όλα τα γνωρίζω προτού αυτά γενούν, 
ως την εσχάτη ώρα της ύπαρξης της γης, 
όλα Εγώ τα ξέρω ο Μέγας ο Κριτής.

Χρόνια και χρόνια σας μιλώ και σας κατατοπίζω, 
με κάθε λεπτομέρεια στα πάντα σας φωτίζω. 
Μα οι πολλοί τα χλεύασαν τα άγια γραπτά Μου, 
γιατί δεν εκατάλαβαν
 πως είναι αυτά προφητικά, τα λόγια τα δικά Μου. 

ΣΑΣ ΕΙΠΑ Ο,ΤΙ ΘΑ ΣΥΜΒΕΙ, 
ΔΕΝ ΕΙΠΑ ΟΜΩΣ ΠΌΤΕ, 
ΓΙ’ ΑΥΤΟ ΟΙ ΠΟΛΛΟΙ Τ’ ΑΡΝΗΘΗΚΑΝ, 
ΑΦΟΥ ΔΕΝ ΓΙΝΑΝ ΤΌΤΕ.

 Αν διάβαζαν Άγια Γραφή θα τόχαν καταλάβει, 
και δεν θα αμφέβαλε γι’ αυτό, το ιδικό τους το κεφάλι. 
Σας δείχνουν τα σημεία Μου, οι προφητικοί Μου λόγοι, =
ΟΜΩΣ ΟΙ ΧΡΟΝΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΚΑΙΡΟΙ, 
ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΟΙ ΜΟΥ ΟΛΟΙ.

Οι προφητείες δίνονται για να σας συνετίσουν, 
στης σωτηρίας την οδό, εσάς για να γυρίσουν. 
Σαν την αρχαία Νινευί εάν μετανοήστε, 
τους προφητικούς τους λόγους Μου, 
πίσω θα τους γυρίστε. 

Να Με νικάτε χαίρομαι με την μετάνοιά σας,
 χαίρομαι να αναβάλω, ο Κύριος τα δεινά σας, 
για μίαν άλλην εποχή, 
που δεν θα έχει την μετάνοιά σας.

 Γι’ αυτό μην σκανδαλίζεστε, 
εάν ο κάθε λόγος Μου δεν πραγματοποιηθεί,
 αυτός είναι και ο λόγος που έχει σε σας δοθεί. 

Η ΠΡΟΦΗΤΕΙΑ ΔΙΝΕΤΑΙ 
ΝΑ ΣΑΣ ΤΑΡΑΚΟΥΝΗΣΗ, 
Η ΠΡΟΦΗΤΕΙΑ ΔΙΝΕΤΑΙ,
 ΕΣΑΣ ΓΙΑ ΝΑ ΞΥΠΝΗΣΗ. 
ΝΑ ΒΓΗΤΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΛΗΘΑΡΓΟ 
ΠΟΥ ΕΙΣΤΕ ΟΛΟΙ ΠΕΣΜΕΝΟΙ, 
ΝΑ ΡΘΗΤΕ ΣΕ ΜΕΤΑΝΟΙΑ, 
ΜΗΝ ΠΑΤΕ ΕΣΕΙΣ ΧΑΜΕΝΟΙ.

Αν όμως αγνοήσετε εσείς τις προφητείες Μου, 
θα φέρετε πιο γρήγορα, τις Θείες τιμωρίες Μου. 
Αν μένετε στην πώρωση, στην αμετανοησία,
 σαν τον μαγνήτη έλκετε την Θεία τιμωρία. 

Και θάναι ετούτη τέκνα Μου, εξόχως τρομερή,
 αφού θα είναι αποτέλεσμα της Θεϊκής οργής. 
Αφού και αγνοήσατε τα λόγια Μου τα Θεία, 
αφού αδιαφορήσατε για την δική σας σωτηρία, 
σας ξαναλέω έλκετε, 
σαν τον μαγνήτη τέκνα Μου εσείς την τιμωρία.

Δεν τόθελα για να γενεί, σας τόχω χιλιοειπεί, 

ΟΜΩΣ Η ΣΩΤΗΡΙΑ, 
ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΑΘΕΝΑ,
 ΥΠΟΘΕΣΗ ΕΝΤΕΛΩΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ.

ΗΘΕΛΑ ΣΑΝ ΤΗΝ ΝΙΝΕΥΙ
 ΤΑ ΛΟΓΙΑ Ν’ ΑΚΥΡΩΣΩ, 
ΟΜΩΣ ΜΕ ΤΗΝ ΑΜΕΤΑΝΟΗΣΙΑ ΣΑΣ, 
ΜΟΝΟΙ ΜΕ ΑΝΑΓΚΑΖΕΤΕ, 
ΤΟ ΧΤΥΠΗΜΑ ΝΑ ΔΩΣΩ. 

ΚΑΙ ΘΑΝΑΙ ΕΤΟΥΤΟ ΟΔΥΝΗΡΟ, 
ΜΕ ΠΟΝΟ ΣΑΣ ΤΟ ΛΕΩ, 
ΚΑΙ ΣΕΙΣ ΜΕΝΕΤΕ ΑΔΙΑΦΟΡΟΙ, 
ΚΙ ΕΓΩ Ο ΘΕΟΣ ΣΑΣ ΚΛΑΙΩ. 

Γιατί πολύ σας αγαπώ,
 είστε έργα των χειρών Μου 
και ήθελα να χαίρεστε, 
μες στον Παράδεισό Μου ,
 και όχι στα αιώνια βάσανα 
με τον άσπονδο εχθρό Μου.

ΓΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΣΗΜΑΝΤΡΟ ΧΤΥΠΑ, 
Ο ΕΣΧΑΤΟΣ Ν’ ΑΡΧΙΣΕΙ ΓΥΡΟΣ, 
ΠΟΥ ΘΑ ΕΚΜΗΔΕΝΙΣΕΙ ΤΟΝ ΕΧΘΡΟ
 ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΚΟ ΤΟΥ ΚΥΡΟΣ. 
ΝΑ ΦΥΓΕΙ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΓΗ 
ΤΟ ΣΚΟΤΟΣ ΤΟΥ ΕΧΘΡΟΥ,
 ΝΑ ΚΑΤΑΥΓΑΣΕΙ ΟΛΗ ΤΗΝ ΓΗ,
 ΤΟ ΦΩΣ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ. 

Παιδιά Μου αγαπημένα, παιδιά Μου εκλεκτά, 
εσείς που μένετε σε Με, ακόμα εσείς πιστά, 
καθόλου μην δειλιάζετε εσείς για όλα αυτά.
 Εσείς είστε η ΕΞΑΙΡΕΣΗ σε τούτον τον κανόνα,
 εσείς και θα γλυτώσετε τον φοβερό κυκλώνα. 

ΣΑΣ ΒΕΒΑΙΩΝΩ Ο ΘΕΟΣ, 
ΤΡΙΑΔΑ Η ΑΓΙΑ, 
ΘΑ ΕΙΣΤΕ ΜΟΝΟΝ ΘΕΑΤΕΣ 
ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΑΝΩΛΕΘΡΙΑ. 
ΑΓΙΕΣ, ΑΓΙΟΙ ΚΑΙ ΑΓΓΕΛΟΙ, 
ΜΑ ΚΑΙ Ο ΙΔΙΟΣ Ο ΘΕΟΣ,
 ΘΑ ΣΚΕΠΩ ΘΑ ΦΡΟΥΡΩ 
ΚΑΘΕ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΑΜΝΟ. 

Αμήν γένοιτο και δόξα και τιμή εις τον Τριαδικό μας τον Θεό, 
που είναι για τα πιστά Του τα παιδιά, ΠΑΤΕΡΑΣ ΣΤΟΡΓΙΚΟΣ.  

+++ 




11 σχόλια:

  1. Ευτυχώς που Υπάρχεις και Εσύ και Δίνεις στη ζωή μας αξία!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ναι...Αλλά πάμε απο το κακό στο χειρότερο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. αναμενομενο ..σημερα που πηγα εκκλησία μόνο ένα ζευγάρι νεαρό είδα...Όλοι οι υπόλοιποι ήταν γεροί με μάσκες....τελοςπαντων κοιμούνται όρθιοι όλοι

      Διαγραφή
    2. Παίρνω αφορμή από αυτά τα σχόλια για ένα κουίζ.

      Μιας και εδώ στον βορρά καταλάβαμε τον βραδινό σεισμό κάτω από το Άγιο Όρος 2 διαφορετικά άτομα κάναμε 2 διαφορετικές σκέψεις πάνω στο θέμα:

      η πρώτη ήταν "Θεέ μου, βοήθησέ μας"
      η δεύτερη "τέτοιοι που είμαστε καλύτερα να λείψουμε, να μην μας λυπηθεί" (όχι με την έννοια ότι ο Θεός τιμωρεί αλλά παραχωρεί).

      Το πρώτο άτομο είχε ως επιχείρημα ότι αμαρτάνουμε ως άνθρωποι, πέφτουμε και σηκωνόμαστε. Είναι εγωισμός να πούμε πως δεν αμαρτάνουμε. Μάλιστα αναφέρθηκαν το παραδείγματα του Πέτρου που αρνήθηκε τον Χριστό κΑΙ κλονίστηκε η πίστη του όταν περπατούσε πάνω στο νερό.

      Το δεύτερο αντέτεινε πως το θέμα δεν είναι αυτό, αλλά το ότι δεν μετανοούμε, τα θεωρούμε φυσιολογικά. Παρακαλάμε μετά τον Θεό για να συνεχίσουμε να αμαρτάνουμε και ουσιαστικά Τον θέλουμε για να τα περνάμε ζάχαρη, για εγωιστικούς λόγους δηλ. να μας έχει καλά. Στα παραδείγματα παραπάνω το αντεπιχείρημα ήταν πως αυτό έγινε πριν την Πεντηκοστή, πριν να έρθει το Άγιο Πνεύμα. Εμείς είμαστε βαπτισμένοι, είμαστε μετά την Πεντηκοστή, δικαιολογίες γιόκ.

      Το ένα από τα δύο άτομα ήμουν εγώ (ίσως μπορεί να καταλάβει κάποιος ποιο, το 2ο) και το άλλο η μαμά μου.
      Ποιος έχει δίκιο;

      Διαγραφή
    3. Είναι μεγάλο θέμα η στάση του ανθρώπου έναντι των πειρασμών και είναι θέμα σταδίων και φωτισης.
      Ο άνθρωπος σύμφωνα με την ταπείνωση και τον βαθμό αυτής, σύμφωνα με την επίγνωση του πόσο μηδενικό είναι και ποσο ένοχος, λαμβάνει και την ανάλογη θέση απέναντι στον κάθε πειρασμο.
      Η βοήθεια που ζητούμε από τον Θεό ειναι θεμιτή,αφού εμείς Αυτον εχουμε,όμως το γιατί τη ζητούμε είναι το ζήτημα.Αν την ζητούμε για να γλυτώσουμε απλώς,επειδή "εμείς δε φταίμε", η αν την ζητούμε προς φωτισμο επί του πειρασμου,ως έχοντες την ευλογημένη επίγνωση του αναπολογιτου μας.("του απείρου μηδενικού μας" , γερό Εφραίμ Αριζόνα)
      "Εάν γίνει το θαύμα και φύγει ο πειρασμός δεν θα επερθει η παιδαγωγια"(μορφου νεοφυτος) ,δεν θα βιοθει ο φωτισμός που αυτή περιεχει και η οποία παραχωρείται ακριβώς για αυτό.
      Εκτος βέβαια εάν ο πειρασμός έχει επιτραπει από τον Κύριο για εξάλειψη, κάτι που είναι υπαρκτό στις γραφές.
      Τότε καταφεύγουμε πάλι προς Αυτον και ζητούμε με επίγνωση της ευθηνης μας για τον παραχωρουμενο πειρασμο,να γίνει το θελημα Του(οποίο και να είναι, χωρίς "προτάσεις"επιθυμίες, θεμιτες η μη)

      Διαγραφή
    4. Αδελφέ μας ταπεινα φρονω οτι τό "Θεέ μου βοήθησέ μας" που αυθορμητα αναπέμφθηκε, βγήκε απο καρδιά προσευχόμενη που εχει μάθει να στηρίζεται στό έλεος τού Θεού και όλα τα αφήνει στήν δική Του κρίση.
      Αυτη λοιπόν η στάση εμένα με εκφράζει καλύτερα.

      Διαγραφή
  3. Ο Θεός μας έδωσε και μυνημα τα και προτροπές και το ιερό ευαγγέλιο. Πλέον ο σώζων εαυτόν σωθητω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή