ΘΕΙΟΣ ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΤΑΥΡΟΑΝΑΣΤΑΣΙΜΟ ΑΓΩΝΑ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΩΣΟΥΜΕ ΓΙΑ ΝΑ ΚΕΡΔΙΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΙΩΝΙΑ ΖΩΗ ( ΑΠΟ ΤΟ ΑΡΧΕΙΟ ΤΗΣ ΜΑΚΑΡΙΣΤΗΣ ΓΕΡΟΝΤΙΣΣΑΣ ΤΗΣ ΣΤΕΡΕΑΣ )

ΜΑΘΗΜΑ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ 

(ΜΕΡΟΣ 1ο)

ΜΕΓΑ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΤΡΙΑΔΟΣ

ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΕ ΣΚΕΠΕ, ΣΩΣΟΝ ΗΜΑΣ

+++ 

 « Όστις θέλει οπίσω μου ελθείν, απαρνησάσθω εαυτόν, 

και αράτω τον σταυρόν αυτού, και ακολουθείτω μοι. 

 Όστις χάσει την ζωήν εδώ, θέλει κερδίσει αυτήν

 και όστις ζήσει την ζωήν τώρα θέλει, χάσει εκείνην.»

 Αυτά τα λόγια άνθρωπε γράψ’ τα μέσ’ την καρδιά

και κάνε τα βίωμα εις την ζωή μετά. 

 Αν θες να με ακολουθείς στον βίο σου εδώ, 

πρέπει να αφήσεις ό,τι ρητώς 

τώρα απαγορεύει ο νόμος μου ο Ιερός.

 Δεν το μπορείς να περπατείς δρόμο πνευματικό 

και εις την αμαρτία να βρίσκεσαι στου βίου σου το χρονικό. 

 Πρέπει να αφήσεις πάθη σου, φθορά και τα σαπρά,

 επιθυμίες, σκέψεις διάνοιας, καρδιάς. 

 Έργα σου, πράξεις, λόγια, κρυφούς διαλογισμούς 

γιατί Εγώ ελέγχω, κοιτάζω καρδιές και νεφρούς. 

 Όλα σε Εμένα εμφανή, τίποτα το κρυφό,

 τι κι αν κανένας δεν σε βλέπει όταν παρανομείς,

 εδώ υπάρχει μία κάμερα αόρατη, μυστική που καταγράφει 

ΟΛΑ σου, στο κάθε σου λεπτό εν τη γη. 

 Μαγνητική εξέταση μέσα σου συνεχώς, 

νομίζεις ότι κρύβεσαι και ενεργείς εδώ 

στην κάθε αμαρτία σου κρυφώς και μυστικώς. 

 Μα σου έχει καταχωρηθεί σε βίβλο Θεϊκή 

και εν ουρανοίς εβρίσκεται, άνθρωπε ναι αυτή, 

 είναι εγγεγραμμένη, δεν κρύβεσαι ψυχή. 

 Μπορεί επιφανειακά να δείχνεις πως με ακολουθείς,

 δουλεύεις εις Εμένα και με ομολογείς 

μα η σημασία για Εμέ, η Θεία η σφραγίς, 

η γνήσια εστί σε τούτη τη ζωή σου, τι κάνεις, τι ποιείς. 

 Τηρείς τις εντολές μου 

ή μήπως με υποκρισία και φαρισαϊκή γραμμή, 

εις την ουσία είσαι μακράν από πηγή, 

πηγή την Ουρανία, μακράν από το φως 

και εις σκότος συ πορεύεσαι, σε πτώσεως βαθμό; 

 Για να ‘χεις το δικαίωμα να με υπηρετείς, 

πρέπει να είσαι γνήσιος, σωστός μου μαθητής

 κι όχι επιλήσμων, μόνο εδώ ακροατής,

μα τέλειος σε ΟΛΑ, όσο εσύ μπορείς 

γιατί ανθρωπίνως τέλειος κανένας δεν εστί. 

 Έχεις αφήσει πίσω σου, έχεις πετάξει εσύ 

πάθη και αμαρτίες, ρωτώ ο Λυτρωτής; 

 Και μη νομίζεις άνθρωπε πως είσαι ο σωστός 

γιατί αν πάρεις και συγκρίνεις νόμο μου Ιερό, 

Θείον το πρότυπο μου, Ευαγγελίου φως, 

θα δεις την σκοτεινιά σου, κατάντημα οικτρό. 

 Μην στέκεις εν αδράνεια, πως τάχα είσαι ορθός 

γιατί στο Θείο καθρέφτη μου, Ιερό Καταστατικό 

δεν στάθηκες εμπρός να δεις τις σκοτεινές

 πλευρές που έχεις εις εσωτερικό.

 Έχεις το μίσος μέσα σου, σου λείπει η αρετή, 

αγάπης Θείο σύμπλεγμα, να ανέχεσαι, να συγχωρείς.

 Μόλις δυο λόγια θα σου πουν, αμέσως φεύγει παρ’ εσού, 

η Θεία η πραότητα, ανάβεις εκ πολλού 

και γίνεσαι πυροτέχνημα, παίγνιο εγωισμού

 που πυρπολείται αυτό και ευθύς 

αναδεικνύεται ο πραγματικός σου άνθρωπε εαυτός. 

 Συγχώρεσες τον πταίοντα σε σένα αδερφό

 ή λες με μίσος, με κακία «Καλά να πάθει αυτός;»

ΑΜΗΝ

 +++