Παρασκευή, 11 Ιουνίου 2021

ΑΝ ΔΕΝ ΠΙΑΣΤΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ ΓΙΑ ΝΑ ΚΡΑΤΗΘΟΥΜΕ ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΕΛΠΙΔΑ...


Η ΚΑΤΙΝΑ ΤΟΥ ΛΑΟΥ,
Ο ΠτωΚΟΥΛΗΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ
ΚΑΙ ΟΙ ΧΑΧΟΛΟΙ




Γράφει ο Κωνσταντίνος Καλιμαυκίδης


Από την υμνολογία αέναον μήνυμα.

Ὤ θείας! ὤ φίλης! ὤ γλυκυτάτης σου φωνῆς!
μεθ' ἡμῶν ἀψευδῶς γάρ ἐπηγγείλω ἔσεσθαι
μέχρι τερμάτων αἰῶνος, Χριστέ. ἥν οἱ πιστοί
ἄγκυραν ἐλπίδος κατέχοντες, ἀγαλλόμεθα

Ήρθε στον νου μου και ένα τραγούδι του Πανούση για την εργατιά, που αν το βάλω πολλοί θα μας παρεξηγήσουν.
Όπως αποδείχτηκε, αυτός ο αθυρόστομος σαλός, είχε και πνευματικό γέροντα και γνώριζε τι έλεγε.
Όσοι τολμούν ας το ψάξουν.

Έτσι ας μείνουμε στο πρώτο που είναι και το πιο δύσκολο.
Τι μας λέει για τον Χριστό ;
Τα πάντα όλα μέσα σε ένα στίχο.

Την θεϊκή, την προσφιλή, την αγαπημένη, την γλυκύτατη σου φωνή Χριστέ. χωρίς να ψεύδομαι, θα απαγγέλω ανάμεσά στους ανθρώπους
μέχρι να τερματίσουν, να τελειώσουν οι αιώνες ,
αυτή την φωνή έχουν για άγκυρα της ελπίδας τους οι πιστοί και αγαλλιάζουν και χαίρονται.


Για να έρθουμε στον τίτλο, τι σχέση μπορεί να έχει με τα του Θεού;
Πιστεύω ότι κάθε τι θεϊκό έχει άμεση σχέση με την πραγματικότητα σε κάθε στιγμή και σε κάθε περίπτωση της ζωής μας.

Έγραψα ότι δεν μπορώ τα κομπλεξικά καθώς πρέπει.
Δεν πρέπει τίποτε, αν έπρεπε θα μας το έλεγε ο Κύριος, που μας άφησε τελείως ελεύθερους. Ισχύει μόνον, αγίασον τους αγαπώντας την ευπρέπεια του οίκου Σου.

Από ευπρέπεια χορτάσαμε εδώ και ένα χρόνο, σιώπησαν οι καμπάνες και κλείσαμε τα μεγάφωνα και τις πόρτες.
Μας μεταχρονολόγησαν και μας στέρησαν της Φωνής Του και τους αφήσαμε να λένε το μακρύ τους και το κοντό τους
οι κακόφωνοι, οι απρόσωποι.

Εκτός ολίγων καλιφωνούντων και ορθοτομούντων της αληθείας Του.
Δεν φταίει ο Κύριος αν εμείς είμαστε ανάξιοι της ελευθερίας μας και ζούμε στις σκλαβιές μας.

Δεν μπορώ να το εξηγήσω, πως γίνεται να τρώμε τόσο δούλεμα ανέκαθεν, από χιλιετίες μέχρις σήμερα.

Το μυριάκις εξαμαρτείν ουκ ανδρός και λαού σοφού.
Δε γίνεται σήμερα να τρώμε στη μάπα και να ακούμε σαν λαός την Κατίνα που μας φτύνει κατάμουτρα και να της αποδίδουμε τιμές.

Δεν λέω να πάει όπως ο Ανουάρ Σαντάτ στην παρέλαση, εμείς υποτίθεται είμαστε Έλληνες και Χριστιανοί ακόμη πλειοψηφικά...

Αντί να επιβάλει και να υπακούσει το σύνταγμα, και να προστατεύει τα συμφέροντά μας, για να μη σβήσουμε σαν λαός που δεν γεννάμε πια παιδιά, υποστηρίζει και αυτά που έχουμε να τα στέλνουμε στις πράιντ παρελάσεις και να εισάγουμε ξένα για να καλύπτουμε τα κενά αυτών που φεύγουν ή δεν γεννιούνται...

Είναι βλέπεις η κορυφή του πολιτεύματος που δημοκρατικά υποστηρίζουμε με τις ψήφους μας, αυτά θέλουμε αυτά έχουμε.
Καμιά διαφωνία παρακαλώ;

Πτωχός ο λαός μας σε σχέση με τα ευρωπαϊκά δεδομένα και για αυτό προτιμά να τον κυβερνούν εναλλακτικά, τίμια λαϊκά παιδιά αριστερά ή δεξιά με πτυχία αλλά χωρίς πολλά ένσημα, όπως ο ΓΑΠ, Κωστάκης, ο Άλεξ, η Φωφώ, ο Βαρουφάκης, ο Σαμαράς, ο Κούλης και άλλοι γόνοι γνωστών ηγετικών οίκων της ημεδαπής και της αλλοδαπής.

Να μην αδικήσω και τους λαοπρόβλητους υπερασπιστές των δικαιωμάτων του λαού για τα εργασιακά δικαιώματα, τα μεροκάματα, τις συντάξεις, τις ελευθερίες, την υγεία την παιδεία, Κουστούμπα και άλλους εξέχοντες που ξέχασα.

Ο πτωΚούλης του θεού άνθρωπος, ορκίστηκε μάλιστα στο ευαγγέλιο όταν πήρε τη δουλειά και μετά αποκάλεσε αυτούς
που τον ψήφισαν παπάρες, βασιζόμενος στην λιτή οικονομική οικογενειακή παράδοση, του γιατί να το κρύψωμεν άλλως τε
και τα προβλήματα θα λυθούν ή θα τα έχουμε ξεχάσει.

Σωστό παιδί του λαού, που δεν μπορεί και δεν ανέχεται τις χαμαλοδουλειές ,τις χειρωνακτικές ,τις αγροτικές ,τις ψαράδικες εργασίες και τέτοια πεζά παλιά και νατιβίστικα.

Ο λαός ψηφίζει αυτούς που του εξασφαλίζουν φτηνά εργατικά χέρια αρκεί να κρατήσουν τις δουλειές τους και ας χάσουν και κάτι.
Ας έχουμε υγεία και δεν θα αναρωτηθούμε ποτέ, τίνος είναι ρε γυναίκα τα παιδιά.

Τα εγγόνια αύριο, αν υπάρξουν, ίσως θα φέρνουν στο τουρκουάζ χρώμα;

Δε βαριέσαι δεν μπορούμε να τα θέλουμε όλα.
Εξ άλλου ποιος θα τα βλέπει πίσω από τις μάσκες.

Κλείνω με τα χαχόλια, την ρώσικη λέξη που μου έμαθε ο φίλος μου ο πόντιος ο Ευδόκης που γεννήθηκε στη Σοβιετία.

Η λέξη χαρακτηρίζει μερικούς από τους σημερινούς κατοίκους του κάποτε δυτικού τμήματος της χώρας τους, που μιλούν μια διαφορετική διάλεκτο..

Αυτού που ήταν κάποτε η κοιτίδα του πολιτισμού των Ρώς, εκεί που πρωτοδέχθηκαν την ορθοδοξία .

Αυτοί τώρα διαφοροποιήθηκαν εθνικά, θρησκευτικά ή πουλήθηκαν και άλλαξαν και αλλάζουν πολλά και παντού με τις ευλογίες
του οικουμενικού Τούρκου πολίτη.

Όπως εμείς αυτόβουλα ή παραμυθιασμένοι από τους ηγέτες και τους ιεράρχες μας.

Άραγε θα μας πεί κάποτε η ιστορία και εμάς Χαχόλους;
Τι λέτε οι επιστήμονες, οι σοφοί, οι ισχυροί και οι ένθρονοι;

Είμαστε ήδη στον πάτο.

Θα προλάβουν να μας φουντάρουν για να πάμε στον βυθό ή θα προλάβουμε να ρίξουμε άγκυρα και να κρατηθούμε από αυτήν;


ΤΗΝ ΑΓΚΥΡΑ ΤΗΣ ΕΛΠΙΔΑΣ ΜΑΣ,

ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ.

Δόξα σοι Χριστέ η ελπίς ημών δόξα σοι.

 Κωνσταντίνος Καλιμαυκίδης



13 σχόλια:

  1. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

      Διαγραφή
    2. 'O,τι καλυτερο έχω διαβάσει απο σχόλια απο όλα τα blogs που διαβάζω, και ό,τι καλύτερο έχω διαβάσει σε άρθρο του κ. Καλιμαυκίδη, τον τελευταίο καιρό.O Θεός να σας σκεπάζει και τους 2, και όλους που διαβάζουν αυτό το site και τον διαχειριστή

      Διαγραφή
  2. Πολλά λόγια ,πολύ μπέρδεμα κύριε name .Ένα και ένα κάνουν δύο, ΕΓΏ ΚΑΙ Ο ΘΕΟΣ,τι μας είπε: ναι-ναι & όχι-όχι.
    Είτε εμπιστεύεσαι τον Λόγο Του και πιστεύεις και ακολουθείς ελεύθερα και δεν φοβάσαι τίποτε και πράττεις ακόμη και παράλογα με την ανθρώπινη λογική που σε οδηγεί στο θαύμα, είτε αμφιβάλεις μήπως κάτι δεν πάει καλά ή φοβάσε μήπως σε ρίξει και Αυτός και κρατάς πισινή και λειτουργείς με το δικό σου μυαλό κουκούτσι.
    Διαλέγεις και παίρνεις ,ο Θεός μας άφησε μόνους ελεύθερους να διαλέξουμε,σκέψου να δείς κολλάει παντού σε κάθε περίπτωση.
    Από το αν θα πηδήξης την γυναίκα του φίλου σου, αν θα κλέψεις στο ζύγι, αν θα αδικήσεις τον εργάτη σου,μέχρι αν θα βάλεις μάσκα και μπολιαστείς για το κόβιντ για να γλυτώσεις την ζωούλα σου.
    όλα θέλουν αγώνα με τον εαυτό μας, αυτόν μόνο φοβάμαι που θέλει να κερδίζει και να ηδονίζεται και φοβάται μη πεθάνει. Το πιο δύσκολο είναι ο φόβος του θανάτου. Αδυνατούμε να πιστέψουμε ότι και να πεθάνουμε δεν τρέχει τίποτε ,δεν χάνουμε τίποτε ,αρκεί να εμπιστευόμαστε στην ανάστασή Του και την δική μας .Τόσο απλά, ναι ή όχι.
    Με όπλο την ανάσταση και ιαχή το Χριστός Ανέστη, προφυλάσσεσαι και μάχου και ητώ περί του δικαίου.
    Το πολύ πολύ να πεθάνεις ,
    και τι έγινε αφού πιστεύεις ότι υπάρχει ανάσταση.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

      Διαγραφή
    2. Θα συμφωνήσω 100%. Έτσι νόμιζα κι εγώ μέχρι πριν λίγες μέρες, ότι "με την πρωτη δυσκολία θα γίνει το μαγικό".Μεχρι που συνειδητοποίησα ότι " ότι το ποθούμενο θα έρθει με δυσκολία " τελικά, όπως είπε και ο Πατροκοσμάς. Δεν έχει σημασία ποιο είναι το ποθούμενο σε κάθε περίπτωση. Το θέμα είναι ότι το επίπεδο δυσκολίας θα ανεβαίνει σταδιακά. Επέμβαση του Θεού θα γίνει σίγουρα και απόλυτα. Απλά όχι τόσο νωρίς όσο νομίζαμε και περιμέναμε. Πολυ ωραίο το αρχικό σχόλιο.

      Διαγραφή
    3. Δεν διαφωνώ πουθενά και με τους δύο σχολιαστές.
      Προσθέτω μόνο σε σχέση με τα γραφόμενα στα σχόλια και στο άρθρο ,ένα απλό παράδειγμα μήπως και συνεννοηθούμε στη βάση της κοινής μας πίστης.
      Ο Θεός μας αφήνει ελεύθερους να δώσουμε ή να μη δώσουμε την κάθε μάχη μας.
      Αν επιλέξουμε να την δώσουμε πρός δόξαν Του, γνωρίζει τα όρια μας και επεμβαίνει τότε που θα ζητήσουμε την βοήθεια Του , όταν έχουμε φτάσει στα όρια μας και κάνει το θαύμα.
      Αλλά εμείς θα δώσουμε την μάχη .Παράδειγμα οι Άγιοι Δημήτριος & Γεώργιος και όλοι γενικά.
      Βοήθησε ο Δημήτριος τον Νέστωρα να δώσει την μάχη του, βοήθησε τον Γεώργιο να υπομείνει τα βασανιστήρια
      και να αγωνιστεί. Τι πιο απλά πράγματα και χρειάζονται τόσες αναλύσεις και διευκρινήσεις.
      Μάχεσαι για την αλήθεια Μου, είμαι μαζί σου σαν η άγκυρα στην θάλασσα και σε βαστώ .
      Δεν μάχεσαι δεν τολμάς να ανοιχτής και μένεις στα ρηχά, δεν χρειάζεσαι και την άγκυρα.
      Αυτά τα απλά ,όπως εγώ τα σκέφτομαι.

      Διαγραφή
    4. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

      Διαγραφή
    5. Κύριε Name,οι αντεγκλήσεις μας και οι διευκρινήσεις μας ,όπως το άρθρο και το σχόλιο του ανώνυμου φανερώνουν το διαφορετικό πρίσμα θεώρησης του καθενός ,την λογική ,του τρόπου της σκέψεως και αντιλήψεως που ισχύει για όλους μας.
      Αν προσπαθούμε να βαδίζουμε στο παράδειγμα και στο λόγο Του ,με αγάπη και ανοχή κάτι θα πετύχουμε για να συνεννοηθούμε και να ομονοήσουμε, ακόμα και αν χρειάζονται δεκάδες σχόλια.
      καλή δύναμη και καλό αγώνα

      Διαγραφή
  3. Αγαπητέ Name όπως λέει και ο con mc keeds δεν διαφωνείτε.Ούτε πουθενά έγραψε ότι θα επέμβει ο Θεός υπέρ της ζωούλας του μάρτυρα. Θαύμα είναι αυτή καθαυτή η στάση και το φρόνημα του μάρτυρα. Θαύμα είναι ότι γίνεται φίλος του Χριστού. Γιατί έχει άγκυρα τον Χριστό, άγκυρα ελπίδας της Μέλουσσας Ζωής και Βασιλείας!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Αρα Ρωμανε, εκτιμω πως ουτε με "το βοδι στο χωραφι" θα γινει κατι. Το φαγαμε και το '21, καλο '22 να λεμε κι εχει ο Θεος...

    ΑπάντησηΔιαγραφή