Πέμπτη, 18 Ιουνίου 2020

ΣΧΟΛΙΑΖΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΕΣΧΑΤΗ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ ΜΕ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΥΣ ΕΝ ΑΥΤΟΣΑΡΚΑΣΜΩ


ΕΚΕΙΝΟΙ, ΕΜΕΙΣ, ΑΥΤΟΙ,
ΑΓΩ, ΑΞΙΟΙ, ΑΝΑΓΩΓΟΙ, ΑΝΑΞΙΟΙ.





Γράφει ο Κωνσταντίνος Καλιμαυκίδης 


Το έμαθα κάποτε στο γυμνάσιο και μου έγινε εμμονή

Από τότε το ψάχνω  με την λογική μόνος μου χωρίς οδηγό και βοηθήματα, σαν χόμπι .

Σε παλιό μου άρθρο, αναφέρθηκα στο ερέθισμα που μου δόθηκε όταν ένας συνομήλικος γείτονας φοιτητής από την Συρία ζήτησε την βοήθειά μου για να μάθει την γλώσσα μας.

Με συνοδεύει μέχρι σήμερα που εισπράττω την σύνταξη, το μοίρασα παντού σε όλους γύρω μου σε όλη μου την πορεία και δεν ξοδεύεται, ούτε περνάει η μόδα του, ζητιέται ακόμη.

Είναι το  άτιμο το άγω, παντού κρύβεται και  φτιάχνει άπειρες λέξεις και νοήματα.

Από αυτό βγαίνουν όλα τα σημαντικά, κατά την εμπειρική άποψη μου .

Αγωγή-αξία-άξιος-αξίωμα-άγιος, αγώνας και άλλα πολλά και τα παράγωγα τους

Τολμώ να πω  και την αγάπη, όπως διάβασα κάπου και μου άρεσε.

Αγωγή εν ελευθερία επιλογής, που άγει στο Πάν, στον Θεό, την πηγή...

Η αγωγή της αγάπης ως  ελευθερία από το εγώ, τα πάθη, την ύλη,που οδηγεί στη υπέρβαση του θανάτου.

Τι μου ήρθε αυτό τώρα και που κολλάει με τον τίτλο;

Εκείνοι ,είναι όλοι όσοι κάποτε προηγήθηκαν , εμείς στο τώρα και αυτοί είναι όσοι  ακολουθούν στο αύριο.

Σε κάθε τομέα,σε κάθε δράση, κάθε περίπτωση σε κάθε πορεία ατομική ή συλλογική ,το άγω αυτούσιο,σύνθετο  ή σαν παράγωγο οδηγεί, άγει σε συγκρίσεις.

Όλοι μας προτρέπουν να συγκρίνουμε τις τιμές σε προϊόντα, ενέργεια, υπηρεσίες, κλπ

Η Ιστορία, η παιδεία, η πολιτική, το ίδιο κι η πίστη, τα πάντα πρέπει να συγκρίνονται και να κρίνονται, αρχή της αγοράς και της δημοκρατίας.

Καλό και σωστό αν είναι ελεύθερο και άδολο.

Στην πράξη όμως τι κάνουμε, βλέπουμε ότι μας  έχουν αλλάξει τα φώτα..

Έχουμε εμείς καμιά σχέση ή ομοιότητα με εκείνους του 21 πριν διακόσια χρόνια, ή πριν ογδόντα με κείνους του 40;

Ή τους ματζίρηδες τους πρόσφυγες του 19-22,για να μην πάμε πιο πίσω.

Είμασταν Ρωμιοί μέχρι πρίν λίγα χρόνια, το ακούμε σε παλιά  τραγούδια και σε ταινίες .

Γίναμε νεοέλληνες Greeks, δηλαδή Γραικοί και εμφανιζόμαστε ως γραικύλοι.

Γίναμε αναπαυτική τουαλέτα και WC της Δύσης  και χέστρα καθιστή τούρκικη  της ανατολής.και βολευόμαστε και με τα δύο.

Γίναμε νότια Μακεδονία  όπως  νότια Κύπρος και νότια Ήπειρος.

Ωραία τοπωνύμια, όπως Ανατολική Θράκη, Ανατολική Ρωμυλία, Ανατολία, Καππαδοκία, Πόντος, Ιωνία, πριν τον συνωστισμό

Τι άγω, αγωγές και αξίες τσαμπουνάω εγώ ;

Εδώ και τώρα έκοψαν τα πάντα, παιδεία, λατρεία, ακόμη και τους τόνους στο αλφάβητο και μιλάμε για τόνους αντιπαράθεσης στο Αιγαίο, για ιστορία και για εορτασμούς αγγελοπουλικής  επιτροπής;

Μιλάμε για τον απέναντι τσαμπουκά  Ερντογάν που έχει κόκκινη πατρίδα και μπράβο  του, έφτιαξε και γαλάζια.

Μιλάμε  για την Αγιά Σοφιά  και  είμαστε σοβαροί,  όταν εμείς ξεκρεμάμε εικόνες, σταυρούς κλείνουμε εκκλησίες, μεγάφωνα καμπάνες και σπιτώνουμε μαμελούκους στα ξενοδοχεία και σε δομές φιλοξενίας δήθεν με 80 κωμοπόλεις αλλοδαπών και διασπορά σε χωριά και πόλεις  σε αναμονή ασύλου.

Τι σόι άσυλο είναι αυτό, όταν καταπατάται το ιερό αρχαίο άσυλο των ναών.και στέλνουν στο ψυχιατρικό άσυλο μια γυναίκα για ένα ποτήρι νερό σε έναν άντρακλα με μούσια, αυτοί που έκλεισαν κάθε άσυλο, παιδιού, ανιάτων, κλπ.

Μιλάμε για φθίνουσα ελληνική μειονότητα στην Αλβανία όταν φτύνουμε την οικογένεια και τον Κατσίφα  και δημιουργούμε αλβανική στην Ελλάδα με 150.000 ελληνοποιήσεις Αλβανών;

Μιλάμε ακόμη και γράφουμε άρθρα σαν αυτό είμαστε σοβαροί;

Καθόμαστε και στις εκκλησίες στην απέξω, με αντίδωρο συσκευασμένο, παγκάρια με ταξιθέτριες  και κορδέλες και ακούμε κηρύγματα;

Τι μας λέει ο κάθε δεσπότης, πλην ορισμένων, εμμέσως πλην σαφώς, σφάξε με αγά μου να αγιάσω.

Και ακόμα μιλάμε, δεν φταίμε εμείς και μας φταίει ο Τσούρδας κι ο Μπούρδας.ο Κούλης κι ο Μπούλης;

Είμαστε σοβαροί με τον εαυτό μας και μεταξύ μας, για να μας πάρουν στα σοβαρά αυτοί και οι ξένοι;

Αγόμενο  και φερόμενο  κοπάδι μας έχουν και  ως ανάγωγους  και ανάξιους  μας χειραγωγούν αυτοί και οι άλλοι της Δύσης όπου ανήκουμε δεδηλωμένα από τον πρόσφατο εθνάρχη της δεξιάς Καραμανλή που του έπεφτε μακριά η  Κύπρος ,ήταν τόσο κοντά στην Μερσίνα.

Πόσο σοφή η τούρκικη παροιμία από τους πρόσφυγες προγόνους και μας πάει γάντι.

Sikimiz giotler kaptan oldu,ve biz daha, kiurek calahioruz.

«Σε ελεύθερη  απόδοση πάντως σημαίνει κάτι άλλο και όχι λερωμένοι.»

Λερωμένοι κώλοι γίνανε καπετάνιοι και εμείς εδώ ακόμα τραβάμε κουπί

Εκείνοι οι παλιοί παππούδες  μας οι καπετάνιοι κλέφτες και αρματολοί ήτανε ξεβράκωτοι, όμως με αγωγή και τσαμπουκά που έχεζε ράτσες και πίστεις εκμεταλλευτών καταπιεστικές και φονικές λίαν απρεπώς, ενώ εμείς οι κυριλέ και καθώς πρέπει, γιατί να τους αναφέρουμε, τώρα που  φοράμε GUCI και PRADA και καλύπτρα  προσώπου για λόγους υγιεινής προστασίας.

Η καλύπτρα προσώπου λέγεται  ΦΕΡΕΤΖΕΣ στην γείτονα Τουρκία  κατάλληλη μόνο για χανουμάκια.

Προσοχή να μην τον συγχέουμε με το μουστάκι ορισμένων όχι  φανατικών  ανδρών, πολιτικών και μή.

Αυτό σε απλά λαϊκά αποκαλείται ο Φερετζές του π...στη.

Σοκαριστικό, απρεπές, χυδαίο, προβάλετε σε  σοβαρό μπλόκ;

Όχι, κάθε άλλο, παρελαύνει και  διδάσκεται στα σχολεία ως αγωγή καικ επιλογή  σεξουαλικού προσανατολισμού κυρίων και κυριών.

Όχι ο  Καραϊσκάκης όμως γιατί ήταν ανάγωγος και  κακό παιδί  και τους έβριζε και τους σκότωνε.

Δεν ήταν κύριος και έτρεφε μουστάκα όχι φερετζέ.

Ορθόν;

Εμείς τώρα και αυτοί αύριο, πως και γιατί να τους θυμόμαστε για να τους μοιάσουμε ;

Είμαστε σοβαροί; ά πά πά πά καλέ, αυτοί ήταν άγριοι κλέφτες αρματολοί, ξεβράκωτοι, ενώ εμείς έχουμε την Αγγελοπούλου με τρόπους και αγωγή από τζάκι.

Βάλτε τους φερετζέδες σας  και κοιτάξτε στον καθρέφτη και μην προσκυνάτε ή ασπάζεστε τις εικόνες.

Αρκεί μια επίκυψη μια οσφυοκαμψία, ρωτήστε τους  αρμόδιους υπουργούς, τον πρωθυπουργό, την ΔΙΣ, τους Δεσποτάδες, τους δημοσιογράφους,  τους δικαστές,τους στρατηγούς

ΑΥΤΟΙ ΞΕΡΟΥΝ

Την συνιστούν 28 Ευρωπαίοι κατασκευαστές βαμπιρ ίων.

Καλό ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ ,ραντεβού στην ΔΕΘ,

εκεί όλα τα μοντέλα εκτίθενται

και εμείς όλοι καθημερινά.

ΟΥΦ, θα σκάσω

είχα και γενέθλια σήμερα (12/6) χρόνια μου καλά

και κακό χρόνο να έχουνε οι άδικοι...

Κωνσταντίνος Καλιμαυκίδης

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου