Κυριακή 13 Σεπτεμβρίου 2026

ΘΕΙΟΣ ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΘΕΪΚΗΣ ΤΟΥ ΠΡΟΝΟΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΠΛΑΣΜΑ ΤΟΥ (ΑΠΟ ΤΟ ΑΡΧΕΙΟ ΤΗΣ ΜΑΚΑΡΙΣΤΗΣ ΓΕΡΟΝΤΙΣΣΑΣ ΤΗΣ ΣΤΕΡΕΑΣ)

ΦΡΕΝΟ ΘΑ ΒΑΛΩ ΣΤΗΝ ΚΑΤΡΑΚΥΛΑ ΤΗ ΦΟΒΕΡΗ



ΜΕΓΑ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΤΡΙΑΔΟΣ

ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΕ ΣΚΕΠΕ, ΣΩΣΟΝ ΗΜΑΣ

+++ 

Γράψε παιδί Μου και μην αργείς,
 πρέπει να ενημερώσουμε τους ανθρώπους της γης, 
ομιλεί ο Μεγάλος Κριτής, 
ο Ιησούς ο Λυτρωτής.

Παιδιά μου αγαπητά, όσο κι αν Με πικραίνετε, 
είστε μέσα εις την δική Μου καρδιά,
 σας αγαπώ τόσο πολύ, 
που κανείς σας δεν μπορεί να φανταστεί. 

Άφησα το θρόνο Μου στον Ουρανό,
 φόρεσα το ένδυμα το χοϊκό, 
έγινα άνθρωπος για σας, 
α τέκνα της δικής Μου καρδιάς. 

Έχυσα το αίμα Μου επάνω στον Σταυρό, 
απέθανα σαν κακούργος για το δικό σας το καλό,
 για να σας σώσω από τον βρωμερό εχθρό.

 Πολύ λίγοι όμως εκτιμούν την θυσία Μου αυτήν,
 πολύ λίγοι νοιάζονται πώς θα σωθεί η δική τους ψυχή, 
πολύ λίγοι ενδιαφέρονται για την αιώνια ζωή.

 Δεν το αντέχει η Πατρική καρδιά Μου,
 να χάνονται έτσι άδικα τα πλάσματα τα δικά Μου, 
ποτάμι τρέχουνε τα δάκρυα Μου, 
αίμα σταλάζει η καρδιά Μου. 

Μα είναι δεμένα τα χέρια τα δικά Μου,
 γιατί δεν παραβιάζω το αυτεξούσιο 
που έδωσα εις τα παιδιά μου.

Τα άφησα ελεύθερα να διαλέξουν την οδό, 
που θα τους φέρει σε Μένα τον Δημιουργό 
ή εις τον άσπονδο και βρομερό εχθρό 
και με λύπη Μου πολύ,
 βλέπω ότι διαλέγουν τον εχθρό Μου 
οι πιο πολλοί, γιατί τους τάζει ασυδοσία
 και "χαρούμενη" ζωή. 

Τους χρυσώνει το χάπι ο βρομερός
για να μην καταλάβουν
 ότι μέσα του κρύβει τον αιώνιο χαμό.

Πώς να αντέξω ο Πατέρας 
των παιδιών Μου τον χαμό; 
Πως η καρδιά Μου να σηκώσει 
να τα ξεσκίζει ο εχθρός; 

Πώς την καταστροφή τους να κοιτώ;
 Δεν μπορώ αγαπητά Μου παιδιά 
να τα αντέξω όλα αυτά, 
φρένο θα βάλω στην κατρακύλα
 τη φοβερή που πήρε η γενιά αυτή. 

Θα σταματήσω το μεγάλο αυτό κακό, 
γιατί κινδυνεύω να χάσω 
και το λίγο ποίμνιο μου το πιστό. 

Εσήμανε παιδιά Μου ο σαλπιγκτής, 
άρχισε η αντίστροφη μέτρηση της καταστροφής,
 που θα αφανίσει κάθε σαπρό και τη γη 
θα καθαρίσει από κάθε βρομερό και αμαρτωλό. 

Επιτέλους η γη θα καθαριστεί 
από την αμαρτία της γενιάς αυτής, 
θα μείνουν μόνο οι καλοί, η ζύμη η εκλεκτή, 
που θα πληρώσει τη γη 
και εις ποιμήν και μία ποίμνη θα γενεί.


Θα δεθεί ο βρομερός σατανάς, 
για να μείνουν ελεύθερα τα δικά Μου παιδιά, 
που θα ζουν επάνω εις τη γη, 
με συμβίωση Θεϊκή. 

Ό,τι θα συμβεί από εδώ κι εμπρός
 θα είναι πολύ οδυνηρό, 
αλλά πρέπει το καρκίνωμα να κοπεί, 
η πληγή να καθαριστεί, 
και η υγεία της ανθρωπότητος να αποκατασταθεί. 

Όποιος δικός Μου οπαδός, 
ας οπλιστεί με τα όπλα που δίνω ο Θεός, 
και δεν έχει τίποτα να φοβηθεί, 
ακόμα κι αν βρεθεί εις τη δίνη 
της μεγάλης καταστροφής, 
αλίμονο στους απειθείς της γενιάς αυτής.

Ο Τρισυπόστατος Θεός,
 σφραγίζω τον λόγο αυτό 
με τον Τίμιο και Ζωοποιό Σταυρό.



ΑΜΗΝ ΚΑΙ ΔΟΞΑ ΕΙΣ ΤΟΝ ΘΕΟ 

+++ 

   



3 σχόλια:

  1. 1) ΠΑΤΕΡΙΚΟΝ ΚΥΡΙΑΚΟΔΡΟΜΙΟΝ.
    Κυριακή πρὸ της Υψώσεως.

    https://kirigmata.blogspot.com/search/label/ΠΑΤΕΡΙΚΟΝ%20ΚΥΡΙΑΚΟΔΡΟΜΙΟΝ%20Κυριακή%20πρὸ%20της%20Υψώσεως

    2) † Κυριακή προ της Υψώσεως.

    https://alopsis.gr/announcement/†-kyriaki-pro-tis-ypsoseos

    3) Είπε ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς, Αρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης:

    «νούς αποστάς του Θεού ή κτηνώδης γίνεται ή δαιμονιώδης».

    Το ίδιο σε νεοελληνική απόδοση:

    ο νούς που απομακρύνθηκε από τον (αληθινό) Θεό, γίνεται ή κτηνώδης ή δαιμονιώδης.

    https://www.pemptousia.gr/2023/06/o-igemon-nous

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Πόσες φορές δεν στάθηκα μπροστά στην εικόνα Της, στο καντήλι της και δεν είχα τίποτε απολύτως να της πω.
    Κενό, τίποτα, όλος μάτια, όλος δάκρυα.
    Λέξη δεν έβγαινε από τα ξεραμένα χείλη μου. Λέξη από τα ταραγμένο μου μυαλό.
    Είναι τότε που ο πόνος σε κλειδώνει, που σε παγώνει στον πιο βαρύ χειμώνα της καρδιάς σου.
    Σιωπή, βλέμμα κενό, καρδιά παραλυμένη.

    Όταν πονάς δεν μιλάς, σιωπάς και είναι τόσο δυνατές οι κραυγές σου που δεν ακούγονται.
    Έχω δει χείλη να πάλλονται δίχως να μιλάνε. Φωνές να βραχνιάζουν δίχως να λένε λέξη.
    Όλος ο άνθρωπος γίνεται μάτια, όλο το σώμα μια κραυγή, μια φωνή δίχως ήχο.

    Σιωπή, σώμα σε στάση προσευχής, σε κατάσταση αναμονής.
    Πόσες φορές προσευχήθηκα σε αυτή την απόλυτη σιωπή. Σε αυτά τα κρύα πατώματα της μοναξιάς σε νύχτες που έμοιαζαν αξημέρωτες.

    Μόνη παρέα το εικόνισμα της Παναγίας, μια αγκαλιά, ένα χάδι Μάνας, μια ζεστή αγκαλιά και ένας ήχος στο αυτί, σσσσσσς, όλα θα πάνε καλά.
    Αυτή είναι η Παναγία, που ακούει τις προσευχές των σιωπηλών, που ενώ δεν μιλάς ξέρει τι λες, που δίχως να εξηγείς ξέρει τι νιώθεις και σε καταλαβαίνει.
    Σε αυτή την μάνα της σιωπής προσευχήθηκα και σήμερα, προσευχηθήκαμε όλοι, ακόμη και αυτοί που δεν πήγαν εκκλησία.
    Άκουσε τις σιωπές μας, ένιωσε τα πένθη και τις απώλειες μας.

    Τις θλίψεις και τα άγχη μας, τους φόβους και πανικούς μας, τις ματαιώσεις και απογοητεύσεις μας.
    Και να είστε για ένα σίγουροι, όσο οι άνθρωποι θα σας σταυρώνουν ο Θεός θα σας ανασταίνει.

    Όσο οι άνθρωποι θα σας πληγώνουν ο Χριστός θα σας συντροφεύει, όσο οι άνθρωποι θα ματαιώνουν τα όνειρα σας, η Παναγία θα γίνεται η πλατυτέρα της καρδιάς σας, που μέσα στο πλάτεμα της αγκαλιά Της θα χωράμε όλοι, προδότες και προδομένοι.

    Όσιος Ιωσήφ ο Ησυχαστής.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ο πυλώνας των πυλώνων ... της σύγχρονης Ορθοδοξίας.
      Ειδικότητά του: Να μας κάνει να ριγούμε και να σκιρτούμε από αγάπη γι' αυτόν και τη συνοδεία του.

      Διαγραφή