ΟΛΕΘΡΟΣ - ΣΤΟΥΣ 80 ΟΙ ΝΕΚΡΟΙ ΑΠΟ ΤΟ ΦΟΝΙΚΟ ΧΤΥΠΗΜΑ ΤΩΝ ΗΠΑ ΣΤΗ ΒΕΝΕΖΟΥΕΛΑ - TRUMP: "ΘΑ ΤΟ ΠΛΗΡΩΣΕΙ ΑΚΡΙΒΑ Η ΔΙΑΔΟΧΟΣ ΤΟΥ MADURO"
Μια σειρά κρατών και ηγετών καταδίκασαν απερίφραστα τις ενέργειες των Ηνωμένων Πολιτειών, χαρακτηρίζοντάς τες ως κατάφωρη παραβίαση του διεθνούς δικαίου και επικίνδυνο προηγούμενο -
Μόνο χειρουργικό δεν ήταν το χτύπημα των ΗΠΑ, πάνω από 80 οι νεκροί και εκτεταμένες καταστροφές
Η αμερικανική στρατιωτική επιχείρηση στη Βενεζουέλα, η οποία κατέληξε στη αρπαγή και μεταφορά εκτός χώρας του προέδρου Nicolas Maduro, δεν προκάλεσε μόνο πολιτικό σεισμό στο Καράκας.
Προκάλεσε μια βαθιά και ανοιχτή ρήξη στη διεθνή κοινότητα, φέρνοντας στο προσκήνιο ένα θεμελιώδες ερώτημα: βρισκόμαστε στο τέλος του διεθνούς δικαίου ή στην επαναβεβαίωση μιας τάξης που βασίζεται στην ισχύ και την «ελευθερία» όπως την ορίζει η Δύση;
Οι αντιδράσεις παγκοσμίως ήταν έντονες, αλλά και αποκαλυπτικές για τον σημερινό κόσμο των πολλαπλών πόλων, των συγκρουόμενων αφηγήσεων και της ολοένα πιο αμφισβητούμενης διεθνούς νομιμότητας.
Ο αριθμός των θυμάτων από τη στρατιωτική επιχείρηση των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα ανέρχεται σε 80 νεκρούς, σύμφωνα με δημοσίευμα της New York Times.
Η επιχείρηση, η οποία πραγματοποιήθηκε στις 3 Ιανουαρίου 2026 και είχε ως αποτέλεσμα τη σύλληψη του προέδρου Nicolas Maduro προκάλεσε εκτεταμένες καταστροφές και ανθρώπινες απώλειες, ιδιαίτερα στην πρωτεύουσα Καράκας και σε στρατιωτικές εγκαταστάσεις της χώρας.
Το δημοσίευμα σημειώνει ότι ο αριθμός των θυμάτων ενδέχεται να αυξηθεί περαιτέρω, καθώς συνεχίζεται η καταγραφή των συνεπειών των αεροπορικών πληγμάτων.
Ο αριθμός των νεκρών διαψεύδει τις αμερικανικές αρχές ότι δήθεν το χτύπημα ήταν απόλυτα χειρουργικό χωρίς θύματα.
Εν τω μεταξύ ο Maduro αναμένεται να οδηγηθεί ενώπιον δικαστηρίου στη Νέα Υόρκη τη Δευτέρα 5 Ιανουαρίου 2026, όπου θα του απαγγελθούν επίσημα κατηγορίες, σύμφωνα με δημοσίευμα της Washington Post.
Οι απώλειες αυτές εντείνουν τις διεθνείς αντιδράσεις και τις κατηγορίες περί δυσανάλογης χρήσης βίας, ενώ επαναφέρουν στο προσκήνιο τη συζήτηση για τη νομιμότητα της αμερικανικής επέμβασης και τις ανθρωπιστικές της επιπτώσεις.
Η εξέλιξη αυτή προσθέτει νέο βάρος στην ήδη οξυμένη διεθνή αντιπαράθεση γύρω από τα γεγονότα στη Βενεζουέλα και αυξάνει την πίεση προς την Ουάσινγκτον για εξηγήσεις σχετικά με το ανθρώπινο κόστος της επιχείρησης.
Απειλεί ο Trump: Η Rodriguez θα το πληρώσει ακριβά εάν δεν πάρει τις σωστές αποφάσεις
Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Donald Trump, προειδοποίησε ότι η προσωρινή πρόεδρος της Βενεζουέλας, Delcy Rodriguez, θα πληρώσει «πολύ υψηλό τίμημα» εάν δεν λάβει τις «σωστές αποφάσεις», σε συνέντευξή του στο περιοδικό The Atlantic.
«Αν η Delcy Rodriguez δεν κάνει το σωστό, θα πληρώσει πολύ ακριβά — πιθανόν ακόμη ακριβότερα από τον Maduro», δήλωσε ο Trump, κλιμακώνοντας τη ρητορική του μετά τα πρόσφατα γεγονότα στη Βενεζουέλα.
Ο Trump αποκάλυψε επίσης ότι είχε τηλεφωνική επικοινωνία με τον Maduro περίπου μία εβδομάδα πριν από τη στρατιωτική επιχείρηση, προτρέποντάς τον να παραδοθεί, πρόταση την οποία ο ηγέτης της Βενεζουέλα απέρριψε.
Η Ουάσινγκτον, δια του προέδρου και του υπουργού Εξωτερικών Marco Rubio έχει καταστήσει σαφές ότι αναμένει από τη νέα ηγεσία να κινηθεί σύμφωνα με τις αμερικανικές απαιτήσεις για τη μεταβατική περίοδο της χώρας.
Η Βενεζουέλα σκίζει το τελεσίγραφο Trump
Εν τω μεταξύ ή απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου της Βενεζουέλας να ορίσει την αντιπρόεδρο Delcy Rodriguez ως προσωρινή αρχηγό του κράτους σηματοδοτεί μια κρίσιμη καμπή στη σύγκρουση μεταξύ εθνικής κυριαρχίας και εξωτερικής επιβολής.
Σε μια στιγμή όπου ο εκλεγμένος πρόεδρος της χώρας, Nicolas Maduro, βρίσκεται υπό κράτηση στις Ηνωμένες Πολιτείες μετά από στρατιωτική επέμβαση, το Καράκας επιχειρεί να απαντήσει όχι με χάος, αλλά με επίκληση του Συντάγματος.
Το Ανώτατο Δικαστήριο αιτιολόγησε την απόφασή του ως αναγκαία για τη διατήρηση της συνταγματικής τάξης, κάνοντας λόγο για «απαγωγή» του εν ενεργεία προέδρου.
Η διατύπωση αυτή δεν είναι απλώς νομική· είναι βαθιά πολιτική.
Υποδηλώνει ότι η Βενεζουέλα δεν αναγνωρίζει τη νομιμότητα των αμερικανικών ενεργειών και αντιμετωπίζει την κατάσταση ως προϊόν εξωτερικής βίας και όχι εσωτερικής κρίσης εξουσίας.
Η απόφαση βασίζεται στο άρθρο 239, παράγραφος 6 του Συντάγματος της Βενεζουέλας, το οποίο προβλέπει ότι σε περίπτωση προσωρινής απουσίας του προέδρου, τα καθήκοντά του αναλαμβάνει ο αντιπρόεδρος για διάστημα 90 ημερών, με δυνατότητα παράτασης για άλλες 90 κατόπιν απόφασης της Εθνοσυνέλευσης.
Με αυτή την κίνηση, οι θεσμοί της χώρας επιχειρούν να κλείσουν το κενό εξουσίας πριν αυτό μετατραπεί σε πρόσχημα εξωτερικής «διαχείρισης».
Δεν είναι τυχαίο ότι το Ανώτατο Δικαστήριο ζήτησε την άμεση ενημέρωση των Ενόπλων Δυνάμεων, του Εθνικού Συμβουλίου Άμυνας, της ανώτατης στρατιωτικής ηγεσίας και της Εθνοσυνέλευσης.
Το μήνυμα είναι σαφές: το κράτος λειτουργεί, η αλυσίδα διοίκησης παραμένει ενεργή και η εξουσία δεν παραδίδεται στο κενό.
Η δήλωση Trump και το τελεσίγραφο της «υπακοής»
Ο Donald Trump είχε δηλώσει προηγουμένως ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσαν να αναλάβουν τη διακυβέρνηση της Βενεζουέλας κατά τη μεταβατική περίοδο — εκτός εάν η Rodriguez «εκτελέσει τη βούληση της Ουάσινγκτον».
Πρόκειται για μια ωμή διατύπωση που αποκαλύπτει το πραγματικό δίλημμα που θέτουν οι ΗΠΑ: υποταγή ή αντικατάσταση.
Η απάντηση της Rodriguez ήταν άμεση και κατηγορηματική.
Δήλωσε ότι η Βενεζουέλα «δεν θα γίνει αποικία», απαίτησε την απελευθέρωση του Maduro και δεσμεύτηκε να προστατεύσει τους φυσικούς πόρους της χώρας.
Η ρητορική αυτή δεν απευθύνεται μόνο στο εσωτερικό ακροατήριο, αλλά και στη διεθνή κοινότητα, επιχειρώντας να πλαισιώσει τη σύγκρουση ως αγώνα ανεξαρτησίας απέναντι σε μια σύγχρονη μορφή ιμπεριαλισμού.
«Ο νόμος της ζούγκλας»: Η καταδίκη της επέμβασης
Μια σειρά κρατών και ηγετών καταδίκασαν απερίφραστα τις ενέργειες των Ηνωμένων Πολιτειών, χαρακτηρίζοντάς τες ως κατάφωρη παραβίαση του διεθνούς δικαίου και επικίνδυνο προηγούμενο.
Ο πρόεδρος της Σερβίας, Aleksandar Vucic, ήταν από τους πλέον ευθείς.
Δήλωσε ότι μετά τα γεγονότα στη Βενεζουέλα κατέστη σαφές πως το διεθνές δίκαιο και ο Χάρτης των Ηνωμένων Εθνών δεν λειτουργούν πλέον, καθώς στον κόσμο κυριαρχεί «το δίκαιο του ισχυρού».
Σύμφωνα με τον ίδιο, αυτή η εξέλιξη επιβάλλει στα κράτη να επανεξετάσουν την ασφάλειά τους — κάτι που εξηγεί και την απόφαση της Σερβίας να αυξήσει δραστικά τις στρατιωτικές της δυνατότητες.
Ανάλογη στάση κράτησε και ο πρωθυπουργός της Ισπανίας, Pedro Sanchez, ο οποίος καταδίκασε δημόσια την παραβίαση των διεθνών νόμων, υπογραμμίζοντας ότι τέτοιες ενέργειες υπονομεύουν τη
διεθνή τάξη.
Ιδιαίτερα σκληρή ήταν η αντίδραση της Κούβας.
Ο πρόεδρος Miguel Diaz-Canel χαρακτήρισε τη σύλληψη του Maduro πράξη κρατικής τρομοκρατίας και απέρριψε ρητά το Δόγμα Monroe δηλώνοντας ότι η Λατινική Αμερική δεν αποτελεί «πίσω αυλή» κανενός.
Η δήλωσή του ανέδειξε τη σύγκρουση ως υπαρξιακή μάχη για την ανεξαρτησία της περιοχής.
Το Πεκίνο, μέσω του υπουργείου Εξωτερικών, δήλωσε «σοκαρισμένο» από τη χρήση αμερικανικής στρατιωτικής βίας κατά ενός κυρίαρχου κράτους, τονίζοντας ότι τέτοιες ενέργειες απειλούν την ειρήνη και τη σταθερότητα στη Λατινική Αμερική και την Καραϊβική.
Ο πρόεδρος της Βραζιλίας, Lula da Silva, μίλησε για εξαιρετικά επικίνδυνο προηγούμενο, προειδοποιώντας ότι η κανονικοποίηση τέτοιων επιθέσεων είναι το πρώτο βήμα για έναν κόσμο χάους, αστάθειας και ωμής ισχύος.
Ρωσία και Λευκορωσία: «Ένοπλη επιθετικότητα»
Η Μόσχα χαρακτήρισε την αμερικανική επιχείρηση πράξη ένοπλης επιθετικότητας, απορρίπτοντας τα επιχειρήματα περί «νομιμοποίησης» μέσω κατηγοριών κατά του Maduro.
Το ρωσικό υπουργείο Εξωτερικών υπογράμμισε ότι η Βενεζουέλα έχει το αναφαίρετο δικαίωμα να καθορίσει το μέλλον της χωρίς εξωτερική, και ιδιαίτερα στρατιωτική, παρέμβαση.
Η Λευκορωσία, μέσω του προέδρου Alexander Lukashenko, εξέφρασε πλήρη αλληλεγγύη προς τον λαό της Βενεζουέλας, προειδοποιώντας ότι μια μακροχρόνια σύγκρουση θα μπορούσε να εξελιχθεί σε «δεύτερο Βιετνάμ» για τις Ηνωμένες Πολιτείες.
«Το δικαίωμα στην ελευθερία»: Η άλλη πλευρά
Από την άλλη πλευρά, αρκετά κράτη υποστήριξαν τις ενέργειες της Ουάσινγκτον, υιοθετώντας το αφήγημα της «απελευθέρωσης από τη δικτατορία».
Ο Πολωνός υπουργός Εξωτερικών Radoslaw Sikorski, δήλωσε ότι «αν ο Maduro ήταν καλός ηγέτης, αυτό δεν θα είχε συμβεί», υπονοώντας ότι η ευθύνη βαραίνει αποκλειστικά τον ίδιο.
Ο Ισραηλινός υπουργός Εξωτερικών Gideon Saar χαρακτήρισε την επιχείρηση «ιστορική», επαινώντας τον Donald Trump ως «ηγέτη του ελεύθερου κόσμου» και δηλώνοντας ότι το Ισραήλ στέκεται στο πλευρό του λαού της Βενεζουέλας.
Η Ουκρανία, δια του υπουργού Εξωτερικών Andriy Sibiga, τόνισε ότι δεν αναγνώρισε τις προηγούμενες εκλογές στη Βενεζουέλα και ότι ο λαός της χώρας δικαιούται ασφάλεια, ευημερία και αξιοπρέπεια.
Ο Γάλλος πρόεδρος Emmanuel Macron δήλωσε ότι η Βενεζουέλα «απαλλάχθηκε από τη δικτατορία», εκφράζοντας την ελπίδα για μια ειρηνική μετάβαση υπό νέα ηγεσία.
Στο ίδιο μήκος κύματος και ο Έλληνας πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης έκανε λόγο για την απαλλαγή από μία βάναυση δικτατορία, σημειώνοντας πως δεν είναι ώρα να εξετάσουμε κατά πόσο είναι νόμιμες οι ενέργειες των ΗΠΑ.
Η επιχείρηση «Absolute Resolve» και το μέλλον της Βενεζουέλας
Τη νύχτα της 3ης Ιανουαρίου, οι ΗΠΑ εξαπέλυσαν την επιχείρηση «Absolute Resolve», πλήττοντας στόχους στο Καράκας και συλλαμβάνοντας τον Maduro και τη σύζυγό του.
Οι κατηγορίες περί «ναρκο-τρομοκρατίας» και ο σχεδιασμός διεξαγωγής της δίκης στις ΗΠΑ προσέδωσαν στην επιχείρηση ποινικό μανδύα, χωρίς όμως διεθνή συναίνεση.
Ο Trump δήλωσε ότι οι ΗΠΑ είναι έτοιμες να αναλάβουν τη διακυβέρνηση της Βενεζουέλας στη μεταβατική περίοδο, ακόμη και με ανάπτυξη στρατευμάτων.
Η αντιπρόεδρος της χώρας, Delcy Rodriguez, απάντησε ότι η Βενεζουέλα δεν θα γίνει αποικία και κήρυξε κατάσταση έκτακτης ανάγκης, χαρακτηρίζοντας την επέμβαση στρατιωτική επιθετικότητα.
Ένας κόσμος σε καμπή
Η υπόθεση της Βενεζουέλας αποκάλυψε κάτι βαθύτερο από μια περιφερειακή κρίση.
Αποκάλυψε έναν κόσμο διχασμένο ανάμεσα σε δύο ασυμβίβαστες αντιλήψεις: από τη μία, την αρχή της κρατικής κυριαρχίας και του διεθνούς δικαίου• από την άλλη, την πεποίθηση ότι η ισχύς και η «ηθική αποστολή» νομιμοποιούν τη μονομερή δράση.
Το αν η επέμβαση αυτή θα θεωρηθεί στο μέλλον ως αποκατάσταση της «ελευθερίας» ή ως η οριστική επιβεβαίωση του «δικαίου του ισχυρού» θα κριθεί όχι μόνο στη Βενεζουέλα, αλλά στη συνολική πορεία της διεθνούς τάξης τα επόμενα χρόνια.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου