ΜΙΑ ΜΑΤΙΑ ΕΠΙ ΤΕΛΟΥΣ ΣΤΗΝ ΦΥΣΙΚΗ ΟΝΤΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΩΣ ΠΡΟΕΚΤΑΣΗ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ – ΟΧΙ ΜΙΑ ΤΕΧΝΟΫΒΡΙΔΙΚΗ ΠΡΟΣΟΜΟΙΩΣΗ

Του Τζούλιαν Ρόουζ

Εμείς οι άνθρωποι εξελιχθήκαμε, κατά τη διάρκεια εκατομμυρίων ετών, από μονοκύτταρες αμοιβάδες σε πολυκύτταρους οργανισμούς, ασπόνδυλα, σπονδυλωτά και τελικά σε «pithecanthropus erectus». Είμαστε επομένως αναμφισβήτητα μέρος της φύσης. ανιχνεύσιμο μέσα σε μια άμεση ροή ξεκινώντας από τα πρώτα χρόνια σχηματισμού του σύμπαντος.

Η ανθρωπότητα γιορτάζει αυτή τη σχέση εδώ και χιλιάδες χρόνια, παίρνοντας τη μορφή εποχιακών τελετουργικών εκφράσεων ευχαριστιών για τη γενναιοδωρία και τις θεραπευτικές της δυνάμεις.

Οι επιζώντες φυλετικοί πολιτισμοί εξακολουθούν να εφαρμόζουν τέτοια τελετουργική αναγνώριση της εξάρτησής τους και της διασύνδεσής τους με τις δυνάμεις της φύσης.

Η φύση που γιορτάζει τις παγανιστικές κοινωνίες προϋπήρχε της επιβολής του Χριστιανισμού στην ευρωπαϊκή ήπειρο και οι Ινδιάνοι της Αμερικής έκαναν τέτοιες τελετουργίες κεντρικό μέρος της ζωής τους μέχρι που αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τα ιερά εδάφη τους από τους δυτικούς αποικιοκράτες.

Στην Ανατολή, η πνευματική αναγνώριση της άπειρης δύναμης του σύμπαντος διαμόρφωσε ολόκληρες κοινωνίες, ενσωματώνοντας στον τρόπο ζωής εκατομμυρίων απλών ανθρώπων.

Εμείς οι άνθρωποι δεν μπορούμε να «σταθούμε μόνοι» σε διαχωρισμό από το περιβάλλον διαβίωσης στο οποίο βρισκόμαστε. Ωστόσο, τα επίσημα εκπαιδευτικά συστήματα μας έχουν ενσταλάξει αυτή την αίσθηση διαχωρισμού. 

Μια αίσθηση ανωτερότητας στο φυτικό και ζωικό βασίλειο. Μια πεποίθηση ότι είμαστε μια μοναδικά ευφυής μορφή ζωής που έχουμε το δικαίωμα να ασκούμε έλεγχο στη φύση και το φυσικό περιβάλλον, για τους δικούς μας σκοπούς.

Από αυτή την πεποίθηση έχει προκύψει μια μορφή εγγενούς αλαζονείας. Μια πολεμική που αφορά τη σχέση μας με την πολλαπλότητα της ύπαρξης. 

«Είναι όλα εκεί για να μας εξυπηρετήσουν!» λένε οι υποστηρικτές του Tunnel Vision του καπιταλισμού, του κομμουνισμού και του σοσιαλισμού – σκέφτονται μόνο πώς να επωφεληθούν από την εξόρυξη του πλούτου τους.

Αλλά η γενναιοδωρία της φύσης είναι ο σιτοβολώνας μας, η σανίδα σωτηρίας μας. Τρέφει περισσότερα από τις σωματικές μας ανάγκες, τροφοδοτώντας τη γέννηση των τεχνών καθώς και τις πνευματικές μας φιλοδοξίες.

Η κβαντική φυσική μας έχει κάνει να συνειδητοποιήσουμε ότι ακόμη και τα εκατομμύρια κύτταρα που αποτελούν το σώμα μας, βρίσκονται σε συνεχή ευφυή επαφή μεταξύ τους και με το περιβάλλον μέσα στο οποίο κινούμαστε.

Όλα αυτά δείχνουν πόσο ενσωματωμένοι είμαστε με το φυσικό περιβάλλον. πώς το επηρεάζουμε και πώς μας επηρεάζει, συμβιωτικά.

Αλλά αυτή η πραγματικότητα δέχεται επίθεση εδώ και πολύ καιρό. Η φυσική του γενναιοδωρία και οι δυνάμεις διατήρησης της υγείας θεωρήθηκαν απειλή για τους επίδοξους αρχιτέκτονες ελέγχου του κόσμου. 

Γι' αυτούς, η ικανότητα του ανθρώπου να επιβιώσει και να ευδοκιμήσει έπρεπε να συνδεθεί με ένα σύστημα κέρδους, εξουσίας από πάνω προς τα κάτω, εκμετάλλευσης και πλήρους «διαχείρισης ανθρώπων».

Κατά τη διάρκεια των αιώνων, διάφορα βασικά ιστορικά γεγονότα εδραίωσαν περαιτέρω τη δύναμη αυτών των ολέθριων παραγόντων ελέγχου. Αξιοσημείωτα, από αυτή την άποψη, ήταν η Βιομηχανική Επανάσταση και δύο Παγκόσμιοι Πόλεμοι.

Η Βιομηχανική Επανάσταση απορρόφησε αγρότες και τεχνίτες από τη γη με την υπόσχεση κανονικών μισθών και μεγαλύτερης αγοραστικής δύναμης στις βιομηχανικές πόλεις.

Από αυτή τη στιγμή, η σχέση του ανθρώπου με τη φύση έγινε βαθιά κατακερματισμένη.

Εκεί που κάποτε το έδαφος, οι καλλιέργειες, τα ζώα, τα δάση και τα ποτάμια αποτελούσαν το σκηνικό της καθημερινής ζωής και εργασίας. 

Τώρα το ζοφερό σκυρόδεμα, τα τούβλα και το ατσάλι έγιναν το κυρίαρχο σκηνικό, χαράσσοντας σύντομα το δρόμο τους στην ψυχή των νεοαφιχθέντων, μαζί με τη σκόνη άνθρακα και τους βιομηχανικούς ρύπους που μολύνουν ανεπανόρθωτα τον αέρα.

Τεράστιοι αριθμοί επιστρατεύτηκαν σε αυτό το νέο βιομηχανικό φαινόμενο. Και η ύπαιθρος είχε αποστραγγιστεί από τα καλύτερα νεαρά ταλέντα της και επίσης από τις τελετουργίες που είχαν καλωσορίσει τις εποχές, τον ήλιο που ανατέλλει και δύει και το φεγγάρι που αυξάνεται και φθίνει.

Μεταξύ περίπου 1760 και 1840, αυτή η τεράστια έξοδος από τη γη άλλαξε ριζικά τις αξίες της κοινωνίας. Η φαντασία της κοινωνίας. Η δημιουργική εστίαση της κοινωνίας. Ο πραγματικός πλούτος της κοινωνίας.

Στο Ηνωμένο Βασίλειο, με την προηγούμενη έλευση της Τράπεζας της Αγγλίας (1694) ήρθε το τέλειο μέσο εκμετάλλευσης της νέας αστικής τάξης: δανεισμός χρημάτων με τόκο – τοκογλυφία. Η εξαθλίωση των εργατών ήρθε χέρι-χέρι με την υπόσχεση για «μια καλύτερη ζωή» από ό,τι στη γη. Ένα εβδομαδιαίο πακέτο μισθών από το εργοστάσιο που αντικαθιστά την αυτάρκεια που προέρχεται από τα χωράφια.

Ένας νέος ορισμός της «ελευθερίας» αναδύθηκε μέσα στη βρωμιά της εκβιομηχάνισης: «η άμεση ικανότητα απόκτησης υλικών αγαθών», να στολίζει κανείς το σπίτι του με διακοσμητικά αντικείμενα. 

Η αρχή της σύγχρονης γοητείας της «ευκολίας» καθησύχασε οικογένειες που ξεπουλήθηκαν ως σκλάβοι στα αφεντικά των νέων εταιρειών που ανταγωνίζονταν μεταξύ τους για φθηνότερες πρώτες ύλες και υψηλότερα κέρδη.

Σκιαγραφώ αυτό το απόσπασμα της ιστορίας για να δείξω πώς ο σύγχρονος άνθρωπος απευαισθητοποιήθηκε και αποξενώθηκε από τη φύση και πώς η προσαρμογή σε μια ζωή μηχανοποίησης ξεκίνησε μια διαδικασία που κορυφώθηκε με την παρούσα αύξηση της υιοθέτησης μιας εικονικής ψηφιακής δυστοπίας που καθοδηγείται από την τεχνητή νοημοσύνη.

Η μεγάλης κλίμακας, συγκεντρωτική βιομηχανική εκμηχάνιση και τα εκτεταμένα μηχανοποιημένα συστήματα μεταφορών έγιναν το κυρίαρχο τοπίο σε μια φιλοδοξία για το βραβείο της «νεωτερικότητας». 

Υποκινούμενοι από ένα επιφανειακό καθεστώς προπαγάνδας που περιελάμβανε διαφημίσεις μαζικής παραγωγής, αφίσες και δελεαστικές βιτρίνες – όλα για να κερδίσουν τις καρδιές και τα μυαλά των εργαζομένων και να δημιουργήσουν μια ξένη πραγματικότητα που σφετερίστηκε το ποικιλόμορφο αγροτικό τοπίο που είχαν αφήσει πίσω τους.

Μπορείτε να δείτε γιατί – με την έλευση της αγροχημικής βιομηχανικής γεωργίας που ακολούθησε – τα τελευταία απομεινάρια μιας εργασιακής σχέσης με τη φύση έχουν εξαλειφθεί. πνίγηκε κάτω από μια θάλασσα τοξικών χημικών ουσιών και όλο και πιο βάναυσων αγροτικών μηχανημάτων.

Έτσι, τελικά οι πρώην γαιοκτήμονες γεωργοί βρέθηκαν στην ειρωνική θέση να αγοράζουν τα μεταχειρισμένα, μετουσιωμένα και υποβαθμισμένα τοξικά δείπνα τους από τους μισθούς της βιομηχανικής σκλαβιάς, έχοντας αφήσει πίσω την ικανότητά τους να κερδίζουν τα προς το ζην απευθείας από την καλλιέργεια των καρπών της γης.

Δύο Παγκόσμιοι Πόλεμοι απλώς ενίσχυσαν αυτή τη διαδικασία αποξένωσης. Η μεταπολεμική κοινωνία απέκτησε «το σούπερ μάρκετ» και τα τρόφιμα που ταξίδευαν σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του πλανήτη – για να πουληθούν «φθηνά» στα πλαστικά ράφια τους με φωτισμό νέον.

Τα νέα αφεντικά της παγκοσμιοποιημένης εταιρικής εκμετάλλευσης ένωσαν γρήγορα τα χέρια με τους τραπεζίτες – και οι πολυεκατομμυριούχοι που προέκυψαν ξεφύτρωσαν αισχρά για να γίνουν οι κυρίαρχοι παράγοντες επιρροής των κυβερνήσεων σε όλο τον κόσμο.

Μέχρι τώρα «εμείς οι άνθρωποι» ήμασταν εντελώς βυθισμένοι στην υψηλή θέση που δόθηκε στον θεό της τεχνολογίας. Η λέξη «πρόοδος» ερμηνεύτηκε ότι σημαίνει περισσότερα, πιο γρήγορα και πιο βολικά.

Έτσι, όταν ο υπολογιστής και το κινητό τηλέφωνο εμφανίστηκαν στη σκηνή, υπήρξε μια άμεση κατακραυγή για να κατέχουν τέτοιες συσκευές και να ζουν κάτω από το ξόρκι τους. Έτσι, ο κάποτε απτός κόσμος μας έγινε όλο και πιο «εικονικός».

Η τεχνητή νοημοσύνη και ο Υπεράνθρωπος είναι μια άμεση επέκταση αυτής της ταραχής στην αφαίρεση και την αποξένωση από τις αγροτικές μας ρίζες. Έχουμε αγοράσει τη δική μας σκλαβιά και υποβάθμιση, και για τους περισσότερους, φαίνεται ότι δεν υπάρχει επιστροφή.

Αλλά για κάποιους – και ελπίζουμε σύντομα περισσότερους – υπάρχει. Και εδώ βρίσκεται το ανερχόμενο αστέρι της Ανατολής.

Όσοι επιθυμούν να ξαναφτιάξουν τη ζωή τους για άλλη μια φορά σε μια συνεργασία και γιορτή με τις ρίζες τους. για να πλησιάσουμε τον καρδιακό παλμό της αρχαίας γης μας και να αναπνεύσουμε τον γλυκό αέρα των δασών, των λιμνών, των ποταμών και των θαλασσών – θα πρέπει να δράσουμε τώρα – προτού οι ελεγκτές μυαλού της τεχνητής νοημοσύνης σαρώσουν την επόμενη λωρίδα έξυπνων ομήρων στα ψηφιακά γκουλάγκ τους.

Ακόμη και τώρα, καθώς ο κόσμος μας σκοτεινιάζει και σπαράσσεται από πολέμους – συμπεριλαμβανομένου του πολέμου κατά της φύσης – που υποκινούνται από ψυχοπαθείς δεσπότες και ολιγάρχες που έχουν εμμονή με την απληστία – η φύση επιδεικνύει την εξαιρετική ανθεκτικότητά της, φλέγοντας την επεκτατική της δόξα στους κήπους, τα χωράφια και τα δάση όπου τα ανθρώπινα όντα διατηρούν τον ρόλο τους ως φύλακες της ποικιλομορφίας της φυτικής και ζωικής ζωής.

Εκεί ανήκουμε αν νοιαζόμαστε για την αφύπνιση, την ανατροφή και την επέκταση των τεχνολογικά φτωχών ψυχών μας.

Εμείς οι άνθρωποι διαθέτουμε την ίδια εξαιρετική ανθεκτικότητα με αυτή που επιδεικνύει η φύση, αλλά οι περισσότεροι την έχουν κρατήσει κρυμμένη πίσω από ένα πέπλο κατηχημένης αυτοαμφισβήτησης.

Τώρα λοιπόν, αυτή την ενδέκατη ώρα, ήρθε η ώρα να παραμερίσουμε τις αλυσίδες της δειλίας και να ανακτήσουμε τον έλεγχο του πεπρωμένου μας. Και κάνοντας αυτό το κρίσιμο βήμα, σας συμβουλεύω να επανεκτιμήσετε την παρούσα ζωή σας και να καλέσετε τη φύση να είναι ο οδηγός σας στο σχεδιασμό της μεγάλης σας περιπέτειας.

Ο Τζούλιαν Ρόουζ είναι πρωτοπόρος της βιολογικής γεωργίας του Ηνωμένου Βασιλείου, συγγραφέας, γεωπολιτικός αναλυτής, διεθνής ακτιβιστής και ραδιοτηλεοπτικός φορέας. Δείτε τον ιστότοπο www.julianrose.info για πληροφορίες σχετικά με το αναγνωρισμένο βιβλίο του Julian Overcoming the Robotic Mind και άλλα έργα. Τα βιβλία μπορούν να αγοραστούν επικοινωνώντας απευθείας με τον Julian: δείτε «επικοινωνήστε με τον συγγραφέα» στην ενότητα «κριτικές».

ΠΗΓΗ ΣΤΑ ΑΓΓΛΙΚΑ