Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΑΣΤΑΘΕΙΑ ΚΑΙ Η ΆΝΟΔΟΣ ΤΗΣ «ΜΕΓΑΛΗΣ ΑΡΠΑΓΗΣ ΠΟΡΩΝ»
![](https://alt-market.us/wp-content/uploads/2024/07/ChinaAfrica2.jpg)
Αυτό το άρθρο γράφτηκε από τον Brandon Smith
και δημοσιεύθηκε αρχικά στο Ομάδα Birch Gold
Τα τελευταία τρία χρόνια, η Κίνα έχει επιταχύνει τις εξαγωγικές συμφωνίες και τις βιομηχανικές δραστηριότητες στην Αφρική, καθιστώντας τον μεγαλύτερο διμερή εμπορικό εταίρο της ηπείρου.
Δεδομένης της πλήρους έλλειψης ανάπτυξης και ΑΕΠ της Αφρικής, η ασιατική βιασύνη να εδραιωθούν οι οικονομικοί δεσμοί μπορεί να φαίνεται περίεργη. Ωστόσο, θα έλεγα ότι η Κίνα προσαρμόζεται σε γεγονότα που δεν έχουν συμβεί ακόμα.
Αναφέρομαι σε μια σημαντική παγκόσμια μετατόπιση από τις αλληλοεξαρτώμενες αγορές (δηλαδή την παραδοσιακή παγκοσμιοποίηση) σε μια χαοτική περίοδο εμπορικού «προστατευτισμού».
Μιλώ για το τέλος του σημερινού μοντέλου των χωρών που βασίζονται στις εξαγωγές και προμηθεύουν αγαθά στη Δύση με αντάλλαγμα πλεονεκτικά εμπορικά ελλείμματα και πρόσβαση σε δολάρια. Αυτή θα είναι η εποχή αυτού που αποκαλώ «Μεγάλη Αρπαγή Πόρων».
Πιστεύω ότι η Κίνα τοποθετείται για αυτή την εποχή, ίσως από απελπισία λόγω της καταστροφικής οικονομικής παρακμής που προσπαθούν σήμερα να κρύψουν από τον υπόλοιπο κόσμο, ή ίσως το ΚΚΚ έχει λάβει προειδοποίηση από τα συμφέροντα της παγκοσμιοποίησης (η κυβέρνηση της Κίνας υποστηρίζει υπερβολικά την ώθηση του ΔΝΤ για ένα παγκόσμιο ψηφιακό νόμισμα).
Και είναι λογικό ότι οι παγκοσμιοποιητές θα τους δώσουν ζωτικής σημασίας πληροφορίες για μελλοντικές καταστροφές σε αντάλλαγμα).
Γιατί στην Αφρική; Λόγω της έλλειψης σύγχρονης ανάπτυξης, η Αφρική είναι μια τεράστια μάζα γης φορτωμένη με ανεκμετάλλευτους φυσικούς πόρους.
Η Κίνα εισάγει δισεκατομμύρια σε πρώτες ύλες συμπεριλαμβανομένων ζωτικών μετάλλων από την Αφρική και προσπαθούν να δημιουργήσουν υποδομές για την αύξηση της εξόρυξης αυτών των εμπορευμάτων.
Εάν είστε εξοικειωμένοι με τις σάπιες εγχώριες συνθήκες της Κίνας, τότε καταλαβαίνετε τι συμβαίνει εδώ - η Κίνα έχει αδειάσει τη χώρα της και πρέπει να εξαπλωθεί σε άλλες περιοχές για να επιβιώσει.
Βεβαίως, η Αφρική δεν είναι το μόνο μέρος στο οποίο οι Κινέζοι στήνουν ήσυχα στρατόπεδο. Υπάρχουν διπλωματικές συμφωνίες με τη Ρωσία που τους έχουν δώσει πρόσβαση γεωργική γη στο βορρά, και οι Κινέζοι έχουν ακόμη και αγοράζοντας γεωργική γη στις ΗΠΑ (σχεδόν 400.000 στρέμματα σύμφωνα με επίσημες αναφορές).
Στην Αμερική, όποιος αμφισβητεί αυτή την τάση κατηγορείται αμέσως για «θεωρία συνωμοσίας» και θα έλεγα ότι αυτό μας λέει πολλά για το τι πραγματικά συμβαίνει.
Ναι, άλλα έθνη εκτός από την Κίνα αγοράζουν γεωργική γη στις ΗΠΑ (πάνω από 43 εκατομμύρια στρέμματα γεωργικής γης για να είμαστε ακριβείς), και ειλικρινά, κανείς στα καθεστωτικά μέσα ενημέρωσης δεν μιλάει γι 'αυτό.
Οι κινεζικές αγορές γίνονται είδηση επειδή τα κομμουνιστικά έθνη που αγοράζουν πλούσια σε πόρους γη στις ΗΠΑ κάνουν τους Αμερικανούς νευρικούς. Αλλά το συνολικό πρόβλημα αγνοείται. Οι ξένες εκτάσεις γης στις ΗΠΑ επισκιάζουν εκείνες που αγοράστηκαν πρόσφατα από τον Μπιλ Γκέιτς και κανείς δεν αντιμετωπίζει το ζήτημα.
Υπάρχει μια αλλαγή που συμβαίνει σε παγκόσμια κλίμακα· Είναι ένας σιωπηλός αγώνας για να εξασφαλιστούν όσο το δυνατόν περισσότεροι ακατέργαστοι πόροι. Εκείνοι που γνωρίζουν στοιβάζουν περιουσιακά στοιχεία γης, περιουσιακά στοιχεία εξόρυξης, ενεργειακά περιουσιακά στοιχεία, πηγές γλυκού νερού και περικυκλώνουν υπανάπτυκτα έθνη σαν πεινασμένα πιράνχα.
Κάποιοι θα ισχυριστούν ότι η Μεγάλη Αρπαγή Πόρων αφορά την κλιματική αλλαγή και την τοποθέτηση των κυβερνήσεων για επικείμενη καιρική καταστροφή. Αυτό είναι λάθος. Εάν συνέβαινε αυτό, τότε η Κίνα δεν θα εποφθαλμιούσε την Αφρική, μια ήπειρο που θα καταστρεφόταν εάν οι προβλέψεις για την υπερθέρμανση του πλανήτη που έγινε ποτέ πραγματικότητα (δεν θα το κάνουν). Αντ 'αυτού, πιστεύω ότι η αλλαγή αφορά τον επικείμενο πόλεμο, τόσο οικονομικό όσο και κινητικό.
Ο παγκόσμιος πόλεμος θα είναι ο καταλύτης για μαζικό εμπορικό προστατευτισμό και διατάραξη των υφιστάμενων αλυσίδων εφοδιασμού. Οι οικονομικές κυρώσεις και τα εμπορικά εμπάργκο θα μειώσουν τις εξαγωγές μεταξύ Ανατολής και Δύσης στο μηδέν. Και, δυστυχώς, τα δυτικά έθνη με τις αγορές χαρτιού τους θα πληγούν περισσότερο από αυτό.
Οι οικονομίες μας είναι κυρίως αφηρημένες, ριζωμένες σε νομίσματα με αφηρημένες αξίες, μετοχές με αφηρημένες αξίες και χρεόγραφα με αφηρημένες αξίες. Όλα αυτά καταρρέουν όταν τα έθνη αρχίζουν να επιθυμούν φυσικούς πόρους αντί για τις ψεύτικες υποσχέσεις της κερδοσκοπίας της αγοράς.
Με άλλα λόγια, αυτό που έχουμε στις ΗΠΑ όσον αφορά τις πρώτες ύλες θα είναι το μόνο που έχουμε για πολλά χρόνια στο μέλλον, εάν η Μεγάλη Αρπαγή Πόρων καρποφορήσει.
Η αγορά από άλλες χώρες μπορεί να μην είναι δυνατή, απλώς και μόνο επειδή θα είμαστε σε σύγκρουση μαζί τους ή επειδή δεν θα έχουμε τίποτα που θέλουν. Αυτό σημαίνει ότι η Αμερική θα πρέπει να επιστρέψει ξανά στην παραγωγή σε ένα επίπεδο που ξεπερνά αυτό της δεκαετίας του 1960 και των αρχών της δεκαετίας του 1970.
Σίγουρα, αυτή η εποχή θα είναι σύντομη, ίσως διαρκέσει περίπου μια δεκαετία. Τελικά, οι παγκοσμιοποιητές θα προσπαθήσουν να χρησιμοποιήσουν την παγκόσμια διαίρεση και την επακόλουθη κρίση ως όχημα για πλήρη συγκεντρωτισμό.
Θα πουν «αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο τα εθνικά κράτη είναι κακή ιδέα». Θα υποστηρίξουν ότι ένα παγκόσμιο σύστημα ψηφιακών νομισμάτων και η παγκόσμια οικονομική διακυβέρνηση είναι η μόνη λύση.
Κατά τη διάρκεια αυτής της συζήτησης, ο μέσος άνθρωπος θα αντιμετωπίσει ένα πολύ διαφορετικό καταναλωτικό περιβάλλον από ό, τι έχει συνηθίσει - ένα περιβάλλον έλλειψης αντί για αφθονίας.
Οι παγκοσμιοποιητές θα δώσουν υποσχέσεις για πολλά που δεν σκοπεύουν να τηρήσουν, καθώς οι δυτικοί πληθυσμοί αγωνίζονται να επιστρέψουν στην εγχώρια παραγωγή.
Κατ' επέκταση, οι επενδύσεις σε ζωτικά αγαθά που χρησιμοποιούνται για την παραγωγή και την προστασία του πλούτου θα ήταν μια καλή κίνηση. Κοιτάξτε τι αγοράζουν ορισμένες ξένες οντότητες, κεντρικές τράπεζες και παγκοσμιοποιημένες εταιρείες αυτή τη στιγμή και αναρωτηθείτε «γιατί;».
Κοιτάξτε τους προηγούμενους παγκόσμιους πολέμους και τι είδους πόροι ήταν σε έλλειψη. Υπάρχει τρόπος να προστατευτείτε οικονομικά ακόμη και εν μέσω διεθνούς καταστροφής.
Απλά πρέπει να γνωρίζετε κάποια ιστορία και να αποδεχτείτε το γεγονός ότι ο κόσμος στον οποίο ζούμε σήμερα δεν είναι ασφαλέστερος από ό, τι ήταν στις ημέρες των διεθνών συγκρούσεων και της κυβερνητικής διανομής.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου