Ο ΣΗΜΕΡΙΝΟΣ ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ Ο ΤΡΑΜΠ-ΑΔΟΥΡΟ ΚΑΤΑΦΕΡΕ ΝΑ ΜΕΤΑΤΡΕΨΕΙ ΤΗ ΔΥΣΗ ΣΕ...ΑΓΡΙΑ ΔΥΣΗ!!! ΤΟ ΟΥΕΣΤΕΡΝ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΦΕΡΕΙ ΤΟΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΠΟΛΕΜΟ...

ΟΤΑΝ ΤΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΔΙΚΑΙΟ ΓΙΝΕΤΑΙ «ΠΡΟΑΙΡΕΤΙΚΟ»

Τα όσα συμβαίνουν στη Βενεζουέλα είναι άκρως ανησυχητικά, τα όσα λέγονται στην Ελλάδα απολύτως θλιβερά.

Του Καθηγητή Μιχάλη Χουρδάκη

Ξεκινάμε με το δεδομένο: Η αυθαίρετη ανατροπή κυβερνήσεων, η «εξαγωγή δημοκρατίας» με στρατιωτικούς ή παρακρατικούς όρους και η ανάληψη διοίκησης τρίτων χωρών δεν δικαιολογούνται με τίποτα, από κανένα διεθνές νομικό κείμενο. Αντιθέτως, απαγορεύονται ρητά. Τόσο ξεκάθαρα!

Συνεπώς, η πρόσφατη αμερικανική επέμβαση στη Βενεζουέλα, με τη σύλληψη του Προέδρου Μαδούρο, μέσα στην Προεδρικό Μέγαρο της χώρας, συνιστούν ευθεία αμφισβήτηση της εθνικής κυριαρχίας της Βενεζουέλας, που σημαίνει ευθεία παραβίαση του Διεθνούς Δικαίου. 

Δεν μπορεί κανείς σοβαρός πολιτικός να το αρνηθεί αυτό. Μπορεί, όμως κάποιος, αν θέλει, να το δικαιολογήσει! Σαν τον Έλληνα πρωθυπουργό, που όταν τα είδε όλα αυτά να συμβαίνουν μπροστά στα μάτια του, επέλεξε να πει… 

«Δεν είναι η στιγμή να σχολιάσουμε τη νομιμότητα των πρόσφατων ενεργειών», σπεύδοντας να καταθέσει τα διαπιστευτήριά του στον Πρόεδρο Τράμπ, αγωνιώντας μάλιστα να είναι από τους πρώτους που θα δικαιολογήσουν το αδικαιολόγητο, μπας και λάβει πρόσκληση να τον επισκεφθεί!

Στη λάθος πλευρά της Ιστορίας ο Μητσοτάκης

Κρίμα, που ο Έλληνας πρωθυπουργός θεωρεί ότι η διεθνής έννομη τάξη είναι ένα ευχολόγιο καλών προθέσεων, που μπορούμε να το διαμορφώνουμε κάθε φορά κατά το συμφέρον μας. Δεν είναι. Και επίσης κρίμα που δεν αντιλαμβάνεται ποιους δρόμους «ανοίγει» αυτό το αμερικανικό προηγούμενο για τον πλανήτη. 

Και, επιπρόσθετα σε όλα αυτά, η δήλωση του Κυριάκου Μητσοτάκη είναι υπονομευτική των εθνικών μας συμφερόντων και άκρως επικίνδυνη για μια χώρα, που θεμελιώνει την ασφάλειά της στο Διεθνές Δίκαιο! Γιατί δεν μπορείς να επικαλείσαι το Διεθνές Δίκαιο στο Αιγαίο, αλλά να το θεωρείς «δευτερεύον» στη Βενεζουέλα!

Η στάση αυτή αποκτά ακόμη μεγαλύτερη βαρύτητα, αν δούμε το διεθνές περιβάλλον. Ρωσία και Κίνα αντέδρασαν έντονα, κάνοντας λόγο για ωμή παραβίαση της κρατικής κυριαρχίας, προκαλώντας παγκόσμια ανησυχία, μιας και όλοι αντιλαμβάνονται ότι αν ανοίξει αυτή η πόρτα, κανείς δεν γνωρίζει πού θα κλείσει. 

Διότι το ερώτημα που προκύπτει είναι απλό και τρομακτικό: Αν οι ΗΠΑ μπορούν να «αναλάβουν» τη Βενεζουέλα, γιατί η Κίνα να μη θεωρήσει θεμιτό να «αναλάβει» την Ταϊβάν, που τη θεωρεί δική της; Ποιος θα την καταδικάσει; 

Η Αμερική που μπήκε στη Βενεζουέλα ή η Ρωσία που μπήκε στην Ουκρανία; Επίσης, η Αμερική έδειξε τις ορέξεις της και για επιπλέον παρεμβάσεις, σε Κούβα και Κολομβία. Αυτή η πόρτα πώς και πού θα κλείσει;

Εκτός τόπου και χρόνου ο Μίτσκοσκι στα Σκόπια

Καταγράφοντας τις εξελίξεις στη Βενεζουέλα, δεν θα πρέπει να μείνει ασχολίαστη και η δήλωση του πρωθυπουργού του βόρειου γείτονα μας, Χρίστιαν Μίτσκοσκι, ο οποίος -ψάχνοντας τρόπο να υποστηρίξει τον Τραμπ- χαρακτήρισε «κακό προηγούμενο» τις αλλαγές που «επιβλήθηκαν στη χώρα του», με τη συμφωνία των Πρεσπών, υπονοώντας ότι το πρόβλημα δεν είναι η σύλληψη Μαδούρο, αλλά οι διεθνείς παρεμβάσεις γενικότερα. 

Μόνο που οι δύο υποθέσεις δεν έχουν καμία σχέση απολύτως! Η χώρα του δεν υπέστη πραξικόπημα, ούτε εξωτερική στρατιωτική επέμβαση. Υπέγραψε μια διεθνή συμφωνία, με τη σύμφωνη γνώμη του κοινοβουλίου της.

Το αν διαφωνεί κανείς πολιτικά με αυτή τη συμφωνία, είναι άλλο ζήτημα. Αλλά η εξίσωση δημοκρατικών διεθνών συμφωνιών (που ελήφθησαν με πλειοψηφία) με εξαναγκαστικές στρατιωτικές παρεμβάσεις, τύπου Βενεζουέλας (που συνιστούν πραξικόπημα) είναι ιστορικά και νομικά αυθαίρετη. 

Για αυτό και η δήλωση αυτή δεν είναι καθόλου αθώα. Γιατί κανείς νοήμων πολιτικός δεν θα τολμούσε να κάνει μια τέτοια σύγκριση, εκτός αν έχει κάποιον λόγο να την κάνει.

Ως Μακεδόνας και ως Έλληνας βουλευτής, δεν μπορώ να αποδεχθώ ούτε τον αναθεωρητισμό των ισχυρών, ούτε τη στρέβλωση της ιστορίας από τους γείτονές μας. Η υπεράσπιση του Διεθνούς Δικαίου δεν μπορεί να γίνεται a la carte. 

Ή ισχύει για όλους ή καταρρέει για όλους. Γιατί αν επιτρέψουμε σήμερα να μετατραπεί το διεθνές σύστημα σε σκηνή αυθαίρετων «διοικήσεων», αύριο δεν θα έχουμε κανένα επιχείρημα όταν η αυθαιρεσία θα χτυπήσει τη δική μας πόρτα. Και τότε, θα είναι αργά να μιλάμε για κανόνες.

* Ο Μιχάλης Χουρδάκης είναι βουλευτής A Θεσσαλονίκης και καθηγητής στο Τμήμα Ιατρικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

ΠΗΓΗ