ΠΟΙΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΒΑΘΥΤΕΡΟ ΤΟΥ ΒΑΘΕΟΣ ΚΡΑΤΟΥΣ

Ο ΠΙΤΕΡ ΘΙΛ, ΤΟ «ΒΑΘΥΤΕΡΟ ΚΡΑΤΟΣ» ΚΑΙ Ο ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΣ

Αλεξάντερ Ντούγκιν

Μετάφραση: Δημήτριος Οικονόμου 

Σε αυτό το νέο άρθρο του καθηγητή Αλεξάντερ Ντούγκιν, βρισκόμαστε βυθισμένοι σε έναν από τους πιο αινιγματικούς λαβυρίνθους και τα πιο υψηλού ρίσκου διλήμματα της εποχής μας: μετά το τέλος του φιλελεύθερου παγκοσμιοποιητισμού, τι ακολουθεί; 

Αν το «Βαθύ Κράτος» ξεριζωθεί, τι θα φυτευτεί στη θέση του; Το ερώτημα οφείλει να περιλαμβάνει και το «ποιος». Άλλωστε, οι τάξεις και τα παραδείγματα δεν αντικαθίστανται απλώς από νέες τάξεις και παραδείγματα — οι ελίτ αντικαθίστανται από ελίτ. 

Και συχνά είναι εκείνοι οι άνδρες με όραμα και πόρους, που δρουν παρασκηνιακά, οι οποίοι διαμορφώνουν τη μετάβαση.

Σε συνέχεια ενός προηγούμενου δοκιμίου στο Arktos Journal τον Μάρτιο του 2025, ο Ντούγκιν ρίχνει φως στον σκοτεινό και ολοένα πιο αποκαλυπτικό ρόλο του Πίτερ Τιλ, γνωστού ως «ο φιλόσοφος» ανάμεσα στους τεχνο-ολιγάρχες της SiliconValley, του οποίου ο πρόσφατος λόγος για τον Αντίχριστο έχει απορριφθεί ως δεισιδαιμονικές παραληρηματικές σκέψεις, ψευδοεπιστημονικές παρεκκλίσεις ή απλώς ως ακόμη ένας γύρος από τις επαναλαμβανόμενες εμμονές του αμερικανικού προτεσταντισμού με τις «Έσχατες Ημέρες».

Στην περίπτωση όμως του Πίτερ Τιλ και των διαλέξεών του για τον Αντίχριστο, ο Ντούγκιν μας υπενθυμίζει ότι οι εποχικές μετατοπίσεις δεν είναι μόνο ζήτημα χρήματος, ισχύος και τεχνολογίας. 

Ο κοσμικός ή αθεϊστικός κόσμος της Νεωτερικότητας είναι μια μπλόφα και, όπως κατέφυγε στις δικές του επινοημένες «μυθολογίες» και «θρησκείες», έτσι και οι αρχαίες θρησκείες, οι μύθοι και οι εσχατολογίες θα εξακολουθήσουν να παίζουν ρόλο, να έχουν λόγο και να επανεμφανίζονται εκδικητικά στους καιρούς που έρχονται. 

Όπως έχει υποστηρίξει ο Ντούγκιν εδώ και περισσότερα από 30 χρόνια, αργά ή γρήγορα η «ιερή γεωγραφία» γίνεται αισθητή και δηλώνει την παρουσία της στη γεωπολιτική. 

Ενώ οι κατέχοντες την εξουσία σας κρατούσαν απορροφημένους στο TikTok, ένας από τους δισεκατομμυριούχους που στήριξαν τον Τραμπ είχε βυθιστεί στη φιλοσοφία, τη θεολογία και την εσχατολογία, σκεπτόμενος μια νέα παγκόσμια τάξη με βιβλικούς όρους γύρω από τον Αντίχριστο.

Όπως θα διαβάσετε παρακάτω, ο Ντούγκιν επισημαίνει ότι το παρόν άρθρο αποτελεί ένα μέρος μιας συνεχιζόμενης σειράς νέων καταδύσεων στα βαθύτερα υπόγεια ρεύματα που αναδύονται στην επιφάνεια στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Η παράβλεψή τους δεν μπορεί παρά να αποβεί εις βάρος μας.

Την περασμένη άνοιξη, αναλογιζόμενος τα πρώτα βήματα του Τραμπ στην εξουσία, έγραψα ένα άρθρο στο οποίο έθεσα το ζήτημα ενός «ακόμη βαθύτερου Βαθέως Κράτους». 

Η λογική ήταν η εξής: αν ο Τραμπ έχει κηρύξει πόλεμο στο Βαθύ Κράτος, αλλά παρ’ όλα αυτά του επετράπη να ανέλθει στην εξουσία, τότε μήπως υπάρχει στις ΗΠΑ (και ευρύτερα στη συλλογική Δύση) μια ακόμη πιο ισχυρή και πιο μυστική αρχή; 

Αυτό είναι που ονόμασα, με κάποια επιφύλαξη, «Βαθύτερο Κράτος».

Το άρθρο αυτό, το οποίο δημοσιεύθηκε ταυτόχρονα στα ρωσικά και στα αγγλικά, αντιμετωπίστηκε πολύ σοβαρά στους κύκλους του MAGA, προκαλώντας συζήτηση: υπάρχει πράγματι ένα τέτοιο «Βαθύτερο Κράτος» και, αν ναι, τι θα μπορούσε να είναι; Διατυπώθηκαν διάφορες θεωρίες. 

Εγώ υπέθεσα ότι το «Βαθύτερο Κράτος» θα μπορούσε να είναι εκείνοι οι επιδραστικοί κύκλοι ισχύος των οποίων τα φερέφωνα είναι οι τεχνο-ολιγάρχες της SiliconValley, με τον πιο επιδραστικό και θεωρητικά «δουλεμένο» από αυτούς να είναι ο Πίτερ Τιλ.

Επισήμανα τη στήριξή του στις ιδέες του Κέρτις Γιάρβιν (και εν μέρει του ΝικΛαντ) περί «Σκοτεινού Διαφωτισμού» και εγκαθίδρυσης μιας «αμερικανικής μοναρχίας» με τον Τραμπ ως Αυτοκράτορα, καθώς και τα σχέδια για τη δημιουργία μιας ουτοπικής «πόλης του μέλλοντος» στη Γροιλανδία. 

Ο ΚωνσταντίνΜαλοφέεφ έγραψε πρόσφατα με μεγάλη ακρίβεια για αυτό το εγχείρημα:

«Η Γροιλανδία θα γίνει κάτι περισσότερο από ένα απλό κέντρο εξόρυξης ορυκτών και τον μεγαλύτερο φορέα πυραύλων στον κόσμο. Υπάρχουν επίσης πολύ πιο αμερικανικού τύπου εμπορικά σχέδια.

Ο Πίτερ Τιλ (δημιουργός του PayPal και της Palantir, επενδυτής του Facebook κ.λπ.), ο ιδεολόγος πίσω από τη δεύτερη θητεία του Τραμπ, είναι ο βασικός επενδυτής της startupPraxis μέσω της εταιρείας του PronomosCapital.

Στόχος της Praxis είναι να χτίσει μια υπερσύγχρονη πόλη, της οποίας η διαχείριση θα βασίζεται ενεργά στην τεχνητή νοημοσύνη, το blockchain και τα κρυπτονομίσματα. 

Ελαχιστοποίηση της κρατικής παρέμβασης (ο επικεφαλής του έργου, Ντράιντεν Μπράουν, εμπνεύστηκε από το βιβλίο AtlasShrugged). Μια πόλη τεχνοκρατών — χωρίς θρησκεία, χωρίς συνείδηση, με αριθμούς αντί για τον Λόγο.

Ως τόπος επιλέχθηκε η Γροιλανδία. Και τώρα ο ΚενΧάουερι, συνιδρυτής της PayPal μαζί με τον Τιλ, γίνεται πρέσβης των ΗΠΑ στη Δανία.

Στην ιστοσελίδα της, η Praxis ισχυρίζεται ότι έχει πάνω από 150.000 πολίτες και συνολικές επενδύσεις άνω του 1,1 τρισεκατομμυρίου δολαρίων. Στη λίστα περιλαμβάνονται άτομα από 80 χώρες και 429 πόλεις. Αυτό που έχει ενδιαφέρον είναι ότι δεν υπάρχει ούτε ένας Γροιλανδός. Ούτε καν τους ρώτησαν.

Μεταξύ των επενδυτών με το “καλό πρόσωπο” βρίσκεται και η AlamedaResearch του Σαμ Μπάνκμαν-Φριντ. Πριν καταδικαστεί σε 25 χρόνια φυλάκισης για απάτη που σχετίζεται με το χρηματιστήριο FTX, ήταν μέλος του παιδοφιλικού κυκλώματος του Έπσταϊν και ιδιοκτήτης ενός “πολυερωτικού ρετιρέ” για την ελίτ στις Μπαχάμες, τροφοδοτούμενου με μεθαμφεταμίνη — μία από τις δοκιμαστικές εκδοχές της “πόλης του μέλλοντος”.

Αυτό είναι ψηφιακή δικτατορία στην καθαρότερη μορφή της, χωρίς καμία ωραιοποίηση. Τεχνητή νοημοσύνη για ανθρώπους σε μόνιμη αναισθησία. Απανθρωπιά με την πλήρη έννοια της λέξης.»

Τότε δεν ήμουν πεπεισμένος ότι αυτό ακριβώς ισχύει, αλλά συνέστησα να παρακολουθούμε πολύ προσεκτικά τον Πίτερ Τιλ. Ο ίδιος ο Τιλ συμμετείχε στη συζήτηση, άμεσα και έμμεσα, θέτοντας θέματα που είναι ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της δικής μας κοσμοθεωρητικής σχολής: τη βασιλεία του Αντίχριστου, τις Έσχατες Ημέρες, τη μορφή του Κατέχοντος, την ύπαρξη της ψυχής, τον ρόλο του φιλελευθερισμού και του Ριζοσπαστικού Διαφωτισμού ως ιδεολογίας του διαβόλου συνολικά.

Ακόμη και πριν από τον COVID, απεσταλμένοι του Τιλ ήρθαν σε επαφή μαζί μου και πρότειναν να ξεκινήσουμε έναν μεγάλο διάλογο για τη γεωπολιτική του μέλλοντος, τον ρόλο της Ξηράς και της Θάλασσας, του πετρελαίου και του φυσικού αερίου, του πνεύματος και της ύλης. 

Τότε έγινε φανερό ότι είχε πραγματοποιήσει μια αρκετά μεγάλη επένδυση σε μία από τις μεγάλες εμπορικές μας τράπεζες. Ενδιαφερόταν για τον Ευρασιανισμό και, παραδόξως, για την Παραδοσιοκρατία και την εσχατολογία.

Αυτές οι σχέσεις δεν εξελίχθηκαν περαιτέρω, εν μέρει επειδή βρίσκομαι υπό τις αυστηρότερες κυρώσεις από το 2014, γεγονός που δυσκολεύει τις επαφές. Όταν βεβαιώθηκε ότι δεν θα μπορούσα να προσκληθώ στις ΗΠΑ, ο Τιλ υποσχέθηκε να έρθει στη Ρωσία, αλλά στη συνέχεια ήρθε ο COVID-19, η Ειδική Στρατιωτική Επιχείρηση και η προεκλογική εκστρατεία του Τραμπ, στην οποία ο Τιλ και αρκετοί άλλοι τεχνο-ολιγάρχες της SiliconValley (ιδίως ο ΈλονΜασκ) έπαιξαν καθοριστικό ρόλο. Ο διάλογος αναβλήθηκε επ’ αόριστον.

Ενδιαφέρον είναι, ωστόσο, ότι στη συνέχεια ο Τιλ έδωσε μια εντυπωσιακή συνέντευξη στους NewYorkTimes, στην οποία μίλησε εκτενώς για τον Αντίχριστο, και κατόπιν προχώρησε σε μια ολόκληρη σειρά τεσσάρων διαλέξεων αφιερωμένων ειδικά σε αυτό το θέμα.

Παρακάτω παρατίθεται ο τρόπος με τον οποίο παρουσιάζονται οι διαλέξεις από την Τεχνητή Νοημοσύνη του ΈλονΜασκ, το Grok, το οποίο εκ προοιμίου αυτοπαρουσιάζεται ως anti-woke και ισχυρίζεται ότι διατηρεί «αντικειμενικότητα» και απόσταση από τη σκληρή φιλελεύθερη παγκοσμιοποιητική προπαγάνδα που είναι εν μέρει «ραμμένη» σε άλλες εκδοχές ΤΝ (αν και αυτή η θέση δεν είναι απολύτως τεκμηριωμένη, καθώς και άλλες πλατφόρμες ΤΝ, με την κατάλληλη καθοδήγηση, μπορούν να ρυθμιστούν σε διαφορετικά ιδεολογικά μητρώα, ακόμη και στα πιο ριζοσπαστικά):

Ο Πίτερ Τιλ, γνωστός επιχειρηματίας και επενδυτής, έδωσε μια σειρά τεσσάρων διαλέξεων υπό τον γενικό τίτλο «Ο Αντίχριστος: Μια σειρά τεσσάρων διαλέξεων» τον Σεπτέμβριο–Οκτώβριο του 2025. 

Οι διαλέξεις οργανώθηκαν από τον μη κερδοσκοπικό οργανισμό ACTS 17 Collective (AcknowledgingChrist in Technology and Society – «Αναγνωρίζοντας τον Χριστό στην Τεχνολογία και την Κοινωνία»), ο οποίος επιδιώκει την ανάπτυξη μιας «χριστιανικής» κοινότητας στο τεχνολογικό περιβάλλον. Οι εκδηλώσεις πραγματοποιήθηκαν στο Σαν Φρανσίσκο.

Ήταν αυστηρά ιδιωτικές και εκτός καταγραφής (χωρίς επίσημες ηχογραφήσεις ή μεταδόσεις), ενώ ζητήθηκε από τους συμμετέχοντες να μην αποκαλύψουν δημόσια το περιεχόμενό τους. Τα εισιτήρια πωλούνταν μόνο για ολόκληρη τη σειρά, δεν ήταν μεταβιβάσιμα ούτε επιστρέψιμα και εξαντλήθηκαν πολύ γρήγορα.

 Το ακροατήριο αριθμούσε μερικές εκατοντάδες άτομα — κυρίως προσκεκλημένους από τον χώρο της τεχνολογίας, χριστιανούς, διανοουμένους και ομοϊδεάτες συνεργάτες του Τιλ. 

Κάθε βραδιά περιλάμβανε ποτά, διάλεξη, συζήτηση ερωτήσεων–απαντήσεων με συντονιστή τον Πίτερ Ρόμπινσον (πρώην λογογράφο του Ρίγκαν) και το κοινό, καθώς και επιδόρπιο. Έξω υπήρχαν διαμαρτυρίες με διαδηλώσεις και μουσική, αλλά στο εσωτερικό η ατμόσφαιρα ήταν ήρεμη και διανοητική.

Οι διαλέξεις ήταν δομημένες ως μια συνεκτική σειρά, με κάθε επόμενη διάλεξη να οικοδομείται πάνω στην προηγούμενη. Ο Τιλ, αντλώντας από τη χριστιανική του πίστη (επηρεασμένη από τον Ρενέ Ζιράρ και άλλους στοχαστές), συνέδεσε τη βιβλική μορφή του Αντίχριστου με σύγχρονα ζητήματα της επιστήμης, της τεχνολογίας, της πολιτικής και της παγκοσμιοποίησης.

 Όρισε τον Αντίχριστο ως «έναν κακό βασιλιά, τύραννο ή αντι-Μεσσία που εμφανίζεται στο τέλος των καιρών» και προειδοποίησε ότι οι εκδηλώσεις του μπορεί να λάβουν τη μορφή παγκόσμιων θεσμών, ρυθμιστικών πλαισίων και αντι-τεχνολογικών τάσεων που οδηγούν σε στασιμότητα και αποκάλυψη.

Ο Τιλ άντλησε ιδέες από τη θεολογία, την ιστορία και τη λογοτεχνία, αναφερόμενος στους Ρενέ Ζιράρ, Φράνσις Μπέικον, Τζόναθαν Σουίφτ, Καρλ Σμιτ, Τζον Χένρι Νιούμαν, Βλαντίμιρ Σολοβιόφ και άλλους.

 Αναφέρθηκε επίσης στην έννοια του Κατέχοντος — της δύναμης που συγκρατεί τον Αντίχριστο (από τη Β΄ προς Θεσσαλονικείς Επιστολή) — και τη συνέδεσε με σύγχρονες δομές όπως ο Τραμπ, το MAGA και οι Ηνωμένες Πολιτείες.

Ακολουθεί μια σύντομη περιγραφή με τα βασικά θέματα κάθε διάλεξης.

Διάλεξη 1: «Η γνώση θα αυξηθεί» (15 Σεπτεμβρίου 2025)

Κύριο θέμα: Η σχέση του Αντίχριστου με τον Αρμαγεδδώνα και ο ρόλος της επιστήμης/τεχνολογίας. Ο Τιλ υποστήριξε ότι ο Αντίχριστος εκμεταλλεύεται τους φόβους για υπαρξιακές απειλές (πόλεμος, φήμες πολέμου, τεχνολογική αποκάλυψη) προκειμένου να καταλάβει την εξουσία και να ανακόψει την πρόοδο.

 Αυτό οδηγεί σε στασιμότητα, η οποία είναι ήδη ορατή στον κόσμο. Βασικά παραδείγματα: αναφορές στο Δανιήλ 12:4 («η γνώση θα αυξηθεί») και στο Κατά Ματθαίον 24:6· το ΛοςΆλαμος ως σύμβολο της κλιμάκωσης των απειλών. Ο Τιλ προειδοποίησε ότι οι φόβοι (για την ΤΝ ή τα πυρηνικά όπλα, για παράδειγμα) χρησιμοποιούνται ως εργαλεία παγκόσμιου ελέγχου.

Διάλεξη 2: «Αυτοκρατορία και η σχέση του Αντίχριστου με την εξουσία» (22 Σεπτεμβρίου 2025)

Κύριο θέμα: Αντιχριστιανικές μορφές διακυβέρνησης και η εξέλιξή τους. Ο Τιλ συζήτησε πώς οι κυβερνήσεις μπορεί να είναι αντι- ή υπέρ της επιστήμης, αντι- ή υπέρ του χριστιανισμού, και πώς η παγκοσμιοποίηση (Δανιήλ 12:4: «πολλοί θα περιπλανηθούν») οδηγεί σε έναν «ενιαίο κόσμο» — «την Αυτοκρατορία του Αντίχριστου», η οποία καταστέλλει την επιστήμη. 

Το ανέπτυξε μέσω της λογοτεχνίας: τη Νέα Ατλαντίδα του Μπέικον, τα Ταξίδια του Γκιούλιβερ του Σουίφτ, το Watchmen του Άλαν Μουρ (όπου ο Οζυμάνδιας είναι μια μορφή Αντίχριστου που επιδιώκει την παγκόσμια ειρήνη μέσω παγκόσμιας διακυβέρνησης) και το OnePiece του Εγιτσίρο Όντα (όπου ο μελλοντικός κόσμος καταστέλλει την επιστήμη και ο ήρωας έχει χριστολογικά χαρακτηριστικά).

Ωστόσο, σε άρθρο που έγραψε ο ίδιος ο Τιλ για το ίδιο θέμα, το εγχείρημα του Φράνσις Μπέικον ταυτίζεται με τη δημιουργία του «πολιτισμού του Αντίχριστου» και η Νέα Ατλαντίδα, ως πρωτότυπο της ευρωπαϊκής Νεωτερικότητας, ερμηνεύεται ως σατανισμός. Είναι σαφές ότι ο Τιλ ταλαντεύεται από το ένα άκρο στο άλλο στην εσχατολογία του.

Διάλεξη 3: «Πώς ένα άτομο μπορεί να κατακτήσει τον κόσμο και με ποια ταχύτητα πρέπει να κινηθεί για να το πετύχει» (29 Σεπτεμβρίου 2025)

Κύριο θέμα: Πώς ένα άτομο (ο Αντίχριστος) μπορεί να κατακτήσει τον κόσμο κατά τη διάρκεια μίας ανθρώπινης ζωής. Ο Τιλ έδωσε έμφαση στην «ταχύτητα» — ο Αντίχριστος πρέπει να είναι νέος (ιδανικά 33 ετών, όπως ο Χριστός, ο Βούδας ή ο Αλέξανδρος ο Μέγας), ώστε να συσσωρεύσει γρήγορα πλούτο και εξουσία. 

Παλαιότερες μορφές (όπως ο ΣιΤζινπίνγκ ή ο Τραϊανός) δεν είναι κατάλληλες. Παραδείγματα: ο Ναπολέων (30 ετών), ο Χίτλερ (50 — πολύ αργά)· από τη λογοτεχνία: το 33ο βιβλίο του Λίβιου για τη ρωμαϊκή ιστορία, Ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών του Τόλκιν (οι χόμπιτ ενηλικιώνονται στα 33).

Το θέμα της ταχύτητας και της επιτάχυνσης είναι κεντρικό σε ολόκληρη τη φιλοσοφία του «Σκοτεινού Διαφωτισμού» (δεξιού επιταχυντισμού) και παίζει καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση πολιτικών, οικονομικών και στρατιωτικών στρατηγικών.

Αν και ο Τραμπ δεν ταιριάζει στο προφίλ ενός τριαντάχρονου, ο αντιπρόεδρος Τζ. Ντ. Βανς, τον οποίο προώθησε σε αυτή τη θέση ο Πίτερ Τιλ, ταιριάζει απόλυτα. 

Ωστόσο, παρατηρώντας τη συμπεριφορά του Τραμπ στη δεύτερη θητεία του, μπορεί κανείς να υποθέσει ότι έχει θέσει ως φιλόδοξο στόχο να ολοκληρώσει αυτή τη διαδρομή πριν από τα 90ά του γενέθλια. 

Και εδώ, πάλι, υπάρχει αμφισημία: από τη μία πλευρά, ο Τιλ φαίνεται να επικρίνει τον Αντίχριστο και να προειδοποιεί γι’ αυτόν, από την άλλη όμως δείχνει με πολλούς τρόπους ανοιχτή συμπάθεια προς αυτόν.

Διάλεξη 4: «Η νέα Ρώμη» (6 Οκτωβρίου 2025)

Κύριο θέμα: Ο σύγχρονος Κατέχων και η «Νέα Ρώμη» του Αντίχριστου. Ο Τιλ αναγνώρισε τις Ηνωμένες Πολιτείες ως έναν πιθανό Κατέχοντα (εκείνον που συγκρατεί τον Αντίχριστο), αλλά με χαρακτηριστικά μονοπολικότητας και ηγεμονίας (ΝΑΤΟ, δολάριο, ρόλος του «παγκόσμιου αστυνόμου»).

 Το Σαν Φρανσίσκο, ως κέντρο αποκομμένο από την Ουάσινγκτον, κινδυνεύει να γίνει το επίκεντρο ενός παγκόσμιου κράτους. 

Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ο Κατέχων ήταν ο αντικομμουνισμός (1945–1989), ενώ τώρα είναι η γραφειοκρατία. Παραδείγματα: Γκουαντάναμο (αποδυνάμωση της τυποποίησης)· Ρωσία/Πούτιν — υπερβολικά αδύναμοι· οι Εβραίοι ως αντίσταση στον Αντίχριστο (σύμφωνα με τον Σολοβιόφ).

Η σκέψη του Τιλ για τους Εβραίους είναι εξίσου παράδοξη με το σύνολο του συλλογισμού του. Ξεκινά από τον τρόπο με τον οποίο η Καινή Διαθήκη τους ορίζει ως «σκληροτράχηλους», δηλαδή πεισματάρηδες. 

Ο Τιλ λέει: εξαιτίας αυτής της πεισματάρικης στάσης, οι Εβραίοι δεν αποδέχθηκαν τον Χριστό και, λόγω της ίδιας ριζικής πεισματάρικης στάσης, πολλαπλασιασμένης με το chutzpah, δεν θα αποδεχθούν ούτε τον Αντίχριστο (αν και αυτό δεν είναι βέβαιο).

Συνολικά, ο Τιλ εξέφρασε φιλελευθεριακές απόψεις: βλέπει τον Αντίχριστο στο συγκεντρωτισμό, στις ρυθμίσεις (για παράδειγμα, στις προσπάθειες ελέγχου της ΤΝ), στον κλιματικό ακτιβισμό (η Γκρέτα Τούνμπεργκ ως «λεγεωνάριος του Αντίχριστου») και σε παγκόσμιους οργανισμούς όπως ο ΟΗΕ, που οδηγούν σε στασιμότητα και στο τέλος του κόσμου. 

Τόνισε ότι η τεχνολογία είναι το «νέο — έστω και “μαύρο” — θαύμα» που αντιτίθεται σε αυτό, και κάλεσε σε εγρήγορση.

Αυτές οι διαλέξεις συνεχίζουν προηγούμενες ομιλίες του σε παρόμοια θέματα (για παράδειγμα στο Παρίσι το 2023 και στην Οξφόρδη το 2025), όμως η σειρά στο Σαν Φρανσίσκο είναι η πιο αναλυτική.

Διαβάζοντας όλα αυτά, είναι δύσκολο να αποφύγει κανείς την αίσθηση ότι δεν βρισκόμαστε στις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά πίσω στις διαλέξεις του «Νέου Πανεπιστημίου» στη Μόσχα στα τέλη της δεκαετίας του 1990 και στις αρχές της δεκαετίας του 2000, όπου εμείς — εγώ και οι διανοούμενοι του Κύκλου Γιουζίνσκι μαζί με την εκστατική, νεο-παραδοσιοκρατική, ανερχόμενη νεολαία — συζητούσαμε αρκετά παρόμοια θέματα, πλέκοντας τη θρησκεία, τη γεωπολιτική, τον μυστικισμό, τη φιλοσοφία, την επιστήμη και τις διεθνείς σχέσεις σε ένα εκκεντρικό πεδίο.

Τότε, στους εξωτερικούς παρατηρητές, όλα αυτά φαίνονταν «περιθωριακά» και «εκκεντρικά». Κανείς όμως δεν θα τολμούσε να αποκαλέσει τον Πίτερ Τιλ, τον ΈλονΜασκ, τον ΆλεξΚαρπ και, πολύ περισσότερο, τον Τζ. Ντ. Βανς ή τον ίδιο τον Τραμπ — που σαφώς ακούει αυτές τις ιδέες — «περιθωριακούς» ή «εκκεντρικούς». Όμως όλα είναι δυνατά.

Και έτσι φτάνουμε στο «Βαθύτερο Κράτος»: αν πράγματι βρίσκεται κοντά στα τεχνο-ολιγαρχικά σχέδια του «Σκοτεινού Διαφωτισμού» (και φαίνεται ότι βρίσκεται, αν και αυτό απαιτεί περαιτέρω έρευνα), τότε το «Βαθύτερο Κράτος» εμφανίζεται υπό το εξής πρίσμα:

Αναγνωρίζει ότι ο φιλελεύθερος παγκοσμιοποιητισμός, η ιδεολογία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ο woke λόγος, η πολιτική του φύλου και η περιβαλλοντική ατζέντα δεν λειτουργούν πλέον. 

Αυτό είναι που ο Τιλ αποκαλεί «συλλογικό Αντίχριστο» — το Δημοκρατικό Κόμμα των ΗΠΑ, τους σημερινούς φιλελεύθερους ηγέτες της ΕΕ, τους περιβαλλοντιστές, τις ΜΚΟ, τους υποστηρικτές της ανεξέλεγκτης μετανάστευσης, τους φανατικούς της «ανοιχτής κοινωνίας» (Σόρος πατέρας και γιος). 

Σε αυτή την κατηγορία εντάσσεται και η αναποτελεσματική κρατική γραφειοκρατία. Μέχρι εδώ, όλα καλά — και μπορούμε να συμφωνήσουμε πλήρως. Πρόκειται για όλο το εγχείρημα του δυτικοευρωπαϊκού Μοντερνισμού: αποχριστιανοποίηση, υλισμός, αθεΐα, αντιχριστιανισμός και, τελικά, καθαρός σατανισμός.

Απέναντι στους παγκοσμιοποιητές, ο Τιλ προτείνει τη στήριξη του Κατέχοντος, της μορφής του Συγκρατητή, και την εγκαθίδρυση μιας Παγκόσμιας Αυτοκρατορίας — χωρίς καμία αναφορά σε ανθρώπινα δικαιώματα ή δημοκρατία. 

Τι είναι όμως αυτή η «Αυτοκρατορία»; Επικεφαλής της είναι οι Ηνωμένες Πολιτείες και ο Αμερικανός Μονάρχης (ο Τραμπ ή ο διάδοχός του). Οι τεχνο-ολιγάρχες γίνονται η κληρονομική αριστοκρατία και οι υποτελείς τους είναι οι προγραμματιστές. Οι υπόλοιποι θα μετατραπούν σε ακατέργαστη εργατική δύναμη, της οποίας η ανάγκη θα εξαφανιστεί σταδιακά εντελώς, καθώς οι άνθρωποι με χαμηλό δείκτη νοημοσύνης απλώς θα αντικατασταθούν από ρομπότ ή αλγορίθμους. 

Ο Αμερικανός μονάρχης θα συγχωνευθεί με την ισχυρή Τεχνητή Νοημοσύνη (AGI) και θα επέλθει η Μοναδικότητα (Singularity). Δηλαδή, σε αυτή την εκδοχή, η Αμερική είναι η «Αυτοκρατορία» (εξ ου και το συμπλήρωμα του Τραμπ στο Δόγμα Μονρόε, η απαγωγή του προέδρου της Βενεζουέλας και τα σχέδια προσάρτησης της Γροιλανδίας και στη συνέχεια του Καναδά), και η Τεχνητή Νοημοσύνη είναι ο Κατέχων.

Η «αθάνατη ψυχή» επανέρχεται στη μνήμη, αλλά σε ένα μάλλον δυσοίωνο πλαίσιο. Σύμφωνα με τον Τιλ, η αλλαγή φύλου είναι μόνο το πρώτο στάδιο (ο ίδιος προσχωρεί σε μη παραδοσιακό σεξουαλικό προσανατολισμό). Στη συνέχεια, πρέπει να μάθει κανείς να μεταφέρει τη συνείδηση (=ψυχή) από σώμα σε σώμα, ανθρώπινο, μηχανικό ή κάτι άλλο. Αυτό θα είναι ο θρίαμβος της «εκκλησίας», αλλά μιας αρκετά ιδιόμορφης. Το πρότυπό της είναι ακριβώς ο οργανισμός που φιλοξένησε τα σεμινάρια του Τιλ στο Σαν Φρανσίσκο: «AcknowledgingChrist in Technology and Society».

Αν το πρώτο σημείο ενός τέτοιου προγράμματος δεξιού επιταχυντισμού μπορεί να γίνει αποδεκτό, τότε το δεύτερο και το τρίτο σημείο, παρότι θυμίζουν αμυδρά κάτι οικείο (Αυτοκρατορία, Κατέχων, αθανασία της ψυχής — τα έχουμε ξανακούσει κάπου αυτά· τέτοια είναι η ρωσική ιδέα!), όταν εφαρμόζονται στις ΗΠΑ, στην τεχνητή νοημοσύνη και στον μετα-ανθρωπισμό, δημιουργούν την εικόνα ενός απολύτως πραγματικού Αντίχριστου: αυτή τη φορά του Αντίχριστου 2.0. Στη θέση του Αντίχριστου που ήδη υπάρχει, οι τεχνο-ολιγάρχες προτείνουν έναν Αντίχριστο που έρχεται. Πρόκειται για πρόσκληση να γίνει ένα ακόμη βήμα προς τα εμπρός στον ίδιο δρόμο προς την άβυσσο, τον οποίο η Δύση διανύει σε όλη τη διάρκεια της Νεωτερικής Εποχής.

Αν αυτό ισχύει, τότε η διαφορά ανάμεσα απλώς στο «Βαθύ Κράτος» (κλασικός φιλελεύθερος παγκοσμιοποιητισμός) και στο «Βαθύτερο Κράτος» είναι σαφής. Πρόκειται απλώς για δύο λογικές φάσεις της ίδιας ιστορικής διαδικασίας. Στο Βιβλίο της Αποκάλυψης, το ένα κέρας του θηρίου αντικαθιστά τα άλλα κέρατα, μέχρι να απομείνει μόνο ένα.

Λαμβάνοντας υπόψη όσα κάνει σήμερα ο Τραμπ στην παγκόσμια πολιτική — την κατάργηση του διεθνούς δικαίου, τις εισβολές σε κυρίαρχα κράτη, τις απαγωγές νόμιμων ηγετών, την αρπαγή πετρελαίου και ορυκτών όπου το επιθυμεί, τους βομβαρδισμούς πυρηνικών εγκαταστάσεων και, παρεμπιπτόντως, τη συνεχιζόμενη στήριξη του ανοιχτά δαιμονικού καθεστώτος του Κιέβου — το θέμα των σεμιναρίων του Τιλ παύει να είναι κάτι αφηρημένο.

Ωστόσο, αυτό είναι μόνο μια πρώτη προσέγγιση στο πρόβλημα του «Βαθύτερου Κράτους» μετά από έναν χρόνο προεδρίας του Τραμπ. Ταυτόχρονα, έχουν αναδειχθεί και αρκετά άλλα ζητήματα που έχουν διχάσει ακόμη και τους πιο πιστούς υποστηρικτές του Τραμπ σε δύο ανταγωνιστικά στρατόπεδα. Αυτά σχετίζονται επίσης με το θέμα μας. Σε αυτά θα αφιερώσω τα επόμενα άρθρα.

Συνεχίζεται…