ΙΔΟΥ Ο ΕΘΝΟΚΤΟΝΟΣ ΜΗΤΣΟΤΑΚΙΣΜΟΣ!!!
Του Μανώλη Κοττάκη
Έχω διαβάσει καιρό, από τις πρώτες μέρες της κυκλοφορίας του, το βιβλίο του οικονομικού συμβούλου του πρωθυπουργού Αλέξη Πατέλη «Η μεγάλη επιστροφή». Εκτιμώ πάντοτε κάποιον που αποφασίζει να γράψει και να αποδεσμεύσει «πληροφορία».
Ακόμα και η εξωραϊσμένη εκδοχή των γεγονότων είναι χρήσιμη. Και σε κάθε περίπτωση, συμφωνώ – διαφωνώ, μου αρέσει να μπαίνω στα παπούτσια του άλλου.
Εμείς οι δημοσιογράφοι γράφουμε πολλές φορές «ποιήματα για τον καιρό δίπλα στη θερμάστρα» (Μιχάλης Κατσαρός, «Αντισταθείτε») και δεν ζούμε από μέσα τις συνθήκες λήψεως των αποφάσεων.
Τα δεδομένα που έχουμε στη διάθεσή μας για κριτική είναι αρκετά, αλλά όχι ανάλογα με των πολιτικών.
Βρήκα το βιβλίο Πατέλη πολύ τίμιο. Και εξόχως ενδιαφέρον. Ο τέως οικονομικός σύμβουλος του πρωθυπουργού δεν κάνει καμία προσπάθεια να κρύψει τις απόψεις του.
Οι αγρότες, οι ελεύθεροι επαγγελματίες, οι μικρομεσαίοι επιχειρηματίες, οι εστιάτορες, οι ιδιοκτήτες τουριστικών καταλυμάτων, οι ακρίτες της παραμεθορίου, οι άνεργοι, οι «οικονομικά αναλφάβητοι», οι επιχειρηματίες που ζητούν φθηνότερα τιμολόγια στην ενέργεια, οι πολίτες που ζητούν τη μείωση των έμμεσων φόρων στη βενζίνη και στα τρόφιμα, οι εργαζόμενοι του ιδιωτικού τομέα που απασχολούνται με 13ωρο δεν είναι κοινωνικές ομάδες που βρίσκονταν στα ραντάρ της κυβέρνησης όσο θήτευσε ο κύριος Πατέλης στο Μέγαρο Μαξίμου. Κάτι που εν πολλοίς ισχύει και σήμερα.
Ο κοινωνικός φιλελευθερισμός είναι άγνωστη λέξη στο Μέγαρο Μαξίμου. Για τους αγρότες ο κύριος Πατέλης ζητούσε ανοικτά, όταν ήταν εν τη βασιλεία του, την κατάργηση των επιδοτήσεων. Για τους ανέργους ζητούσε την πλήρη κατάργηση του εποχικού επιδόματος ανεργίας και τον «εξορθολογισμό» των προνοιακών επιδομάτων.
Τους μικρομεσαίους, τους ελεύθερους επαγγελματίες, τους ιδιοκτήτες των τουριστικών καταλυμάτων και τους επιχειρηματίες της εστίασης τους θεωρούσε φοροφυγάδες και τις επιχειρήσεις τους ασήμαντες γιατί έχουν μικρή παραγωγικότητα.
Γι’ αυτό άλλωστε προώθησε και την ιδέα Πισσαρίδη για συγχώνευση των μικρών επιχειρήσεων με μεγάλες πολυεθνικές, προκειμένου τα αφεντικά τους να καταστούν υπάλληλοι στις ίδιες τις επιχειρήσεις τους.
Αποσιωπώντας ότι το κούρεμα «μαμούθ» για τα δάνεια των ελίτ από τα ξένα funds καθηλώνει το επιτόκια καταθέσεων σε χαμηλά επίπεδα, τα επιτόκια δανεισμού των επιχειρήσεων σε υψηλά επίπεδα και παγώνει τη ρευστότητα με δανεισμό σε αυτές.
Για τους ακρίτες της μεθορίου εκφράζει τη δυσφορία του για το μεταφορικό ισοδύναμο, αλλά και για την παράταση λειτουργίας των υποκαταστημάτων των ΕΛ.ΤΑ., το λουκέτο των οποίων θεώρησε μεγάλη μεταρρύθμιση. Ανάλογη είναι και η φιλοσοφία Πατέλη για το μείγμα άμεσων και έμμεσων φόρων.
Επιμένει στην άρνησή του για μείωση έμμεσων φόρων που πλήττουν τους πολλούς, όπως ο Ειδικός Φόρος Κατανάλωσης και ο ΦΠΑ, με το επιχείρημα ότι ευνοούν την εισαγόμενη κατανάλωση, τη διεύρυνση του ελλείμματος, τους πλούσιους και τους τουρίστες!
Εις ό,τι αφορά το ρεύμα, υποστηρίζει τις επιδοτήσεις της ΔΕΗ στα τιμολόγια του ηλεκτρικού ρεύματος από τα φορολογικά έσοδα.
Με άλλα λόγια, ο πολίτης να επιδοτεί με τους φόρους του την ελάφρυνση των λογαριασμών του! Ενώ για το αυξημένο κόστος ενέργειας απλώς μας περιγράφει ότι οι τιμές τους διαμορφώνονται από την ακριβότερη τιμή των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας μέσω του ευρωπαϊκού συστήματος Target.
Παρά ταύτα, ο κύριος Πατέλης καμαρώνει ότι η Ελλάς επέστρεψε με 1,5% ανάπτυξη που προήλθε από την καταβολή επιδομάτων ύψους 55 δισ. ευρώ μέσα στην πανδημία.
Τέλος, αξίζει να αναφέρουμε ότι ο υπερόπτης Πατέλης ειρωνεύεται ως οικονομικά αναλφάβητους όσους Έλληνες αρνούνται να παίξουν σήμερα τις οικονομίες τους σε μετοχές και ομόλογα. Έλειπε το 1999 από την Ελλάδα και κανείς δεν του έχει μιλήσει για το τραύμα του μέσου Έλληνα από εκείνη την εποχή, από το «ας προσέχατε» που είπε στους Έλληνες ο αρμόδιος υπουργός Οικονομίας για το Χρηματιστήριο.
Στη βασική οπτική του κυρίου Πατέλη, που ακόμη ίπταται ως φάντασμα μέσα στο Μέγαρο Μαξίμου, περιλαμβάνονται σταθερά οι τράπεζες, οι επενδυτές, η νέα διαπλοκή του Ταμείου Ανάκαμψης, οι εργολάβοι, τα funds, o ΣΕΒ, στις έρευνες του οποίου διαρκώς παραπέμπει (ΙΟΒΕ) κ.ά. Λογικό για έναν νεοφιλελεύθερο οικονομικό σύμβουλο που έκανε το διδακτορικό του στον πρόεδρο της Fed Mπερνάκι να σκέπτεται έτσι.
Οι αγορές προηγούνται των πολιτών. Όχι όμως για εμάς. Για τα «κόκκινα» δάνεια αποκαλύπτει ευθέως ότι οι τράπεζες απηλλάγησαν από τα «κόκκινα» δάνεια (με τη βοήθεια της Δικαιοσύνης) για να… πάρουμε την επενδυτική βαθμίδα (περιέργως το ίδιο επιχείρημα περί επενδυτικής είχε ακουστεί στην Ολομέλεια του Αρείου Πάγου από δικαστή όταν έκρινε αρχικά την υπόθεση! Πρόκειται, άραγε, για νέο κανόνα δικαίου;).
Άρα θυσία τα σπίτια των Ελλήνων για χάρη των αμφίβολων επενδυτών που έχουμε δει έως τώρα. Για το Ταμείο Ανάκαμψης υπογραμμίζει τη μεγάλη ιδέα στην οποία υπέβαλαν τους επιχειρηματίες:
Προκειμένου να ενταχθούν στα προγράμματα του Ταμείου, η κυβέρνηση νομοθέτησε ότι τα μισά λεφτά θα τα εισέπρατταν από αυτό και τα άλλα μισά από τις… τράπεζες. Αν δεν τις έβαζαν στο κόλπο για να περάσει η αγορά από τον πάγκο τους, θα «έσκαγαν».
Ο κύριος σύμβουλος καμαρώνει για τη χαμηλή φορολογία των μερισμάτων, για τις φοροαπαλλαγές που θέσπισαν για τις… ΜΚΟ κ.λπ. Ενώ ο απολογισμός του για τις επενδύσεις είναι μάλλον φτωχός. Ελληνικό, αύξηση μετοχικού κεφαλαίου ΔΕΗ, Εγνατία Οδός (το αρχικό τίμημα των 3,2 δισ. ευρώ συρρικνώθηκε κάτω από το μισό!) και Microsoft (που αυτή τη στιγμή είναι βαλτωμένη).
Έχει μεγάλο ενδιαφέρον ότι ο κύριος Πατέλης ισχυρίζεται στο βιβλίο του ότι η αναθεώρηση του Συντάγματος για την εκλογή μονοκομματικού Προέδρου χωρίς προσφυγή σε εκλογές, η ψήφιση του νόμου για τους ΛΟΑΤΚΙ και του νέου εκλογικού νόμου, ο διορισμός των (μάλλον αποτυχημένων) τεχνοκρατών υπουργών στην κυβέρνηση, καθώς και η επίσκεψη της Προέδρου της Δημοκρατίας στην Ουκρανία απευθύνονταν στους επενδυτές για να τους πείσουμε ότι είμαστε ένα πολιτικά ορθό κράτος που ανήκει στη Δύση και γι’ αυτό καλό θα ήταν να επενδύσουν τα λεφτά τους εδώ. Επιεικώς γελοιότητες. Να ισχυρίζεται ο κύριος σύμβουλος ότι οι σεξουαλικές επιλογές των ανθρώπων είναι, πέραν όλων των άλλων, και… πόλος έλξης επενδυτών μάς ξεπερνά.
Καταληκτικά: Και μόνο ότι ο κύριος Πατέλης στο, όντως καλογραμμένο και με δηκτικό χιούμορ, βιβλίο του, σε σημείο αυτοσαρκασμού (αυτό του το αναγνωρίζουμε), παρουσιάζει το ιδεολόγημα της κυβέρνησης Μητσοτάκη σαν ένα ισοσκελές τρίγωνο που στην κορυφή του έχει τη διακυβέρνηση και στις δύο άκρες της βάσης του τη φορολογία, τις μεταρρυθμίσεις και τις τράπεζες αρκεί για να καταλάβουμε πλήρως τη νοοτροπία των ανθρώπων που μας κυβέρνησαν και εξακολουθούν να μας κυβερνούν από τα προσκήνια και από τα παρασκήνια.
Οι χώρες όμως δεν είναι εταιρίες. Και οι εκλογές δεν είναι γενική συνέλευση των μετόχων. Στις εκλογές συμβαίνουν άλλα πράγματα.
ΥΓ.: Προς τιμήν του ο κύριος Πατέλης κάνει ελάχιστες αναφορές στο θέμα του γάμου των ΛΟΑΤΚΙ που πλήγωσε τη Ν.Δ. Λογικό. Σήμερα γνωρίζουμε ότι η σύζυγος του πρωθυπουργού Μαρέβα σε ένα δείπνο στα Χανιά αναγνώρισε πόσο μεγάλο πολιτικό λάθος ήταν η ψήφισή του.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου